Gaia Wholistic Health

Gaia Wholistic Health We are with you in your journey to a healthy balanced life.

01/09/2026

اقدام FDA برای محدود کردن مکمل‌های فلوراید خوراکی کودکان (ژانویه ۲۰۲۶)
تغییر مهم سیاستی: سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) اعلام کرد مصرف فلوراید خوراکی (قرص و قطره) برای کودکان با محدودیت‌های جدید فدرال روبه‌رو می‌شود. این محصولات سال‌ها بدون تأیید رسمی FDA استفاده می‌شدند.
اقدام اجرایی: FDA به ۴ شرکت اخطار داده که علیه فلورایدهای خوراکیِ تأییدنشده که برای کودکان زیر ۳ سال یا کودکان با خطر پایین/متوسط پوسیدگی تبلیغ می‌شوند، اقدام قانونی خواهد کرد.
نتیجه ارزیابی علمی FDA:
فایده محدود دندانی دارد و برای دندان‌های شیری مزیت قابل‌توجهی نشان نداده است.
خطرات شناخته‌شده شامل فلوروزیس دندانی (آسیب دائمی مینای دندان) و اختلال در میکروبیوم است.
شواهدی (در حد فرضیه‌ساز) درباره ارتباط با کاهش IQ، اختلالات هورمون تیروئید، تغییرات اسکلتی و تحلیل عضلانی گزارش شده است.
توصیه جدید FDA: مصرف فلوراید خوراکی فقط برای کودکان پرخطر پوسیدگی (مثلاً بدون دسترسی به آب فلورایددار یا سابقه پوسیدگی) و از سن ۳ سال به بالا؛ تأکید بر تصمیم‌گیری مشترک والدین و پزشک با توجه به کل مواجهه با فلوراید.
تمرکز بر روش‌های ایمن‌تر: FDA اعلام کرد فلوراید موضعی (مسواک‌زدن و کاربرد حرفه‌ای) ایمن‌تر و مؤثرتر از مصرف خوراکی است.
زمینه گسترده‌تر:
آب فلورایددار از دهه ۱۹۴۰ رایج بوده؛ اما شواهد جدید سود محدود و عدم قطعیت را نشان می‌دهد.
مرور کاکرین ۲۰۲۴ کاهش پوسیدگی را در برخی جمعیت‌ها گزارش می‌کند، ولی قطعیت شواهد پایین و داده‌ها ناقص‌اند (به‌ویژه برای بزرگسالان).
اختلاف نظرها: انجمن دندان‌پزشکی آمریکا (ADA) همچنان مصرف سیستمیک را برای کودکان پرخطر «ایمن و مؤثر» می‌داند؛ در مقابل، FDA بر احتیاط و محدودسازی تأکید کرده است.
راهکارهای کاهش مواجهه (خلاصه): استفاده از فیلترهای مؤثر بر فلوراید، آماده‌سازی شیرخشک با آب بدون فلوراید، محصولات دهان بدون فلوراید، بررسی دقیق نسخه‌ها، توجه به فلوراید پنهان در غذاها/چای، و مشارکت در تصمیم‌های محلی آب.
جمع‌بندی: FDA مصرف فلوراید خوراکی کودکان را به‌طور جدی محدود کرده و آن را فقط برای موارد پرخطر و پس از ۳ سالگی توصیه می‌کند؛ تمرکز اصلی بر پیشگیری کم‌خطرتر از طریق بهداشت دهان و فلوراید موضعی است.
Mercola.com

01/09/2026

چرا دچار نفخ می‌شویم؟

نفخ احساس پری، سفتی یا تورم در شکم است و همیشه به‌دلیل پرخوری یا گاز زیاد نیست. دلایل شایع شامل موارد زیر است:
حساسیت به گاز: بسیاری افراد گاز زیادی ندارند، بلکه به آن حساس‌ترند؛ گاهی مرتبط با سندرم روده تحریک‌پذیر (IBS)، ریفلاکس معده یا هموروئید.
نمک زیاد: باعث احتباس آب می‌شود؛ نمک پنهان در غذاهای آماده و فست‌فودها عامل مهمی است.
کربوهیدرات زیاد: به‌ویژه کربوهیدرات‌های ساده (نان سفید، شیرینی، نوشابه) سریع جذب می‌شوند و احتباس آب می‌دهند؛ کربوهیدرات‌های پیچیده کمتر این مشکل را دارند.
پرخوری: معده اندازه مشت دست است؛ کش آمدن آن احساس نفخ می‌دهد. بهتر است قبل از سیری کامل دست بکشید.
نوشیدنی‌های گازدار: گاز وارد دستگاه گوارش می‌شود و در روده می‌ماند؛ قند بالا هم احتباس آب را بیشتر می‌کند.
تند غذا خوردن: هوای بیشتری بلعیده می‌شود؛ مغز هم با تأخیر پیام سیری را دریافت می‌کند.
یبوست: کم‌آبی، تغییر رژیم یا استرس می‌تواند نفخ ایجاد کند؛ اگر چند روز طول کشید، نیاز به بررسی دارد.
لبنیات (عدم تحمل لاکتوز): می‌تواند گاز، درد و نفخ بدهد؛ با آلرژی لبنیات فرق دارد.
افزایش وزن: اضافه‌وزن (به‌ویژه دور شکم) فضای معده را کم می‌کند و نفخ را تشدید می‌کند.
فروکتوز: قندی با هضم سخت‌تر؛ در شربت ذرت با فروکتوز بالا، میوه‌های خشک، عسل، پیاز و سیر وجود دارد.
چربی زیاد: هضمش طولانی‌تر است و می‌تواند احساس نفخ و افزایش وزن ایجاد کند.
Webmed

