Creative/Critical θεραπευτικές Πρακτικές

04/01/2026

Το 2026, στην ψυχοθεραπευτική μου πρακτική, θα επιχειρήσω να ανοίξω περισσότερο χώρο για πειραματισμό.

Να δουλέψω πιο συστηματικά με προβολικά, συμβολικά και ριζωματικά εργαλεία — όχι ως τεχνικές ερμηνείας, αλλά ως πεδία διερεύνησης της εσωτερικής πολυφωνίας. Εργαλεία σαν αυτό τον χάρτη των εσωτερικών φωνών, που σκάρωσα.

Εργαλεία που δεν ζητούν «σωστές απαντήσεις», κρυμμένα νοήματα και ερμηνείες "βάθους" αλλά επιτρέπουν την συν-κατασκευή της εσωτερικής πολυφωνίας, των διαλόγων, κινήσεων και δυνατοτήτων που συνυπάρχουν.

Θεραπευτικό New year's resolution είναι λοιπόν να συνεχίσω να εργάζομαι με ανοιχτότητα, περιέργεια και σεβασμό στην πολυπλοκότητα, όπως και πέρυσι, γιατί όχι;
Καλή χρονιά να έχουμε!

29/12/2025

https://xiasti.substack.com/subscribe?params=%5Bobject%20Object%5D
κάτι ωραίο αρχίζει να σχεδιάζεται, περισσότερα θα ανακοινώσουμε με τη νέα χρονιά!
Εγγραφείτε, αν θέλετε να λαμβάνετε απευθείας email με ενημερώσεις, εκδηλώσεις, σεμινάρια

Κύκλοι θεραπευτικής εκπαίδευσης και βιωματικά εργαστήρια στις διαθεματικές κριτικές προσεγίσεις. Click to read Συνάντηση "Χιαστί", by Giorgos Kesisoglou, a Substack publication. Launched 30 minutes a...

22/12/2025

Καλές Γιορτές!

15/12/2025

Μια σημαντική εκδήλωση, πέρα από τα συνηθισμένα, από το Orlando LGBT+

Δευτέρα, 12/01/2026: Σεξουαλικότητα Πέρα από τη Συναίνεση

Το Orlando LGBT+ παρουσιάζει την κεντρική εκδήλωσή του για το 2026, με καλεσμένη την Δρ. Αυγή Σακετοπούλου.
Ανοίγουμε τη συζήτηση γύρω από ζητήματα που σπάνια συζητιούνται σε κοινοτικά, κλινικά, ψυχαναλυτικά/ψυχοθεραπευτικά και εκπαιδευτικά πλαίσια στην Ελλάδα.
Σας περιμένουμε....................
Η εκδήλωση γίνεται με αφορμή την ελληνική έκδοση του βιβλίου της Δρ. Σακετοπούλου με τίτλο «Σεξουαλικότητα πέρα από τη συναίνεση: Ρίσκο, Φυλή, Τραυματοφιλία», ένα βιβλίο που έχει συζητηθεί διεθνώς και που έχει παραγωγικά αμφισβητήσει καθιερωμένες ιδέες γύρω από την ίαση του τραύματος, τον ρόλο της καταφατικής συναίνεσης, την ερωτική υφή της φυλετικότητας, και που έχει εισαγάγει δυναμικά την έννοια της «τραυματοφιλίας» και του «επιτακτικού σαδισμού.»
Αντλώντας από τη θεωρητική της δουλειά, την κλινική της εμπειρία, και την εστίασή της στο πολιτικό, ανοίγουμε τη συζήτηση γύρω από ζητήματα που σπάνια συζητιούνται σε κοινοτικά, κλινικά, ψυχαναλυτικά/ψυχοθεραπευτικά και εκπαιδευτικά πλαίσια στην Ελλάδα.

- Πώς μιλάμε για την σεξουαλικότητα και τη συναίνεση;
- Τι ρόλο παίζει το ρίσκο στον ερωτισμό και τι μας διδάσκει το b**m;
- Τι είναι το «κατακλυσμικό» και πώς σχετίζεται με το safe space; - Γιατί πρέπει να μας απασχολεί η επερώτηση της Λευκότητας;
- Μήπως οι τρόποι που έχουμε μάθει να προσεγγίζουμε το τραύμα φτωχοποιούν την σκέψη μας και πώς μπορούμε να αναλογιστούμε νέες διαδρομές στη διαπραγμάτευσή του;
- Τέλος, πώς σχετίζεται το θέατρο και η περφόρμανς με αυτές τις επερωτήσεις;

Μια συζήτηση που μας προ(σ)καλεί να αμφισβητήσουμε στερεοτυπικά, γνώριμα σχήματα, να ξανασκεφτούμε τις συνδέσεις τραύματος, φυλής, βίας, σεξ, ηδονής, και αισθητικής εμπειρίας και να πιέσουμε την ψυχαναλυτική σκέψη για θεωρία που μας αξίζει.

Μαζί της συζητούν:
- Αντώνης Πούλιος, ψυχαναλυτής, Επ. Καθηγητής Κλινικής Ψυχολογίας, Παν. Κρήτης, μέλος της εκπαιδευτικής επιτροπής Orlando LGBT+
- Νάνσυ Παπαθανασίου, επ. συνυπεύθυνη Orlando LGBT+
- Έλενα-Όλγα Χρηστίδη, επ. συνυπεύθυνη Orlando LGBT+
- Ερμής Παπαδάκης, μεταφραστό και εκπαιδευτικός, υποψήφιο διδάκτωρ Εφαρμοσμένης Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο του Νότιγχαμ.

*περισσότερες πληροφορίες για την εκδήλωση στον σύνδεσμο στα σχόλια.

13/12/2025

A common assumption is that throughout history, people have experienced the same basic range of emotions. A radical field of history now challenges this assumption, Gal Beckerman reports. https://theatln.tc/93LEvySV

People tend to imagine that other people “have the exact same set of emotions that we have,” Beckerman writes. “We perform this projection on any number of human experiences: losing a child, falling ill, being bored at work. We assume that emotions in the past are accessible because we assume that at their core, people in the past were just like us, with slight tweaks for their choice of hats and of personal hygiene.”

Rob Boddice, a leader in the field of the history of emotions and senses, mistrusts this universalism, a philosophy that emerged during the Enlightenment, when European intellectuals began to assume that all people share a common nature. Many critics now understand that they were attempting to exert power and order over a world that had recently become bigger and stranger. “By the time we get to our current globalized culture, in which a Korean thriller can win Best Picture at the Oscars and Latin pop stars dominate the U.S. charts, the notion that our emotional registers are all essentially alike feels self-evident,” Beckerman continues.

“Boddice starts with the opposite premise, that we are not the same,” Beckerman writes. “Rather than being a constant—extending across space and time—human nature for Boddice is a variable and unstable category, one with infinite possible shades.”

Although his approach might seem “squishy and postmodern,” Beckerman writes, Boddice’s research layers his own thinking on top of the most recent advances in neuroscience.

At the link, read more about the field of study that is pushing historians to reconsider their assumptions about the people of the past.

🎨: Nicolás Ortega

11/12/2025

Αφήνοντας πίσω τα ψευτοδιλήμματα ...

05/11/2025

Πρόσκληση για συμμετοχή στο 6ο ετήσιο διαδικτυακό μας φεστιβάλ! Την Παρασκευή 7 Νοεμβρίου 2025 – Μία ημέρα αλλαγής· μια ημέρα που αμφισβητεί ένα σαθρό παράδειγμα.