Po Drugiej Stronie Lustra - Alicja Smyrak

08/03/2026

Złożona jestem

Na początku był chaos.
I z chaosu zostałam utkana.
Z niepokoju świata, z pierwszego drżenia życia,
z krwi, która niesie pamięć kobiet
idących przede mną przez ogień i ciszę.

Złożona jestem z chaosu,
który mieszka pod skórą jak burza.
Z myśli splątanych jak wiatr we włosach,
z serca, które raz płonie, raz gaśnie.
Z walki między „mogę” i „już nie mam siły”.

Złożona jestem z hormonów,
z przypływów i odpływów zapisanych w ciele.
Z księżyca krążącego we krwi.
Z łez, które przychodzą nagle,
i ze śmiechu, który potrafi rozbroić świat.

Złożona jestem z bólu,
z milczenia, które nauczyło mnie przetrwać.
Z ran, które niosę jak niewidzialne blizny.
Z chwil, gdy trzeba było wstać
nawet wtedy, gdy serce chciało zostać w ziemi.

Złożona jestem z cierpienia,
które uczyło mnie patrzeć głębiej.
Z rozstań.
Z niespełnionych słów.
Z nocy, kiedy człowiek rozmawia tylko z własną duszą.

Złożona jestem z trudów,
z ciężaru codzienności, który nie ma fanfar.
Z troski o innych,
z odkładania siebie na później.
Z drogi, którą często szłam sama.

Złożona jestem z radości,
tej cichej i tej dzikiej.
Z promienia słońca na twarzy.
Z chwili, gdy nagle czuję:
życie płynie przeze mnie jak światło.

Złożona jestem z miłości,
która bywała jak ogień i jak dom.
Z tęsknoty za bliskością.
Z potrzeby bycia widzianą naprawdę.

Złożona jestem z siły,
która rodzi się w pęknięciach.
Z odwagi, która nie zawsze jest głośna,
ale zawsze prowadzi dalej.

Złożona jestem,
Zawsze byłam i będę.
Ja kobieta.

Bo kobieta
Jest rzeką
z wielu źródeł.

A ja płynę
z nich wszystkich.

Dzień Kobiet 2026

08/03/2026

Złożona jestem

Na początku był chaos.
I z chaosu zostałam utkana.
Z niepokoju świata, z pierwszego drżenia życia,
z krwi, która niesie pamięć kobiet
idących przede mną przez ogień i ciszę.

Złożona jestem z chaosu,
który mieszka pod skórą jak burza.
Z myśli splątanych jak wiatr we włosach,
z serca, które raz płonie, raz gaśnie.
Z walki między „mogę” i „już nie mam siły”.

Złożona jestem z hormonów,
z przypływów i odpływów zapisanych w ciele.
Z księżyca krążącego we krwi.
Z łez, które przychodzą nagle,
i ze śmiechu, który potrafi rozbroić świat.

Złożona jestem z bólu,
z milczenia, które nauczyło mnie przetrwać.
Z ran, które niosę jak niewidzialne blizny.
Z chwil, gdy trzeba było wstać
nawet wtedy, gdy serce chciało zostać w ziemi.

Złożona jestem z cierpienia,
które uczyło mnie patrzeć głębiej.
Z rozstań.
Z niespełnionych słów.
Z nocy, kiedy człowiek rozmawia tylko z własną duszą.

Złożona jestem z trudów,
z ciężaru codzienności, który nie ma fanfar.
Z troski o innych,
z odkładania siebie na później.
Z drogi, którą często szłam sama.

Złożona jestem z radości,
tej cichej i tej dzikiej.
Z promienia słońca na twarzy.
Z chwili, gdy nagle czuję:
życie płynie przeze mnie jak światło.

Złożona jestem z miłości,
która bywała jak ogień i jak dom.
Z tęsknoty za bliskością.
Z potrzeby bycia widzianą naprawdę.

Złożona jestem z siły,
która rodzi się w pęknięciach.
Z odwagi, która nie zawsze jest głośna,
ale zawsze prowadzi dalej.

Złożona jestem,
Zawsze byłam i będę.
Ja kobieta.

Bo kobieta
Jest rzeką
z wielu źródeł.

A ja płynę
z nich wszystkich.

Alicja Smyrak

Dzień Kobiety 2026

12/01/2026

Jeśli mieszkasz za granicą.
Jeśli jesteś kobietą, która od lat ma marzenia i cele,
ale z jakiegoś powodu ich nie realizuje.