01/07/2026

جویدن آدامس و دریافت میکروپلاستیک‌ها
نکته اصلی:
مطالعه‌ای نشان می‌دهد که جویدن آدامس می‌تواند باعث آزاد شدن و بلع میکروپلاستیک‌ها شود. هر گرم آدامس ممکن است تا ۶۳۷ ذره میکروپلاستیک آزاد کند و ۹۴٪ این ذرات در ۸ دقیقه اول جویدن وارد بزاق می‌شوند. تفاوت معناداری بین آدامس‌های طبیعی و مصنوعی از نظر میزان آزادسازی دیده نشد.
روش مطالعه:
آدامس‌ها حاوی پلیمرهای گیاهی یا پلاستیکی مصنوعی هستند و می‌توانند منبع میکروپلاستیک باشند.
در یک مطالعه پایلوت، ۱۰ نوع آدامس (۵ طبیعی و ۵ مصنوعی از برندهای مختلف) توسط یک شرکت‌کننده جویده شد.
مدت جویدن بین ۲ تا ۲۰ دقیقه بود.
نمونه‌های بزاق جمع‌آوری و با میکروسکوپ مادون‌قرمز FTIR و یک روش مبتنی بر گوشی هوشمند برای شمارش میکروپلاستیک‌ها تحلیل شدند.
یافته‌ها:
تا ۶۳۷ ذره میکروپلاستیک در هر گرم آدامس آزاد می‌شود.
۹۴٪ ذرات در ۸ دقیقه اول آزاد می‌شوند.
آدامس‌های طبیعی و مصنوعی مقدار مشابهی میکروپلاستیک آزاد کردند (P > 0.😎.
چهار نوع پلیمر پلاستیکی شناسایی شد که پلی‌اولفین‌ها شایع‌ترین بودند.
کاربرد بالینی / پیام عملی:
نویسندگان اشاره می‌کنند که جویدن آدامس می‌تواند منجر به بلع مستقیم میکروپلاستیک‌ها شود و از نظر بالقوه خطرات سلامت داشته باشد؛ هرچند هنوز شواهد انسانی قطعی درباره زیان‌آور بودن میکروپلاستیک‌ها وجود ندارد. هدف پژوهش ایجاد ترس نبوده، بلکه بررسی یکی از مسیرهای مواجهه روزمره با پلاستیک‌هاست.
منبع:
این نتایج توسط لیزا لو و سانجی موهانتی از دانشگاه UCLA در نشست بهاره انجمن شیمی آمریکا (ACS) ۲۰۲۵ در تاریخ ۲۵ مارس ۲۰۲۵ ارائه شده است.

01/06/2026

ارتباط فشار خون زودرس با پیش‌آگهی بدتر در دیابت نوع ۲
نکات کلیدی:
در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲، هم فشار خون با شروع زودرس (قبل از ۴۵ سالگی) و هم فشار خون با شروع دیررس (۴۵ سالگی و بعد از آن) با افزایش خطر بیماری‌های قلبی–عروقی، نارسایی قلبی، بیماری مزمن کلیه و مرگ به هر علت همراه است.
با این حال، فشار خون زودرس با پیامدهای بدتر و خطرات بالاتر نسبت به فشار خون دیررس مرتبط بود.

مطالعه کوهورت گذشته‌نگر روی بیماران دیابت نوع ۲ انجام شد.

شرکت‌کنندگان شامل:
۱۹٬۲۲۴ نفر با دیابت نوع ۲ و فشار خون زودرس
۵۷٬۷۹۵ نفر با دیابت نوع ۲ و فشار خون دیررس
گروه‌های کنترل همسان بدون فشار خون
میانگین پیگیری حدود ۷ تا ۸ سال بود.
پیامدها شامل بیماری‌های قلبی–عروقی (سکته، بیماری عروق کرونر و محیطی)، نارسایی قلبی، بیماری کلیوی مزمن، نارسایی کلیه مرحله نهایی و مرگ به هر علت بود.

در مقایسه با افراد بدون فشار خون، فشار خون زودرس باعث افزایش قابل‌توجه خطر:

بیماری قلبی–عروقی
نارسایی قلبی
بیماری مزمن کلیه
نارسایی کلیه مرحله نهایی
مرگ به هر علت شد.
فشار خون دیررس نیز این خطرات را افزایش داد، اما شدت آن کمتر از فشار خون زودرس بود.
خطرات اضافی ناشی از فشار خون زودرس نسبت به دیررس، به‌ویژه برای بیماری عروق کرونر و سکته‌های ایسکمیک و هموراژیک بیشتر بود.
این خطرات قلبی در زنان مبتلا به فشار خون زودرس، بیشتر از مردان مشاهده شد.

