Praktijk Fem bij rouw en verlies

Startpagina
Nederland
Overasselt
Praktijk Fem bij rouw en verlies

Ik ben Marieke de Ridder en in mijn praktijk Fem begeleid en ondersteun ik je graag in jouw zoektocht in het land van rouw.

Samen gaan we op zoek naar de handvatten en hulpbronnen die je zo nodig hebt om te kunnen overleven.

14/12/2025

Wereldlichtjesdag 2025

De allerlaatste keer… dit gedichtje raakt me iedere keer weer.

Verscheurd, geknakt, volledig gedissocieerd toen we ons meisje achter moesten laten. Haar de laatste keer een kusje konden geven. Haar toe konden dekken om vervolgens het kistje te moeten sluiten. Met de nadruk op moeten want wat had ik je liever bij mij.

Bijna 14 jaar geleden dat we dit onmogelijke afscheid moesten nemen. Niet wetende hoe en óf het leven nog ooit lief zou zijn.
En ja mensen, het leven werd weer lief voor ons maar dit was hard werken.

Mijn gedachten zijn vandaag extra bij ons meisje en bij al die ouders die, stapje voor stapje, weer rechtop proberen te staan.

Ben lief voor elkaar 🩷. Ons kaarsje brandt!

Www.praktijkfembijrouwenverlies.nl

12/12/2025

Dankbaarheid…

Als je dankbaar bent, ben je altijd tevreden… een uitspraak van Paul de Blot, die ik gisteren weer zo, in heel mijn lijf kon voelen.

Tijdens het symposium Rouw als levenskracht mocht ik weer even terug naar mijn oh zo vertrouwde plekje, .nl Daar waar voor mij transformatie op zowel persoonlijk vlak als professioneel vlak begon, in 2021 alweer.

Een inspirerende dag waar ik weer zo mocht voelen dat ons lijf “het” weet! Ik had nog veel meer workshops willen volgen 😁. Dankjewel en Marcel van Zanten voor deze dag!

Dankbaarheid maakt zacht en geeft de waarde van liefde weer. En zoals jij zo mooi zei Roza, “rouw is misschien wel de meest intieme uitnodiging van het leven zelf om liefde het laatste woord te geven”.

30/10/2025

Wat een cadeautje is het altijd toch weer om voor een grote groep mensen te mogen staan en te vertellen over daar waar mijn passie zit. Om mensen mee te mogen nemen in het onderwerp rouw en verlies.

Gisteravond met het onderwerp Levend verlies bij Unik in Gennep. Professionals die dagelijks te maken hebben met cliënten en ouders die worstelen met hun emoties rondom dit thema.

Mooi om te zien hoe deze mensen dagelijks klaar staan voor de ander en ruimte bieden voor alles wat er mag zijn. Hoe sluit je aan bij het proces van ouders en de cliënt, ook wanneer dit schuurt met eigen waarden en normen en professioneel inzicht? Hoe kun je een gezond tegenover blijven wanneer ouders jou raken in jouw “zijn”?

Dank aan mijn collega Truus Smedts waarmee samenwerken voelt als een warm bad! En dank aan Unik voor het mogelijk maken van deze avond.

Deze samenwerking zal groeien 🌸aangezien we in het nieuwe jaar samen een training zullen gaan ontwikkelen voor alle medewerkers van Unik. Wat een fijne uitdaging!

24/10/2025

SCHULD

Veel mensen voelen zich schuldig na een verlies, alsof ze iets hadden moeten zien, weten of moeten voorkomen. Ik weet nog toen onze dochter in mijn buik overleed ik me heel lang schuldig heb gevoeld over het feit dat ik het niet heb geweten ondanks dat er niets “te weten” viel. Had ik het maar geweten dan was ik er voor haar geweest. En was ik maar niet meer in bad gegaan want misschien waren mijn vliezen al wel gebroken. Als, als, als… schuldgevoel knaagt en vreet aan je, ook al zegt je verstand anders.

Vaak willen de mensen het schuldgevoel van je weg nemen en wordt er met regelmaat gezegd “het was niet jouw schuld”.
Maar wat nou als schuld geen teken van schuldigheid is, maar van liefde die haar weg kwijt is, een liefde die haar plekje nog niet heeft gevonden.
Een hart dat nog steeds wil beschermen, ook al kan dat niet meer. Willen we het dan nog steeds wegnemen?
Schuldgevoel zegt alles over de mate waarin je je verantwoordelijk voelt voor degene die je bent verloren. Hoe groter de liefde, des te groter het schuldgevoel zonder schuld.

Misschien mogen we leren om die schuld met zachtheid te dragen,
als bewijs van hoe diep we lief hebben gehad. Mild naar ons zelf leren kijken en naar de ander.

