23/04/2026
Απο χτες που δημοσιεύτηκε η αυτοχειρία του πρώην συντρόφου της Ελευθερίας Γιακουμάκη, ξέραμε όλοι τί επρόκειτο να ειπωθεί. Πριν λίγη ώρα βρέθηκε στο Μονοφάτσι, στην Αγία Βαρβάρα, χτυπημένη στον κρόταφο από όπλο, στο αυτοκίνητο της...
Η κοινωνία μας έχει πρόβλημα, το φωνάζουμε δέκα χρόνια τώρα που ο δημόσιος λόγος έχει πάρει μορφή καταγγελίας κ θέσης: η γυναίκα κινδυνεύει, περιφρονείται, κατακεραυνώνεται, αφήνεται μόνη της να παλεύει με την πατριαρχία μέσα στη σχέση της, μέσα στο γάμο της, μέσα στο επαγγελματικό της περιβάλλον.
Η Κρήτη από την αρχαιότητα ήταν μητριαρχική κοινωνία. Τις τελευταίες δεκαετίες με το αλκοόλ και τα όπλα έχει γίνει ανυπόφορη, με την πατριαρχία να είναι μέρος μιας θολοκουλτούρας.
Δηλαδή... είναι εντάξει να κουβαλάει όπλο, να μεθάει, να σε βρίζει, να σε χτυπάει, να σε περιορίζει, να σε ελέγχει, "μη μιλάς, άντρας είναι, μην τον νευριάζεις"...
"Θελω να χωρίσουμε, είμαι δυστυχισμένη" - "Ε βέβαια βρήκες άλλον, θα αλλάξω, δώσε μου μια ευκαιρία!"
Δεν αποδέχονται με τίποτα γυναίκες με προσωπικότητα, με ανάστημα, με αλέγκρο χαρακτήρα. Όσο πιο υποταγμένη, τόσο πιο ασφαλής. Ξαναδιάβασε το.
Διάβασα επώνυμα σχόλια από γυναίκες "Μάνα με τρία παιδιά ήθελε γκόμενο", "Αντί να κοιτάξει τα παιδιά της ήθελε εραστή", "Τί δουλειά είχε να πάει σε αυτό το ραντεβού, να κάτσει σπίτι της, φταίει ".
Ζούμε στο 1950, και απλά έχουμε ίντερνετ;
Θα απαντήσω εγώ για όλες μας, ζωντανές και νεκρές :
Μια γυναίκα δεν σταματάει το ταξίδι της στη ζωή όταν γίνεται μαμά. Μια γυναίκα δεν τελειώνει με τη σεξουαλικότητα της όταν περνάει τα 40 ή τερματίζει έναν γάμο.
Μια γυναίκα δε το βάζει κάτω επειδή αποτυγχάνει στα προσωπικά της μία, πέντε, δέκα φορές, προχωράει, ονειρεύεται, επιχειρεί ξανά και ξανά μέχρι να δει τον πανάκριβο εαυτό της ευτυχισμένο και ήρεμο!
Μια γυναίκα δεν αγγίζει την πληρότητα,όπως λανθασμένα αναφέρετε οι περισσότεροι, όταν φέρνει παιδιά στη ζωή. Πού το είδατε αυτό γραμμένο; Οι υπόλοιπες γυναίκες που μένουν εκούσια ή ακούσια άτεκνες κ χωρίς γάμο είναι ανεπαρκείς και "λίγες";
Μια γυναίκα δεν σταματάει να είναι άνθρωπος με ανάγκες, δεν ειναι μηχανή αναπαραγωγής ή μπουφές στο σπιτι. Μόνο η ίδια μπορεί να οριοθετήσει το τέλος ενός ρόλου της, όχι εσύ από τον καναπέ σου.
Είδα τη Μάρω Κοντού στα 91 της σε μια συνέντευξη της κ ειπε ερωτεύτηκα τελευταία φορά στα 67 μου,ήταν υπέροχα,υστερα εκλεισα το κεφάλαιο ερωμένη.Πόσο ανθρώπινο,πόσο βαθύ,πόσο αληθινό!
Σεβασμός σε κάθε θύμα που δεν είναι εδώ να υπερασπιστεί τον εαυτό του.
Σεβασμός στην οικογένεια που μένει πίσω με την απώλεια και το ρημάδι το "γιατί;", ξέρετε πόσο τραυματικό είναι το γιατί;
Μη βλέπετε τα γλέντια, τα μαύρα πουκάμισα, τα μαντιναδάκια και την μάτσο- λεβεντιά. Άλλο πανηγύρι, παρεάκι κι εβίβες, κι άλλο σχέση πραγματική.
Δεν υπάρχει γοητεία στο
ΚΑΝΕΙΣ ΔΕ ΘΑ ΣΕ ΑΓΑΠΗΣΕΙ ΟΠΩΣ ΕΓΩ,
ΣΑΝ ΕΜΕΝΑ ΔΕ ΘΑ ΒΡΕΙΣ ΑΛΛΟΝ, ΑΝ ΜΕ ΑΦΗΣΕΙΣ ΘΑ ΠΕΘΑΝΩ.
Όταν τα ακούσεις αυτά, φύγε με τις πυτζάμες σου.
Βλέπετε όμως ότι ακόμα κι αν φύγεις και μεσολαβήσει ασφαλής χρόνος, ο κίνδυνος ελλοχεύει.
Έτσι σκοτώθηκε η Ερατώ, η Ενκελέϊντα, η Νεκταρία, η Κυριακή.
Από ΕΝΕΔΡΑ.
Θα φτάσουμε στο σημείο να ξεστομίζουμε
ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΜΟΝΗ...ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΒΡΕΘΩ ΣΚΟΤΩΜΕΝΗ;
κ ρ ί μ α
#γυναικοκτονία #ΔάφνεςΗρακλείου
