کلینیک تخصصی شنوایی آتیه

کلینیک تخصصی شنوایی آتیه کلینیک تخصصی شنوایی آتیه ، ارائه دهنده بهترین خدمات در کلینیک تخصصی شنوایی آتیه ، ارائه دهنده بهترین خدمات در زمینه مشکلات شنوایی و تجویز انواع سمعک

16/02/2014

'Bavar Kon Donyami' by Mohammadreza Golzar on Radio Javan, your number one source for Persian music and entertainment!

سندرم پیر رابین (یا دنباله) وضعیت موجود در هنگام تولد است، که در آن نوزاد کوچکتر از حد معمول پایین تر فک، زبان است که می...
21/02/2013

سندرم پیر رابین (یا دنباله)
وضعیت موجود در هنگام تولد است، که در آن نوزاد کوچکتر از حد معمول پایین تر فک، زبان است که می افتد در گلو، و اشکال در تنفس دارد.

علل، شیوع، و عوامل خطر
علل دقیق از سندرم پیر رابین ناشناخته است. ممکن است بخشی از بسیاری از سندرم های ژنتیکی است.
فک پایین به آهستگی پیشرفت می کند قبل از تولد، اما سرعت در طول سال اول زندگی است.

نشانه ها
• شکاف کام نرم

• بالا قوسی کام

• فکی است که بسیار کوچک با کوچک (عقب) چانه

• فکی است که در گلو دور

• عفونت های مکرر گوش

• افتتاح کوچک در سقف دهان، که باعث خفگی

• دندان است که به نظر می رسد زمانی که نوزاد متولد می شود (دندان ها پس از وضع حمل)

زبان • بزرگ است که نسبت به فک

نشانه ها و آزمایشات
ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی معمولا می تواند این وضعیت را در یک معاینه بالینی تشخیص دهد. مشاوره با یک متخصص ژنتیک می تواند رد کردن دیگر مشکلات مربوط به این سندرم است.

درمان
نوزادان مبتلا به این بیماری باید بر روی پشت خود قرار داده نمی شود، برای جلوگیری زبان از سقوط به داخل راه هوایی است.

در موارد متوسط، بیمار نیاز به یک لوله قرار داده شده را از طریق بینی و به راه های هوایی برای جلوگیری از انسداد راه هوایی است. در موارد شدید، جراحی لازم است برای جلوگیری از انسداد راه هوایی فوقانی است. بعضی از بیماران نیاز به عمل جراحی برای ایجاد یک سوراخ در نای (تراکئوستومی).

تغذیه باید به دقت انجام می شود برای جلوگیری از خفگی و تنفس مایعات به راه های هوایی است. کودک ممکن است نیاز به از طریق یک لوله تغذیه می شود گاهی اوقات برای جلوگیری از خفگی است.

پیش آگهی:
خفگی و تغذیه مشکلات ممکن است به دور خود به خود در طول چند سال اول به عنوان رشد فک پایین به اندازه طبیعی است. خطر قابل توجهی از مشکلات وجود دارد در صورتی که راه های هوایی در برابر انسداد محافظت.

عوارض
• مشکلات تنفسی، به ویژه هنگامی که کودک خواب است

• خفگی قسمت

• نارسایی احتقانی قلب

• مرگ

• تغذیه مشکلات

• اکسیژن خون پایین و آسیب های مغزی (به دلیل مشکل تنفسی)

• افزایش فشار خون ریوی

فراخوانی ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی
این بیماری اغلب در زمان تولد دیده می شود.

اگر فرزند شما تا به خفگی قسمت و یا اختلالات تنفسی و با پزشکتان تماس بگیرید. انسداد راه های هوایی ممکن است تن به تن صدا بالا crowing زمانی که کودک تنفس وارد همچنین می تواند منجر به آبیه پوست (سیانوز) می شود.

همچنین اگر کودک شما دارای مشکلات تنفسی دیگر تماس بگیرید.

پیشگیری
پیشگیری از شناخته شده وجود ندارد. درمان ممکن است قسمت از اختلالات تنفسی و خفگی را کاهش می دهد.

23/01/2013

علل اختلالات زبان در کودکان
سندرم های متابولیک : اختلالات متابولیک بر انتقال مواد شیمیایی و انرژی در سلول های زنده اثر می گذارد.هر اختلالی که بر متابولیسم مغز اثر بگذارد، خصوصا اگر در ابتدای زندگی باشد، بر رشد عملکرد های مغزی نظیر زبان نیز تاثیر می گذارد . خوشبختانه تعدادیاز نقایص مادرزادی متابولیسم چنانچه زود تشخیص داده شوند قابل درمان می باشند.

فنیل کتونوریا (PKU) مثال خوبی است. PKU یک اختلال ژنتیکی است که از فقدان آنزیم لازم برای تجزیه فنیل آلانین – ماده ای که در فراورده های شیری و گوشت وجود دارد – ناشی می شود. این اختلال می تواند موجب عقب ماندگی ذهنی شدید شود. در هر حال نوزادان را می توان ساعتی پس از تولد با یک آزمایش خون ساده از نظر PKU غربال کرد.اگر وجود اختلال مشخص شد، به بچه رژیم غذایی مخصوص داده می شود که درآن غذاهای محتوی فنیل آلانین وجود ندارد.

اختلالات تیروئید، هورمون های تیروئید هم روی رشد جسمی و هم روی رشد ذهنی اثر می گذارند . انواع متعددی از اختلالات تیروئید وجود دارند که همانند آسیب شنوایی منجر به عقب ماندگی ذهنی و اختلالات زبانی می شوند . هایپوتیروئیدیسم مادرزادی که 1 مورد در هر 5000 تا 10000 تولد زنده اتفاق می افتدف یکی از بزرگترین علت عقب ماندگی ذهنی است.یکی از اشکال این اختلال ،«کرتبنیسم» است که در آن کودک،رشد آهسته،کندی و تاخیرات رشدی را نشان می دهد.سندرم پندرد،شکل دیگری از اختلال تیروئید است.این سندرم،الگوی مغلوبی از وراثت را نشان می دهد و علتی برای بخش نسبتا زیادی از آسیب های شنوایی مادر زادی است که در این سندرم ممکن است بدون عقب ماندگی ذهنی ظاهر شود.بسیاری از افراد اظهار می دارند که غربالگری نوزادان تازه متولد شده از نظر اختلالات تیروئید و درمان تیروئید در اولین ماه های زندگی، شانس بروز عقب ماندگی ذهنی را بسیار کاهش می دهد.در هر حال درمان همیشه موثر نیست و یک SLP ممکن است با تعداد زیادی از بچه های دچار نقایص ارتباطی ، آسیب شنوایی و تاخیر های رشدی که ناشی از این سندرم هاست،مواجه شود.

