Gergana Popova MSc Psychologist / Counselling - Psychotherapy / Playtherapy

19/01/2026

This week we’re reflecting on the work of Donald Winnicott, a British paediatrician and psychoanalyst whose ideas continue to sit at the very heart of Play Therapy.

His concepts shape Play Therapy in powerful ways:

🧸 The holding environment – the therapist provides emotional safety, consistency and containment so a child can explore their inner world.

🌱 True self expression – through play, children communicate feelings that may be too complex, frightening or unconscious to put into words.

🎭 Transitional space – play sits between the child’s inner world and external reality, allowing experiences to be processed safely and symbolically.

In Play Therapy, we don’t rush children to talk, explain or “make sense” of their experiences. Instead, we meet them in play, trusting that within this protected space, healing unfolds at the child’s own pace.

Winnicott reminds us that when a child feels safe enough to play, they are safe enough to begin to heal.

13/01/2026

Because therapy doesn’t mean manuals and prescriptions!!!

Empathy, in the person-centered tradition, is not merely something we do. It is first and foremost a way of being—a modus essendi—from which our therapeutic actions naturally emerge. When empathy is reduced to a procedural technique, a modus operandi, it becomes something hollow, a simulacrum. We see this everywhere today: a veritable pandemic of faux empathy, polished into quick-fix social-media aphorisms promising transformation without presence, depth, or encounter, like for example: “Three ways of confronting with empathy..”
“Empathy is not only something that is ‘provided’ by the therapist…, but is a co-created experience between a therapist trying to understand the client and a client trying to communicate with the therapist and be understood.”
Robert Elliott, Arthur C. Bohart, Jeanne C. Watson, and David Murphy (2018)
This relational reciprocity is central. Empathy arises in the between, that fragile relational space where two persons try to meet. When our stance becomes performative rather than authentic, we foreclose this co-creation. We enter an encounter from a place of empathy, we do not encounter each other using empathy as a technique.
Yet social media posts often reduces empathy to soundbites: “Use these five empathic phrases,” “Say this to build rapport,” etc. Such formulae may mimic empathic behavior but lack the ontological grounding that gives real empathy its transformative potency.
True empathy therefore demands presence, humility, and a willingness to be touched by the client’s lived world.

09/01/2026

Her seminal book, Dibs in Search of Self, offers a powerful and compassionate illustration of what happens when a child is met with unconditional acceptance, safety and trust. Through Dibs’ journey, Axline showed the world that children do not need fixing, directing, or correcting – they need to be understood.

Child-Centred Play Therapy rests on key principles demonstrated so clearly in Dibs’ story:
🧸 The child leads; the therapist follows
🧸 Play is the child’s natural language
🧸 Behaviour is communication
🧸 Given the right relational conditions, children move towards healing and growth

Within British Association of Play Therapists (BAPT) practice, these principles remain central. Play Therapy provides a protected relational space where children can explore their inner world, make sense of experiences, and develop a stronger sense of self – at their own pace, in their own way.

Dibs in Search of Self reminds us that profound change does not come from control or instruction, but from relationship, attunement and trust in the child’s innate capacity to heal.

💚 Play is not “just play.”
💚 Play is therapeutic work.
💚 Play is how children tell their story.

21/12/2025

#χριστουγεννα #ψυχικηυγεια #ψυχοθεραπεια #αυτοφροντιδα #αυτοβελτιωση #χριστουγεννιάτικες #ευχές #χριστουγεννα🎅🎄 #ενσυνειδητότητας

08/12/2025

Στην προσωποκεντρική θεραπεία, η ψυχολογική ελευθερία μοιάζει με ένα φως που ανάβει μέσα στο ημίφως της ψυχής- ένα φως που δεν επιβάλλεται, αλλά ανασαίνει απαλά καθώς ο άνθρωπος θυμάται σιγά-σιγά ποιος είναι. Είναι η στιγμή που τα παλιά “πρέπει” υποχωρούν και αφήνουν χώρο σε έναν εσωτερικό ψίθυρο αλήθειας, τόσο τρυφερό όσο και ακαταμάχητο. Στη ζεστή αγκαλιά της ενσυναισθητικής παρουσίας,
το συναίσθημα βρίσκει την τόλμη να ξεδιπλωθεί, και η αυθεντικότητα - κάποτε κρυμμένη, σηκώνει το βλέμμα της. Τότε γεννιέται μια ελευθερία που δεν κάνει θόρυβο , αλλά ρέει - μια ελευθερία που οδηγεί τον άνθρωπο πίσω στη σιωπηλή, βαθιά ενότητα του εαυτού, εκεί όπου η ύπαρξη αναγνωρίζει τον αληθινό της ρυθμό και ξαναβρίσκει τον δρόμο της προς το φως.
#Ψυχολογία #ΨυχολογικήΕλευθερία #ΑυθεντικόςΕαυτός #Αυτογνωσία #Ψυχοθεραπεία #ΠροσωποκεντρικήΘεραπεία #Ψυχολόγος #Ενσυναίσθηση #Αυτοβελτίωση #ΕσωτερικήΑνάπτυξη #ΕσωτερικήΙσορροπία #Πληρότητα #ΕσωτερικόΦως

22/11/2025

Conference day today with my dearest colleague Kyriaki Kentigkeleni presenting!

17/11/2025

Το «Γιατί χλευάζεις ό, τι σε πονά!» ήρθε στα χέρια μου τη μέρα που τιμήσαμε την μνήμη του πρώην συζύγου μου και πατέρα του συγγραφέα.
Ανάμεσα στις σελίδες ξεχωρίζει ένα κεφάλαιο όπου ο συγγραφέας ανοίγει την καρδιά του και μιλάει για την σχέση του με τον πατέρα του.

