03/07/2025
Mijmering 1:
Wat op dit moment in me rond speelt, is het fenomeen hoe het op veel scholen geregeld is met het wel of niet behalen van een diploma.
Het borrelt ieder jaar wel in me op rond de examen periode en dit jaar nog iets sterker doordat onze zoon examens deed en het echt spannend was of hij het zou halen of niet.
Wat weerstand in me oproept (ik druk het heel rustig uit nu), is hoe het genoemd wordt:
“Je bent geslaagd” of “Je bent gezakt”.
Als ik die zinnen in mijn gevoel laat zakken, dan moet ik er bijna van spugen.
In de middelbare school periode zijn de leerlingen nog in hun puberteit, ze zijn nog volop in ontdekking van ‘wie ben ik eigenlijk?’
In het brein zit er nog van alles warrig in elkaar, waarbij het deel van de emotionele regulatie nog (lang) niet vol-wassen is, dus nog niet voluit ontwikkeld.
Dus, vrij vertaald, komen bovenstaande zinnen veelal binnen als:
“Jij bent goed”
of
“Je bent niet goed”
Heftig!
Ik schrijf dan ook het liefste bewust: “Hij/zij heeft het diploma gehaald of niet gehaald”
Want zeg eens eerlijk, wie wilt er nou te horen krijgen: “Jij BENT gezakt” ?
(ofwel jij bent niet goed)
En in hoeverre speelt de angst om DAT te horen te krijgen door in het brein en in het welbevinden van een jong mens?
Dat in een schoolsysteem dat als je het mij vraagt flink achterhaald is.
Want dan popt de volgende vraag in mij op:
Waarom is er geen vmbo TL, Havo en vwo opleiding die gecombineerd is met meer praktische vakken?
Degenen die graag praktisch bezig zijn, of die theorie prettiger opslaan als ze die ook in praktijk kunnen brengen, zijn nu verplicht om vmbo kader of basis niveau te doen.
Begrijp me niet verkeerd, ik vind alle ‘niveaus’ prima, in die zin, ik vind het verhaal van niveaus op zich flauwekul!
In mijn visie is iedereen gelijk waard.
Echter er zijn volgens mij best wat leerlingen, die (om dan in het huidig bestaande systeem te praten, om duidelijk gemaakt te krijgen wat ik bedoel) TL, Havo en vwo iq hebben EN geholpen zouden zijn als ze ook praktisch bezig kunnen zijn.
Sowieso, hele dagen op school zijn, met ieder lesuur een ander vak theorie op je afgevuurd krijgen, stil zijn, luisteren en dan thuis ook nog aan al die vakken moeten studeren en huiswerk maken, HOE stimulerend is dit?
Ik heb aan onze zoon gisteren, op de diploma uitreiking gezegd:”Jij bent voor mij kampioen creatief en inventief de middelbare school doorlopen.”
Heb het in de afgelopen 2 jaar niet altijd zo licht kunnen zien hoor, vaak de spagaat gevoeld van ik voel en snap hem en ook ben ik moeder; ouder en voelde ik zoiets als een leerplichtsysteem, enz.
Maar wie weet schrijf ik daar een andere keer nog over, anders wordt dit een te lang stuk.
In ieder geval blij voor hem, dat hij niet DIE boodschap heeft moeten incasseren van je bent gezakt (jij bent niet goed). Waren we samen ook vast wel doorheen gekomen, we waren al bezig met ook kijken naar andere mogelijkheden en hem al vertellen dat hij gewoon goed is, dat dat niks te maken heeft met de schoolprestaties.
Maar allee, ik ben ook nuchter genoeg om te snappen dat dat echt niet helemaal landt in het brein en gevoel van een 18-jarige, wiens vrienden wel allemaal ‘geslaagd zijn’.
Dus dankbaar dat ons die ervaring bespaard geworden is
en tegelijkertijd misselijk van hoe het werkt in dit school (en maatschappelijk) systeem.
