11/12/2015
STEFFI, GEVOELENS PFFFF
'Hoe gaat het met je?' vragen vriendjes en vriendinnetjes. Ik weet soms gewoon niet wat ik dan kan zeggen. Ik voel mij goed, maar ben soms ook boos en verdrietig.
De afgelopen twee maanden ben ik 3 keer op Le**os geweest en volgende week ga ik weer tien dagen beuken. Tijdens mijn verblijf op Le**os is het telkens: knop om en gaan. Stoer en sterk zijn en dan als ik een keer in bed lig is het een wervelwind van gevoelens. Wel ben ik dan zo moe dat ik in slaap val.
Eenmaal in het vliegtuig, weer op weg naar de veilige thuishaven, ben ik verdrietig en komt er een totale moeheid omhoog. Thuis voelt het alsof ik mee doe in een toneelstuk.
Als ik een witte bus zie, denk ik dat 'we moeten gaan', een gouden lege helium ballon in een boom, lijkt op een nooddeken, als ik een moeder met hoofddoek en een kindje zie, voel ik de drang om haar te helpen.
Raar en logisch te gelijk.
Ik slaap goed, doe yoga, voel en probeer rustig aan te doen hier.
Maar alles wat ik daar heb gezien, zit in mij en leeft hier in mij door.
'Zorg je wel goed voor jezelf', zeggen vriendjes en vriendinnetjes ook. Ik zeg dan:' ja' en zo voelt het ook echt.
Ik ga naar EMDR therapie, laat mij masseren en praat er veel over.
Een klein stemmetje in mij zegt ook wel eens: 'stel je niet zo aan, je hebt het zoveel beter dan de mensen die in alle onzekerheid en angst op de vlucht zijn.'
Die stem mag er zijn, maar toch doe ik mijn best om de aan- en uit knop in mij zelf met alle zorgzaamheid te besturen. Om de stoere ik ook te mogen verzachten.
Dit schreef mijn moeder gister:
'Al mijn liefste Le**os-gangers zitten zo diep verweven in de humanitaire ramp die daar plaatsvindt, dat leven op onze veilig ommuurde kapitalistisch kinderboerderij te moeizaam is... en teruggaan naar de Jungle aantrekkelijker lijkt.
Ik ben ook zo ongelooflijk trots op alle BWC'ers die zich zo ongelooflijk inzetten om te helpen. Die nachten waken bij kampvuren, in de kou over het kamp lopen en mensen helpen om warm te worden, de lieve Zusters achter de schermen die er een tweede baan bij hebben, Hannah Mollen en Sandy Lankhorst-Rodrigus