موکو پلی ساکاریدوزها، اختلالاتی ژنتیک هستندو با نقایص آنزیمی که به ناتوانی در شکستن کامل و دفع تولیدات زائد در سلول ها منجر می شود،مشخص می گردند.این مورد منجر به بچه های ظاهرا سالمی می شود که در پایان سال اول زندگی( یک سالگی )، کاهشی در رشدشان شروع می شود. چون این شرایط پیشرونده است به ندرت این بچه ها به سن نوجوانی می رسند.این سندرم ها با خصوصیاتی از قبیل نا توانی(شکست) در رشد ،صورت درشت،عفونتهای مزمن دستگاه تنفس فوقانی،فتق و بد شکلی های مفصل و بازو مشخص می شوند. بچه های مبتلا ،نقایص شنیداری،حرکتی و هوشی را نیز همانند اختلالات گفتار و زبان نشان می دهند.خوشبختانه این اختلالات تقریبا نادر هستند و در حدود 1 مورد در هر 16000 تا 30000 تولد زنده اتفاق می افتند. بیشترین انواع شناخته شده ی آنها ،سندرم هولر و سندرم هانتر هستند که اساسا در چگونگی وراثتشان ، اتوزومال مغلوب، وابسته به X ،با هم اختلاف دارند. بر خلاف اختلال تیروئید، این شرایط درمان پذیر نیستند.مداخلات گفتار و زبان اغلب در جهت کمک به ایجاد مها رت های ارتباطی و به حد اقل رساندن اثرات زوال، ارائه می شوند.

سندرم های تراتوژنیک : کودکان ممکن است با مشکلات ناشی ازبیماریها یا سم هایی که در رحم با آن مواجه شده اند ، متولد شوند. هرگونه بیماری که در دوران جنینی اتفاق بیافتد ، خواه ویروسی و خواه باکتریایی ، میتواند به رشد جنین اسیب وارد کند. جنین هم از طریق استفاده مادر از موادی نظیر الکل و هم از طریق مواجه با مواد مضرمحیطی ممکن است در معرض سم ها قرار گیرد.

بیما ری ها : سرخجه چیش از تولد ، از مادرانی به جنین منتقل می شود که ممکن است بیماری در آنها آن قدر خفیف باشد که هیچ نشانه ای را ایجاد نکند.وقتی اثرات شدید تر و شایع تری در جنین ایجاد می شود،که بیماری در طول سه ماهه اول بارداری به ویژه در طول 6 هفته اول بارداری اتفاق بیافتد.عوارض آن عبارتند از ناشنوایی،آسیب های بینایی،عقب ماندگی ذهنی،ناتوانی عصبی حرکتی و نقایص قلبی. به هر حال ، در حال حاضر واکسن سرخجه نیز جزو ایمن سازی های رایج برای نوزادان است.قبل از ازدواج به زنانی که به بیماری مبتلا نشده اند و یا واکسن آن را دریافت نکرده اند ،برای دریافت واکسن مشاوره داده می شوند. به همین دلیل شیوع ناشنوایی مادر زادی ناشی از سرخجه به طور قابل توجهی کاهش یافته است.

سایتومگاوویروس،بیماری است که شاید 80% از مردم یک بار ویا بیشتر با آن مواجه شده اند.این بیماری با شیوع یک درصد از همه تولد ها، شایع ترین علت ویروسی عقب ماندگی ذهنی است.هرچند 90 % بچه هایی که با این بیماری متولد می شوند، هیچ نشانه ای از بیماری را نشان می دهند،اما در بچه هایی که علایم بیماری را دارند،میزان مرگ و میر بالایی وجود دارد.بقایای بیماری معمولا نقایص متعددی را از قبیل عقب ماندگی ذهنی ،اختلالات حرکتی ،انواع صرع،نا بینایی و نا شنوایی ایجاد می کنند.در حال حاضر هیچ واکسن یا درمانی برای سایتو مگالو ویروس وجود ندارد.

جنین میتواند در رحم با انواع ویروس ها مواجه شود.این ویروس ها عبارتند از ویروس HIV)AIDS) ،تبخال و آبله مرغان.هم HIV و هم تبخال می توانند به آسیب سیستم عصبی مرکزی در رحم همانند سایر گرفتاری ها منجر شوند.آبله مرغان هم گاهی با ناشنوایی مادر زادی همراه بوده است.در آینده با پیدایش واکسن برای آبله مرغان ،که مورد انتظار نیز هست،اثرات این بیماری کاهش می یابد.درمان های دارویی برای کودکانی که مبتلا به ایدز متولد می شوند در حال پیشرفت استف اما هزینه آنها ،دسترسی را خصوصا برای خانواده های فقیرمحدود می کند.بیماری های باکتریایی نیز می توتنند خطراتی را برای جنین در حال رشد بوجود آورند. اگر سفلیس مادر درمان نشود می تواند بعد از چهارمین ماه بارداری به جنین منتقل شود.در حدود 75% بچه هایی که قبل از تولد با بیماری ها مواجه می شوند ،مشکلاتی را از قبیل نا شنوایی،نا بینا یی، عقب ماندگی ذهنی، سایکوز و ناهنجاری های اسکلتی نشان می دهند،هرچند تعدادی از این مشکلات ممکن است تا سالها بعد ظاهر نشوند.

توکسوپلاسموزیس نیز همانند سایتومگالوویروس،ارگانیسم شایعی است که موجب عفونت می شود،ممکن است این موضوع برای مادر قابل توجه نباشد اما می تواند برای رشد جنین بسیار خطر ناک باشد. اگر مادر در طول سه ماهه اول بارداری مبتلا به بیماری شود به مرگ جنین و یا نقایصی شدید ازقبیل ناشنوایی،میکرو سفالی وعقب ماندگی ذهنی منجر می شود.هر چه بیشتر از زمان بارداری بگذرد و عفونت ایجاد شود،احتمال کمتری وجود دارد که اثرات شدیدیایجاد شود.

