13/02/2026
Həyat elə bir yoldur ki, nə qədər insan girir, nə qədər insan çıxır…
Bəziləri bir salam qədər qısa qalır, bəziləri illər boyu yanımızda olub yenə də yad kimi gedir…
Amma ən maraqlısı budur: zaman hər kəsi öz yerinə qoyur.
Kim ürəkdən gəlirsə, ürəkdə qalır…
Kim maraq üçün gəlirsə, bir gün öz marağı ilə də çıxıb gedir…
İnsan hər şeyə dözə bilər…
Sözə də, susqunluğa da, ayrılığa da…
Amma bir şey var ki, heç vaxt unudulmur:
qədir bilməyən insanın verdiyi yorğunluq…
Həyat başını döyə-döyə öyrədir…
Hər zərbə bir dərsdir, hər itki bir ayılmaqdır.
Və bir gün insan anlayır ki, əslində itirdikləri yox…
özünü qoruduğu insanlar daha qiymətlidir.
Çünki hər kəs gülə-gülə yanına gələ bilər…
Amma hər kəs ağladığında yanında dura bilməz…
Hər kəs “mən varam” deyə bilər…
Amma hər kəs səni sındıranda da səni toplamağı bacarmaz…
Bəzən insanın həyatı elə dəyişir ki,
bir vaxtlar yanında olanlar yad olur,
bir vaxtlar uzaq olanlar doğmalaşır…
Çünki Allah kiminsə içini gizli saxlamır… gec-tez açır.
Və nə yaxşı ki, gedən gedir…
Çünki gedənlər olmasa, qalanların dəyəri bilinməz…
Nə yaxşı ki, hər kəs eyni yerdə qalmır…
Çünki həyat seçir…
Həyat süzür…
Həyat ayırır…
Allah elə etsin ki, qarşımıza çıxan insanlar
bizə yük yox, nəfəs olsun…
bizə dərd yox, dayaq olsun…
bizə oyun yox, səmimiyyət olsun…
Çünki insanın həyatı qədər, insanı da qiymətlidir…
Və hər kəs öz yerində gözəldir:
Qalan — dua kimi…
Gedən — dərs kimi…
🤍 Allah hər kəsin qarşısına gözəl niyyətli, təmiz qəlbli, mərd insan çıxarsın…
Çünki həyatda ən böyük şans, yaxşı insanla rastlaşmaqdır…
