Katarzyna Mercer-Odkryj siebie na nowo

20/01/2026

Czasem trzeba zmienić buty, żeby wyjść z miejsca, w którym już się nie jest.

Czerwone szpilki.

Obudziło ją szczekanie psa.

Przez chwilę nie wiedziała, czy nadal jest we śnie, czy już w swojej rzeczywistości. Czuła ciężkość, jakby coś nie zostało domknięte, jakby została wyrwana z jednego miejsca i przywołana do innego.

Zeszła do psów. Zrobiła kawę. Nakarmiła je.
Nadal była jak we mgle. Ciężka. Chodziła po omacku. Usiadła z kubkiem kawy na kanapie i zaczęła zastanawiać się, co właściwie się wydarzyło.

Pamiętała, że przebudziła się w nocy i poszła do toalety. Kiedy wróciła do łóżka, poprosiła swoją Duszę i swoją Esencję o uzdrowienie. Wiedziała już, że nie może tak dalej żyć.

I wtedy przypomniał jej się sen.

Była w domu koleżanki z lat licealnych. Przyszła tam z grupą ludzi. Choć to był dom koleżanki, jej samej w nim nie było. Zamiast tego był tam informatyk.
Wszędzie stały buty – wiele par, należących do sporej grupy ludzi. Rozmawiali o odpowiedzialności, o życiu, o radości.

Nagle do domu weszła mama koleżanki, z koleżanką i jej dziećmi. Byli zdziwieni, że tam jesteśmy. Po krótkiej wymianie zdań mama koleżanki spojrzała na nią i poprosiła, aby wyszła.

To już był jej czas.

Wstała i podeszła do miejsca, gdzie zostawiła swoje buty. Nie było tam nic. Żadnej pary.
I właśnie wtedy wyrwało ją ze snu szczekanie psa.

Siedząc teraz na kanapie, postanowiła dokończyć ten sen. Wyobraziła sobie, że stoi przed drzwiami i że pojawiają się buty, w których może opuścić to miejsce.

Pojawiły się czerwone szpilki. Przepiękne.

Zaskoczona zdjęła skarpetki i włożyła je na stopy. Poczuła się wysoka, elegancka, szykowna. Miała wrażenie, że właśnie wróciła do siebie. Do tej zadbanej, ukochanej, pełnej miłości i wzruszenia kobiety. Mogła iść na przód.

Siedząc na kanapie i przechodząc przez ten proces, poczuła, jak wypełnia ją wzruszenie. Było w nim pożegnanie z tamtym miejscem – z przeszłością, ze starymi, niesłużącymi już programami, z trzymaniem się tego, co znane. Zrozumiała, że sen był głęboko symboliczny. Czuła to w sercu.

Czerwone szpilki stały się znakiem kierunku, w którym ma iść. Symbolem stanu wewnętrznego, który ma w sobie pielęgnować.

Wiedziała, że to nie był zwykły sen.
To była odpowiedź jej Esencji na wypowiedzianą nocą prośbę.

Poczuła jeszcze więcej lekkości w ciele. Ciężar, który towarzyszył jej poprzedniego dnia, zniknął. Rozkoszowała się tym stanem. Czuła się zaopiekowana, kochana, prowadzona.

Postanowiła, że od tej pory będzie ufać sobie.
Nie będzie już szukać oparcia, miłości i zrozumienia na zewnątrz. Wiedziała, że wszystko to nosi w sobie – w swojej najwyższej Istocie. Jej ludzka część potrzebowała jedynie zrozumienia i zaufania do samej siebie.

Z miłością,
Kasia

14/01/2026

Droga Poszukiwaczko Prawdy,

Szukając siebie na zewnątrz - nie znajdziesz tam nic.

Szukając prawdy na zewnątrz - nie znajdziesz tam nic.

Szukając odpowiedzi na zewnątrz - nie znajdziesz tam nic.

Poszukaj w środku, w sobie. Tam masz wszystko, tam Jesteś wszystkim.

Twój umysł i ciało - to nie Twoi wrogowie. To są Twoi przyjaciele. Umysł to narzędzie a ciało to ubranie. Jednak kiedy nie dbasz o narzędzia i ubrania, one się niszczą, brudzą, zostają plamy, które trudno wyczyścić. Dlatego dbaj o umysł i ciało. Niech pracują dla Ciebie.

