05/10/2025
Ганцаараа орондоо хэвтэх нь ганцаардал биш
Харин чамд хүрэхээ больсон хүний хажууд унтах л жинхэнэ хоосрол..
Одоо мянга мянган хүн урьд нь хайрлаж байсан, одоо танихгүй мэт болсон хүний хажууд унтаж байгаа.
😣 Ямар шинж тэмдгүүд илэрдэг вэ?
- Орондоо:
Хоёулаа “өөр өөрийн талдаа” унтана, яг л хил тогтоосон мэт.
Сүүлийн хэдэн сар биед хүрэх нь санамсаргүй тохиолдол болсон.
Өглөө босоход ганцаардал нь ганцаараа унтаж байснаас илүү мэдрэгдэнэ.
Хэн нэгэн тэврээсэй гэж дотроо хүснэ.
Гэхдээ тэр хүн нь хань чинь биш, өөр хэн нэгэн сэтгэлд чинь бууна.
- Өдөр тутамд:
Үнсэлт нь хацар дээр, механик, зүгээр л “баяртай” гэсэн дохио.
Сүүлд хэн ч шалтгаангүйгээр гараас чинь атгасан мөчийг санахгүй.
Иллэг нь гүйцэтгэх ёстой ажил мэт, хурдан, хүйтэн, сэтгэлгүй.
Гудамжинд танихгүй хүмүүс чамайг илүү анзаарч байгаа мэт санагдана. Харин хамт амьдардаг хүн чинь чамайг анзаарахгүй.
- Дотоод сэтгэлд:
Хайр халамж хүсэж байгаа ч яаж гуйхаа мэдэхгүй.
Биедээ хүрэхийг үгүйлэхдээ гэмшдэг.
“Би л буруутай юу?”, “Би сэтгэл татам байдлаа алдсан уу?”, “Энэ хэвийн зүйл үү?” гэж өөрийгөө зэмлэнэ.
Хамт байхад ганцаардал нь ганцаараа байх үеэс илүү хүндээр тусна.
🤔 Яаж ийм байдалд хүрсэн бэ?
Үйл явц нь удаан, чимээгүй өрнөдөг:
Эхлээд дотно харилцаа багасдаг - “Бид ядарч байна”
Дараа нь үнсэлт цөөрдөг - “Бид өсвөр насны хүүхдүүд биш”
Тэгээд тэврэлт багасдаг - “Цаг зав алга”
Эцэст нь хүрэх нь багасдаг - “Насанд хүрсэн харилцаа ийм л байдаг”
😌 Нэг л өдөр ухаарна:
Чи хамт амьдардаг, зардал, хариуцлагаа хуваалцдаг нэгэнтэй хамт байна - гэхдээ тэр чамайг хүсэхээ больсон.
Чамайг хайхаа больсон..
Чамд хүрэхээ больсон..
Хамгийн түгээмэл шалтаг?
“Бид их завгүй”
“Тэр үе өнгөрсөн”
“Насанд хүрсэн хайр ийм л байдаг”
“Хамгийн чухал нь бид бие биеэ хайрладаг”
“Бүх зүйл бие махбодын холбоо биш”..
Эргүүлэн авч болох уу?
Тийм, гэхдээ хоёр тал хоёулаа сэргээхийг хүсэх ёстой.
Хэрвээ зөвхөн нэг тал нь өөрчлөгдөхийг хүсвэл - ганцаардал үргэлжилнэ..
😇 Тэгээд чи шийдэх болно:
Биеийн дотно байдал бол өнгөц зүйл биш
Энэ бол үггүй хайрлах хэл - тэр нь алга болбол маш чухал зүйл хагарч унадаг..
Үлдсэн амьдралаа ийм байдлаар өнгөрөөх үү?
Биед хүрэхийг хүсэх нь өнгөц хэрэг биш..
Дотно байдал үгүйлэх нь хэт мэдрэмтгий байдал биш..
Хүсэгдэж, анзаарагдаж байхыг хүсэх нь шаардлага өндөртэй байдал биш..
Бид бол хүн - холбогдох, мэдрэгдэх гэсэн жинхэнэ хэрэгцээтэй оршихуй..
⁉️ Энэ хүртэл уншихдаа өөрийгөө болон хосынхоо харилцааг эргэцүүлэхэд дээрх 4 үе шатын хаана нь явж байна?
1. Шинж тэмдгүүд гарсаар байна уу? 😣
2. Учир шалтгааныг эрж хайж байна уу? 🤔
3. Гэнэт л нүд нээгдэж нөхцөл байдлаа хүлээн зөвшөөрч байна уу? 😌
4. Зөв зам руу чиглүүлэх алхмуудыг хийж эхэлсэн үү? 😇
Сэтгэгдэлд бичиж үлдээгээрэй, хостойгоо нээлттэй ярилцах санаачлагыг гаргаарай, амжилт 👍