Jeśli koniec roku był dla Ciebie momentem podsumowań
i zobaczyłaś, że znów jesteś w tym samym miejscu –
z planami, z listą „kiedyś”, z poczuciem, że coś się zatrzymuje.

To zapraszam Cię do bezpłatnego, czterotygodniowego procesu online
dla kobiet mieszkających za granicą, które czują, że
ich cele i marzenia utknęły w miejscu.

Nie będziemy planować ani motywować się do działania.
Będziemy przyglądać się temu, co naprawdę zatrzymuje.

🔹 4 tygodnie pracy
🔹 4 ćwiczenia
🔹 codzienne refleksje, zadania, wglądy
🔹 praca z myślami, emocjami i wewnętrznymi blokadami

To proces dla kobiet, które czują, że:
– robią dużo dla innych,
– odkładają siebie na później,
– mają marzenia, ale trudno im po nie sięgnąć,
– chcą zobaczyć, dlaczego tak jest, a nie tylko „co zrobić”.

Każda kobieta, która zaangażuje się w cały proces,
otrzyma 90-minutową, bezpłatną sesję coachingową online,
podczas której:
– podsumujemy cały proces,
– wyciągniemy wnioski,
– być może otworzą się nowe drzwi, nowe perspektywy, nowe decyzje.

To prezent tylko dla uczestniczek procesu.

Dodatkowo każda kobieta, która wejdzie w ten proces,
otrzyma zaproszenie do mojej grupy:
„Kobiety za granicą – wsparcie i rozwój”.

📌 Jeśli chcesz poznać szczegóły,
napisz w komentarzu ZAINTERESOWANA,
a prześlę Ci informacje o całym procesie.

Rok 2026 to Rok Lustra.
To zaproszenie, żeby spojrzeć na siebie uważniej –
bez ocen, bez presji, za to z prawdą.

Do zobaczenia po drugiej stronie prawdy Twojego lustra!
Alicja Smyrak
Coach Kognitywny & Terapeuta Systemowy

05/01/2026

Są momenty, w których nie celebruję sukcesów.
Zatrzymuję się przy tym, co nie wyszło.
Przy drogach, które się urwały.
Przy wyborach, które kosztowały mnie więcej, niż wtedy rozumiałam.

Unoszę szkło nie za to, co się udało.
Unoszę je za to, co straciłam.

Za granice, które przekroczyłam, bo jeszcze nie umiałam ich stawiać.
Za ludzi, których kochałam — i których dziś już nie ma w moim życiu.
Za relacje, które się nie utrzymały.

Za mnie i za Ciebie.
Za to, że nam nie wyszło.

Za łzy, które wylałam wtedy, gdy było mi naprawdę trudno.
Za momenty, w których próbowałam kontrolować życie, a ono uczyło mnie, że nie wszystko da się zatrzymać ani poukładać.

Dziś puszczam przeszłość wolno.
Nie dlatego, że była nieważna.
Dlatego, że zrobiła to, po co przyszła.

Każdy błąd.
Każda decyzja.
Każde potknięcie.

To wszystko ukształtowało mnie taką, jaka jestem teraz.
Nie idealną.
Prawdziwą.

Nie jestem wdzięczna tylko za poprzedni rok.
Jestem wdzięczna za wszystkie lata mojego życia.
Za każdy etap — także ten, który kiedyś wydawał się pomyłką.

To one mnie tu doprowadziły.
Do tego miejsca.
Do siebie.

Jestem zbudowana z wdzięczności.
Z doświadczeń, które bolały, ale mnie uczyły.
Z ludzi, którzy przyszli i odeszli.
Z historii, które mnie zmieniły.

I z takim nastawieniem wchodzę w kolejny rok.
Z uznaniem drogi, którą przeszłam.
Bez walki z przeszłością.
Z miejscem na to, co dalej.

Jeśli jesteś w miejscu, w którym chcesz spojrzeć na swoją drogę z większą łagodnością —
wiesz, gdzie mnie znaleźć.

Do zobaczenia po drugiej stronie prawdy Twojego lustra!
Alicja Smyrak
Coach Kognitywny & Terapeuta Systemowy

FOTO: .jt

01/01/2026

Kochane Kobiety,
nowy rok zaczynamy od konkursu. I – jak już wiecie – to nie jest konkurs, w którym trzeba coś zgadnąć.
To konkurs, który wygrywasz wtedy, gdy wchodzisz w proces: działania, szukania, zadawania pytań i pogłębiania. Wygrywa każda kobieta, która zdecyduje się naprawdę zajrzeć pod powierzchnię.

