03/10/2024
Praat erover. Niet enkel op die éne dag van ‘hashtag praat erover’.
Samen veerkrachtig. Niet enkel op die 10 dagen van de geestelijke gezondheid.
Maar samen. Erover praten. En dat elke dag opnieuw.
Ge kunt u afvragen “Waarom zou ik er überhaupt over praten als er toch niks aan kan veranderen door te praten.” (Een zinnetje dat ik in mijn persoonlijke omgeving al veel gehoord heb.) En daar kan ik u gelijk in geven.
Maar slechts deels gelijk.
Want erover praten, brengt zaken in beweging in onze hersenen.
Dus de realiteit verandert niet, maar uw gevoel, gedachten, onrust, … bij diezelfde realiteit wel. Ook uw manier van leren omgaan met diezelfde realiteit kan in verandering komen.
Tevens kan je u pas begrepen voelen als je het ook effectief uitlegt, de meeste mensen weten namelijk niet wat je voelt als je bijvoorbeeld in een depressie zit, door een trauma gaat, een eetstoornis hebt of iemand dierbaar bent verloren. Willen we ons niet allemaal begrepen voelen?! Dat is soms lastig wanneer we het zelf niet uitleggen.
Een spiegel die ik deze week van een vriendin kreeg. “Karen, mensen weten niet wat het wil zeggen om…”. Een zin die ik nodig had om nog maar eens te beseffen dat hoeveel ik reeds gehoord en gezien heb als therapeute, in combinatie met mijn pakketje empathie, ervoor zorgt dat er een uitvergroot aantal zaken zijn waarbij ik als vanzelf voel of kan inschatten hoe het voor de ander is / voelt en welke consequenties die situatie op de persoon heeft ondanks ik ze niet zelf meemaakte. MAAR dat dit voor anderen niet zo vanzelf is of geb***t en dus de empathie of de deugddoende reactie soms uitblijft.
Dus het onmogelijke verwachten, heeft weinig zin, dan is het op voorhand reeds beslist dat je zal worden teleurgesteld.
Tot slot voel je pas dat je niet alleen bent, dat je het samen kan doen wanneer je uitreikt, wanneer je om hulp vraagt. Dus voel je u écht niet goed in je vel en voel je u eenzaam, trek u dan zeker niet NOG meer terug, ondanks het feit dat je daar wel de neiging toe zou hebben. Dat is iets wat ik zelf bij momenten plots opnieuw lastig kan vinden, dus ik ga hier niet beweren dat het simpel is! Maar wél noodzakelijk.
Stel een van de moeilijkste vragen die je kan stellen “Kan je me helpen aub?” en laat u liefdevol omringen door mensen die u niet veroordelen en die u WILLEN begrijpen ook al begrijpen ze u NOG niet.
ZONDER ik met dit schrijven (enkel) de verantwoordelijkheid bij u wil leggen wanneer je dit leest en u niet goed voelt of met iets worstelt. Want het is net dan, dat het soms moeilijk is om die verantwoordelijkheid te dragen, laat staan te vragen wat juist zo moeilijk is.
Het is eerder uit zorg, uit begrip, uit goed bedoelde ‘Aangezien ik ook maar een gewoon mens ben, weet ik hoe het voelt en net daarom kan ik alleen maar meegeven dat het belangrijk is om…’
Dus. Laten we er samen over praten. Toch?!
Voor het te laat is en je niet meer (alleen) uit je donkere wolk kan bewegen.
En aan de ander. Merk je dat er iemand in je nabijheid in die donkere wolk terecht komt en er meer en meer in begint te verdwijnen…
Zeg niet dat je er bent, maar ga er letterlijk staan. En doe samen iets wat binnen de energie-mogelijkheden van de ander ligt.
Ga naar hun huis en neem eten mee.
Wandel samen. Dit is niet alleen goed voor je eigen zenuwstelsel maar ook voor dat van de ander.
Neem de ander serieus wanneer die zegt dat het écht niet goed gaat.
Zeg niet dat ze jou altijd mogen bellen / je wilt bellen, maar bel zélf.
Stel gerichte vragen en zeg dat je geen antwoorden verwacht.
Geef duidelijk aan hoe belangrijk die ander voor je is, wat die dan net voor je betekent en hoe groot de meerwaarde van hem / haar voor je is.
Als de ander aangeeft dat hij / zij de vragen (‘Hoe is het?’ bijvoorbeeld) moeilijk vindt om op te antwoorden (soms omdat ze niet elke keer opnieuw willen aangeven dat het niét goed gaat of niét betert), laat dan gewoon weten dat je aan hem / haar denkt.
Ga samen naar de huisarts. Zoek samen naar gepaste hulpverlening.
Benoem die kwetsbare woorden, maak het bespreekbaar of zeg de naam van diegene die wordt gemist.
Opnieuw. Zonder ik met dit schrijven de verantwoordelijkheid bij jou, de betrokken ander, wil leggen.
Maar enkel als tip omdat ik al zo vaak heb gehoord dat mensen niet weten hoe ze er dan effectief voor iemand in een moeilijke periode kunnen zijn. besBreekbaarheid. Toch?!
Deze zonnige foto op deze herfstige dag!