نتایج نشان می‌دهد بیماران جوان مبتلا به دیابت نوع ۲ که دچار فشار خون هستند، بار بالینی بالاتری دارند و نیازمند مداخلات درمانی زودهنگام و هدفمند هستند.

منبع:
منتشرشده در مجله Diabetes Care، به سرپرستی دانشگاه چینی هنگ‌کنگ.
Medscape

01/04/2026

ارتباط مواد شیمیایی رایج با افزایش خطر ام‌اس (MS)
نویسنده: Pauline Anderson – دسامبر ۲۰۲۵

بر اساس یک مطالعه بزرگ، قرار گرفتن در معرض برخی مواد شیمیایی رایج محیطی—به‌ویژه وقتی چند ماده با هم وجود داشته باشند—با افزایش خطر ابتلا به مولتیپل اسکلروزیس (MS) همراه است. این افزایش خطر در برخی موارد حدود دو برابر گزارش شده است.
🧪 مواد شیمیایی مورد نظر
PFAS (مواد پلی‌فلوروآلکیلی؛ معروف به مواد شیمیایی ماندگار یا Forever Chemicals)
نمونه مهم: PFOS
PCBها و مشتقات هیدروکسیله آن‌ها (OH-PCBs)
این مواد جزو مختل‌کننده‌های غدد درون‌ریز (EDCs) هستند و می‌توانند سیستم ایمنی و هورمونی را تحت تأثیر قرار دهند.
🧠 MS
بیماری خودایمنی مزمن سیستم عصبی مرکزی
ایجاد آن نتیجه تعامل عوامل ژنتیکی (به‌ویژه ژن‌های HLA) و عوامل محیطی است
شیوع بیماری‌های خودایمنی در سال‌های اخیر رو به افزایش است

🏭 منابع تماس با این مواد
PFAS:
ظروف نچسب، بسته‌بندی مواد غذایی، پارچه‌های ضدلک، فوم‌های آتش‌نشانی
PCBها: تجهیزات الکتریکی قدیمی، مصالح ساختمانی (با وجود ممنوعیت، هنوز در محیط و زنجیره غذایی وجود دارند)
آب آشامیدنی و مصرف ماهی از مهم‌ترین مسیرهای تماس غذایی

📈 نتایج کلیدی
افزایش سطح برخی مواد با افزایش خطر MS همراه بود:
PFOS → حدود ۱۰٪ افزایش احتمال MS
3-OH-CB153 و 4-OH-CB187 → حدود ۸٪ افزایش احتمال
افرادی که بالاترین سطح مواجهه را داشتند:
بیش از دو برابر خطر MS

تعامل ژنتیک و محیط:
در حاملان آلل ژنتیکی HLA-B*44:02 (معمولاً محافظتی)، افزایش PFOS با افزایش بیش از ۴ برابری خطر MS همراه بود
⚙️ مکانیسم‌های احتمالی (هنوز قطعی نیست)

اختلال در سد خونی–مغزی
تغییر در عملکرد سیستم ایمنی، سیتوکین‌ها، تعادل اکسیداتیو
تشدید التهاب عصبی
اثر تجمعی چند ماده روی مسیرهای مشترک زیستی

⚠️ محدودیت‌های مطالعه
اندازه‌گیری مواد شیمیایی فقط در یک نمونه خون (پس از تشخیص MS)
عدم امکان اثبات رابطه علت و معلولی
جمعیت عمدتاً سوئدی → تعمیم‌پذیری محدود
داده‌های ژنتیکی ناقص برای برخی شرکت‌کنندگان

این مطالعه نشان می‌دهد که تماس با برخی مواد شیمیایی ماندگار محیطی، به‌ویژه همراه با زمینه ژنتیکی خاص، می‌تواند خطر ابتلا به MS را افزایش دهد. نتایج بر اهمیت کاهش تماس محیطی و بررسی دقیق‌تر تعامل ژن و محیط در بیماری‌های خودایمنی تأکید می‌کند.
Medscape