I kiedy zrozumiesz, że jesteś kimś więcej niż tylko ciałem i umysłem, kiedy poczujesz, że Jesteś - odpowiedzi przychodzą.

Odpowiedzi masz w sobie.

To co w środku - to i na zewnątrz. Nie odwrotnie.

Dbaj o każdą część siebie. I nawet jak pewne doświadczenia i emocje wydają się trudne do zaakceptowania, pozwolenie sobie na zobaczenie siebie i zrozumienie, że być może do tej pory działałaś ze strachu, z braku, z chęci kontroli, oceny, osądu….. to właśnie zrozumienie i akceptacja, że tak było do tej pory, być może pozwoli Ci rozpuścić ten ciężar. Poczujesz jeszcze większe połączenie ze sobą.

A jak jest ciężko, jak czujesz, że szarpią Tobą emocje, zewnętrzne sytuacje wyprowadzają Cię z równowagi, zawsze możesz powiedzieć do siebie: “Wracam do Siebie”. To pomaga odzyskać połączenie ze sobą samą.

Twoja Esencja.

Z miłością,
Kasia

12/01/2026

Usiadła obok mnie.

Przez chwilę płakała, szlochała.

Czuła się bezsilna, zrezygnowana, utknięta.
Nie wiedziała, co robić, gdzie iść, jak żyć.

Czuła, że istnieje coś więcej niż to, czego dotąd doświadczała. Nie potrafiła jednak tego odnaleźć.

Jednocześnie nie pozwalała sobie na bycie bezbronną — choćby przez moment.
Tak bardzo chciała zagłuszyć to uczucie bezradności. Tak bardzo chciała wiedzieć, co robić dalej ze sobą i swoim życiem.

Nie umiała sobie poradzić.
Nie potrafiła odpowiedzieć na te pytania.

Wciąż szukała odpowiedzi.
W książkach, sesjach, kursach, warsztatach.
Zamiast ulgi pojawiał się jednak jeszcze większy chaos, hałas i poczucie niezrozumienia.

Dotknęłam jej ręki i zapytałam: „Co by się stało, gdybyś pozwoliła sobie na niewiadomą? Na bezradność. Na utknięcie?”

Zamiast walczyć ze sobą, poprosiłam, by pozwoliła sobie na te uczucia i emocje. By je zauważyła. Ukochała.

To były jej części — te, które potrzebowały utulenia, uznania i miłości.

Krok po kroku zaczynała się uspokajać.
Umysł przestawał wariować. Ciało rozluźniało się, czując coraz więcej bezpieczeństwa.

I wtedy zaczynał dochodzić do głosu ten cichy szept: „Zaufaj. Wracaj do siebie.”

Z miłością,
Kasia

26/10/2025

Usłyszałam jeden wielki szloch w słuchawce…

Zadzwoniła do mnie…. Zapłakana, bezradna…

Znowu pokłóciła się z mężem. W pracy nie idzie tak jakby chciała. W domu chłód. Niezrozumienie. Już miała wszystkiego dość.

„Już nie rozumiem, o co chodzi. Przecież tyle nad sobą pracuję… Tyle książek, kursów, warsztatów… i ciągle to samo”.

Znasz to uczucie?

Kiedy wydaje się, że już wiesz, jak to działa, a mimo to wszystko się rozsypuje?
Kiedy czujesz, że coś jest „nie tak”, ale nie potrafisz nazwać, co?

Opowiedziałam jej o mechanizmie zwanym w psychologii - projekcją.

O tym, że to, co czujemy wobec drugiego człowieka, często nie jest tylko o nim.
Że nasz umysł – chcąc zrozumieć, skąd tyle bólu – rzuca na drugiego jakby film z przeszłości.
I widzimy nie jego, tylko własną ranę.

Ale czasem dzieje się coś odwrotnego.
To ktoś inny projektuje na nas swoje lęki, punkty widzenia i oczekiwania.
I nagle zaczynamy czuć się „dziwnie” — niepewnie, jakbyśmy popełniali jakiś niewidzialny błąd.

Zaczynamy się dopasowywać.
Wyczuwać, czego ta osoba od nas potrzebuje.
Stajemy się bardziej ostrożni, uważni, „żeby tylko nie zawieść”, „żeby było dobrze”.
I nawet nie zauważamy, że zaczynamy kształtować siebie na obraz czyichś oczekiwań.

