16/02/2026
Ik voelde het aan alles:
dit is niet mijn lijf.
Dit is wat er gebeurt als ik mezelf blijf verdoven
en m’n gevoel blijf weg-eten.
📉 M’n gewicht was het resultaat.
Niet het probleem.
Dus ik ging het niet fixen met nog een dieet.
Of nog een lijstje.
Of nog een poging om “het deze keer écht vol te houden.”
Ik ging dit doen:
1. Ik ging écht eten.
Niet opletten. Niet uitstellen. Eten.
📍 Waardoor m’n lijf uit paniekstand kwam
📍 Zodat m’n brein niet meer elke avond naar de kast schreeuwde
2. Ik stopte met het alleen doen.
📍 Waardoor ik niet meer vastliep op motivatie
📍 Zodat ik eindelijk begreep wat eronder lag
3. Ik leerde checken bij mezelf:
Wat voel ik?
Wat heb ik nodig?
📍 Waardoor ik ging kiezen vóórdat ik ging grijpen
📍 Zodat eten geen verdoving meer hoefde te zijn
4. Ik besloot: dit gaat niet meer over eten.
Het gaat over ruimte.
Rust.
Regie.
En toen begon het te schuiven.
📉 Kilo’s verdwenen (-35 kilo)
🧠 M’n hoofd werd stiller
🫶 En ik kon mezelf weer vertrouwen ook op lastige dagen
Niet omdat ik sterk bleef
Maar omdat ik niks meer hoefde te compenseren
Als jij dit leest en denkt:
“Sh*t. Dit ben ik.”
Dan zijn er twee dingen die je NU kunt doen:
📥 Stuur me SNACK en ik stuur je 25 snackswaps die je wél helpen om je afvaldoel te halen
(geen eetregels, geen bu****it)
📥 Of stuur BREIN en dan laat ik je zien hoe je dit gedrag bij de kern aanpakt
Zonder dieet. Zónder terugval.
Je hoeft niet nóg een keer opnieuw te beginnen.
Je mag het dit keer anders doen.