09/01/2026
«Ես երկու շաբաթ հանգստացել եմ, ինչո՞ւ է ինձ այսքան ծանր»
Հունվարն այն ամիսն է, երբ մարդիկ հաճախ գալիս են հոգեբանի մոտ մի հարցով՝ «ի՞նչ է ինձ հետ կատարվում»։ Թվում է՝ արձակուրդը եղել է, բայց զգացողությունը այնպիսին է, կարծես ներքին էներգիան լիովին սպառվել է։
Իրականում կատարվում է հետևյալը՝
Տոները հանգիստ չեն։ Դրանք այլ տեսակի լարվածություն են։ Հանդիպումներ հարազատների հետ, որտեղ պետք է համապատասխանել սպասումներին։ Ալկոհոլ և չափից ավելի ուտելը, որոնք ուժասպառ են անում մարմինը։ Խախտված քնի ռեժիմ։ Զգացմունքային տատանումներ՝ էյֆորիայից մինչև դատարկություն ու հիասթափություն։
Եվ հետո՝ վերադարձ իրականություն:
Աշխատանքի, հարաբերությունների, ինքներդ ձեզ հետ կապված նույն խնդիրները ոչ մի տեղ չեն անհետացել։ Բայց դրանց վրա ավելանում է ևս մեկը՝
սպասումը, որ «հունվարի երկուշաբթիից պետք է սկսել նոր կյանք»։
Ի՞նչ է իրականում անհրաժեշտ
Ոչ թե անդադար մոտիվացիա, այլ թույլտվություն զգալ այն, ինչ հիմա զգում եք։ Ոչ թե տարվա նպատակների ցուցակ, այլ ազնիվ զրույց ինքներդ ձեզ հետ՝ «ի՞նչն է իմ կյանքում խլում էներգիան, իսկ ինչը՝ տալիս։
Տոներից հետո դատարկվածության զգացումը ազդանշան է այն մասին, որ երկար ժամանակ անտեսել եք ձեր հոգնածությունը։ Այն մասին, որ ապրում եք ոչ լիովին ձեր կյանքը։ Այն մասին, որ ժամանակն է ինչ-որ բան փոխել։
Տվեք ձեզ 2–3 շաբաթ «վայրէջքի» համար՝ առանց ճնշման։ Վերականգնեք ռեժիմը։ Եվ եթե «ես այրվել եմ» զգացումը չի անցնում, սա արդեն խոսելու պատճառ է։
Եթե զգում եք, որ չեք հասկանում՝ ինչպես շարժվել առաջ՝ փորձեք հոգեթերապիան:
Առաջին խորհրդատվությունը տարածք է՝ հասկանալու, թե իրականում ինչ է կատարվում ձեզ հետ։
Գրանցման համար՝ 📩
Ձեր հոգեբան՝ Աննա ❤️
