17/03/2020
*मला लागलेलं व्यसन.... नाती जोपासण्याचे...ती सुद्धा निःस्वार्थी पणे..*
आज घडलेला प्रसंग , वेळ रात्री ०९:५५, स्थळ:ग्रामीण रुग्णालय वडगाव मावळ.
नेहमीप्रमाणे (लागलेली सवय असेल कदाचित) घरी जाताना आर.एच ला ५ मिनिटं का होईना थांबून जायचे...
*प्रसंग....,*
एम.ओ. रूम मध्ये प्रवेश केला , डॉ.पाटील मॅडम, गोल्हार सिस्टर, शांता मावशी तिघीजणी जेवणाचा आस्वाद घेत होत्या, तिघींनी मला जेवायला या सर असे म्हटले; मी म्हटलो मी मटण खाऊन आलो आहे असे म्हणून एम.ओ. रूम मध्ये ठेवलेली माझी बॅग घेऊन मी बाहेर आलो आणि हॉल मध्ये कोरोना विषयी टी.व्ही वर बातमी बघत मोरमारे मामा,अनिल सातकर यांच्याशी गप्पा मारत असताना, हॉल मध्ये बसलेल्या एका व्यक्तीने (त्याच्या मांडीवर लहान बाळ झोपले होते) मला म्हटले नमस्कार थोरात सर, मी सुद्धा त्यांस नमस्कार म्हटले, *पुढील संभाषण....*
तो:-सर ओळखलं का?
मी:- नाही ओळखलं
तो:- सर मी बोरकर फेडेक्स कुरियर मध्ये (सिक्युरिटी काम करायचो) आपण भेटलो होतो
मी:- मला आठवले. मी म्हटलो तुम्ही नागपूर चे ना?
तो:- हो सर...,मुलीला कालपासून उलटी होत आहेत
मी:-मला वाटलं त्यांना मॅडम ने बसायला सांगितलं असेल..तो बिच्चारा कसलीही तक्रार न करता आपल्या आजारी मुलीला मांडीवर घेऊन बसला होता दरम्यान त्याने त्याच्या वरच्या खिशातून डायरी व पेन काढला आणि माझा फोन नं. लिहून घेतला.
काहीवेळातच एम.ओ. रूम मधून जेवण आटोपून डॉ.पाटील मॅडम, गोल्हार सिस्टर बाहेर आल्या व त्यांच्याशी बोलू लागल्या...
मी:-सर्व शांतपणे पाहत होतो.
गोल्हार सिस्टर :- बोरकर यांच्याशी बोलता बोलता त्यांनी सर्व औषध तपासून पहिली, जेवणाआधी कोणते औषध द्यायचे, जेवणानंतर कोणते औषध किती वेळाने द्यायचे, याची सर्व माहिती त्यांना दिली.(दरम्यान गोल्हार सिस्टर यांनी मला एक गोळी दाखवली आणि विचारले सर हि Paracetamol आहे का? Antibiotics आहे का?)
मी:-सिस्टर नाही सांगता येणार (गोळीवर नाव न दिसल्याने)
मी:- बोरकर यांना सांगतिल मुलीला पाणी गरम करून पाजा, खिचडी खायाला द्या, तेलकट-तिखट देऊ नका,लाह्या, मुरमुरे चे लाडू खायला द्या.
गोल्हार सिस्टर :-हो सुके खायला द्या याने उलटी होणार नाही.
तो:-सर्व निमूटपणे ऐकून सोबत आणलेली औषध (काल सकाळी आर.एच मधून घेतली होती) घेऊन बाहेर हायवे वर(वडगाव च्या दिशेला) येऊन गाडीला हात करत होता.
मी सुद्धा घरी जायला निघालो होतो.
अनिल सातकर:-सर तो पेशंट पहा..
मी:-अनिल काळजी करू नको, मी त्याला जाताना सोडतो असे म्हणून मी निघालो आणि पेशंट जवळ जाऊन गाडी थांबवली म्हटले कुठे जायचं?
तो:- माळीनगर,वडगाव
मी:- बसा गाडीवर...
मी:- तुमच्याकडे औषध असताना एवढ्या रात्री कशाला यायचे? येताना कसे आलात?
तो:-सर येताना कंपनीच्या गाडीला हात करून आलो.
तो:- सर औषध दिले पण मुलीला उलटी होतच आहे.
तो:- सर आजच्या सिस्टर ने औषध कशी घ्यायची हे जसे सांगितले आहे, हे जर काल च्या नर्स ने सांगितले असते तर आज रात्री यायची गरज पडली नसती.आज च्या (गोल्हार सिस्टर) नर्स ने खूप छान समजावून सांगितले
*गोल्हार सिस्टर आपले विशेष कौतुक!!!*
तो:-सर सिक्युरिटी चे काम सोडले सारखी रात्रपाळी असायची, वेळेवर पगार नाही, मंदी खूप त्यात परिवारास वेळ द्यायला जमत नसायचे, आता गवंडी च्या हाताखाली माल कालवायला जातो, ९ ते ५ ड्युटी करतो नंतर सगळा वेळ परिवारास देतो.
तो:- सर दोन मुली आहेत मोठीच नाव कुंजल आहे आणि मांडीवर जी आहे तिचे नाव प्रणाली(मला नक्की नाव आठवत नाही) वय साडेतीन वर्ष आहे.
{मी त्याच्या बोलण्याने इतका भारावून गेलो होतो कि त्याला TL साठी प्रमोट करायचे विसरूनच गेलो😜}
इतक्यात बोलता बोलता वडगाव आले..
मी:- गाडी थांबवून बाजूला घेतली
तो:- डॉक्टर साहेब थँक यू, गुड नाईट, सांभाळून जा...
मी:- काही अडचण आली तर फोन करा,मुलीची काळजी घ्या,गुड नाईट...
मी:-गाडी चालू करून निघालो घरी पोहचे पर्यंत एकच विचार * #माणुसकी # बाप-लेकीचं अतूट नातं #परिवारा विषयीचे प्रेम # शांत स्वभाव #संतुष्टता #समाधान # गोल्हार सिस्टर यांचं योग्य मार्गदर्शन #मित्र-मैत्रिणींनो नाती जपा.. ती सुद्धा निःस्वार्थीपणे..!!!*
(मनाला वाटलं, रुचलं म्हणून वरील लेख लिहिला आहे,कोणाच्या भावना दुखावणे हा त्यामागील हेतू नाही.)
*बघा एकदा प्रयत्न करून जमतंय का?*
धन्यवाद..
डॉ.पद्मवीर भगवानराव थोरात.
आर.बी.एस.के. वैद्यकीय अधिकारी
ग्रामीण रुग्णालय वडगाव मावळ
९७३०८४८६८९