سم ها : در جامعه صنعتی ما بسیاری از موادی که در محیط هستند می توانند برای سلامتی خطرناک باشند. خصوصا جنین در مواجهه با چنین مواردی ، مستعد اختلالاتی در رشد است. رویارویی مادر با تولیدات نفتی نظیر بنزبن که یک حلال معمول است ،« عامل کنشگر» (دی اکسین )، حشره کش ها،اشعه ای که از مانیتور منتشر می شود،و انواع غذاهای اعتیاد آورهمگی از علل مورد انتظار نقایص حین تولد هستند. در هر حال تحقیقات موجود در این زمینه کافی نیست،اما ممکن استدر ترکیب با کنشگر های دیگری عمل کند ویا نیازمند استعداد فردی برای ظهور اثر باشد.اجتناب از چنین مواردی تا حد ممکن ،مطمئنا عاقلانه است اما تشخیص اثر آنها بر روی هر نوزاد ناقصی مشکل است. اما بعضی از سم های خاص ،اثرات مشخص و ومسلمی دارند.مشخص شده اشعه x مانند آنچه برای درمان سرطان به کار می رود،وقتی که در حد معینی باشد،موجب عقب ماندگی ذهنی و سایر اختلالات رشدی جنین می شود. معلوم شده که مصرف سیگار در دوران بارداری ،موجب تولد بچه های کوچکی می شود که نسبت به نقص های فیزیکی ،اختلالات یادگیری و مشکلات رفتاری آسیب پذیرترند. مصرف الکل زیاد توسط مادرف میتواند موجب سندرم جنین الکلی (FAS ) با شیوع 2 مورد در هر 1000 تولد زنده که سومین علت شایع عقب ماندگی ذهنی است ،شود. خصوصیات FAS شامل اندازه های کوچک که در سراسر دوران رشد ادامه دارد، تاخیر در رشد و سایر اختلالات CNS و ناهنجاری های صورتی شامل شکاف کام و بد شکلی های گوش است.حدودا 40% این بچه ها دچار بیماری قلبی هستند.اگر در بچه ای که مادرش دوره ای از مصرف الکل را داشته، فقط تعدادی از این نشانه ها باشد، تشخیص اثر جنین الکلی (FAE) داده می شود.دانستن این نکته مهم است که لازم نیست مادر آشکارا الکل مصرف کند. در حقیقت هیچ حد اکثر سطح بی خطری از مصرف الکل در دوران بارداری وجود ندارد، هر چند به نظر می رسد روزی 3 انس الکل ،یک آستانه بالاتر از قداری باشد که به احتمال زیاد FAS را ایجاد می کند.FAS علت عمده نقایص حین تولد و یکی از مواردی است که کاملا قابل پیشگیری است.

سوء استفاده مادر از مواد دیگری نظیر آمفتامین ها ،باربیتورات ها،هروئین،کوکائین،(PCP (angeldust و L*D نیز می تواند به جنین آسیب وارد کند.لازم به ذکر است که وقتی راجع به کودکان کوکائینی صحبت می کنیم، جدا کردن اثرات این دارو مشکل است.اکثر مادرانی که از کوکائین استفاده می کنند،سیگار نیز می کشند،الکل هم می نوشند و بیشتر از یک داروی ممنوع را مصرف می کنند،رژیم غذایی فقیری دارند،در فقر زندگی می کنند،هیچ مراقبت پیش از تولدی ندارند و یا این مراقبت کم است. با چنبن عوامل خطر زای زیادی که فعال هستند،تشخیص اثر ناشی از یکی از آنها مشکل می باشد.

منبع دیگر سم ها ، استفاده از داروهای قانونی برای درمان بیماری های مادر است.وقتی که مصرف دارویی برای رسیدن به هدفی،نتیجه منفی نا خواسته ای به همراه داشته باشد، اثر پزشک زاد نامیده میشود.داروهای بیشماری می توانند اثرات پزشک زاد را روی جنین داشته باشند که عبارتند از : دارو های ضد تشنج، ضد انعقاد،استرپتومایسین،رتینول که برای درمان غرور جوانی (جوش های صورت) به کار می رود، داروهای مسکن خاص و بعضی داروهایی که در شیمی درمانی سرطان استفاده می شوند. وقتی که سلامتی مادربا قطع مصرف دارویی نظیر ضد تشنج به مخاطره بیافتد،قطعا چنین عملی توصیه نمی شود.اما می توان تلاش های پیشگیرانه ای را برای زنی که از چنین داروهایی استفاده می کند،درنظر گرفت که برای آگاه سازی او از خطرات احتمالی و نیاز به هماهنگی مراقبت پزشکی او و جنین متمرکزاست تا همه زنان باردار ،مراقب این موضوع باشند و به جایگزین های دارویی دیگر هم توجه داشته باشند یا تحت کنترل دقیق قرار گیرند.

هرگاه در مورد خطرات مواجهه با هر یک از این بیماریها و سم ها قبل از تولد صحبت میکنیم ،بهتر است این نکته را نیز به اد داشته باشیم که علت شناسی قطعا موضوع ساده ای نیست.این موارد موجب خطراتی میشوند، اما خطری که وابسته به عوامل متعددی است ،چگونه بوجود می آید؟اولا کمی استعداد وراثتی نیاز است.بچه ای که مادرش روزی سه انس الکل می نوشیده،با FAS متولد می شود،در حالی که بچه دیگری که مادرش دو برابر آن الکل می نوشیده،مبتلا نمیشود.ثانیا،ماده باید به اندازه کافی از سد جفت بگذرد تا اثرش ظاهر شود. هر چند اشعه X می تواند موجب عقب ماندگی ذهنی شود،اما مواجهه با مقداری اشعه X دندانی نمی تواند برای آسیب به جنین کافی باشد.نهایتا در دوران حساس،اثرات این مواجهه ها بیشتر نمایان میشود.اگر مادر در طول شش هفته اول اندام زایی ،مبتلا به سرخجه شود،احتمالا ،آسیب شدیدی بوجود می آید. اگر بیماری مشابهی در سه ماهه آخر اتفاق بیافتد ،احتمالا هیچ آسیبی ایجاد نمی شود.

