Feldenkrais - a way of life - by Vavavoom

23/02/2026

𝑾𝒆 𝒘𝒐𝒓𝒅𝒆𝒏 𝒈𝒆𝒃𝒐𝒓𝒆𝒏 𝒂𝒍𝒔 𝒈𝒆𝒏𝒊𝒆ë𝒏, 𝒎𝒂𝒂𝒓 𝒘𝒆 𝒘𝒐𝒓𝒅𝒆𝒏 𝒐𝒑𝒈𝒆𝒍𝒆𝒊𝒅 𝒕𝒐𝒕 𝒗𝒐𝒍𝒈𝒆𝒓𝒔.

💫 Wist je dat 98% van de 5-jarigen als "creatief genie" uit de bus komt bij NASA-onderzoek naar divergent denken? Ze zien geen obstakels, ze zien opties. Ze zijn verbonden met een oneindig veld aan mogelijkheden.

Maar tegen de tijd dat ze volwassen zijn, is dat percentage gekelderd naar 2%.
Wat is er gebeurd?

Zoals de overleden onderwijsexpert Sir Ken Robinson stelde: ons onderwijssysteem is gebouwd op het model van de industriële revolutie. Een fabriekssysteem dat vraagt om standaardisering, niet om uniciteit.

💫 Het begint in de kleuterklas met die ene, ogenschijnlijk onschuldige opdracht: "Kleur binnen de lijntjes."
We leren er dat veiligheid en erkenning in aanpassing liggen. Zo wordt onze neurologie "getemd". Beperkend denken, doet zijn intrede. Snelwegen van gehoorzaamheid worden in ons brein getrokken en overwoekeren de weelderige jungle van onze verbeelding. We ruilen onze innerlijke oneindigheid in voor een plekje in de pas.

💫 Onze huidige samenleving is het resultaat van dit proces. Een systeem dat de ratio boven het hart plaatst, en structuren boven de menselijkheid. Wanneer we ons zenuwstelsel decennialang trainen om binnen de lijntjes te blijven, verliezen we niet alleen onze creativiteit; we verliezen ons vermogen om vanuit ons hart te voelen wat écht klopt.

Het resultaat? Een samenleving die efficiënt is, maar gevoelsarm. Heel veel mensen zijn het voelen totaal verleerd. De regels worden gevolgd, maar de verbinding met de ander (die eigenlijk een andere versie van onszelf is) is zoek.

💫 Het is tijd om die lijntjes weer uit te gummen.
We moeten nergens tegen schoppen, we kunnen gewoon de weg naar binnen kiezen en erkennen dat we meer zijn dan onze productiviteit of onze mate van aanpassing.

Een hartvollere samenleving begint bij mensen die de moed hebben om weer buiten die aangeleerde kaders te voelen en te handelen.
We zijn niet bedoeld om in vakjes te passen. We zijn bedoeld om de oneindige ruimte in te nemen die we bij onze geboorte al hadden.

𝙇𝙖𝙖𝙩 𝙟𝙚 𝙡𝙚𝙞𝙙𝙚𝙣 𝙙𝙤𝙤𝙧 𝙪𝙣𝙞𝙫𝙚𝙧𝙨𝙚𝙡𝙚 𝙡𝙞𝙚𝙛𝙙𝙚 𝙞𝙣 𝙥𝙡𝙖𝙖𝙩𝙨 𝙫𝙖𝙣 𝙙𝙤𝙤𝙧 𝙖𝙣𝙜𝙨𝙩, 𝙚𝙣 𝙟𝙚 𝙗𝙚𝙡𝙖𝙣𝙙𝙩 𝙖𝙡𝙨 𝙫𝙖𝙣𝙯𝙚𝙡𝙛 𝙬𝙖𝙖𝙧 𝙟𝙚 𝙢𝙖𝙜 𝙯𝙞𝙟𝙣...

Ter info en volledigheid nog een kort overzicht van de resultaten van het onderzoek van Georges Land (dat al dateert van 1968!):

🌿 5-jarigen: 98% scoorde op het niveau van "geniaal" in creatief denken.
🌿 10-jarigen: Slechts 30% scoorde nog geniaal.
🌿 15-jarigen: Nog maar 12%.
🌿 Volwassenen: Gemiddeld slechts 2%.
De conclusie van Dr. Land: "Niet-creatief gedrag is aangeleerd." Het schoolsysteem en de maatschappij leren ons om te convergeren (oordelen, bekritiseren, binnen kaders denken) in plaats van te divergeren (oneindige opties zien).