01/02/2026

این متن خلاصه‌ای جامع از دیدگاه آیورودا در مورد تغذیه در فصل زمستان است که بر اساس انرژی‌های غالب، دوشاها (Vata و Kapha)، و انواع غذاها و طعم‌های توصیه شده یا منع شده تهیه شده است.
ویژگی‌های آیورودایی زمستان
انرژی‌های غالب: در نیمه اول زمستان، انرژی «هوا» و «خشکی» غالب است که می‌تواند باعث برهم خوردن تعادل دوشا واتا (Vata) شود. در نیمه دوم، انرژی «آب» و «زمین» (سرد و مرطوب) غالب است که دوشا کافا (Kapha) را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
تعادل فصلی: زمستان فصلی است که هر دو دوشای واتا و کافا ممکن است تشدید شوند، بنابراین رعایت تعادل برای هر دو ضروری است.
ضعف‌های عمومی: بدن در زمستان انرژی بیشتری مصرف می‌کند، نیاز به تقویت دارد (نه سم‌زدایی). آتش گوارشی قوی‌تر است، که امکان مصرف غذاهای سنگین‌تر و چرب‌تر را فراهم می‌کند، اما ممکن است منجر به افزایش وزن شود. تمایل به فعالیت بدنی کمتر و استراحت بیشتر است. این سنگینی می‌تواند از نظر ذهنی نیز احساس شود (بی‌حالی، افسردگی).
اصول کلیدی رژیم غذایی در زمستان
هیدراتاسیون و انرژی حیاتی (Ojas): نوشیدن مایعات گرم و مصرف غذاهایی که «اوجاس» (انرژی حیاتی) تولید می‌کنند مهم است.
آتش گوارشی قوی (Agni): از آنجایی که «آگنی» در اوج است، بدن می‌تواند غذاهای متراکم و سنگین را هضم کند. کمبود غذای کافی ممکن است باعث شود گرمای گوارشی بافت‌های بدن را مصرف کند.
طعم‌های توصیه شده: طعم‌های ترش، شیرین و شور در ابتدای زمستان، و طعم‌های تند، تلخ و گس در اواخر زمستان توصیه می‌شوند.
کیفیت و کمیت غذا: غذاها باید مغذی، گرم، پخته، کمی چرب و متعادل باشند. از مصرف غذاهای سرد و خام خودداری شود.
مواد غذایی مجاز: سبزیجات ریشه‌ای (هویج، سیب‌زمینی، زنجبیل)، پروتئین‌ها (تخم‌مرغ، گوشت، ماهی چرب مانند ساردین)، و میوه‌ها و دانه‌های روغنی (فندق، گردو، بادام) توصیه می‌شوند.
مواد غذایی ممنوع: از روزه‌داری، سم‌زدایی، غذاهای سرخ شده، و ترکیب‌های سنگین مانند گوشت با خامه یا پنیر پرهیز کنید. پنیر به طور کلی توصیه نمی‌شود، اما شیر جوشیده با ادویه‌جات مجاز است.
توصیه‌های غذایی بر اساس نوع زمستان
در زمستان خشک: غذاهای با پتانسیل گرم (ادویه‌جات، تره‌فرنگی، کدو تنبل)، طعم‌های شیرین (برنج، رازیانه، بوقلمون)، ترش (لیمو، گریپ‌فروت)، و شور (جلبک دریایی، میسو، ماهی) ترجیح داده شوند.
در زمستان مرطوب: غذاهای با پتانسیل گرم (کینوا، کدو تنبل)، طعم‌های گس (شراب قرمز، عسل، چاودار)، تلخ (آروگولا، کاسنی، کلم بروکلی)، و تند (زیره، خردل، رزماری، زنجبیل، سیر) ترجیح داده شوند.
دیدگاه آیورودا در مورد شیر
خصوصیات عمومی: شیر مایعی سنگین، چرب و دیرهضم است. برای هضم بهتر باید با آب جوشانده و ادویه‌هایی مانند دارچین یا هل به آن اضافه شود.
شیر گاو: خنک و مرطوب است و واتا و پیتا را کاهش می‌دهد، اما کافا را افزایش می‌دهد. بسیار مغذی و تقویت‌کننده است.
شیر بز: سبک‌تر از شیر گاو است، هضم آسان‌تری دارد و واتا و کافا را کاهش می‌دهد.
شیر گوسفند: گرم و سنگین است و مصرف روزانه آن توصیه نمی‌شود. برای افراد دچار کاهش وزن بسیار مغذی است، اما می‌تواند باعث مشکلات تنفسی یا چاقی شود.
نکته مهم: شیر نباید با مواد اسیدی، سبزیجات برگ سبز (مانند تربچه) یا بعد از قرار گرفتن در معرض آفتاب مخلوط شود.