سندرم های اکتسابی پس از تولد: خطراتی که پس از تولد می تواند منجر به اختلالات یادگیری گفتار و زبان شوند در سه طبقه کلی مورد بحث قرار می گیرند: اختلالات تنفسی، عفونی و سمی،و ضربه.

اختلالات تنفسی : کودکانی که کوچک ونارس متولد می شوند در خطر مشکلات متعدد تنفسی معروف به « سندرم زجر تنفسی » هستند.در این مورد که چرا نوزادی ممکن است در بدو تولد تنفس سخت داشته باشد،دلایل زیادی وجود دارد اما وزن کم هنگام تولد و تولد نارس تا حد زیادی لازمه این سندرم هستند.اختلال در تنفس می تواند به عوارض بیشماری منجر شود.خطرناکترین آنها ،خونریزی داخل بطنی است که می تواند کشنده باشد یا موجب آسیب جدی به CNS شود.سایر مشکلات CNS میتواند به دلیل نرسیدن اکسیژن به مغز رخ دهد که به آن آسفکسیا یا آنوکسیا گفته می شود.فلج مغزی و عقب ماندگی ذهنی از این طریق با اختلال تنفسی ابتدای تولد مرتبط هستند.بهترین روش پیشگیری از اختلالت تنفسی در نوزادان و در نتجه پیشگیری از نتایج آنها ،پیشگیری از تولد بسیار کوچک و بسیار زود آنهاست.تغذیه کافی مادر و مراقبت قبل از بارداری بهترین ضمانت در برابر تولد های نارس است.تلاش های پیشگیرانه باید روی مادران ،خصوصا آنها که در فقر زندگی میکنند ،متمرکز شود،هم برای آموزش آنها درباره تغذیه مناسب و مراقبت بهداشتی و هم مطمئن شدن از اینکه این ضروریات را پذیرفته اند.

عفونت ها وسم ها: تا دهه 1950 شایع ترین علت ناشنوایی اکتسابی ،سرخجه و اریون بودند.در اوایل دهه 1960 با انجام مایه کوبی بر ضد این بیماری ها ،شیوع ناشنوایی اکتسابی به طور چشمگیری پایین آمد.مایه کوبیهای سرخک و اریون نیز همانند واکسن سرخجه، اثرات عظیمی در پیشگیری از بیما ریهایی که می توانند منجر به پیامد های ارتباطی شدیدی شوند،دارند.هر چند شیوع سرخک،سرخجه و اریون به طور قابل توجهی کاهش پیدا کرده،اما این بیما ری ها از بین نرفته اند.هم تلاش های آموزشی و هم تلاش های بهداشت عمومی نیازمند این ضمانتند که همه افراد،هر دو نوع اطلاعات را داشته باشند و پذیرای این نظام های پیشگیری نیرومند باشند.

بیماری دیگر دوران کودکی، مننژیت است که می تواند عواقب شدیدی داشته باشد که عبارتند از: ناشنوایی،عقب ماندگی ذهنی و اختلالات زبانی و یادگیری.اکنون با مایه کوبی کودکان( با آنفولانزای هموفیلوس b یا واکسن Hib) تا حدی می توان از مننژیت های باکتریایی پیشگیری کرد. در هر حال،مننژیت های ویروسی، خطراتی را خصوصا در بچه های کمتر از 3 سال ایجاد می کنند.

سرب احتمالا سمی محیطی است که تهدید بزرگی در مسیر رشد ارتباطی نوزادان و خرد سالان ایجاد میکند. احتمال دارد بچه های دارای سطح بالای سرب در خون، دچار اختلالات ارتباطی باشند. از طرف دیگر،فقر عامل پیچیده کننده ای است.بچه های فقیر نسبت به هم سالانشان احتمال بیشتری دارد که در ساختمان های قدیمی محتوی رنگ های سربی زندگی کنند.منابع دیگری از مواجهه با سرب برای هر کس که آسیب پذیر است و نه فقط افراد فقیر وجود دارد.

ضربه : حوادث،3/1 کل نا توانایی های دائمی را در کودکان،بدون در نظر گرفتن آنها به عنوان علت عمده مرگ در افراد کوچکتر از 15 سال،ایجاد میکنند.در اینجا انواع ضرباتی را که می تواند منجر به اختلالاتی در رشد مهارت های ارتباطی شوند را مرور می کنیم.

ضربه به سر : تصا دفات اتومبیل،علت اصلی آسیب های شدید وارد به سردر بچه هاست.دیگر علل آسیب وارده به سر در کودکان عبارتند از سقوط،تصادف با دوچرخه ،تصادف با سایر وسایل نقلیه نظیر سواری نادرست با سه چرخه،تصادف عابر پیاده با اتومبیل،حوادث شیرجه و خشونت با کودکان.

در صورت وقوع آسیب به سر ،تکامل زبان دچار مشکلی شایع می شود که می توان به آن، عنوان «آفازی اکتسابی» اطلاق کرد. همانند آفازی ناشی از موارد نادر سکته یا بیماری مغزی در دوران کودکی،آفازی مرتبط با ضربه به سر نیز با توجه به عوامل متنوع ،پیشرفت های متفاوتی دارد.یکی از عوامل مهم،سن است. پیش آگهی آسیب های اکتسابی پیش از سن 2 سالگی نا مطلوب تر از آسیب هایی است که در سال های دبستان ایجاد می شود. بهبودی در کودکان ،سریع تر و کامل تر از بزرگسالان است. به خاطر انعطاف پذیری مغز جوان،محل ضربه در کودکان نسبت به بزرگسالان ،روی بازده کلامی،اثر کمتری دارد. اما وسعت ضایعه مسلما با بازده کلامی ارتباط دارد. خصوصا بچه هایی که بیشتر از 7 روزبعد از ضربه در کما هستند،پیش آگهی ضعیفی دارند. تخمین زده اند که 3/2 کودکان مبتلا به آفازی اکتسابی کاملا بهبود می یابند.در هر حال در بسیاری از بچه هایی که به نظر می رسد کاملا بهبود یافته اند،نقایص ظریفی که روی عملکرد تحصیلی اثر می گذارند،باقی می مانند.دوره ای از آفازی اگتسابی را توصیف کرده اند که در آن، کودکان از مرحله نا روان اولیه به سمت بی دستوری پیش می روند و این پیشرفت متغیر است.در این بچه ها آفازی روان دیده نمی شود.

