21/05/2026
G E D A C H T E N
Zoals wel vaker, was ik een tijdje geleden bij een bevalling. Een onwijs sterke mama liep rond in de kamer ving haar weeën op, hangend over het bed. Nadat de wee voorbij was liep ze weer wat rond, en bij de volgende wee hing ze weer over haar vertrouwde plekje. Haar partner stond achter haar, en gaf haar tegendruk in haar rug.
Het vorderde op het gemak, iedereen was tevreden. Op een gegeven moment gaf deze mama aan dat ze wat druk gevoel kreeg. Iedereen was enthousiast, maar bij haar zag ik wat anders. Haar blik veranderde, haar gezicht toonde paniek, en ze keek me indringend aan. “Ik kan dit niet, en ik wil dit niet”zei ze. Ik bleef dichtbij haar, en bleef met haar in contact.
Ze had volledige ontsluiting en ze mocht starten met persen. Ze gaf alles wat ze had, maar het kindje kwam niet dieper. Verschillende houdingen werden er geprobeerd, maar haar kindje bleef hoog zitten. Iedereen moedigde haar aan, maar ik zag alleen de blik in haar ogen. Vol angst, en paniek. Ik ging voor haar zitten. Ik pakte haar bij haar schouders vast en ik vroeg haar..
Wat houdt je tegen? Waar ben je bang voor? Ze keek me aan, en begon te vertellen. Een voor een vertelde ze gedachtes die in haar hoofd zaten. En bij iedere gedachte die ze uitsprak, zag ik haar ontspannen. Het maakte haar letterlijk lichter. Ze stopte met praten, en ze sloot haar ogen. En nog geen 5 minuten later had deze mama een prachtig en gezond meisje in haar armen💕
Gedachtes tijdens een bevalling… ze kunnen zo van invloed zijn!
✨deze foto is niet van bovenstaande situatie, en dit verhaal is gedeeld met toestemming.