10/01/2026
ΣΥΣΤΗΜΙΚΗ ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ: Όταν κάτι έχει τελειώσει…
Συνήθως δεν το καταλαβαίνουμε αμέσως. Δεν κλείνει πάντα με γεγονός ή απόφαση.
Κάποιες φορές απλώς αποσύρεται η ενέργεια και το σύστημα αρχίζει να αναζητά νέα ισορροπία (Von Bertalanffy, 1968).
Μπορεί να είναι μια σχέση, ένας ρόλος, μια φάση ζωής, ή ακόμη και ο ίδιος ο χρόνος όπως τον γνωρίζαμε...
Συνεχίζουμε να στεκόμαστε όπως πριν, να λειτουργούμε με τον ίδιο τρόπο, ενώ κάτι μέσα μας έχει ήδη μετακινηθεί.
Και όταν κάτι έχει φύγει έξω από εμάς… δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχει φύγει και από μέσα μας....
Το σώμα συχνά κρατά θέση για κάτι που δεν είναι πια παρόν,
καθώς η εμπειρία εγγράφεται πρωτίστως σωματικά και όχι μόνο γνωστικά (Damasio, 1999· Varela, Thompson & Rosch, 1991).
Μπορεί να κρατάμε χώρο για ανθρώπους, καταστάσεις, νοήματα
που ολοκλήρωσαν τον κύκλο τους, όχι από άρνηση, αλλά από αγάπη, πίστη ή συνήθεια.
Και τότε το ερώτημα δεν είναι τι έγινε ούτε πώς προχωράμε. Το ερώτημα είναι πιο απλό και πιο αληθινό:
Πού στέκομαι τώρα;
Απέναντι σε αυτό που τελείωσε. Απέναντι σε αυτό που έφυγε. Απέναντι στον χρόνο που άλλαξε.
Όταν κάτι έχει τελειώσει ή αποχωρήσει, το σύστημα ζητά νέα θέση, όχι λύση και όχι βιασύνη, αλλά αποκατάσταση της σχέσης μεταξύ των μερών, μέσα από στάση και θέση (Hellinger, 2001· Bateson, 1972).
Ο Bert Hellinger διατυπώνει ότι η σωστή θέση στο σύστημα αποκαθιστά τη ροή της αγάπης, γιατί κάθε μέλος ανήκει και χρειάζεται να στέκεται εκεί που του αναλογεί, ούτε παίρνοντας θέση άλλου ούτε κρατώντας βάρη που δεν του ανήκουν.
Η συστημική αναπαράσταση δεν επιχειρεί να εξηγήσει το παρελθόν ούτε να το διορθώσει. Δημιουργεί έναν ζωντανό φαινομενολογικό χώρο όπου αυτό που έχει τελειώσει, αυτό που έχει φύγει και αυτό που παραμένει, μπορούν να πάρουν τη σωστή τους θέση μέσα στο σύστημα (Merleau-Ponty, 1962).
Μέσα στην αναπαράσταση, το σώμα αναγνωρίζει πριν από το μυαλό, και οι σχέσεις ρυθμίζονται όχι μέσω λόγου αλλά μέσω μικρών, ουσιαστικών μετατοπίσεων στη θέση, οι οποίες επιτρέπουν στη ροή να αποκατασταθεί (Perls, Hefferline & Goodman, 1951, Capra, 1996).
Τη Δευτέρα ανοίγουμε συστημικό χώρο για αυτά τα σημεία μετάβασης. Έναν χώρο για να δούμε τι έχει φύγει, τι έχει μείνει και πού χρειάζεται τώρα να σταθούμε.
Αναστασία Βαρσαμοπούλου
Δευτερα 12/1/2026
Ωρα 17:00 στο Brain Net Soulutions AV
Λεωφ. Κομνηνών 67 Πανόραμα, 55236
Απαραίτητη δήλωση συμμετοχής στο 6977465126 και στο info@anastasiavarsamopoulou.gr
Βιβλιογραφία
Bateson, G. (1972). Steps to an Ecology of Mind. New York: Ballantine Books.
Capra, F. (1996). The Web of Life: A New Scientific Understanding of Living Systems. New York: Anchor Books.
Damasio, A. R. (1999). The Feeling of What Happens: Body and Emotion in the Making of Consciousness. New York: Harcourt Brace.
Hellinger, B. (2001). Love’s Hidden Symmetry: What Makes Love Work in Relationships. Phoenix, AZ: Zeig, Tucker & Theisen.
Merleau-Ponty, M. (1962). Phenomenology of Perception. London: Routledge.
Perls, F., Hefferline, R., & Goodman, P. (1951). Gestalt Therapy: Excitement and Growth in the Human Personality. New York: Julian Press.
Varela, F. J., Thompson, E., & Rosch, E. (1991). The Embodied Mind: Cognitive Science and Human Experience. Cambridge, MA: MIT Press.
Von Bertalanffy, L. (1968). General System Theory: Foundations, Development,Applications. New York: George Braziller.
#σιωπή #παύση #μετάβαση #όριο #κύκλος #κλείσιμο #εσωτερικόςχρόνος #επιστροφή