علاوه برآفازی اکتسابی،ضربات شدید وارد به سر می تواند منجر به مشکلات دیگر ارتباطی نظیر تاخیر عمومی در رشد،دیزارتری ، یا دیس پراکسیا،مشکلات تغذیه و بلع و کاهش شنوایی عصبی شود.به علاوه سایر پیامد های آسیب بسته سر در کودکان عبارتند از: آسیب توانایی حرکت،قدرت و هماهنگی،حافظه،توجه و نقایص حل مساله ، مشکلات بینایی حرکتی،اختلالات رفتاری نظیر تکانشگری،قضاوت ضعیف،ضعف انگیزه و مشکلاتی در قضاوت اجتماعی. این مشکلات مانند پیامد های ارتباطی، با توجه به سنی که در آن ضایعه ایجاد شده و وسعت ضایعه ،ممکن است دائمی و یا موقتی باشند.

سایر حوادث: راه های دیگری نیز برای آسیب های مغزی ناشی از حوادث، علاوه بر ضربه به سر وجود دارد.قورت دادن اشیاء خطر ناک،یکی از آنهاست.مسمومیت ناشی از داروهای تجویز شده شایع ترین نوع است.هر چند این مسمومیت در اکثر کودکان درمان می شود ، امحا گهگاه آسیب عمده به CNS دیده می شود.مسمومیت ناشی از سایر اشیاء خانگی نظیر محصولات نفتی،گیاهان ، حشره کش هه و لوازم آرایشی نیز وجود دارد. بلعیدن بادکنک های بدون باد خطری ویژه است.اینها راه هوایی را مسدود می کنند و حرکت آنهامشکل است و منجر به مرگ ویا آسیب شدید مغزی می شوند . در نهایت ، حوادث مربوط به آب زیلد هستند.غرق شدن در وان گرم یا استخر های شنای حیاط خلوت با فراوانی شگفت آوری اتفاق می افتند.ایت حوادث می توانند کشنده باشند، به هر حال افرادی که از این حوادث نجات می یابند ممکن است دچار آسیب های مغزی قابل توجهی شوند . تلاش در جهت آموزش عمومی، نیازمند آگاه ساختن والدین از این خطرات و ایجاد شیوه های خاص برای اجتناب از آنهاست.

23/01/2013

لکنت زبان در کودکان
بر طبق چهارمین راهنماى تشخیصى و آمارى بیمارى هاى روانى، لکنت زبان نوعى آشفتگى و اختلال در روانى گفتار است که به صورت تکرار صداها، کشش صداها، قطع روانى کلام، تکرار کلمات، مکث بین واژه ها، ناموزونى تکلم و جایگزین کردن واژه ها به منظور جلوگیرى از کشش صداها در بین کودکان و نوجوانان مشاهده مى شود.

اغلب کودکانى که دچار لکنت زبان هستند، مى دانند که چه مى خواهند بگویند و شاید بارها نیز آن را تمرین و تکرار کرده اند، ولى به راحتى و در شرایطى خاص قادر به بیان آن نیستند. آنان براى اینکه بتوانند فشار حاصله از وقفه هاى غیرارادى کلام شان را کاهش دهند، دچار پریشانى و آشفتگى مى شوند و سعى دارند با تلاش و کلنجار بسیار حرف خودشان را بزنند. همان طور که هیچ دو کودکى کاملاً شبیه به هم نیستند، لکنت نیز در همه کودکان به یک شکل نیست.

در گروهى از کودکان، لکنت همراه با اضطراب، فشارهاى عصبى، تیک هاى جسمانى، تغییر حالات چهره و حتى گریه کودک است و در گروهى دیگر لکنت موجب ناتوانایى هاى شدید ارتباطى در آنان مى شود. لکنت در بین کودکان خردسال، ناپایدار و گذراست و مى تواند از یک روز به روز دیگر و از یک موقعیت تا موقعیت دیگر تغییر کند. براى مثال کودکى ممکن است به صورت تدریجى دچار لکنت شود و این اختلال در او ماندگار شود، در حالى که ممکن است در کودکى دیگر، کاملاً ناگهانى و به یک باره شروع شود و حتى به یک باره نیز از بین برود. علت این تغییرات مى تواند با حالات روحى- روانى، خستگى، نگرانى و شتاب او براى توضیح دادن مطلب در ارتباط باشد. آنچه که در این خصوص حائز اهمیت است آن است که، اگر کودک تازه شروع به لکنت کرده است و پس از مدتى بهبود نیافته است، ممکن است ناروانى در گفتار او موجب تنش، اضطراب و ناکامى او در مراحل مختلف زندگى اش شود که بهتر است در همان اوان کودکى به دنبال کمک متخصصین بود. در اغلب موارد، لکنت ها و ناروانى هاى گفتار که ثابت و پایدار مى شوند، ممکن است با افزایش سن بهبود نیابند و مسائل و مشکلات فراوانى براى کودک به وجود آورند.

• میزان شیوع لکنت زبان

میزان شیوع لکنت زبان در بین کودکان تقریباً ۵ درصد است و معمولاً تا سنین جوانى، ۸۰- ۵۰ درصد این افراد با رسیدگى و درمان به موقع بهبود پیدا مى کنند. همچنین لکنت زبان در بین پسرها ۵- ۴ برابر دخترها است و سیر بیمارى نیز در بین پسرها طولانى تر است. به طور کلى اغلب مشکلات گفتارى در سنین ۵- ۲ سالگى (یعنى زمانى که کودکان در حال فراگیرى مهارت هاى کلامى گوناگون، استفاده از لغات جدید، به کارگیرى جملات طولانى تر، صحبت در میان جمع و بیان نظرات و افکارشان هستند) و ۷- ۵ سالگى (یعنى زمان آغاز مدرسه، برانگیختگى براى یادگیرى و کنجکاوى، هیجان ناشى از کلاس و درس، کسب مهارت هاى اجتماعى و ورود به اجتماع بزرگ تر هستند)، آغاز مى شود.