𝑭𝒆𝒍𝒅𝒆𝒏𝒌𝒓𝒂𝒊𝒔 𝒃𝒆𝒘𝒆𝒈𝒊𝒏𝒈𝒔𝒍𝒆𝒔𝒔𝒆𝒏 𝒌𝒏𝒆𝒅𝒆𝒏 𝒉𝒆𝒕 𝒗𝒂𝒔𝒕𝒈𝒆𝒓𝒐𝒆𝒔𝒕𝒆 𝒃𝒓𝒆𝒊𝒏 𝒘𝒆𝒆𝒓 𝒍𝒐𝒔, 𝒏𝒆𝒖𝒓𝒐𝒑𝒍𝒂𝒔𝒕𝒊𝒄𝒊𝒕𝒆𝒊𝒕 𝒘𝒐𝒓𝒅𝒕 𝒃𝒆𝒗𝒐𝒓𝒅𝒆𝒓𝒅.

29/12/2025

✨ Dansend het jaar uit✨

Mijn lievelingsdier is de pinguïn.

Pinguïns zijn gebouwd voor twee werelden.
Op het land ogen ze schattig onhandig. In het water bewegen ze met een vanzelfsprekende elegantie.

Wij mensen leven ook tussen twee werelden. We zijn misschien niet zo schattig maar minstens even onhandig.
We beleven vooral de materiële, zichtbare wereld en ontkennen graag de onzichtbare wereld van gevoel, energie en diepte.

Wie alleen kijkt naar wat zichtbaar is, mist waar de echte beweging gebeurt.

Wat ik zo mooi vind aan pinguïns: ze overleven niet door stoer te doen, wel door samen te blijven. Ze kruipen dicht tegen elkaar in extreme omstandigheden en wisselen elkaar af in het trotseren van de grootste kou.
Die kracht van samen bewegen, weten wanneer je draagt en wanneer je gedragen wordt... inspirerend, toch?

Ze zijn trouw, aan hun partner en aan hun groep. Verbinding gaat niet over uiterlijk, wel over herkenning. Over weten waar je thuis hoort.

Ze waggelen, vallen, staan weer op en komen er altijd wel, ook in meest gure omstandigheden. Niet elegant, wel volhardend. Dieptewezens.

Hoewel het leven soms meer "raften" was, ben ik blijven zoeken naar een manier om er doorheen te dansen. Ik blijf geloven dat het makkelijker en vrolijker kan.

Waarom dansen? Je danst niet om ergens aan te komen. Je danst omdat je al midden in de beweging staat. Elke pas telt, ook de onhandige. Misschien vooral die. Soms dans je wel en soms niet alleen.

Nu dans ik met een pinguïn.
Niet om ergens te geraken.
Gewoon omdat we zijn waar we zijn.
De beweging IS het punt. Het leven zelf.

Ergens onderweg zijn we dat vergeten. We zijn naar onszelf gaan kijken als een project dat constant 'geoptimaliseerd' moet worden. Die innerlijke commentator staat aan de zijlijn met een juryrapport, in plaats van mee te swingen.

De Charleston van de pinguín ontstaat spontaan. Zonder voorafgaand plan. Zonder bedoeling. Puur omdat het leven zichzelf wil uitdrukken.

Nu we aan de vooravond van een nieuw jaar staan, is dit mijn uitnodiging aan jou:

Mag het leven een dans zijn? 💫

Wat als je nergens anders hoeft te staan dan waar je nu al staat? Laat de plannen even vallen, voel het ritme en... beweeg.

Zullen we het nieuwe jaar in dansen? Gewoon, omdat het kan. Omdat wij de beweging zijn.

Happy New Flow! 🥂✨

!

24/09/2025

Check this!
Feldenkrais rules 😊
Voor mij is het één van de strafste en tegelijk meest zachte methodes om jezelf te herontdekken: je zakt dieper in je authentieke lagen door jezelf, je lichaam en de manier waarop je beweegt te verkennen.

Bovendien heeft het een helende werking op Complex Trauma (het trauma van wat je niét mocht ervaren maar wel heel erg nodig had als kind). Dat komt door het feit dat aandachtsvolle beweging de samenwerking tussen motorische en sensorische zenuwen herstelt, daar waar trauma die verbrak.

08/08/2025

Een kort en heel helder filmpje dat illustreert hoe de methode werkt en hoe je leert over jezelf en je manier van bewegen, zodat je dit bewust kunt verbeteren. Een absolute extra is dat je na verloop van tijd àl je bewegingen ( dus ook de gedachten die door je hoofd en de emoties die door je lijf bewegen) beter in kaart kunt brengen en op een andere manier inzet, alles in functie van je mooist mogelijke leven !

