23/04/2026
Wat een takkeklus! We moesten ergens doorheen vandaag: door de bosjes. Takken weg, struiken opzij, zoeken naar de plek waar we uit wilden komen: bij het park!
En daar moesten we even flink wat voor snoeien om een pad te laten groeien vanuit onze ‘achtertuin’. Maar samen zijn we sterk en met hulp van een buurman en een knul uit de praktijk hebben we het voor elkaar gekregen.
Soms voelde het als vastzitten en struikelen. We hadden soms geen idee waar we heen moesten, maar met de juiste tools en met elkaar… ontstond er beweging.
Stap voor stap en tak voor tak ontvouwde zich een pad. Het leek het echte leven wel. 😉
En daar gingen die kleine voetjes vandaag… Zonder twijfel volgden ze het paadje.
Met een bal onder de arm. Vol vertrouwen en met zoveel plezier. “Naar het park!!”
De kracht van samen straalde er vanaf
De magie van gezien en begrepen worden…
En een ventje dat (uiteraard) zelf de weg wel wist
Die peergroepen en dat pad
Heerlijk
En wederom prachtig Geluk(t)
Fijne vakantie!