• مشخصات بالینى لکنت زبان

اغلب کودکان در ۱۵- ۱۲ ماهگى شروع به صحبت کردن مى کنند و در ۲۴- ۱۸ ماهگى با دستور صحبت مى کنند. کودکانى که لکنت دارند، میانگین زمان گفتارشان پایین است و تکلم را دیرتر آغاز مى کنند. اینگونه کودکان الزاماً در سایر مهارت هاى رشدى خود کند نیستند. پژوهشگران طى تحقیقى دریافتند کودکان مبتلا به لکنت:

۱- از تعداد بیشترى از گفته هاى تک واژگانى استفاده مى کردند.

۲- ساختارهاى ساده دستورى را به کار مى بردند.

۳- اشتباهات دستورى بیشترى داشتند.

۴- اشتباهات بیشترى در تولید اصوات داشتند.

۵- در مقایسه با کودکان سالم دو ماه تاخیر رشد کلامى داشتند. تشخیص لکنت زبان در مراحل اولیه بسیار مشکل است؛ زیرا اغلب کودکان خردسال بدون این که هیچ مشکل و یا زمینه اى براى گسیختگى هاى گفتارى داشته باشند، علائمى از لکنت زبان دارند. گروهى از آنها چندان به این مشکل خود اهمیت نمى دهند و اگر چند بار هم نتوانند کلمه اى را به درستى بیان کنند، هیچ ناراحت نمى شوند. در حالى که در گروهى دیگر، کمترین گرفتگى زبان تاثیرى عمیق بر رفتارهاى اجتماعى آنان مى گذارد و سخت تلاش مى کنند تا لغات و واژگان را به درستى بیان کنند. در نهایت نیز از این که نمى توانند آن طور که مى خواهند صحبت کنند، دچار ناامیدى و ناکامى مى شوند.

شدت لکنت زبان در کودکان مى تواند از حادترین تا کمترین حالات متغیر باشد. متخصصان گفتاردرمانى براى تشخیص و شناسایى کودکانى که دچار لکنت زبان هستند، به علائم زیر توجه مى کنند:

•تکرار صداها و هجاها (مثل، من من من من، او او او )

•کشش یا امتداد دادن صداها (مثل تکرار صدایى مممم ماما، تکرار هجایى مامامامان)

•در میان اندازى

•مکث درون واژه ها

•انسداد قابل شنیدن و ناملفوظ (مکث هاى پر و خالى)

•جایگزین کردن برخى لغات به منظور عدم گفتن کلمات مشکل

•تکرار واژه هاى تک هجایى

•انجام حرکات اضافى مثل، چشمک زدن، تیک، لرزش فک ها و لب و دهان

•بیان واژه هاى مشکل که با تنش فیزیکى ادا مى شوند.

تمام موارد فوق علائم لکنت زبان هستند و چنانچه والدین، مربیان و نزدیکان تصور مى کنند کودکى با این خصوصیات صحبت مى کند، بهتر است با اتخاذ روش هاى مناسبى درصدد بهبود او برآیند و اجازه ندهند لکنت در او سال ها طول بکشد؛ زیرا گفتن این جمله «که خودش خوب خواهد شد»، مشکلى از کودک حل نمى کند.

• مراحل مختلف لکنت زبان

الف- پیش دبستانى: خطاهاى گفتارى این کودکان ساده و رایج تلقى مى شود و خود را در قالب تکرار سیلاب ها و کشیدن اول صداها نشان مى دهد. از آن جا که کودک نسبت به شیوه گفتار خود آگاهى ندارد، معمولاً نگرانى خاصى هم از این بایت احساس نمى کند. چنانچه درمان لکنت در این مرحله آغاز شود، درصد بهبود کودک بسیار بالا خواهد بود. ب- دبستانى: در این مرحله کودک به دلیل فشارهایى که از سوى هم کلاسى ها، آموزگاران و والدینش بر او وارد مى شود، نسبت به مشکل گفتارى خود آگاه مى شود و لکنت داشتن را به عنوان مشکلى جدى مى پذیرد. کودک مبتلا به لکنت در این مرحله تصور مى کند با فشار آوردن بر خود، چشمک زدن هاى پیاپى، تغییر حالات چهره و اخم کردن مى تواند مانع از لکنت خود شود. در حالى که اینگونه رفتارهاى ناخودآگاهانه او پس از مدتى به بخشى از عکس العمل هاى کلامى او تبدیل مى شوند.

پ- پیش نوجوانى: در این مرحله کودک با تغییرات مربوط به بلوغ خود روبه رو است و مشکل لکنت او در موقعیت هاى خاص و جدیدى پدیدار مى شود. از جمله صحبت با افراد غریبه، خرید کردن، دوست یابى، سخنرانى در کلاس، گفت وگوهاى تلفنى و...

ت- نوجوانى: نوجوانى که مبتلا به لکنت است از بسیارى موقعیت هاى زندگى اش چشم مى پوشد و از ترس این که مورد تمسخر و استهزاى دیگران قرار گیرد، منزوى، کم حرف، مضطرب و افسرده مى شود. در این مرحله گویش نوجوان بسیار کوتاه و محدود به واژگانى مى شود که براى بیان و اداى آنها مشکلى ندارد.

عوامل موثر در بروز لکنت زبان کودکان

تحقیقات مختلفى نشان مى دهند که لکنت زبان بر اثر مجموعه اى از علل و عوامل به وجود مى آید. از جمله وجود زمینه هاى ژنتیکى، آسیب هاى مغزى، اختلال سیستم گویایى، الگوهاى نامناسب محیطى، عقب ماندگى هاى ذهنى، اختلالات شنیدارى، بحران هاى روحى- روانى و... این عوامل شاید به تنهایى علت بروز لکنت زبان در کودک نیست، ولى زمینه را براى ابتلاى او به ناروانى هاى گفتارى هموار مى کند. از جمله عوامل مهم بروز لکنت زبان مى توان به چند علت عمده زیر اشاره کرد:

۱- عوامل ژنتیکى و عصب شناسى: تحقیقات گروهى از متخصصین گفتاردرمانى نشان مى دهد که کودکانى که خانواده هایى با سابقه اختلالات گفتارى و ناروانى در صحبت و لکنت هستند، بیشتر احتمال دارد که دچار نقص سیستم گویایى شوند. بر اساس این پژوهش ها فرد مبتلا به لکنت زبان از نظر ژنتیکى با شخص سالم متفاوت است.

