https://balancedlifeacademy.co.uk/

01/06/2026

❤️ Dzisiaj Dzień Dziecka.

I chcę Ci zadać jedno pytanie.
Pamiętasz, kim byłaś zanim świat zaczął Ci mówić, kim być?

Kiedy marzyłaś bez wstydu.
Kiedy płakałaś i nie przepraszałaś za łzy.
Kiedy wierzyłaś całym sercem, że wszystko jest możliwe,
bo nikt jeszcze nie powiedział Ci, że nie jest.

My wszyscy byliśmy kiedyś dziećmi.
Pełnymi zachwytu. Ufności. Bezwarunkowej miłości.

A potem dorośliśmy.
I gdzieś po drodze zapomnieliśmy.

Dlatego dziś - patrząc na dzieci wokół nas
pamiętajmy, że one potrzebują czegoś bardzo prostego.

🧡 Nie idealnego rodzica, opiekuna - obecnego.
🧡 Nie perfekcji - prawdziwości.
🧡 Nie kolejnej zabawki - kogoś, kto naprawdę słucha.

Dzieci nie zapamiętają czy wszystko było idealne.
Zapamiętają, czy były widziane.
Czy były ważne.
Czy ktoś przy nich po prostu był.

I Ty też byłaś kiedyś tym dzieckiem 🤍

Tamta mała dziewczynka nigdzie nie odeszła.
Siedzi w Tobie cicho i czeka.
Czeka aż się odwrócisz i powiesz jej:

„Przepraszam, że tak długo kazałam Ci czekać.
Jesteś wystarczająca. Zawsze byłaś.”

Wszystkiego najpiękniejszego ❣️
dzieciaki małe i te ukryte głęboko w dorosłych sercach. 💝

31/05/2026

Siedziałam nad wodą i jadłam pyszną kolację z rodziną.
I w pewnym momencie złapałam się na tym, że sprawdzam telefon.

Hmm… maile ze szkoły - sprawdzę szybko. Miałam dziś ważny wykład, a jestem tutaj… ciekawe jak tam dziewczyny ze studium. Wyniki badań miały przyjść - zerknę tylko. Klientka napisała, to szybciutko odpiszę. Czy ja podlałam te kwiatki przed wyjazdem? Za tydzień superwizja, muszę pamiętać. Jak wrócę to muszę jeszcze to i to i tamto…
W końcu córki spojrzały na mnie i jedna mówi: mamo, wyluzuj!

I wiesz co? Zaniemówiłam 🫣

Bo miały rację. Siedziałam w pięknym miejscu, miałam czas, słońce, spokój i sama sobie go zabierałam. Po kawałku. Myślą tu, mailem tam, listą rzeczy do zrobienia po powrocie.

A obok siedziały moje córki.
Które pewnego dnia przestaną prosić, żebym usiadła obok. Które już teraz tworzą swoje własne życie, mają swoje sprawy, swoich przyjaciół. I te chwile przy wspólnym stoliku - nad wodą, przy kolacji, bez pośpiechu - są. Ale nie będą trwały wiecznie.

Znacie to uczucie?

Kiedy pozwalasz sobie na chwilę oddechu i zaraz pojawia się cichy głos: ale przecież masz tyle do zrobienia. Ale inni czekają. Ale jak wrócisz, to wszystko się posypie.

Pracuję z kobietami, które są mistrzyniami w dbaniu o innych. O dzieci, rodzinę, pracę, klientów, domy. Dla siebie - jakoś zawsze “później”.

Tylko że to “później” potrafi nie nadejść.

Nie dlatego, że jesteśmy złe. Dlatego, że nikt nas nie nauczył, że nasze potrzeby też się liczą. Że odpoczynek to nie nagroda za zasługi. Że można żyć teraz - pomimo problemów, pomimo zmęczenia, pomimo wszystkiego co czeka po powrocie.

W nurcie, w którym pracuję jako terapeutka, rzadko pytam dlaczego tak jest. Pytam o coś innego:

Kiedy ostatnio czułaś, że żyjesz tak jak chcesz - choćby przez chwilę? Co wtedy robiłaś?

Prawie każda kobieta zna odpowiedź. Od razu. Tylko rzadko pozwala sobie o tym myśleć.

