Monika Psychologicznie

04/05/2026

Na tych warsztatach dobrze było zobaczyć coś prostego, a jednocześnie trudnego.

Że pod tym, co mówimy, często są potrzeby, których na co dzień nawet nie nazywamy.

I że komunikacja nie zaczyna się od słów,
tylko od kontaktu ze sobą.

Uwielbiam pracować z kartami metaforycznymi 💛

29/04/2026

**„On jest niegrzeczny.”
„Ona nie może się skupić.”
„Znowu wpada w złość…”**

A co jeśli to nie kwestia charakteru…
tylko przeciążonego mózgu?

Czasem zanim zaczniemy analizować emocje,
warto wrócić do podstaw.

Bo są 3 rzeczy, które mają ogromny wpływ na rozwój mózgu dziecka.

I nie… nie chodzi od razu o terapię.

W najnowszym newsletterze piszę o tym:
- jakie jest najprostsze paliwo dla mózgu,
- co reguluje emocje bardziej niż kolejna rozmowa,
- i od czego warto zacząć, gdy „znowu jest trudno”.

Zapraszam do przeczytania 🙂.

PS. Nie jesteś jeszcze zapisana/y, a ciekawi Cię ten temat? Napisz do mnie, a podeślę Ci newslette

Link do zapisów: https://www.monikapsychologicznie.com/ -section-sections--25382256607609__footer

Wsparcie psychologiczne dla Polonii na Węgrzech. Zajęcia indywidualne, grupowe, bajkoterapia. Pomoc dzieciom i rodzicom w Budapeszcie i online.

25/04/2026

Jedno z najczęściej zadawanych pytań o tej porze roku:
„Czy moje dziecko jest gotowe do szkoły?”

A może ważniejsze pytanie brzmi…

czy szkoła jest gotowa na moje dziecko?

O tym, czym naprawdę jest gotowość szkolna i na co warto zwrócić uwagę, napisałam w nowym wpisie na blogu.
Ten wpis może poszerzyć perspektywę
i pomóc spojrzeć na gotowość szkolną szerzej, z psychologicznej perspektywy.

Jestem ciekawa, jakie są Wasze doświadczenia z tym tematem?
Dajcie znać, co myślicie o wpisie.

Link w bio / komentarzu

22/04/2026

Na emigracji to pytanie wraca jak bumerang.

I niby jest o języku…
ale często trafia dużo głębiej.

Bo gdzieś między słowami pojawia się myśl:
„czy robię wystarczająco?”

A Ty, jakie masz przemyślenia ?

granicą

17/04/2026

Nie lubimy ich. Czasem się ich wstydzimy.
A czasem idziemy krok dalej i zaczynamy mieć problem… z samym sobą,
że w ogóle coś takiego w nas jest.
Emocje...Przecież są naturalne. Pojawiają się u każdego.

zazdrość,
zawiść,
rozczarowanie,
poczucie winy…
I często nie chcemy ich czuć.

A one po prostu są.
I bardzo często najtrudniejsze nie jest to, żeby powiedzieć na głos, co czujemy…
tylko żeby w ogóle wiedzieć co to jest.
Bo to nie zawsze jest oczywiste.

Nie chodzi tez o to, żeby ich nie mieć. Tylko żeby wiedzieć, co z nimi zrobić.

U mnie to często wygląda tak:
zatrzymuję się i wypisuję wszystko, co mam w głowie. Wypisuje też wdzięczność swoją za to co mam, gdzie jestem.
I druga rzecz : rozmowa.
Z kimś, kto potrafi powiedzieć: „rozumiem… ja też tak mam.”
A Ty, masz jakieś swoje sposoby na te trudniejsze emocje?

13/04/2026

„Ja chcę… ale nie wiem.”
Znasz to u dziecka?
Chce iść na wycieczkę… ale się boi.
Chce lody… ale nie wie które.
Chce iść na urodziny… ale też na tą zaplanowaną wycieczkę…
I gdzieś w tym wszystkim pojawia się coś jeszcze: że trzeba wybrać jedno… i z czegoś zrezygnować
Dla niektórych dzieci to naprawdę duże wyzwanie.
Nie „marudzenie”. Nie „wymyślanie”.
Tylko napięcie, które jest po prostu za duże.
W najbliższym newsletterze piszę:
– skąd to się bierze,
– co się dzieje w głowie dziecka,
– i jak możesz je w tym realnie wesprzeć.
Bez presji. Bez „musisz”.