Nieoczywista strona lustra – cykl książek, które otwierają więcej niż oczy
Konkurs #5

Ten konkurs przeznaczony jest dla kobiet, które zrezygnowały już z rywalizacji.
Dla tych, które nie potrzebują być lepsze, szybsze, „bardziej”.
Dla kobiet, które są gotowe stanąć do pracy ze sobą – i stanąć do tej pracy naprawdę.
Nagrodą za tę pracę jest dalsza praca.

W tym konkursie nie ma przegranych, ponieważ każda prawidłowa odpowiedź wygrywa.
Wygraną jest bezpłatna sesja coachingowo-ustawieniowa – 90 minut, online, na Zoomie.

Dziś zapraszam Cię do przeczytania książki Dar autorstwa Edith Eger.

To książka napisana z miejsca doświadczenia, a nie teorii.
To opowieść o wolności, która nie przychodzi z zewnątrz, lecz rodzi się wtedy, gdy przestajemy pozwalać, by przeszłość była jedyną definicją nas samych.

Pytanie konkursowe

Dokończ cytat – lub opisz go własnymi słowami, oddając jego sens:

„Gdy zrzucamy z siebie piętno ofiary…”

Jak kończy się to zdanie?

Nie chodzi o dosłowne cytowanie, lecz o uchwycenie sensu, który pojawia się w pierwszych pięćdziesięciu stronach książki.

📌 Ogłoszenie wyników nastąpi na koniec stycznia.

Wszystkie odpowiedzi, które dotkną istoty tego przesłania, wygrywają.

Do zobaczenia po drugiej stronie prawdy Twojego lustra!
Alicja Smyrak
Coach Kognitywny & Terapeuta Systemowy

30/12/2025

Całkiem niedawno dostałam od przyjaznej duszy rolkę, w której Aida Kosojan-Przybysz mówiła, że 2025 był rokiem klucza, a 2026 będzie rokiem lustra.
I wtedy poczułam ciarki.
Bo dokładnie to już zobaczyłam wcześniej.

Pod koniec 2024 roku, w trakcie mojego własnego ustawienia systemowego, stałam w pewnym miejscu na sali.
Nagle rozejrzałam się i zobaczyłam lustro.
W lustrze odbijały się drzwi.
A w drzwiach był klucz.

Ten obraz został we mnie.
Jest we mnie do dziś.

I to nie był tylko symbol.
To był obraz, który wytworzył we mnie zmianę.

W coachingu kognitywnym mówimy o pytaniu granicznym. Obraz potrafi wytworzyć w głowie pytanie graniczne —
takie, które nie daje gotowych odpowiedzi,
ale przestawia całe patrzenie na siebie i swoje życie.

I wtedy zrozumiałam jedno:
zanim spróbuję otworzyć kolejne drzwi w życiu,
zanim zacznę szukać odpowiedzi na pytania jak, kiedy i dokąd, mam najpierw spojrzeć w lustro.

Małe dziecko nie uczy się siebie w lustrze.
Dla dziecka lustrem są oczy rodzica.

To w nich dziewczynka szuka odpowiedzi na pytanie:
czy jestem w porządku?

Jeśli w oczach rodzica jest akceptacja —
uczy się, że taka, jaka jest, jest OK.
Jeśli jest kontrola i warunki —
uczy się, że ktoś z zewnątrz wie lepiej, jaka ona jest i powinnna być.

I dlatego jako dorosłe kobiety często szukamy lustra poza sobą.
W relacjach.
W ocenach.
Czasem nawet w rozwoju —
szukając terapeutki, coacha, przewodnika, mentora, kogoś, kto da receptę. Wie lepiej.

A tym, czego naprawdę potrzebujemy,
jest nauczyć się patrzeć w lustro głęboko po kontakt ze sobą bez oddawania komuś prawa do definiowania nas.

Praca z lustrem przynosi spokój.
Decyzje stają się lżejsze.
Ciało przestaje żyć w napięciu.

Dlatego w swojej pracy coacha i terapeuty ja jestem lustrem.
Taka jest moja rola.

Nie tym, które mówi, jaka masz być,
ale tym, które jest obecne tam,
gdzie Ty sama jeszcze nie czujesz się bezpiecznie.