Ik heb het niet geweten… 🩷

15/10/2025

Babyloss awereness… 🩷💙

17/09/2025

Als kind heeft ze geleerd om zich aan te passen en gedragen zoals van haar werd verwacht om de liefde en de goedkeuring te krijgen van haar moeder. Ze werd niet gezien of gehoord en ging nog meer gehoorzamen en harder werken, het verlangen bleef naar die onvoorwaardelijke aandacht en liefde. Kwetsbaar zijn was geen optie en zo leerde zij om te doen en niet te voelen. Totdat al haar overlevingsstrategieën uitgeput waren van het harde werken. Rouwen om dat wat niet is geweest. Op zoek naar haar eigen identiteit. Ga, ga verder waar wij niet durfden te gaan!

Helaas is de naam van de dichter bij mij onbekend gebleven toch ga ik “aan” op wat diegene schrijft. Dank voor het delen lieve studiegenoot

04/09/2025

https://mamaplaats.nl/series/rouw-en-verdriet/maar-je-hebt-hem-toch-niet-echt-gekendde-pijn-van-rouw-zonder-herinneringen/?utm_term=Autofeed&utm_campaign=Echobox&utm_medium=Social&utm_source=Facebook&fbclid=IwZnRzaAMmhYRleHRuA2FlbQIxMQABHuatA1qIcCltoUbjmF7rUahLZq934JcJQGQJJFV8SQIbJ14Ja_CqWlOpGuH-_aem_1-FBA9nRvVGTZbieNVOsRQ =1756986316

Helaas voor vele mama’s die een kindje zijn verloren tijdens of kort na de zwangerschap, een bekende uitspraak. Een uitspraak die de band met je kind én het verdriet in twijfel brengt.
De binding tussen moeder en kind ontstaat niet pas na de bevalling, sterker nog al ver daarvoor zelfs tijdens de pre-conceptie, is er sprake van verbintenis. Een band op zielsniveau.
Juist de herinneringen die ontbreken van een leven hier op aarde maakt dat je niet alleen je kindje mist maar ook alles wat daarna zo had moeten zijn. Het oogcontact, de aanrakingen, alle mijlpalen, alle leeftijdsfases, het uiterlijk van je kindje en ga zo maar door. Weinig tot niks om op terug te kijken en geen houvast van foto’s of herinneringen. Wat overblijft is de liefde die zijn adres kwijt is.
In mijn praktijk help ik veel vrouwen die worstelen met het verdriet en het gemis van hun kind. Samen gaan we op zoek naar de uitdaging om de liefde weer te durven laten stromen ondanks de hevige pijn die daarmee gepaard gaat. Ben lief voor jezelf en de ander 🩷

05/08/2025

De laatste dagen van de vakantie maken me altijd wat onrustig en gespannen. Mijn hoofd wijt het aan drukte en dat ik aan alles moeten denken. Mijn gevoel zegt iets over afscheid moeten nemen van een onwijs fijne tijd samen. En tja afscheid nemen…🥴 nooit mijn sterkste kant geweest.

Toen op de laatste dag niet alleen mijn emoties sky high gingen maar ook mijn jongste zoon het hoger op zocht, zette hij me na afloop weer even met beide benen op de grond. “Mama, ik was even heel dicht bij Fem hè”, “Echt waar jongen?”

Dankjewel lieve wijze jongen 🩷. Een reminder voor deze mama dat het ok is, dat ik (juist) niet harder hoef te gaan werken maar weer mag landen en mag voelen dat het oh zo fijn is geweest en dat weggaan ook minder leuke kanten heeft. Dat wanneer alles welkom is en er mag zijn, ik ook goed afscheid kan nemen en betekenis kan geven aan onze fijne tijd samen.

Een mooi alledaags voorbeeld dat voor mij te linken is aan de Verliescirkel ontwikkelt door Riet met dank aan .nl die me de kans hebben geboden het me zo “eigen” te maken. Nooit gedacht dat juist het welkom heten voor mij zo gelinkt was aan het afscheid nemen.

Wie meer wil weten over de Verliescirkel luister de volgende podcast van Riet

https://lnkd.in/eAx59EMe

En de laatste foto wilde ik jullie niet onthouden. Een cadeautje van “boven”. Wij zijn weer “thuis” 😁🩷

17/06/2025

NIEUW AANBOD!
In deze training worden krachten gebundeld en komen passie en missie samen!
Samen met collega Adriëtte van den Bergh van ga ik starten met het geven van de groepstraining “Gedeeld verdriet”. Een training die is ontwikkeld door het expertisecentrum Omgaan met verlies.
Liken is leuk en delen nog fijner! Hoe groter ons bereik des te meer aandacht voor deze mooie groepstraining. Dankjewel en weet ons te vinden voor vragen en/ of aanmeldingen!

https://praktijkfembijrouwenverlies.nl/gedeeld-verdriet-samen-rouwen-samen-sterker-worden/

03/06/2025

“Jullie kindje is niet meer in leven. Willen jullie obductie uit laten voeren? Jullie moeten na gaan denken over een uitvaart en of jullie, jullie kindje mee naar huis willen nemen. We gaan de bevalling opwekken, u kunt niet meer naar huis”.
De vriendelijke man tegenover mij praat, ik zie zijn mond bewegen maar wat hij daadwerkelijk zegt komt niet binnen. Ik zit daar met intens groot geluk in mijn buik dat plotsklaps is veranderd in de dood. Ik draag de dood in mij. Waar mijn kindje de dag ervoor nog springlevend was, was het nu een lijkje dat dreef op de bodem van mijn buik. Ik wil het uitschreeuwen, ik wil dit niet en ik kan dit niet.”

