18/05/2026
Toen ik zelf therapie nodig had, ontdekte ik hoe belangrijk het voor mij was om mij niet alleen geholpen, maar ook echt veilig te voelen. Ik merkte dat juist de afstand die veel therapeuten bewust houden, ervoor zorgde dat ik gesloten bleef. Tegenover iemand zitten, aangekeken worden terwijl ik probeerde niet te breken, het maakte dat ik mezelf inhield. Niet omdat die vorm van therapie verkeerd is, want ik geloof oprecht dat het voor veel mensen juist heel goed werkt, maar omdat ik zelf iets anders nodig had. Iets persoonlijkers. Iets zachters.
Ik wist daarom ook meteen: als ik ooit dit werk ga doen, dan wil ik het doen op een manier die Γ©cht bij mij past. Vanuit gevoel. Vanuit afstemming. Vanuit oprechte verbinding. Niet iedere cliΓ«nt heeft behoefte aan dezelfde aanpak, en juist daarom geloof ik dat er verschillende therapeuten mogen bestaan met verschillende manieren van werken en verschillende grenzen.
In mijn praktijk voel ik vaak hoe belangrijk die zachtheid kan zijn. CliΓ«nten geven mij regelmatig terug dat ze zich voor het eerst echt veilig voelen. Dat juist een knuffel op het juiste moment ervoor zorgt dat ze niet dichtklappen. Dat even een hand vasthouden hen helpt om door een moeilijk moment heen te komen in plaats van ervan weg te vluchten. Niet omdat aanraking alles oplost, maar omdat het hen laat voelen: ik hoef dit niet alleen te dragen.
En nee, dat betekent niet dat er geen professionele grenzen zijn. Juist omdat ik bewust ben van mijn eigen grenzen Γ©n die van de ander, kan ik daarin zuiver blijven. Ik geloof dat professionaliteit en warmte prima samen kunnen bestaan. Dat je iemand veiligheid kunt bieden zonder jezelf als therapeut te verliezen.
Wat mij raakt, is wanneer cliΓ«nten zeggen: βBij jou durf ik wel te voelen.β Of: βNormaal zou ik dichtgaan, maar hier lukt het me om te blijven.β Dat zijn voor mij de mooiste complimenten die er zijn. Want uiteindelijk draait het voor mij om een veilige verbinding waarin iemand zichzelf mag zijn, ook in de pijnstukken die ze normaal verborgen houden.
Ik ben er als therapeut, maar ook als mens. Een mens die begrijpt dat een knuffel soms niet zomaar een knuffel is, maar een gevoel van veiligh
