Μάνια Σαριγκουλέ,Ψυχολόγος, MSc, Υπαρξιακή-Συστημική ψυχοθεραπεύτρια

14/05/2026

Οι προσδοκίες δημιουργούν το αίσθημα της προσμονής και της επιτυχίας. Για να έχεις τη σχέση πρέπει να τα καταφέρνεις, σε βλέπω ως άτομο αξίας όταν ανταποκρίνεσαι σε αυτά που ζητώ.
Τότε το παιδί γεμίζει άγχος, αρχικά γιατί θέλει να τα καταφέρει και δευτερευόντως γιατί έτσι εξασφαλίζει την αναγνώριση και την αγάπη των γονιών του.
Σταδιακά αυτός ο τρόπος θέασης του εαυτού ταυτίζεται με την αυταξία του, γίνεται το εσωτερικό μοντέλο εργασίας του.
Αν κοιτάξουμε λίγο τους εαυτούς μας και την κοινωνίας μας πώς οριζόμαστε;

08/05/2026

Οι δυσμενείς εμπειρίες της παιδικής ηλικίας έχουν μακροπρόθεσμες νευροβιολογικές και κατ'επέκταση συναισθηματικές, συμπεριφορικές και κοινωνικές επιπτώσεις στην ανάπτυξη των παιδιών και των εφήβων. Μια και μόνο δυσμενής παιδική εμπειρία είναι αρκετή για να επηρεάσει σημαντικά το αναπτυσσόμενο άτομο ενώ άτομα που έχουν στο ιστορικό τους μέχρι και 4 τέτοιους είδους εμπειρίες έχουν μέχρι και 20 χρόνια χαμηλότερο προσδοκιμο ζώης. Τα παραπάνω δεδομένα καθιστούν επιτακτική ανάγκη την παρατήρηση και την υποστήρικη των παιδιών και των εφήβων.

04/05/2026

Η θεραπεία όταν κάποιος αυτοτραυματίζεται είναι η εμπερίεξη του ατόμου αφού κατανοήσουμε τι σημαίνει η πράξη αυτή για το ίδιο το άτομο, ποιο είναι το νόημα που δίνει.

29/04/2026

27/04/2026

Υπέροχοι άνθρωποι με υπέροχες δράσεις!Γονείς που στηρίζουν τα παιδιά τους με ειδικούς που γίνονται σύμμαχοι!

17/04/2026

Μπαίνουμε συγχωνευμένα στις σχέσεις έχοντας μάθει με αυτόν τον τρόπο να υπάρχουμε, να ζούμε, να επικοινωνούμε.
Σε αυτό το είδος της σχέσης δεν υπάρχει χώρος για διαφοροποίηση, για αναγνώριση του εαυτού χωρίς το βλέμμα της αποδοχής και της έγκρισης του άλλου.
Και αφού είναι έτσι μαθημένο αναρωτιόμαστε γιατί ασφυκτιούμε και θυμώνουμε.
Τότε είναι που ο θυμός ενοχοποιείται και βιώνεται ως αρνητικό συναίσθημα με τίμημα να παραμείνει η σχέση ως έχει.
Στη θεραπεία ψάχνουμε τις εναλλακτικές αφηγήσεις αυτής της προσωπικής ιστορίας με στόχο την ισότιμη συσχέτιση με τα μέλη της οικογένειας καταγωγής αλλά και των οικογενειών που θέλουμε να δημιουργήσουμε.

13/04/2026

Άλλο ένα ψυχοεκπαιδευτικό εργαστήριο θα πραγματοποιηθεί στις 25 Απριλίου. Για πληροφορίες καλέστε στο 693805383. Περιορισμένες θέσεις.

07/04/2026

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Ο Σύλλογος Γονέων, Κηδεμόνων & Φίλων Αυτιστικών Ατόμων «ΑνθίΖω»
σας προσκαλεί στην Ημερίδα με θέμα:

«Αυτισμός: Διάγνωση και Οικογένεια»

Μια ημερίδα αφιερωμένη στην ουσιαστική ενημέρωση, την κατανόηση και την έμπρακτη υποστήριξη των οικογενειών, με τη συμμετοχή εξειδικευμένων επιστημόνων.