A Ty? 🤍

26/05/2026

Dzień Matki 🤍💐

Miłość matczyna rzadko wygląda jak w filmach.
Ale bardzo często ukrywa się w codziennych, prostych rzeczach.

W pytaniach, które kiedyś potrafiły nas irytować.
„zjadłaś coś?”
„weź bluzę, bo będzie zimno”
„daj znać, jak wrócisz”
„jak się czujesz?”
„pomóc Ci w czymś?”

W martwieniu się bardziej, niż trzeba.
W próbach pomagania nawet wtedy, gdy nikt o nią nie prosił.

Czasem mamy marudzą.
Czasem są nadopiekuńcze.
Czasem same są zmęczone życiem, obowiązkami i historiami, których nigdy nie nauczyły się opowiadać.

A jednak bardzo często pod tym wszystkim była miłość.
Nie zawsze idealna.
Nie zawsze pokazana w sposób, którego potrzebowaliśmy.
Ale prawdziwa.

I myślę dziś także o wszystkich dzieciach, tych małych i tych dorosłych.
Bo każda relacja niesie coś swojego:
bliskość, wdzięczność, tęsknotę, czasem trudne emocje i niewypowiedziane słowa.

Nie ma idealnych rodzin.
Są ludzie, którzy próbują kochać najlepiej, jak potrafią.

Dziś życzę wszystkim mamom i sobie też - więcej łagodności dla siebie.
A nam wszystkim, niezależnie od tego, po której stronie tej relacji jesteśmy, żebyśmy potrafili częściej dostrzegać miłość ukrytą w tych małych, zwyczajnych rzeczach, które kiedyś wydawały się tylko codziennością💝💐

14/05/2026

Okno to jedna z moich ulubionych metafor w pracy terapeutycznej i coachingu.

Nie musisz wyburzać ściany.
Nie musisz uciekać.

Czasem wystarczy podejść bliżej.
Uchylić.
Wpuścić trochę światła.

Zmiana perspektywy nie rozwiązuje problemów, ale przypomina Ci, że masz pewne zasoby, żeby sobie z nimi poradzić.
A to już bardzo dużo. 🤍

A Ty ? na skali od 1 do 10 - jak bardzo pozwalasz sobie dziś na chwilę oddechu?

12/05/2026

Czasami tak bardzo boimy się zmian,
że zostajemy w miejscach, które od dawna nam nie służą.

A gdyby na chwilę zatrzymać się i zapytać siebie:

Co dziś daje mi spokój?
Co odbiera mi energię?
Jak wyglądałoby moje życie, gdybym zrobiła choć jeden mały krok w stronę siebie?

Nie wszystko trzeba zmieniać od razu.
Czasem jeden mały krok naprawdę potrafi zmienić bardzo dużo🤍

10/05/2026

Kiedyś naprawdę wierzyłam, że życie zacznie się później.

Kiedy będę bardziej gotowa. Bardziej pewna siebie. Mniej zmęczona. Kiedy wszystko w końcu stanie się prostsze.

Czekałam na odpowiedni moment, jakby życie miało kiedyś powiedzieć:
„To już. Teraz możesz zacząć naprawdę żyć.”

Ale z czasem zrozumiałam coś, o czym prawie nikt nas nie uczy.

Życie nie zatrzymuje się, kiedy zbierasz się na odwagę.
Czas płynie również wtedy, gdy wciąż odkładasz siebie na później.

I chyba właśnie dlatego najbardziej boli nie to, że popełniliśmy błędy.

Najbardziej boli to, ile chwil przeżyliśmy tylko „w połowie”.
Ze strachu.
Z niepewności.
Z ciągłego czekania, aż w końcu poczujemy się wystarczająco.

A prawda?
Nigdy nie będzie idealnego momentu.
Idealnej wersji siebie.
Idealnie poukładanego życia.

Ale jest dzisiejszy dzień.

I pewnego dnia zrozumiesz, że byłaś dziś młodsza, niż będziesz już kiedykolwiek.

Nie tylko ciałem.

Marzeniami.
Możliwościami.
Czasem, który nadal możesz przeżyć po swojemu.

Dlatego może nie warto odkładać życia na „kiedyś”.