A potem czujemy… pustkę. Chaos. Złość bez powodu.
Bo gdzieś po drodze zgubiliśmy siebie.

Wtedy warto się zatrzymać i zadać sobie kilka prostych, ale bardzo prawdziwych pytań:

🌿 Czyje to jest?
🌿 W co ja tutaj wierzę?
🌿 Czy ta emocja naprawdę należy do mnie?
🌿 Czego tutaj nie chcę zobaczyć?
🌿 Przed czym się bronię?
🌿 Kogo próbuję ochronić – siebie, czy kogoś innego?
🌿 Jak wyglądałoby to doświadczenie, gdybym przestała się dopasowywać?
🌿 Co jest tutaj prawdą dla mnie?

Zamilkła.
I po chwili powiedziała cicho:
„Czuję, jakbym zrzuciła z siebie czyjeś życie, nie swoje.”

I może właśnie o to chodzi.
Nie żeby ciągle się naprawiać, analizować i rozgrzebywać przeszłość, ale by rozpoznawać, co naprawdę jest nasze, a w co uwierzyliśmy, że powinno być nasze.

Bo kiedy przestajemy nieść cudze emocje, oczekiwania i punkty widzeni — wracamy do siebie. Do swojej świadomości.

Zatem jeśli masz dość zapętlania się ciągle w tych samych schematach i nie do końca wiesz jak z nich wyjść, zapraszam serdecznie na sesję.

Z miłością,
Kasia

Zdjęcie Justyna Matejko

20/10/2025

Jak wygląda współpraca ze mną?

Zapraszasz mnie do swojego świata, a ja do niego wchodzę z pełną uważnością na Ciebie, na to co mówisz i jak mówisz. Nazywamy Twoje emocje. Czujesz Twoje ciało. Nie omijamy żadnego aspektu, który się pojawia.

Pracujemy z umysłem, z emocjami, z ciałem.

Czasami tkwimy w tych starych utartych ścieżkach, schematach i myślimy, że tak już musi być. Zapominamy jednak, że przychodzimy na tą Ziemię, aby doświadczać siebie w pełnej okazałości, aby uczyć się miłości do siebie.

Zatem podczas naszych sesji uczysz się być uważna na swoje myśli, na swoje emocje i na to co się dzieje w Twoim ciele. Zaczynasz patrzeć na siebie z innej perspektywy, bo często będąc w środku tajfuna trudno nam ujrzeć inne możliwości i inne rozwiązania.

Spotkania ze mną to nie jest próba naprawiania Ciebie. Nie jesteś zepsuta abyś się ciągle naprawiała, ale nie musisz odtwarzać ciągle tego samego, jak starej zepsutej płyty.

Zaczynasz uczyć się, że masz inne możliwości, że stoisz przed wyborem, czy nadal będziesz tkwić w starym, które Ci nie służy, czy może zrobisz krok w kierunku tego co Cię woła. Czy może wreszcie dostrzeżesz siebie, tą prawdziwą, która kryje się pod warstwami czyiś oczekiwań, zadań do zrobienia, spraw do ogarnięcia. Uczysz się małymi krokami siebie.

Jest jedna ważna rzecz - masz pracę do wykonania. Ja stoję przy Tobie i Cię wspieram, ale to Ty zauważasz swoje myśli, czujesz emocje, czujesz swoje ciało. Wybierasz. Codziennie powoli stajesz się lepszą wersją siebie. I nawet jak kiedyś uwierzyłaś, że jest inaczej to możesz to zmienić.

Praca z każdym problemem, czy to relacyjnym, czy finansowym, zawodowym, biznesowym i zdrowotnym, zawsze zaczyna się od pracy ze sobą. W co ja tutaj wierzę? Jak ja myślę na ten temat? Jaki punkt widzenia trzyma mnie nadal w tej sytuacji? Co mnie jeszcze ogranicza?

Jeśli zatem jesteś gotowa na zmianę, zaproś mnie do swojego świata. Bo nie wiem czy wiesz, ale Ty masz w sobie wszystko co jest Ci potrzebne do znalezienia rozwiązania i zmiany swojej sytuacji, a zatem zmiany swojego życia. Być może potrzebujesz tylko kogoś kto Ci pomoże zobaczyć i usłyszeć siebie. A wtedy Jestem.