🗓 Ημερομηνία: Κυριακή 19 Απριλίου
📍 Τοποθεσία: Μουσείο Εθνικής Αντίστασης, Ηλιούπολη
🕙 Ώρα: 10:00 – 13:00

Ομιλητές & Θεματικές:

• Γιάννης Κουρής
Πρόεδρος Συλλόγου «ΑνθίΖω»
Εναρκτήριος λόγος

• Μαρία Κωνσταντινοπούλου
Ψυχολόγος, συστημική ψυχοθεραπεύτρια
Πρόεδρος Ελληνικού Συλλόγου Επιλεκτικής Αλαλίας
Η οικογένεια μετά τη διάγνωση: συναισθήματα, κατανόηση και υποστήριξη

• Μάνια Σαριγκουλέ
Αναπληρώτρια σχολική ψυχολόγος, υπαρξιακή συστημική ψυχοθεραπεύτρια
Αδελφικές σχέσεις: η ισότητα που κάνει τη διαφορά

• Ηλίου Γεωργία
Εκπαιδευτικός Ειδικής Αγωγής
Πρώιμη παρέμβαση: τι είναι και πώς μπορώ να βοηθήσω το παιδί μου

• Μάριος Τάτσης
Γυμναστής ειδικής φυσικής αγωγής- προσαρμοσμένης άσκησης.
Ιδιοκτήτης NEURON ABILITY

• Καφούρου Βασιλική
Παιδοδοντίατρος (DDS, MDentSci)
Κάθε παιδί αξίζει ένα υγιές χαμόγελο: πρόληψη και στοματική υγεία χωρίς εμπόδια

• Άννα Συνοδινού
Διατροφολόγος – Διαιτολόγος
Διατροφή και αυτισμός

Η παρουσία σας θα αποτελέσει ιδιαίτερη τιμή για εμάς και θα ενισχύσει την κοινή προσπάθεια για ενημέρωση, αποδοχή και στήριξη.

Με εκτίμηση,
Ο Σύλλογος ΑνθίΖω

John Couris
Maria Konstantinopoulou
Μάνια Σαριγκουλέ,Ψυχολόγος, MSc, Υπαρξιακή-Συστημική ψυχοθεραπεύτρια
Δύναμαι Άκουσέ Με Δάσκαλε
Marios Tatsis
Vasiliki Kafourou
Anna Sinodinou

05/04/2026

Γιατί επιλέγω τον/την σύντροφό μου;
Αγάπη, Μοναξιά, Φόβος, Ελευθερία...

Οι συντροφικές σχέσεις δεν δημιουργούνται εν κενώ.
Η V. Satir αναφέρει πως η επικοινωνία στις ανθρώπινες σχέσεις γίνεται με σκιές του παρελθόντος και όχι με πραγματικούς ανθρώπους.
Αρκεί μόνο μια στιγμή να παρατηρήσουμε τον/την σύντροφό μας και να σκεφτούμε ποιον/ποια μας θυμίζει; Πώς αισθανόμαστε με αυτή την ανάμνηση; Τι θέλουμε να κάνουμε διαφορετικό για να αλλάξουμε την επικοινωνία μας;

Η αποδέσμευση από τα φαντάσματα του παρελθόντος ανοίγει νέους δρόμους για τις σχέσεις και τον εαυτό.

17/03/2026

《Γιατί δεν μπορώ να μένω μόνη μου; 》ρώτησε η θεραπευόμενη;

Η ικανότητα να μένει κάποιος μόνος ή μόνη ακόμα και παρουσία άλλου ατόμου είναι ένδειξη συναισθηματικής ωρίμανσης και αποτελεί βασικό αναπτυξιακό επίτευγμα των ανθρώπων από τη βρεφική ηλικία.
Το 《κράτημα》 της μητέρας ή του ατόμου φροντιστή δημιουργεί την αίσθηση ασφάλειας που χρειάζεται το παιδί για να αφεθεί στον εσωτερικό του κόσμο. Σταδιακά με τον καιρό, έχοντας εσωτερικεύσει τον φυσικό άλλο σαν σταθερό πρόσωπο αναφοράς και φροντίδας καθίσταται όλο και λιγότερο σημαντική η συνεχής φυσική του παρουσία για να ανακουφίζεται το άτομο από το άγχος της μοναξιάς.
Το ερώτημα που έρχεται στην θεραπεία αντιμετωπίζεται ως εξελικτική αλλαγή του θεραπευόμενου/ θεραπευόμενης που επιθυμεί τη διεύρυνση των δυνατοτήτων της ύπαρξης και όχι ως αδυναμία ή έλλειψη