Σε μια τόσο φορτισμένη μέρα, αυτό το βιβλίο δεν είναι απλώς ένα δώρο. Είναι μια γέφυρα μνήμης, μια υπενθύμιση ότι όσοι “φεύγουν” μένουν ζωντανοί μέσα από τις ιστορίες που αφήνουν πίσω.

08/11/2025

Филмът „Добри родители“ на Къци Вапцаров ме разтърси дълбоко. Това не е просто история за едно семейство, а болезнено истинско огледало на начина, по който любовта и болката често вървят ръка за ръка.

В центъра стои една майка — обичаща, но наранена, опитваща се да предпази децата си от същите рани, които тя самата носи. Филмът показва колко трудно е да обичаш, когато си израснал сред мълчание, страх и наследена вина. И колко голяма сила е нужна, за да прекъснеш този кръг.
Напомня, че „добрите родители“ не са непременно тези, които не грешат, а тези, които имат смелостта да се изправят срещу своите травми, за да прекъснат порочния кръг. Това е история за прошката — към себе си, към родителите си и към миналото. #ДобриРодители #КъциВапцаров #БългарскоКино #МайчинаЛюбов #Прошка #Семейство #ФилмКойтоДокосва

05/11/2025

“I’ve always felt I had to do things because they were expected of me, or more important, to make people like me. The hell with it! I think from now on I’m going to just be me—rich or poor, good or bad, rational or irrational, logical or illogical, famous or infamous.”

Carl R. Rogers, On Becoming a Person: A Therapist's View of Psychotherapy

04/11/2025

Ζούμε σε μια εποχή “fast”:
fast food, fast fashion, fast relationships, fast decisions, fast earnings, fast results…
Η ταχύτητα έχει γίνει συνώνυμο της επιτυχίας — όμως ψυχολογικά, συχνά οδηγεί σε εσωτερική φθορά.

Όταν όλα πρέπει να συμβαίνουν γρήγορα, το άτομο αποφεύγει να επενδύσει πραγματικά-
ούτε χρόνο, ούτε συναίσθημα, ούτε ουσιαστική παρουσία.
Κυνηγώντας το άμεσο αποτέλεσμα, χάνουμε την επαφή με τη διαδικασία, με τον εαυτό μας και με τη φυσική ροή της εξέλιξης.
Η ανάγκη για συνεχή ταχύτητα ενισχύει το άγχος, τη ματαίωση και την αίσθηση ότι «ποτέ δεν είναι αρκετό».

Η ψυχοθεραπευτική διαδικασία μάς υπενθυμίζει να επιβραδύνουμε -
να αντέξουμε τον χρόνο που χρειάζεται η αλλαγή,
να παρατηρήσουμε, να συνδεθούμε και να επιτρέψουμε την αληθινή επένδυση στον εαυτό μας και στους άλλους.

Γιατί η ουσιαστική εξέλιξη δεν είναι fast —είναι βαθιά, συνειδητή και ανθρώπινη. #Ψυχοθεραπεία #Ψυχολογία #ΨυχικήΥγεία #Αυτογνωσία #ΠροσωπικήΑνάπτυξη #Επιβράδυνε #ΑληθινήΕξέλιξη #ΣυνειδητήΖωή #ΣχέσηΜεΤονΕαυτό

25/10/2025

Εδώ, η κατανόηση προηγείται της συμβουλής.
Η παρουσία προηγείται της λύσης.
Η σχέση γίνεται το μέσο για αλλαγή. 🌿

#Ψυχοθεραπεία
#ΠροσωποκεντρικήΠροσέγγιση
#ΨυχικήΥγεία
#Αυτογνωσία
#ΠροσωπικήΑνάπτυξη
#Ενσυναίσθηση
#Ασφάλεια
#Εμπιστοσύνη
#Αυθεντικότητα
#ΣυναισθηματικήΥποστήριξη
#ΘεραπευτικόςΧώρος
#ΨυχοθεραπείαΑθήνα

10/10/2025

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε την ψυχοθεραπεία ως μια εκ των πλέον ουσιαστικών μορφών αυτοφροντίδας και προσωπικής ενδυνάμωσης. Η αναζήτηση επαγγελματικής βοήθειας για την αντιμετώπιση ψυχικών δυσκολιών δεν συνιστά ένδειξη αδυναμίας, αλλά πράξη υπευθυνότητας και βαθιάς επίγνωσης των προσωπικών αναγκών. Ωστόσο, το κοινωνικό στίγμα που εξακολουθεί να περιβάλλει τα ζητήματα ψυχικής υγείας αποτελεί αφενός σημαντικό εμπόδιο στην πρόσβαση σε θεραπευτικές υπηρεσίες και αφετέρου αντανάκλαση μιας μη προοδευτικής και ξεπερασμένης αντίληψης, που υπονομεύει την πρόοδο και την ψυχική ευημερία της κοινωνίας. Παράλληλα, αναδεικνύεται ως κρίσιμη η ανάγκη για σαφή θεσμική οριοθέτηση του πεδίου της ψυχικής υγείας, ώστε να διασφαλίζεται ότι οι παρεχόμενες υπηρεσίες προσφέρονται αποκλειστικά από επαγγελματίες με την ανάλογη επιστημονική κατάρτιση, νομική αναγνώριση και δεοντολογική δέσμευση. Η υπεύθυνη παροχή ψυχικής φροντίδας αποτελεί ζήτημα δημόσιας υγείας και κοινωνικής δικαιοσύνης — και ως τέτοιο πρέπει να προσεγγίζεται με σοβαρότητα, διαφάνεια και θεσμική εγγύηση.