Może warto:
zacząć dbać o siebie,
postawić granicę,
wyjechać, zmienić pracę,
zacząć terapię,
odważyć się odejść z miejsc, w których od dawna gaśniesz.

Nie perfekcyjnie.

Po prostu szczerze.

Bo życie nie potrzebuje od Ciebie perfekcji.
Ono potrzebuje, żebyś w końcu była w nim naprawdę obecna.

Czasem jedno zdanie potrafi zatrzymać nas na chwilę. W mojej książce zostawiłam ich znacznie więcej 🤍
Link w bio

📷 Photo by: Patrycja Walczewska Photography

08/05/2026

Piątek przypomina mi,
że nie każda chwila musi być aż tak produktywna.

Czasami wystarczy kawa,
spokojna rozmowa,
chwila ciszy
i moment,
w którym nigdzie nie trzeba się spieszyć,
przynajmniej przez chwilę.

Bo może właśnie
w takich zwykłych chwilach
jest najwięcej spokoju ☕

03/05/2026

Kiedy zaczynasz mówić „nie”…
nagle inni mają z tym problem.

Jeszcze niedawno byłaś „tą wygodną”.
Zawsze dostępną.
Rozumiejącą, zawsze pomocną.
Dopasowaną bardziej do innych niż do siebie.

Zgadzałaś się, choć czułaś opór.
Brałaś więcej, niż było Twoje.

I to działało.
Dla innych.

Aż coś się w Tobie przesunęło.
Zaczęłaś się zatrzymywać.
Słuchać siebie uważniej.

I nagle…
Twoje „nie” zaczęło mieć znaczenie.

Nie zawsze pewne.
Nie zawsze wygodne.
Ale Twoje.

I wtedy pojawia się zdziwienie.
Czasem rozczarowanie.
Czasem cisza.

Bo kiedy zmieniasz siebie,
zmienia się też to, do czego inni byli przyzwyczajeni.

Granice nie ranią.
One pokazują,
kto był przyzwyczajony, że ich nie masz.

Nie każda reakcja innych oznacza, że robisz coś źle.
Czasem to znak,
że pierwszy raz jesteś po swojej stronie.

Może nie chodzi o to, żeby wszyscy byli zadowoleni.
Może chodzi o to, żebyś Ty w końcu przestała z siebie rezygnować 🙂

A Ty jak myślisz, po czym poznasz, że Twoja granica jest dla Ciebie dobra,
nawet jeśli komuś się nie podoba?

01/05/2026

Patrzę na to i myślę…
nic tu się nie dzieje szybko.

A jednak wszystko żyje… i rozkwita 🌺

Może z nami jest podobnie,
nie zawsze widać zmianę,
ale to nie znaczy, że jej nie ma.

W maju nie chcę od siebie więcej.
Chcę mniej gonitwy, więcej subtelności.
Mniej presji, więcej spokoju.

I zobaczyć, co wtedy zacznie się układać.

Po czym poznasz, że coś zaczyna się układać trochę inaczej?

Jeśli to czujesz - zatrzymaj się tu na chwilę

28/04/2026

Nie zawsze wracamy do tych samych ludzi.
Czasem wracamy do tego, co znajome.

Do relacji, w których trzeba zasługiwać.
Do napięcia mylonego z chemią.
Do intensywności mylonej z bliskością.

To nie świadczy o słabości. Często to wzorzec, który kiedyś dawał poczucie przetrwania.

Zmiana zaczyna się wtedy, gdy zamiast pytać:
Dlaczego znowu trafiam na to samo?
zaczynasz pytać:
Co we mnie wybiera to, co znajome?

Od tego zaczyna się świadomość.
A czasem - zupełnie nowy sposób bycia w relacji.

Czy rozpoznajesz u siebie powtarzający się wzorzec w relacjach?

Po czym poznajesz, że zaczynasz wybierać inaczej niż dawniej?

📸Photo: Patrycja Walczewska Photography

Balanced Life by Kate

01/06/2026

31/05/2026

26/05/2026

14/05/2026

12/05/2026

10/05/2026

08/05/2026

03/05/2026

01/05/2026

28/04/2026

Address

Telephone

Website

Alerts

Contact The Practice

Shortcuts