This video explains why the movements in Feldenkrais lessons often feel unfamiliar or new.© SFV Swiss Feldenkrais Association / www.feldenkrais.chProducer: S...

24/07/2025

Even een ballonnetje oplaten ...

🌀 Soms lijkt het alsof we alles al geprobeerd hebben...

Een cursus timemanagement, assertiviteitstraining, stressmanagement, yoga op het werk...
En toch blijft het gevoel dat je telkens weer in hetzelfde patroon belandt.

Als coach én Feldenkrais-practitioner zie ik vaak mensen met véél potentieel, maar een zenuwstelsel dat zo vaak in overdrive staat, dat er structureel te weinig ruimte overblijft om écht tot rust, helderheid of creatieve daadkracht te komen.

En dat is geen kwestie van "nog iets bijleren" aan de oppervlakte.
Dat vraagt om een ander soort aanpak.

Geen quick fix. Geen to-dolijstje. Niet nog een opleiding.
Wel een geleidelijke, diepgaande reorganisatie van hoe je beweegt, voelt, denkt en handelt.

Feldenkrais is geen “work-out”, maar een wake-up.
Het activeert delen van je brein die letterlijk meer keuzevrijheid genereren.
Voor bedrijven betekent dat: minder uitval, meer veerkracht, een grotere oplossingsgerichtheid, meer creativiteit.

Misschien tijd om het gesprek te openen over wat “welzijn op het werk” werkelijk kan betekenen?
Ik denk graag mee. 🌿

20/07/2025

Een pleidooi voor levenslang leren…
… en over het gevaar van “het al te snel weten”.
Of hoe ons brein ons soms een beetje in de val lokt.
Eén van de dingen die mij telkens weer verbaast – en tegelijk heel menselijk aanvoelt – is dit:
Hoe snel mensen zichzelf tot expert kronen zodra ze ergens net mee in aanraking zijn gekomen. Ze lezen één boek. Scrollen door een paar artikels. Bekijken enkele YouTube-video’s. En voor je het weet gedragen ze zich alsof ze het hele onderwerp al doorgrond hebben.
Ze stoppen dan met leren.
Ze grijpen niet meer naar boek twee, drie of twaalf.
Ze zeggen tegen zichzelf: “Dat ken ik wel.”
Om eerlijk te zijn : voor mensen die claimen “het te weten” zet ik het op een lopen.
Vaak zijn ze nog maar net vertrokken op hun leerreis. Alleen voelen ze dat niet zo, en dat heeft alles te maken met een psychologisch fenomeen dat goed gedocumenteerd is: het Dunning-Kruger-effect.
Dat effect beschrijft hoe mensen met weinig kennis of ervaring de neiging hebben zichzelf te overschatten, terwijl mensen die net wél veel weten vaak twijfelen aan hun eigen bekwaamheid. Hoe meer je weet, hoe beter je beseft wat je nog niet weet. En hoe minder je weet, hoe sneller je denkt dat je het allemaal wel snapt.
En geloof me, ik herken dat in mezelf ook.
Ik bestudeer nu al ruim 20 jaar hoe mensen functioneren: onze gewoontes, ons brein, onze emoties, hoe we leren, groeien, creëren. Ik heb er duizenden uren in gestoken, letterlijk. En toch voel ik me vaker een leerling dan een leraar.
Ik geef trainingen, schrijf teksten, coach mensen. Maar zelfs op de dagen dat ik “lesgeef”, ben ik op de achtergrond toch aan het bijleren. Nieuw onderzoek, nieuwe inzichten, oude dingen opnieuw bekijken met frisse ogen. Er is altijd wel iets dat me verrast, verwondert of wakker schudt. Iets… of iemand.
En eerlijk? Ik zou het niet anders willen.
Het idee dat je op een bepaald moment “klaar” bent, alles weet, niets meer hoeft bij te leren… dat voelt voor mij niet als een overwinning, maar als een verlies. Van nieuwsgierigheid. Van groei. Van levendigheid.
Dat is meteen ook een reden waarom ik denk dat ons onderwijssysteem mank loopt. Alsof leren een traject is met een eindpunt: diploma gehaald, hoofdstuk afgesloten. Terwijl het leven ons elke dag uitnodigt om verder te kijken, opnieuw te beginnen, dieper te graven.
Leren is iets voor het leven.
En als het goed zit, dan stopt dat pas bij onze laatste adem.
Daarom vind ik het Dunning-Kruger-effect zo’n belangrijk inzicht. Niet om met de vinger te wijzen, maar om mild te kunnen blijven voor jezelf en voor anderen. Om jezelf niet te overschatten, maar ook niet te klein te maken. En vooral: om het verlangen levend te houden. En wat denk je hiervan : Het houdt je jong!
Want zodra je weet dat dit mechanisme speelt, kun je jezelf er sneller op betrappen.
En dan zeg je niet: “Ik weet het al.”
Dan zeg je: “Wat als ik dit met nieuwe ogen bekijk?”
Dat maakt het verschil tussen bluffen en beheersen.
Tussen afhaken en verdiepen.
Tussen oppervlakkige kennis en duurzame groei.
Dus als je ergens echt goed in wil worden, blijf dan leerling.
Blijf nieuwsgierig.
Blijf vragen stellen, jezelf bevragen, verrast worden.
Leraar zijn is mooi.
Maar leerling blijven… dat is pure kracht.
P.S. Feldenkrais is voor mij de “leren-leren” methode bij uitstek. Hopelijk krijgen we die ooit eens geintergreerd in het onderwijs. Dan pas onstaat er magie.