۲- عوامل بیولوژیک: از آنجایى که سلامت مغز در گفتار و کلام کودک از اهمیت ویژه اى برخوردار است، لذا هرگونه فشار، آسیب، ضربه و صدمه اى به مغز مى تواند عوارض گوناگونى در برداشته باشد. از جمله فشارها و آسیب هاى هنگام زایمان، نرسیدن اکسیژن به نوزاد هنگام تولد، آسیب هاى مغزى، صرع و بیمارى هاى عفونى مغز که منجر به اختلال سیستم گویایى در مغز شوند مى تواند منجر به بروز لکنت زبان در کودک شوند.

۳- عوامل روان شناختى: بدیهى است هر کودکى داراى توانایى ها، استعدادها، ویژگى ها و خصوصیات رفتارى خاصى است که او را از سایر کودکان متمایز مى کند. هیجانات، احساسات، تنش ها، ضربه هاى عاطفى و... همگى از جمله عوامل روانى گوناگونى هستند که مى توانند تاثیراتى منفى بر گویش و کلام گذارند.

۴- عوامل محیطى: در برخى موارد متاسفانه والدین، مربیان و اعضاى خانواده کارهایى مى کنند که مانع از سخن گفتن عادى کودک مى شود و او را به عجولانه صحبت کردن و اشتباهات گفتارى وا مى دارد. براى مثال قطع کردن نابه جاى کلام کودک، انتقادهاى بیش از اندازه از صحبت هاى کودک، اصلاح گفتار کودک (تلفظ صداها، کلمات و جملات)، کامل کردن جملات کودک، شتاب زده صحبت کردن با کودک، تاکید بیش از اندازه به کودک براى تند حرف زدن، فشارهاى انضباطى شدید، توقعات بیش از حد توان کودک، تجربیات ناگوار زندگى، اضطراب شدید مادر و...

• روش هاى درمانى لکنت زبان

براى درمان لکنت زبان کودکان روش هاى بى شمارى وجود دارد که هر یک بر دیدگاهى خاص تدوین شده اند، از جمله روش هاى روانکاوى، گروه درمانى، خوددرمانى، دارودرمانى، شناخت درمانى و...

در برخى موارد، درمان لکنت زبان نیاز به جلسات متعددى دارد که لازمه آن ایجاد ارتباط مناسب و موثر با کودک و والدینش است. به طور کلى هرچه کودک از نظر سنى بزرگتر باشد، برنامه درمانى طولانى ترى نیاز دارد. هدف درمانگر براى بهبودى کودکان خردسال مبتلا به لکنت آن است که مانع از پیشرفت مشکل او شود و در همان ابتدا آن را درمان کند. هر چه درمان دیرتر آغاز شود و کودک بزرگ تر باشد، احتمال بهبودى کامل کمتر مى شود. در مورد کودک دبستانى، باید به آنها آموخت که چگونه تنش خود را کاهش دهند و سعى کنند راحت و آرام صحبت نمایند. این کار ابتدا از کلمات آغاز مى شود و به تدریج به جملات و عبارت بلندتر و طولانى تر مى رسد.

براى درمان کودکى که لکنت دارد رعایت دو نکته اصلى باید مدنظر قرار گیرد:

۱- گفتار کودک از چه لحاظ با گفتار سایر کودکان هم سن و سال او تفاوت دارد؟

۲- خانواده و اجتماعى که کودک در آن زندگى مى کند، تا چه اندازه براى درست صحبت کردن به کودک فشار مى آورند؟

الف- خوددرمانى: بر اساس این روش، لکنت زبان رفتارى است که نیاز به اصلاح و بازسازى دارد. کودک باید سعى کند با تغییر احساسات و نگرش خود نسبت به لکنت زبان خود، رفتارهاى حاصله از آن را (مثل چشمک زدن، تیک هاى عصبى، تنش هاى عضلانى) کنترل کند. از جمله روش هاى مورد استفاده این دیدگاه، شیوه حساسیت زدایى ، کاهش عکس العمل هاى عاطفى (ترس از لکنت)، جایگزین کردن رفتارهاى مثبت براى کنترل لکنت و روش هاى کاهش هیجان است.

در روش حساسیت زدایى کودک را به تدریج با موقعیت ها و شرایط اضطراب آورى که موجب لکنت او مى شود، روبه رو مى کنند و سعى دارند با کاهش عوامل تنش زا لکنت او را درمان کنند.

ب- روش جریان هوا: در این روش که بیشتر براى کودکان ۷ سال به بالا تنظیم شده است، توجه و تاکید درمانگر بر اصلاح تلفظ و نظم تنفس است. بر طبق این شیوه، کودک همان طور که یاد گرفته است لکنت داشته باشد، مى تواند یاد بگیرد که لکنت نداشته باشد. اساس این روش بر تمرین هاى مربوط به رها ساختن عضلات اندام هاى گویایى و کاهش فشار بر آنها است.

پ- دارودرمانى: از آن جایى که لکنت زبان همیشه با فشار روانى و تنش همراه است، گروهى از درمانگران براى درمان این عارضه از داروهاى آرام بخش استفاده مى کنند که البته کمتر معمول است. آن چه که پزشکان و گفتاردرمانگران در خصوص استفاده از دارو براى درمان لکنت زبان بر آن اتفاق نظر دارند آن است که در حال حاضر دارو نمى تواند تاثیرى بر درمان کامل و قطعى لکنت داشته باشد.

ت- دستگاه شنیدارى ادینبورگ: این دستگاه شامل میکروفن، ضبط صوت و یک گوشى است که صداى کودک را هنگام صحبت کردن ضبط مى کند و با چند ثانیه تاخیر از طریق گوشى ها در گوش کودک پخش مى کند. گروهى از کودکانى که مبتلا به لکنت هستند، زمانى که برگشت صداى خودشان را و یا صداى نسبتاً بلندى را مى شنوند، علائم کمترى از لکنت نشان مى دهند. مطالعات نشان مى دهند که شنیدن صداى گوشى موجب بلندتر و تا حدودى کشیده تر صحبت کردن و در نتیجه روانى و سلاست کلام کودک مى شود.