01/02/2026

نشانه‌های کمبود ویتامین B12
کمبود ویتامین B12 می‌تواند علائم متنوعی ایجاد کند که گاهی به‌آرامی و گاهی ناگهانی ظاهر می‌شوند. مهم‌ترین نشانه‌ها و نکات عبارت‌اند از:
بی‌حسی و گزگز (سوزن‌سوزن شدن)
احساس گزگز در دست‌ها، پاها یا ساق‌ها می‌تواند به دلیل آسیب به غلاف محافظ اعصاب در اثر کمبود B12 باشد. بیماری‌های گوارشی مثل سلیاک و کرون یا مصرف برخی داروهای ضداسید معده جذب B12 را کاهش می‌دهند.
احساس سرمای غیرعادی
کمبود B12 می‌تواند باعث کم‌خونی شود و اکسیژن‌رسانی را مختل کند؛ نتیجه آن احساس سرما، به‌ویژه در دست‌ها و پاهاست.
مه مغزی و مشکلات شناختی
شامل افسردگی، گیجی، ضعف حافظه، اختلال تعادل و حتی دمانس.
مقدار توصیه‌شده روزانه برای بزرگسالان ۲.۴ میکروگرم است. دوزهای بالا معمولاً دفع می‌شوند، اما ممکن است عوارضی مانند سرگیجه، سردرد، اضطراب، تهوع و استفراغ ایجاد کنند.
ضعف و خستگی
ضعف عضلانی، خستگی یا سبکی سر شایع است. آزمایش خون مفید است، اما توجه به علائم بالینی نیز اهمیت دارد.
زبان صاف و براق (گلوسیت آتروفیک)
از بین رفتن برجستگی‌های زبان باعث صاف و براق شدن آن می‌شود و ممکن است با درد همراه باشد.
هشدار برای گیاه‌خواران
بدن می‌تواند B12 را برای سال‌ها ذخیره کند، اما منابع گیاهی B12 ندارند. وگان‌ها و گیاه‌خواران باید از غذاهای غنی‌شده (نان، غلات صبحانه، کراکر) یا مکمل استفاده کنند.
تپش قلب
احساس ضربان تند یا نامنظم. منابع خوب B12 شامل مرغ، تخم‌مرغ، ماهی و به‌ویژه جگر گاو است.
افزایش سن
با بالا رفتن سن، جذب B12 کاهش می‌یابد. درمان‌نشدن می‌تواند به کم‌خونی، آسیب عصبی و تغییرات خلقی منجر شود؛ بررسی دوره‌ای توصیه می‌شود.
جراحی‌های کاهش وزن (بای‌پس معده)
این جراحی‌ها مسیر جذب B12 را مختل می‌کنند؛ پایش منظم و مصرف مکمل یا تزریق ممکن است لازم باشد.
جمع‌بندی:
کمبود B12 شایع اما قابل‌درمان است. در صورت وجود علائم یا عوامل خطر (سن بالا، گیاه‌خواری، بیماری گوارشی، جراحی معده)، آزمایش و مشاوره پزشکی توصیه می‌شود.
Webmed

01/02/2026

غذاهایی که اگر اضطراب یا افسردگی دارید بهتر است از آن‌ها پرهیز کنید
این مقاله توضیح می‌دهد که برخی خوراکی‌ها و نوشیدنی‌ها می‌توانند با ایجاد نوسان قند خون، اختلال خواب یا تحریک سیستم عصبی، اضطراب و افسردگی را تشدید کنند.
مهم‌ترین موارد:
آب‌میوه صنعتی
چون فیبر ندارد، قند آن سریع جذب می‌شود و باعث بالا و پایین شدن انرژی و خلق‌وخو می‌شود. بهتر است میوه را کامل بخورید و برای تشنگی آب بنوشید.
نوشابه معمولی
سرشار از قند و بدون ارزش غذایی است و با افزایش خطر افسردگی ارتباط دارد. جایگزین بهتر: آب گازدار با کمی آب‌میوه طبیعی.
نوشابه رژیمی
اگرچه قند ندارد، اما شیرین‌کننده‌های مصنوعی (مثل آسپارتام) و کافئین آن ممکن است خلق را بدتر و اضطراب را بیشتر کنند.
نان سفید و تست سفید
آرد تصفیه‌شده سریع به قند خون تبدیل می‌شود و نوسانات انرژی ایجاد می‌کند. نان سبوس‌دار انتخاب بهتری است.
سس‌های «لایت» یا بدون قند
اغلب حاوی شیرین‌کننده‌های مصنوعی هستند که با اضطراب و افسردگی مرتبط شده‌اند. بهتر است سس خانگی درست کنید.
کچاپ
قند بالایی دارد و نوع رژیمی آن هم ممکن است شیرین‌کننده مصنوعی داشته باشد. سالسای خانگی گوجه گزینه سالم‌تری است.
قهوه
کافئین می‌تواند لرزش، اضطراب و اختلال خواب ایجاد کند؛ قطع ناگهانی آن هم حال روحی را بدتر می‌کند. اگر حساس هستید، مصرف را تدریجی کم کنید یا دکاف بنوشید.
نوشیدنی‌های انرژی‌زا
کافئین بسیار بالا، قند یا شیرین‌کننده مصنوعی دارند و می‌توانند باعث اضطراب، بی‌خوابی و تپش قلب شوند.
الکل
حتی مقدار کم خواب را مختل می‌کند و کم‌خوابی اضطراب و افسردگی را تشدید می‌کند. حد مجاز: حداکثر ۱ نوشیدنی در روز برای زنان و ۲ برای مردان.
روکش کیک (Frosting) و غذاهای حاوی چربی ترانس
چربی‌های ترانس با افسردگی مرتبط‌اند. این چربی‌ها در شیرینی‌ها، فست‌فود، پیتزا و بیسکویت‌ها هم وجود دارند. چربی‌های سالم (ماهی، روغن زیتون، مغزها، آووکادو) می‌توانند خلق را بهبود دهند.
جمع‌بندی:
برای حمایت از سلامت روان، بهتر است مصرف قندهای ساده، شیرین‌کننده‌های مصنوعی، کافئین زیاد، الکل و چربی‌های ترانس را محدود کرده و به‌جای آن‌ها غذاهای کامل، سبوس‌دار و چربی‌های سالم را انتخاب کنید.
Webmed

12/31/2025

نارضایتی از تصویر بدن در نوجوانی و پیامدهای سلامت روان
نتیجه اصلی (TOPLINE):
نارضایتی از تصویر بدنی در سن ۱۶ سالگی با افزایش علائم اختلالات خوردن، افسردگی و BMI بالاتر در اوایل بزرگسالی مرتبط است.