Z miłością,
Kasia

17/10/2025

Przyszła do mnie na sesję….. była zbita, twarz szara, zmęczona, ciało spięte….

Nie wiedziała od czego zacząć, ale ktoś bliski jej powiedział „przestań się kopać z koniem bo i tak nie wygrasz”. Poczuła te słowa bardzo głęboko, jednak sama nie wiedziała jak ma sobie pomóc.

Przyszła i poprosiła o pomoc. Nie były to sesje hipnozy, mentoringu czy coachingu. Stworzyłam dla niej przestrzeń, gdzie była wysłuchana, ujrzana, akceptowana.

Pracowałyśmy nad słowami, które wypowiadała mówiąc o sobie, zaczęła zauważać myśli, które były automatyczne, a tak naprawdę których nie była świadoma. Nauczyła się patrzeć na siebie i świat z innej perspektywy. Odzyskała radość dziecka. Twarz była uśmiechnięta, ciało puszczało całe napięcie. Zrozumiała, że nie walczyła ze światem - tylko sama ze sobą. Nie wiedziala dlaczego do tej pory jej życie wyglądało tak jak wyglądało. Kiedy jednak zrozumiała co na sobie dźwigała i nauczyła się wybierać inaczej, jej życie zaczęło wyglądać tak jak chciała.

Zatem jeśli potrzebujesz wsparcia, bo czujesz, że coś jest nie tak, ale nie potrafisz tego jeszcze sama nazwać, zapraszam Cię na konsultacje.

Nazwałam je konsultacje, dlatego, że w tej przestrzeni to nie jest terapia, to nie jest caoching ani mentoring. To jest przestrzeń dla Ciebie, abyś nauczyła się patrzeć na siebie inaczej niż dotychczas. Czasami wystarczy jedna konsultacja, czasami więcej. Wybór jes Twój. Ja w tej przestrzeni pomagam Ci zobaczyć siebie i usłyszeć siebie tą prawdziwą. Tą, którą ukrywa się pod maskami, sztucznymi uśmiechami, ciężarem, bólem i cierpieniem.

Zatem jeśli jesteś gotowa na pracę dla siebie - zapraszam do kontaktu. Wtedy zobaczymy czy pasujemy do siebie i czy to jest naprawdę przestrzeń, w której chcesz być.

Z miłością,
Kasia

14/10/2025

08/10/2025

Czy zdarzyło Ci się kiedykolwiek stać pod przysłowiową ścianą? Albo miałaś poczucie że walisz głową w mur? Lub być może dotknęłaś szklanego sufitu w finansach czy biznesie?

Może tam byłaś lub właśnie jesteś, stoisz i nie masz pojęcia co zrobić? Jak wyjść z sytuacji w której jesteś? Może finanse nie układają się tak jak trzeba, biznes nie przynośsi zysku, relacja nie spełnia Twoich oczekiwań.

Stoisz i nie wiesz…….

To jest ten moment kiedy coś się skończyło i teraz masz wolne pole do wyboru, jak chcesz żyć, jak chcesz prowadzić biznes, jak chcesz zarabiać, jak chcesz, aby wyglądała Twoja relacja.

Często jednak ludzie w takich właśnie momentach zastanawiają się co jak takiego zrobiłam, że tutaj trafiłam i zaczynają się próby naprawy siebie i może innych.

A co jeśli właśnie w takiej sytuacji zadałabyś sobie pytanie czego mnie to doświadczenie nauczyło, co mogę wziąć i przetransformować w zasób? Bo z każdego doświadczenia można wyciągnąć coś dobrego, tylko my tego nie zostaliśmy nauczeni.

Jesteśmy nauczeni, żeby paplać się w gównie, roztrząsać rany, i wiecznie przyciągać to stare do swojego życia. A nie wiem czy wiesz, że Twój umysł nie rozróżnia przeszłości od teraźniejszości. Zatem jeśli myślisz ciągle o tym samym przykrym doświadczeniu to zastanów się jak się czujesz? Czy Cię to wspiera czy może osłabia? Twoj umysł przeżywa to doświadczenie jakbyś tam właśnie była teraz. W tym trudnym i ciężkim.

Warto tam wejść na chwilę i wziąć to co jest Ci potrzebne do życia teraz, ale nie wracać tam ciągle i ciągle.