04/07/2025

De tweede lichting Feldenkraisers opgeleid in Brussel zwaait af. Moge de magische methode zich blijven verspreiden, de mensheid zal er wel bij varen…

01/07/2025

✨ “Make the impossible possible, the possible easy, the easy elegant.”
~ Moshe Feldenkrais

Voor wie leeft met pijn, uitputting of chronische overbelasting, is zelfs dat eerste stukje — “het onmogelijke mogelijk maken” — al een ware revolutie.

Want stel je voor:

- dat je plots een lichaamsdeel voelt zonder dat het in brand staat.

- dat je één huishoudelijke taak kunt afwerken zonder daarna uitgeput neer te storten.

- dat je bij een opflakkering van je systeem niet panikeert, maar zacht blijft voelen wat zich aandient… en merkt hoe het zich op natuurlijke wijze reguleert.

- dat je leert om niet meteen door te denderen bij een vleugje energie, maar kiest om op tijd te rusten.

Dat is géén opgave van je kracht maar net het opbouwen van een nieuwe vorm van capaciteit.
Niet vanuit wilskracht, maar vanuit aanwezigheid.

🌀 Feldenkrais helpt je niet om door te duwen — maar om te verzachten zodat er opnieuw ruimte komt. Zo leert je systeem dat het veilig is om te voelen in plaats van te vechten of te vluchten.
Langzaamaan creëer je een nieuwe innerlijke toon — één die je lijf wél wil volgen.

Dat is waar echte verandering begint.

24/06/2025

"Hoe meer de mens geëvolueerd is, hoe intenser het leven dat hij leidt. Wanneer zijn leven te intens wordt, kan hij uiteraard bang worden, want hij heeft de indruk dat er iets in hem gaat knappen. Het is waar, zijn zenuwstelsel is misschien niet bestand tegen bepaalde spanningen, maar dat zal niet gebeuren als hij weet hoe de intensiteit van zijn vibraties geleidelijk, trapsgewijs te verhogen. Het menselijk organisme is in staat weerstand te bieden aan de sterkste spanningen, op voorwaarde dat deze spanningen niet te bruusk optreden.
Het is als een motor die langzaam moet worden opgewarmd om niet alles te doen springen. Voel je dat je hersenen moeite hebben om het hoofd te bieden aan een te grote psychische of spirituele inspanning? Wat weerhoudt je dan om bijvoorbeeld lichamelijke arbeid te verrichten en deze energie naar de armen, de benen af te voeren?... Het evenwicht zal zich in je herstellen, omdat je je energie tijdelijk naar elders hebt kunnen overbrengen. " - Omraam Mikhaël Aïvanhov

🌟 Als je met je zenuwstelsel aan de slag gaat - wat voor mij hetzelfde is als je onbewuste heropvoeden, gaat dat bij voorkeur traag. In mijn ogen zijn Feldenkraislessen daar een ideale toegangspoort toe. Wil je "ontwaken" dan is dit wat je te doen staat : de troep opschonen en je binnenhuis poetsen. Het befaamde "loslaten" , wat te pas en te onpas geroepen wordt, kan alleen diepgaand via het lichaam. In elk ander geval dragen je cellen je verleden verder mee 🌟