روش مطالعه (METHODOLOGY):
داده‌های بیش از ۲۰۰۰ نفر (۶۰٪ دختر) از مطالعه دوقلوهای رشد اولیه (TEDS) در انگلستان و ولز.
نارضایتی از بدن در ۱۶ سالگی با پرسش‌های مربوط به نگرانی از وزن و فرم بدن سنجیده شد.
پیامدها در ۲۱ و ۲۶ سالگی:
علائم اختلالات خوردن
علائم افسردگی
BMI (بر اساس قد و وزن خودگزارش‌شده)

یافته‌های کلیدی

به ازای هر ۱ امتیاز افزایش نارضایتی از بدن در ۱۶ سالگی:
افزایش ۱.۹۹ امتیازی علائم اختلالات خوردن
افزایش ۰.۵۹ امتیازی علائم افسردگی
افزایش ۰.۲۷ واحدی BMI (همه با معنی‌داری آماری بالا)
ارتباط نارضایتی از بدن با اختلالات خوردن در دختران قوی‌تر از پسران بود؛ اما برای افسردگی و BMI تفاوت معنادار جنسی دیده نشد.
در دوقلوهای غیرهمسان، این ارتباط‌ها قوی‌تر بود؛ در دوقلوهای همسان، ارتباط با اختلالات خوردن ضعیف‌تر شد اما با افسردگی باقی ماند.
عوامل ژنتیکی حدود ۷۷٪ از همبستگی بین نارضایتی از بدن و علائم اختلالات خوردن را توضیح می‌دهند؛ بقیه مربوط به عوامل محیطی غیرمشترک است.
کاربرد بالینی (IN PRACTICE):
نارضایتی از بدن یک عامل خطر قابل‌تغییر و مشترک برای پیامدهای منفی سلامت روان، به‌ویژه اختلالات خوردن و افسردگی است.
مداخله‌های بهداشت عمومی برای مقابله با نارضایتی از بدن باید از دوران نوجوانی و در محیط‌های مختلف (مدرسه، رسانه، خانواده) آغاز شود.
منبع :
The Lancet Psychiatry

تقویت تصویر بدنی سالم در نوجوانی می‌تواند به‌طور معنادار خطر افسردگی، اختلالات خوردن و افزایش BMI را در سال‌های بعد کاهش دهد؛ بنابراین پیشگیری زودهنگام اهمیت بالایی دارد.

12/27/2025

«ویروس اپشتین–بار (EBV) چگونه باعث مولتیپل اسکلروزیس می‌شود؟ ضربه و فرار کن یا عامل مزمن؟»

شواهد جدید نشان می‌دهد که عفونت با ویروس اپشتین–بار (EBV) برای بروز مولتیپل اسکلروزیس (MS) ضروری است؛ به‌طوری‌که تقریباً بدون ابتلا به EBV، MS رخ نمی‌دهد. این نگاه، MS را به‌عنوان عارضه‌ای نادر از یک عفونت بسیار شایع بازتعریف می‌کند.

این نتیجه‌گیری عمدتاً بر پایه یک مطالعه بزرگ دانشگاه هاروارد (منتشرشده در Science) است که داده‌های حدود ۱۰ میلیون نیروی نظامی آمریکا را بررسی کرد. در افرادی که ابتدا EBV نداشتند، MS دیده نشد؛ اما پس از ابتلا به EBV، خطر MS به‌طور چشمگیری افزایش یافت.

بنابراین EBV یک عامل «لازم اما ناکافی» است: همه مبتلایان به EBV دچار MS نمی‌شوند، اما MS بدون EBV تقریباً رخ نمی‌دهد.

دو نظریه اصلی درباره مکانیسم بیماری
نظریه «بزن و فرار کن» (Hit-and-Run):
عفونت EBV پاسخ ایمنی‌ای ایجاد می‌کند که به‌دلیل شباهت‌های ساختاری، به خودایمنی علیه میلین منجر می‌شود؛ حتی پس از حذف ویروس، خودایمنی ادامه می‌یابد.
نظریه «عامل مزمن/راننده» (Chronic Driver): EBV به‌صورت نهفته و با فعال‌سازی‌های دوره‌ای در بدن باقی می‌ماند و با تحریک مداوم سیستم ایمنی، بیماری را پیش می‌برد. نویسنده این نظریه را محتمل‌تر می‌داند، هرچند هر دو می‌توانند هم‌زمان نقش داشته باشند.

پیامدهای درمانی
بسیاری از داروهای مؤثر MS—به‌ویژه درمان‌های تخریب‌کننده سلول‌های B مانند ریتوکسی‌مب—ممکن است به‌طور غیرمستقیم با حذف مخزن EBV (سلول‌های 😎 اثر بگذارند.

این موضوع می‌تواند توضیح دهد چرا این داروها بسیار مؤثرند، حتی اگر هدف اولیه‌شان EBV نبوده باشد.