Masz w sobie w szystko czego potrzebujesz aby żyć takim życiem jakie potrzebujesz, wystarczy tylko wyciągnąć na światło Twoje zasoby, przekuć ograniczenia w coś co Cię będzie wspierało.

Ale uwaga, nie zadziewa się to przez jeden dzień. Tego trzeba się nauczyć. Bo to jest życie inne niż dotychczas. Patrzenie na świat przez inne okulary.

Zatem jeśli jesteś przy ścianie, walisz głową w mur czy czujesz że doszłaś do szklanego sufitu, jakkolwiek byś tego nie nazwała, coś się skończyło i masz teraz wybór. Wybór co z tym dalej zrobić.

Wybieraj mądrze.

Z miłością.

Kasia

28/09/2025

Zrozumieć siebie….

Przez lata nauczyliśmy się dopasowywać, udawać, nakładać maski. Maski, uśmiechy, pozory - to wszystko ma nas chronić, pomagać odnajdować się w świecie zewnętrznym.

Uśmiechamy się, a w środku płaczemy z bólu.

Kontrolujemy bo inaczej się wszystko rozsypie.

Oceniamy siebie i innych - bo to daje nam złudne poczucie bezpieczeństwa.

Ale prawda jest taka, że pod tą stertą etykiet przyklejonych do nas kryje się cudowna istota, która tworzy swój własny świat. Pytanie do Ciebie, jaki świat tworzysz?

Nasze wspólne światy się tylko krzyżują, spotykają się ze sobą na chwilę. A my zachowujemy się tak jakbyśmy do siebie należeli. Osądzamy, doradzamy, ratujemy.

A może dobrze by było spojrzeć na siebie ze zrozumieniem, ocenę zastąpić życzliwością, a kontrolę - akceptacją.

Ale przede wszystkim zrozumieć siebie. Co ja na sobie dźwigam, czy tak chcę, aby wyglądała reszta mojego życia? Jaki punkt widzenia mam? Jak myślę o sobie i o innych?

Od zrozumienia zaczyna się ściąganie masek, zmiana perspektywy, a w konsekwencji zmiana życia.

Cudownej transformacji życzę nam wszystkim. A jeśli potrzebujesz pomocy - jestem. Zapraszam Cię do mojego świata.

Z miłością,
Kasia

17/09/2025

Twoja historia.

Codziennie masz tysiące nieprzeczytanych myśli w swojej głowie. One tam są, a Ty nie jesteś ich nawet świadoma. Wygląda to trochę tak, jak Twoja skrzynka mailowa z nieprzeczytanymi wiadomościami. Bardzo często są to jednak śmieci, niepotrzebne informacje, które tylko zapełniają Twoją skrzynkę.

I dokładnie tak samo jest z Twoim umysłem, to jest Twoje centrum dowodzenia. Jednak roi się tam od tych myśli, przekonań, historii, które sobie codziennie opowiadasz.

Tak….. opowiadasz sobie historie na temat siebie i Twojego świata a także świata zewnętrznego. I właśnie na bazie tych informacji z przeszłości - Ty tworzysz swoją historię teraz. Codzinnie sama do siebie mówisz jaka jesteś, jaki jest świat, co byś chciała, z czym walczysz, z czym się borykasz.

A jakby tak na chwilę zatrzymać ten chaos w głowie i zadać pytanie czy ta historia mi służy?
Czy to co się dzieje „na zapleczu” jest wspierające? Czy dobrze się z tym czuję?

Każdego dnia masz szansę rozpocząć nową opowieść o sobie. To co Ci się kiedyś przydarzyło lub dzieje się teraz nie definiuje tego kim jesteś.

A jesteś kimś więcej niż tylko Twoją historią.

I być może warto zacząć opowiadać nową.

Nie jesteś zepsuta, abyś się musiała naprawiać. Po prostu ta opowieść o sobie samej już jest przestarzała i być może trzeba stworzyć coś nowego. Coś co Cię będzie wspierać i dzięki czemu będziesz się rozwijać.

Jeśli nie wiesz gdzie i jak zacząć lub pogubiłaś się w gąszczu informacji, zapraszam na 30 minutową darmową konsultację. Wybierz dogodny termin dla siebie w kalendarzu 👇 i widzimy się na krótkim spotkaniu.

https://calendly.com/kasiamercer/30min

Z miłością
Kasia

26/08/2025

Ona przyszła bez spektakularnych słów.

