13/04/2026
Je deed alles zoals het hoorde.
Je bouwde een leven op
waar je ooit van droomde.
En toch voelt het nu alsof je de hele dag aanstaat
en nooit echt klaar bent.
Niet omdat jij het niet aankunt,
maar omdat er zoveel van je gevraagd wordt.
En het gaat niet alleen om alle ballen die je hooghoudt.
Je wilt het anders doen.
Je wilt je kinderen echt zien.
Hun emoties begrijpen.
Er voor ze zijn, op een manier die dieper gaat.
Maar dat hebben we zelf nooit geleerd.
Dus probeer je iets te geven
zonder dat je ooit hebt geleerd
hoe je dat ook aan jezelf geeft.
En elke dag kom je weer opdagen,
Herstel je waar nodig is.
En dat mag zwaar voelen.
Omdat het ook zwaar ís.
🤍 Herken je dit?
Je bent niet de enige.
Reageer met 🤍 als dit bij je binnenkomt