واکسن EBV
از نظر تئوریک، واکسیناسیون EBV می‌تواند از MS پیشگیری کند، اما:

هنوز واکسن تأییدشده در دسترس نیست (Moderna در فاز ۲ است).
MS
شیوع نسبتاً پایینی دارد، هرچند بار ناتوانی آن بالاست.
نگرانی‌های تئوریک درباره تحریک خودایمنی پس از واکسن وجود دارد.
شاید تمرکز بر جمعیت‌های پرخطر (عرض‌های جغرافیایی بالا) منطقی‌تر باشد.
مسیرهای آینده
کارآزمایی‌های بالینی با داروهای ضدویروس علیه EBV در حال انجام است؛ از جمله تنوفوویر که در آزمایشگاه، فعال‌سازی لیتیک EBV را مهار کرده است.
نتایج اولیه این مطالعات به‌زودی گزارش می‌شود و می‌تواند راهبردهای درمانی جدیدی برای MS ارائه دهد.

EBV
اکنون به‌عنوان عامل کلیدی در MS شناخته می‌شود. تمرکز آینده بر پیشگیری (واکسیناسیون)، هدف‌گیری مخزن EBV و درمان‌های ضدویروسی می‌تواند چشم‌انداز مدیریت MS را دگرگون کند.
Medscape

12/27/2025

نقش سلامت روده در روزاسه: رژیم غذایی، پروبیوتیک‌ها و میکروبیوم
شواهد رو‌به‌رشدی نشان می‌دهد که بین روده و پوست ارتباط نزدیکی وجود دارد، به‌ویژه در بیماری‌های التهابی مزمن مانند روزاسه.
یک مرور جامع منتشرشده در مجله Biomolecules بررسی کرده است که چگونه دیس‌بیوز روده‌ای (اختلال میکروبیوتای روده)، رژیم غذایی و پروبیوتیک‌ها می‌توانند بر بروز و شدت علائم روزاسه اثر بگذارند.
پاتوژنز روزاسه: بیماری‌ای چندعاملی
روزاسه حاصل تعامل عوامل مختلف است، از جمله:

اختلال در ایمنی ذاتی
فعالیت بیش‌ازحد نوروپپتیدها
عوامل میکروبی
محرک‌های محیطی و غذایی
اختلال در سد پوستی

افزایش آنزیم کالیکرئین-۵ باعث تولید بیش‌ازحد پپتید التهابی LL-37 می‌شود که منجر به التهاب، استرس اکسیداتیو و تغییرات عروقی پوست می‌گردد.
اختلال عصب–عروقی نیز نقش مهمی دارد؛ فعال شدن گیرنده‌هایی مانند TRPV1 توسط گرما و اشعه UV، گرگرفتگی و قرمزی پوست را تشدید می‌کند.
محور روده–پوست و نقش دیس‌بیوز
توجه پژوهش‌ها از میکروبیوم پوست (مانند Demodex) به سمت میکروبیوم روده معطوف شده است.

بیماری‌هایی مانند:
رشد بیش‌ازحد باکتری‌های روده کوچک (SIBO)
عفونت هلیکوباکتر پیلوری
بیماری‌های التهابی روده
با روزاسه ارتباط نشان داده‌اند.

به نظر می‌رسد این ارتباط فقط در بخشی از بیماران روزاسه وجود دارد، نه همه.
درمان SIBO در برخی مطالعات باعث بهبود علائم روزاسه شده است؛ اما نقش درمان هلیکوباکتر پیلوری هنوز قطعی نیست.
رژیم غذایی و محرک‌ها
شواهد قوی‌تر برای محرک‌های زیر وجود دارد:
الکل
نوشیدنی‌های داغ
غذاهای تند (حاوی کپسایسین)
غذاهای حاوی سینام‌آلدئید (مثل دارچین، گوجه‌فرنگی و مرکبات)
رویکرد عملی پیشنهادی:
حذف محرک‌های شایع به مدت ۶ هفته
استفاده از دفترچه ثبت غذایی
نکات جالب:
مصرف لبنیات در برخی مطالعات با شدت کمتر روزاسه همراه بوده
رژیم پرفیبر ممکن است به تنوع میکروبی روده کمک کند
کافئین برخلاف تصور رایج، در برخی مطالعات با کاهش خطر روزاسه همراه بوده است
پروبیوتیک‌ها: امیدوارکننده اما مقدماتی
پروبیوتیک‌ها ممکن است از طریق:
کاهش التهاب
تعدیل میکروبیوم روده
تقویت سد پوستی
به بهبود روزاسه کمک کنند.
برخی مطالعات:
بهبود عملکرد سد پوستی با پروبیوتیک خوراکی همراه با داکسی‌سایکلین
نتایج امیدوارکننده از پروبیوتیک‌های موضعی (مثل Vitreoscilla filiformis)
اما شواهد فعلی هنوز برای توصیه عمومی کافی نیست؛ نوع سویه، دوز و مدت مصرف مشخص نشده است.
جمع‌بندی و نگاه به آینده
محور روده–پوست حوزه‌ای نویدبخش ولی ناتمام در درماتولوژی است.
فعلاً توصیه می‌شود:

رویکرد شخصی‌سازی‌شده
پرسش درباره علائم گوارشی
بررسی محرک‌های غذایی
در برخی بیماران، آزمایش محدود و کنترل‌شده پروبیوتیک‌ها
برای نتیجه‌گیری قطعی، مطالعات آینده‌نگر و بالینی بزرگ‌تر مورد نیاز است.
نتیجه نهایی:
سلامت روده می‌تواند در بخشی از بیماران روزاسه نقش مهمی داشته باشد، اما درمان‌های مبتنی بر رژیم غذایی و پروبیوتیک‌ها هنوز باید به‌عنوان مکمل درمان استاندارد و با احتیاط استفاده شوند.
Medscape

12/27/2025

«نیکوتینامید از سرطان پوست پیشگیری می‌کند»

یک مطالعه بزرگ گذشته‌نگر روی بیماران سیستم درمانی کهنه‌سربازان آمریکا (VHA) نشان داد مصرف نیکوتینامید خوراکی ۵۰۰ میلی‌گرم، دو بار در روز می‌تواند خطر ابتلا به سرطان پوست را کاهش دهد.

این یافته‌ها تأییدکننده نتایج یک کارآزمایی بالینی کوچک‌تر در سال ۲۰۱۵ (مطالعه ONTRAC) هستند.

در کل، مصرف نیکوتینامید با ۱۴٪ کاهش خطر سرطان پوست همراه بود.
اگر نیکوتینامید بعد از اولین سرطان پوست شروع شود، کاهش خطر به ۵۶٪ می‌رسد.
هرچه شروع مصرف بعد از سرطان‌های بعدی باشد، اثر محافظتی کمتر می‌شود.

شامل ۱۲٬۲۸۷ بیمار مصرف‌کننده نیکوتینامید و ۲۱٬۴۷۹ نفر بدون مصرف مکمل.
دوز: ۵۰۰ میلی‌گرم خوراکی، دو بار در روز، حداقل ۳۰ روز.
میانگین سن شرکت‌کنندگان حدود ۷۷ سال بود؛ اغلب مرد و سفیدپوست.
۱۳۳۴ نفر از شرکت‌کنندگان پیوند عضو داشتند (گروه پرخطر از نظر سرطان پوست).

نوع سرطان‌ها
کاهش معنی‌داری در مجموع کارسینوم سلول بازال (BCC) دیده نشد.
اما کارسینوم سلول سنگفرشی پوستی (cSCC) با ۲۲٪ کاهش خطر همراه بود.
در افرادی که نیکوتینامید را هم‌زمان با اولین سرطان پوست شروع کردند، میزان بروز سرطان‌های جدید (BCC و cSCC) حدود ۵۰٪ کمتر بود.

زمان مصرف مهم است
بیشترین فایده در افرادی دیده شد که نیکوتینامید را زودتر شروع کردند.
مصرف کوتاه‌تر (۳۰ تا ۳۶۵ روز) حتی نسبت به مصرف بیش از یک سال، با کاهش خطر بیشتری همراه بود؛ نکته‌ای که پژوهشگران را شگفت‌زده کرد

این موضوع از نقش نیکوتینامید به‌عنوان پیشگیری ثانویه در این گروه حمایت می‌کند.

نکات بالینی مهم

همه بیماران مبتلا به سرطان پوست لزوماً به نیکوتینامید نیاز ندارند؛ حدود ۵۷٪ آن‌ها در ۱۰ سال بعد سرطان جدیدی نمی‌گیرند.
در مقابل، ۳٪ از بیماران مسئول ۲۲٪ کل سرطان‌های پوستی هستند؛ بنابراین شناسایی زودهنگام افراد پرخطر (پزشکی دقیق) اهمیت زیادی دارد.
ایمنی و عوارض
نیکوتینامید معمولاً خوب تحمل می‌شود؛ عوارض عمدتاً گوارشی خفیف هستند.
در بیماران مبتلا به نقرس باید با احتیاط مصرف شود، چون ممکن است باعث حمله نقرسی شود.
تداخل مهمی با داروهای سرکوب‌کننده ایمنی گزارش نشده است.
جمع‌بندی
این مطالعه نشان می‌دهد نیکوتینامید یک گزینه ایمن، ارزان و مؤثر برای پیشگیری از سرطان‌های پوستی غیرملانومی، به‌ویژه cSCC است.
شروع زودهنگام (پس از اولین سرطان پوست) بیشترین فایده را دارد و می‌تواند رویکرد درمانی متخصصان پوست را تغییر دهد.
Medscape

Address

Montreal, QC

Opening Hours

Monday 9am - 5pm
Tuesday 9am - 5pm
Wednesday 9am - 5pm
Thursday 9am - 5pm
Friday 9am - 5pm
Sunday 9am - 5pm

Telephone

+14387633481

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Gaia Wholistic Health posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Practice

Send a message to Gaia Wholistic Health:

Share

Share on Facebook Share on Twitter Share on LinkedIn
Share on Pinterest Share on Reddit Share via Email
Share on WhatsApp Share on Instagram Share on Telegram