👉 Jeśli chcesz go dostać, zapisz się tutaj: https://www.monikapsychologicznie.com/ -section-sections--25382256607609__footer

09/04/2026

Lany poniedziałek.
Ta sama tradycja… a jednak zupełnie inna.

I nagle decydujesz:
co zostaje, a co kończy się na Tobie.

Bo emigracja czasem daje coś ważnego — wybór.

Co Ty byś zostawiła, a co zmieniła?

07/04/2026

Czasem tak bardzo skupiamy się na problemie…
że nie widzimy wyjścia 🙃

(zwłaszcza w rodzicielstwie)

Bo:
– analizujesz każdą sytuację
– próbujesz różnych sposobów
– czytasz, słuchasz, kombinujesz

…a i tak masz w głowie:
„dlaczego to nie działa?”

I to nie dlatego, że robisz coś źle.

Czasem po prostu jesteś za blisko tej sytuacji.

I wtedy naprawdę wystarczy jedna rozmowa,
żeby zobaczyć coś z innej perspektywy.

Od jakiegoś czasu -w odpowiedzi na Wasze wiadomości - prowadzę indywidualne konsultacje dla rodziców.

I widzę, że to działa.
Daje ulgę, wiedzę i pomaga poukładać wiele spraw.

Dlatego postanowiłam udostępnić tę możliwość szerzej 🤍 i piszę o niej tutaj.

Nie po to, żeby oceniać.
Nie po to, żeby diagnozować.

Tylko po to, żeby:
– uporządkować
– nazwać
– znaleźć rozwiązania, które mają sens dla Was

Jeśli czujesz, że utknęłaś / utknąłeś -
mogę Ci w tym pomóc 🙂

📩 Szczegóły i zapisy:
https://www.monikapsychologicznie.com/products/zajecia-indywidualne-1-1-z-rodzicami

Albo po prostu napisz do mnie wiadomość 🤍

31/03/2026

Święta na emigracji to nie tylko „gdzie jedziemy”.
To rozmowy o lojalności, zmęczeniu i próbie pogodzenia dwóch światów.

Czy u Was też zaczyna się od… kalendarza? 🫠

30/03/2026

Czas z Moniką 💛

Supermoce nie zawsze widać.

Czasem są w odwadze.
Czasem w czułości.
Czasem w tym, że ktoś próbuje jeszcze raz.

Na zajęciach dzieci tworzyły swoje fiolki mocy
I uczyły się, że mają je już w sobie-
między innymi dzięki autorskiej bajce o supermocach.

Bo bajkoterapia to nie tylko słuchanie.
To także doświadczanie, tworzenie i bycie w tym, co ważne.

27/03/2026

Odwiedziłam restaurację, która przez tydzień serwuje „polskie jedzenie” w Budapeszcie.

I wiesz, co jest ciekawe?

To nawet nie chodzi o to, co dokładnie dostajemy na talerzu.

Bo umówmy się…
to nie zawsze będzie smak jak u mamy.
Czasem buraki są ze śledziem.
Czasem kapuśniak jest „trochę inaczej”.

A mimo to…
cieszymy się jak dzieci.

Dlaczego?

Bo to nie jest tylko jedzenie.

To jest kawałek domu, który nagle pojawia się gdzieś daleko od niego.

Smaki mają pamięć.
Dosłownie.

W psychologii mówimy o tym, że zapachy i smaki są silnie powiązane z emocjami i wspomnieniami.
Układ limbiczny reaguje na nie szybciej niż „rozum”.

I nagle:
– przypomina Ci się kuchnia babci
– święta
– dzieciństwo
– momenty, kiedy było „po prostu znajomo”

I na chwilę… robi się bezpiecznie.

Nawet jeśli pierogi są zielone ;).

Bo nie chodzi o perfekcyjną autentyczność.

Chodzi o poczucie przynależności.

Na emigracji takich momentów jest mało.
Więc chwytamy je mocniej.

Może dlatego tak bardzo nas to wzrusza.

Bo przez chwilę nie jesteś „tą z zagranicy”.

Tylko…
u siebie 🤍

granica granica

24/03/2026

Dziennik z życia matki imigrantki.
To jeden z tych momentów, kiedy czujesz, że jesteś o krok „ZA”…
Powiedz mi, że nie jestem jedyna.