20/01/2013

ناروانی طبیعی گفتار
آسیب شناسان گفتار و زبان همگی معتقدند که اصطلاح ناروانی طبیعی در مورد کودکان زیر 6 سال (محدوده سنی 6-2 سالگی) در اکثر موارد به علت نارسایی و ناکامل بودن رشد سیستم عصبی – عضلانی مربوطه به مهارت های گفتاری مورد نیاز اتفاق می افتد و در بسیاری از مواقع با عارضه لکنت اشتباه می شود.

معمولاً تشخیص ناروانی طبیعی گفتار از لکنت امری پیچیده است و تنها توسط آسیب شناسان گفتار و زبان (گفتار درمانگران) قابل شناسایی است. بنابراین توصیه می شود که در این زمینه والدین از اظهار نظر و تصمیم گیری در مورد وضعیت کودک خود جداً پرهیز نمایند.

ویژگیهای ناروانی طبیعی گفتار:
1. شروع ناروانی طبیعی در اکثر منابع بین سنین 6-5/2 سالگی گزارش شده است. اگر چه بعضی منابع این سن را بین 6-4 سالگی نیز گزارش کرده اند.

2. اصولاً کودکان در این سنین از مشکلخود مطلع نیستند.

3. کودکان مبتلا هیچ گونه ترس، تقلا، استرس، اجتناب و … ندارند.

4. عمده ترین ویژگی گفتاری کودکان مبتلا به ناروانی طبیعی، پدیده “تکرار” است. به طوری که صرفاً این تکرار در سطح کلمه یا بخشهایی از کلمه یا عبارت اتفاق می افتد.

اما تکرار در سطح “صدا” و بخصوص صداهای آغازین کلمات نبوده یا خیلی به ندرت مشاهده می شود.

5. میزان و نوع ناروانی ممکن است از روزی به روز دیگر و در طول موقعیتهای مختلف گفتاری متفاوت باشد و تغییر کند.

6. ناروانی طبیعی در پسرها نسب به دخترها شایع تر است.

درمان غیرمستقیم:
چنانچه کودک ناروانی طبیعی داشت درمان مشاوره ای (غیرمستقیم) برای والدین پیشنهاد می شود.

لازم به ذکر است اگر چه وجود ناروانی در این دوره سنی غیرطبیعی نیست، اما عبور سلامت از آن مرحله بسیار حساس و مهم می باشد تا زمینه تبدیل آن به ناروانی مرضی یا لکنت فراهم نشود.

تأخیر در امر مشاوره سبب خواهد شد ناروانی در کودک تثبیت شده و به دنبال آن عادات غلط والدین که برای اصلاح گفتار کودک به کار برده می شود نیز تثبیت شود.

اصولی که والدین باید در برخورد با کودک مبتلا به ناروانی طبیعی رعایت کنند:
1. خانواده باید از هرگونه رفتاری که حاکی از احساس گناه ، وحشت ، بی لیاقتی، ترس، اضطراب باشد خودداری کند و بدانند که اینها باعث ایجاد فشار عاطفی روی کودک و افزایش ناروانی او خواهد شد.

در واقع والدین باید نوعی بی توجهی آگاهانه نسبت به ویژگی های گفتاری کودک نشان بدهند ولی تمام وقایع را بصورت دقیق زیرنظر داشته باشند.

2. خانواده باید سعی کنند میزان ارتباط گفتاری خود را از طریق تعریف قصه و داستان با آهنگ خاص و به صورت آرام و فشرده افزایش دهند.

البته داستهانها باید به گونه ای باشند که در سطح فهم کودک بوده و کودک مفهوم آنها را متوجه شود و ترسناک و مهیج هم نباشند.

3. اطرافیان کودک نباید رفتاری از خود نشان دهند که او نسبت به گفتارش حساس و آگاه شود (مثل ایراد گرفتن های مکرر، مقایسه کردن با کودکان دیگر، به کار بردن جملاتی مانند فکر کن بعد حرف بزن، عجله نکن و …)

4. متناسب باتوانائیها ، استعدادها و ظرفیت کودک به او مسئولیت بدهید و در قبال انجام موفقیت آمیز این مسئولیتها کودک را تشویق کنید.

5. هیچ وقت صحبت او را قطع نکیند و منتظر بمانید تا گفتارش را خودش به پایان برساند.

6. هرگز کودک را مورد تمسخر و سرزنش قرار ندهید و لقب های نامناسب مثل لال، بی زبان، بی دست و پا و … به او نسبت ندهید.

7. هرگز کودک را وادار به صحبت کردن ، شعر خواندن و … جلوی جمع نکنید اما اگر خودش تمایل به این کار داشت وی را تشویق کنید.

8. در هنگام صحبت کردن با کودک از جمله های طولانی و پیچیده استفاده نکنید تلاش کنید که سرعت گفتارتان نیز زیاد نباشد.

9. شرایط و موقعیت هایی را فراهم کنید که کودک با همسالانش بیشتر تماس داشته باشد و او را تشویق کنید با بچه ها در این موقعیت ها صحبت کند.
10. والدین هرگز نباید گفتار کودک را تقلید کنند و به دیگران نیز اجازه ندهند که این کار را انجام دهند. چنانچه والدین نتوانند با بکارگیری موارد فوق به نتیجه مطلوب برسند لازم است درمان به شکل دیگر و با مراجعه به گفتار درمانگر دنبال شود.

Address

شهرک غرب،جنب بیمارستان آتیه،ساختمان پزشکان آتیه،طبقه سوم
Tehran

Opening Hours

Monday 23:00 - 08:00
Tuesday 11:00 - 08:00
Wednesday 23:00 - 08:00
Thursday 23:00 - 13:00
Saturday 23:00 - 08:00
Sunday 23:00 - 08:00

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when کلینیک تخصصی شنوایی آتیه posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share

Share on Facebook Share on Twitter Share on LinkedIn
Share on Pinterest Share on Reddit Share via Email
Share on WhatsApp Share on Instagram Share on Telegram

Category