2026. Rok lustra.
Spotkajmy się tam...

Do zobaczenia po drugiej stronie prawdy Twojego lustra!
Alicja Smyrak
Coach kognitywny & Terapeuta Systemowy
(pracuję w nurcie ustawień systemowych)

13/12/2025

Wszystkie marzymy o miłości.
Niezależnie od tego, czy mieszkamy w Polsce, w Szwajcarii, w Niemczech, w Anglii czy na innym kontynencie.
Miłość nie zna granic, paszportów ani języków.
Zna za to jedno miejsce na tej planecie — ciało.

Dlatego w tym tygodniu w grupie Kobiety za granicą – wsparcie i rozwój zaproponowałam kobietom pracę z afirmacją „Boska Obfitość” Tomasza Apanasiuka,
żeby mogły sprawdzić prawdę o sobie.

Dla mnie afirmacja, słuchana w ciszy, w spokoju i w oddechu, działa jak częstotliwość.
Jak fala, która przechodzi przez ciało i sprawdza, co jest z nią w harmonii, a co jeszcze nie.

Bardzo podobnie działają urządzenia takie jak biorezonans czy neurofeedback —
wysyłają bodziec i obserwują odpowiedź organizmu.
Nie po to, żeby coś narzucić, ale po to, żeby zobaczyć, gdzie jest rezonans, a gdzie go nie ma.

Z afirmacją dzieje się dokładnie to samo.
Jeśli pozwalasz sobie ją poczuć — a nie tylko jej wysłuchać —
ciało zaczyna odpowiadać.

Czasem tą odpowiedzią jest spokój.
Czasem wzruszenie, wypełnione łzami.
A czasem — co bywa trudne — po takich afirmacjach zaczyna się sypać świat zewnętrzny.

Pojawiają się ludzie, którzy przekraczają granice.
Relacje, w których nagle widzisz brak szacunku, manipulację, nadużycie.
Sytuacje, które wcześniej były „normalne”, przestają takie być.

I to nie jest o świecie.
To jest o Tobie.

O tym, co w Tobie jeszcze nie rezonuje z częstotliwością, której słuchasz.
O miejscach, które — spotykając się z tą falą — muszą się ujawnić.

Afirmacja nie psuje życia.
Ona je odsłania.

Jeśli pracujesz w tym tygodniu z tą afirmacją,
daj znać w komentarzu:
co się w Tobie poruszyło, co zaczęło się pokazywać, co zwróciło Twoją uwagę.

Do zobaczenia po drugiej stronie prawdy Twojego lustra!
Alicja Smyrak
Coach Kognitywny & Terapeuta Systemowy

28/11/2025

24/11/2025

Kiedy siadam naprzeciwko drugiej kobiety i widzę, jak odważnie odsłania swój świat – dzieje się coś, czego nie da się opisać słowami. Nie ma masek, nie ma udawania, nie ma “kim powinnam być”. Jest spojrzenie. Jest obecność. Jest spotkanie.

W takich chwilach czuję, że nie jestem tylko terapeutą czy coachem.
Czuję, że jestem istotą. Obecną. Uważną. Poruszoną.

To, co wtedy się rodzi, nie jest jedynie radością. Nie jest tylko euforią. Nie jest tylko spełnieniem.
To stan, który przypomina dotknięcie życia od środka.
To moment, w którym dwie kobiety spotykają się po drugiej stronie lustra – tam, gdzie nie trzeba niczego udowadniać ani niczego tłumaczyć.
Tam, gdzie można po prostu być. I płynąć. Z rytmem. Z oddechem. Z sercem.

Dla mnie to nie jest praca.
To nie jest zawód.
To nawet nie jest zajęcie.

To jest pasja.
Pasja, która płynie z mojego serca.

A Ty?
Czy to, co robisz w życiu, płynie z Twojego serca?
Czy jest tylko zawodem, który czasem prowadzi do… zawodu?
Do poczucia, że to nie Twój wybór, tylko echo rodowej historii, rodzinnych intencji, albo tego, z czym mama przyprowadziła Cię na świat.

Można to przemienić.
Można odnaleźć swój rytm.
Można spotkać się ze sobą — po drugiej stronie prawdy Twojego lustra.

Zapraszam Cię do wspólnego tańca.
W rytmie, który Ty wybierzesz.
A ja… już tańczę.

Do zobaczenia po drugiej stronie prawdy Twojego lustra!
Alicja Smyrak
Coach Kognitywny & Terapeuta Systemowy