14/12/2025
🌿Interview Tijm en Will Klein Sprokkelhorst van Wilderpad
❓Delen? Ja hoor dat mag,graag zelfs.❓
Putten, vanuit een winterklaar gemaakte tuin.
🏡De tuin is stil vandaag.
De bedden zijn afgedekt, de aarde rust, de laatste bloemen hebben hun zaden laten vallen. Alleen tijm ligt nog open en zichtbaar, laag bij de grond, alsof hij niets te verbergen heeft. Ik hurk neer, mijn handen dicht bij de aarde, en vraag of hij wil spreken.
Hij antwoordt meteen. Niet luid, niet dwingend, maar helder.
❓Wie ben jij, tijm, hier in deze wintertuin?
“Ik ben degene die blijft wanneer anderen zich terugtrekken. Ik hou van zon en warmte, maar ik ben niet bang voor kou. Mijn kracht zit niet in hoogte of volume, maar in concentratie. Alles wat ik nodig heb, draag ik in kleine blaadjes dicht bij mezelf.”
🌿Ik pluk voorzichtig een paar takjes. De geur komt direct vrij, warm, medicinaal, geruststellend.
Je wordt vaak gezien als een keukenkruid. Doe je jezelf daarmee tekort?
“Misschien. Maar ik heb daar geen last van. Wie mij alleen gebruikt voor smaak, krijgt al meer dan hij denkt. Ik werk dieper dan tong en neus. Ik open de borst, verzacht angst, help ademhalen, zowel letterlijk als figuurlijk.”
Ik knik. Dit herken ik.
Waar ben jij goed in, op momenten dat het donker wordt, letterlijk en figuurlijk?
“Ik herinner mensen aan moed. Vroeger rookten soldaten mij voor ze de strijd ingingen. Niet om roekeloos te worden, maar om aanwezig te blijven. Ik help om rechtop te blijven staan wanneer het leven klein voelt.”
🏡De tuin ruikt naar winter en tijm. Ik begin alvast een cirkel te vormen met de geoogste takjes, een krans voor aan de deur.
Wat wil jij mensen leren in deze tijd van het jaar?
“Dat bescherming niet hard hoeft te zijn. Mijn oliën zijn scherp, maar mijn vorm is zacht. Je mag jezelf afgrenzen zonder te verharden. Je mag kiezen voor rust zonder je terug te trekken.”
Ik leg de krans neer. Een kring zonder begin of einde.
🪞Groene Spiegel van Tijm🪞
Tijm kijkt ons aan en vraagt zacht:
Waar verspil jij je energie, terwijl minder genoeg zou zijn?
Waar groei jij hoger dan nodig, terwijl laag bij jezelf blijven krachtiger is?
Durf jij te vertrouwen op wat je al in je draagt, zonder jezelf steeds te moeten bewijzen?
Tijm spiegelt eenvoud, soberheid en innerlijke stevigheid.
Hij leert dat ware kracht compact is. Dat je niet hoeft te bloeien om waardevol te zijn. Dat geur, werking en aanwezigheid soms sterker zijn dan uiterlijk vertoon.
In de winter herinnert tijm ons eraan dat leven niet stopt, het trekt zich samen, verdiept zich, wordt geconcentreerder.
De Krans aan de Deur
De tijmkrans hangt straks aan de voordeur. Niet alleen als decoratie, maar als beschermer. Een stille wachter die zegt, hier wordt geademd, hier wordt gezorgd, hier mag je binnenkomen zoals je bent.
Elke keer dat de deur opengaat, komt zijn geur even vrij. Een groet. Een herinnering. Een zachte, moedige ja.
Warme Wildergroet Will en Tijm