Ruim 13 jaar geleden bevestigde mijn gynaecoloog dat ons kindje was overleden. Bijna 41 weken zwanger. Ik zeg “mijn gynaecoloog” omdat hij na de geboorte van Fem ook mijn volgende zwangerschappen heeft begeleidt.
Ruim 13 jaar na de geboorte van ons meisje krijg ik een hele bijzondere mail van een bijzonder kundige man, namelijk “mijn gynaecoloog”. Via social media is hij op mijn website terecht gekomen en nu bericht hij mij over de bewondering die hij hiervoor heeft. Hij schrijft; “Het heeft destijds op mij zo’n grote en diepe indruk gemaakt dat ik dit nooit vergeten ben.”
Ik ben weer even terug in de tijd brengt.

Dat het indruk maakt is denk ik heel begrijpelijk. Dat een arts 13 jaar na dato nog in details weet te herinneren wat er zich toen heeft afgespeeld, maakt indruk op mij. Het zegt in mijn ogen alles over de impact die het ook op de hulpverlening heeft wanneer zoiets uitzonderlijks gebeurd.

Als rouwtherapeut werk ik op de rand van trauma. Een arts is vaak getuigen van dit trauma en ontmoet zijn patiënt volop in dit traumadeel en volop in overleving. Ik besef me nu des te meer wat dit vraagt van artsen en betrokken verloskundige en verpleegkundige. Het vraagt om een traumasensitieve benadering wanneer de patiënt op zijn kwetsbaarst is. Bij mij overheerst een gevoel van dankbaarheid en respect 🩷

Verloskundigepraktijk Grave Schaijk eo

Www.praktijkfembijrouwenverlies.nl

16/05/2025

Gisteren een prachtige netwerkbijeenkomst mogen bijwonen van het NIK (Netwerk integrale kindzorg) van het kenniscentrum kinderpalliatieve zorg

Het onderwerp was “Brussen” een (on)breekbare liefde gegeven door .kuiper zelf ervaringsdeskundige. Pauline wist iedereen te raken met haar verhaal over de zielsverbinding met haar broer die door niet aangeboren hersenletsel ernstig meervoudig beperkt raakte. Een onvoorwaardelijke liefdesband die voelbaar was in de zaal.

Het ging ook over de impact die het heeft op broers en zussen. De verwarring en verstrikking die ontstaat in een gezinssysteem wanneer ouders niet altijd emotioneel aanwezig kunnen zijn. En andere kinderen (uit liefde) niet op hun plek staan of van hun plek gaan in zo’n systeem. Die uit magische liefde (onbewust) een taak krijgen, die veel te groot is om te dragen.

Het raakte mij in mijn eigen persoonlijke stuk en het vele ziek zijn in mijn jeugd. In wat dat weer heeft betekent voor mijn broer en zus. De angst voor verlies, het niet begrijpen wat er aan de hand is en ouders die er niet altijd voor je kunnen zijn (hoe graag ze ook willen). Het raakt je en het vormt je.

Een eye opener voor mij zowel privé en als rouwtherapeut. Lieve hulpverleners in welke vorm van zorg dan ook, vergeet de Brussen niet!

Speciale dank aan Marcella van de Vendel en Anneloes Louissen- van Reem voor het mogelijk maken van deze dag! En niet te vergeten mijn eigen lieve broer en zus 🩷💙

04/05/2025

Vandaag is het (uiteraard naast dodenherdenking) International bereaved mother’s day. Moederdag voor alle moeders die hun kind(jes) zijn verloren en voor hen die geen kinderen kregen terwijl ze er wanhopig naar verlangden. Een dag om bij je overleden kindje stil te staan, bij de miskramen die je had, bij je ongewenste kinderloosheid. Een dag die de Australische Carly Marie in 2012 begon om recht te doen aan de vrouwen die dit verdriet dragen.

Toen wij onze Fem verloren had ik weinig met dit soort dagen. In mijn ogen ben je moeder, ook wanneer je kindje is overleden of wanneer je wensmoeder bent. Daar waar verlangen zit naar een liefde die nooit verdwijnt. Daar waar de liefde soms stokt omdat het zijn adres kwijt is. Voor mij is Moederdag dus een dag voor ons allemaal.

Toch kun je steun, troost en herkenning vinden/ krijgen op een dag als vandaag. Belangrijk is dat je hier de ruimte voor krijgt of ervaart, op welke dag dan ook.

Ik wens alle moeders vandaag en volgende week, een dag van (h)erkenning. Een dag waarop de liefde weer mag stromen ook als ie niet goed weet waar naartoe. 🩷

Adres

Coehoornhof 47A
Overasselt
6612AS

Telefoon

+31612837310

Website

http://www.praktijkfembijrouwenverlies.nl/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Praktijk Fem bij rouw en verlies nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.