Nie mówiła: „ratuj mnie” ani „zmień moje życie”.

Powiedziała tylko: „Czuję, że to czas. Potrzebuję spokoju.”

Nie przyszła z listą problemów.
Przyszła z cichym chaosem, który zna każda kobieta, która przez lata była dla innych — a teraz chce być dla siebie.

Zainwestowała w siebie.

Powiedziała „Nie chcę już odkładać siebie na później.”

Nie oczekiwała cudów.
Znała proces.
Znała hipnozę.
Znała swoje ciało, które wołało o miękkość.
Znała swój umysł, który potrzebował przestrzeni, nie kolejnych instrukcji.

Pracujemy razem nie po to, by ją „naprawić”.
Pracujemy, by odzyskała swój głos.
Ten, który był zawsze — tylko zagłuszony przez tempo, powinności i perfekcję.

W każdym spotkaniu nie chodzi o to, co „trzeba zrobić”.
Chodzi o to, co można odpuścić.
O to, co można poczuć.
O to, co można nazwać — bez wstydu, bez presji, bez pośpiechu.

Ona przyszła po siebie.

A Ty gdzie jesteś sama ze sobą?

Z miłością,
Kasia

20/08/2025

Przychodzi taki moment w życiu, kiedy to wszystko co znasz robi się niewygodne i ciężkie.

To tak jakby jakaś magiczna siła pchała Cię w innym kierunku.

Ten głos w Twojej głowie szepcze „zrób coś”, „zmień coś”.

Być może znasz już to uczucie od jakiegoś czasu, zrobiłaś kursy, przeczytałaś książki, a nawet byłaś na sesji terapeutycznej. I nic. Bywa, że robi się gorzej…..a przecież miało być lepiej.

Nie wiem jak Ty, ale ja mam już dość naprawiania siebie, jakbym była jakimś projektem do poprawy. Mam dość udawania, że to co kiedyś było ok, teraz w ogóle mi nie służy. Trochę tak jakbym się dusiła momentami w swoim własnym ciele.

Jednocześnie wiem, że życie potrafi zaskakiwać i kieruje nas w rejony nieznane. Czasami może wydawać się to straszne, a wręcz przerażające. A to dlatego, że nasz mózg lubi to co znane. On woli trzymać Cię w module przetrwania. Jednak to Ty masz wybór. Chcesz zostać tam gdzie jesteś, czy chcesz być w innym miejscu? Jeśli wybierasz nowe, inne miejsce - jest droga do przejścia, robota do wykonania. Samo się nie zrobi.

Nie obiecuję Ci, że będzie łatwo, nie obiecuję Ci transformacji w miesiąc, nie obiecuję Ci milionów w pół roku. Obiecuję Ci, że jeśli zdecydujesz się na ten pierwszy krok i następny, ja będę obecna, będę szła z Tobą krok w krok, takim tempem jakim potrzebujesz. Nie będę za Tobą, nie będę przed Tobą, będę z Tobą.

I teraz mogłabym dać listę cech, rzeczy, z kim pracuje, jak pracuję, ale tego nie zrobię. Stawiam na autentyczność i na obecność. Nie naprawiam i nie uzdrawiam.

Daje przestrzeń na Ciebie, taką jaką jesteś. Przestrzeń, gdzie będziesz wysłuchana i zauważona.

Potrzebujesz spokoju, odnajdziemy go w Tobie wspólnie.

Potrzebujesz kierunku rozwoju - pójdziemy tam.

Potrzebujesz uwierzyć w siebie - wydobędziemy to z Ciebie.

Potrzebujesz stworzyć strategię biznesową - zrobimy ją, szytą na Twoją miarę.

Pamiętaj wszystko masz w sobie. Czasami tylko potrzebujesz kogoś kto będzie przy Tobie i będzie szedł razem z Tobą.

Zatem jeśli jesteś gotowa i chętna do pracy, zapraszam do kontaktu. Zapraszam na 15 minutową darmową konsultację, w trakcie, której zastanowimy się co i jak możemy wspólnie zrobić. A przede wszystkim sprawdzimy czy możemy razem pracować.

Gotowa do pracy?

Z miłością,
Kasia