24/03/2026
Zolang jij genoegen neemt met kruimels...
zal je nooit de hele taart krijgen.
Niet omdat die er niet is.
Maar omdat jij genoegen neemt met minder.
Een appje wanneer het hem uitkomt.
Aandacht in stukjes.
Net genoeg om je te laten twijfelen.
En jij blijft.
Je maakt jezelf kleiner.
Je past je aan.
Je noemt het: “we zien wel waar het heen gaat.”
💔 Liefde verwarren met spanning.
Steeds maar (meer) je best doen. Alles voor die dagelijkse shots.
De liefde proberen te verdienen.
Dit is een oud patroon:
je verlaat jezelf, kiest aanpassing boven jezelf, maakt jezelf kleiner en laat je eigen stem stil worden.
Je wip-wapt tussen hoop en teleurstelling…want de liefde die je krijgt is voorwaardelijk.
En diep vanbinnen…weet je allang dat dit niet is wat je wilt.
Wat alles voor mij veranderde was één vraag:
“Waar word IK blij van?”
Toen besefte ik dat ik die vraag nog nooit aan mezelf had gesteld.
Ik probeerde altijd de ander te plezieren, om mijn angst voor afwijzing klein te houden.
Bizar eigenlijk…
💫 Zodra jij jezelf kiest…
kan een ander jou ook kiezen.
Zolang jij jezelf verlaat…
zal dat ook zijn wat je in de buitenwereld terugkrijgt.
Liefde is geen kruimels.
Liefde hoef je niet te verdienen, je hoeft er alleen maar voor te zijn.
Totdat jij stopt met genoegen nemen met minder…zal dit blijven wat je krijgt.
🍰 De vraag is niet of de hele taart bestaat.
De vraag is: waarom accepteer jij kruimels?
✨ Ook klaar met jezelf verlaten? Volg me.
