26/01/2021
Je kunt mensen niet blijven opsluiten.
Als emotioneel de rek eruit is dan ga je zoeken naar ontlading.
Het zijn niet alleen jongeren die de straat opgaan nadat de avondklok ingaat. Het zijn ook mensen met onvrede. Of die de maatregelen zat zijn. Of gedupeerd zijn,
Ieder heeft een eigen reden.
Geweld is nooit een goede reden en vernielingen aanbrengen ook niet. Maar zo binnen, zo buiten. De innerlijke schade is enorm en het kan bijna niet anders dat je dat ook gaat zien in de samenleving.
Evenementen die nooit meer groots worden. Naar de kermis gaan of carnaval vieren wordt een herinnering van het verleden.
Op vakantie gaan wordt met allerlei corona regels. Mondkapjes en verdeeldheid. Overal waar je ook bent.
Onrust en onveiligheid voelen.
Kinderen die thuis zijn en hun ritme missen en hun speelmaatjes.
Ouders die mentaal er doorheen zitten. Ondernemers die hun toko failliet zien gaan.
Mensen die geen werk meer hebben door de impact van de maatregelen.
En dan is er voor voor sommigen ook nog groot een financieël probleem.
Kortom: de samenleving is een grote mentale ravage geworden door de maatregelen. Emotioneel zijn veel mensen op en zitten er echt doorheen.
Hoe gaat het met jou lieverd? Kun jij het leven nog aan?
Ik vraag mij af hoe we het WEL duidelijk moeten maken dat de grens is bereikt. Je kunt niet blijven roepen: ‘nog even volhouden’. Er worden steeds meer maatregelen worden toegevoegd. De toon waarop de overheid het volk aanspreekt zou ook begripvoller mogen.
Demonstreren (vredelievend) werkt ook niet zonder dat er wordt ingegrepen door politie en ME. Ben je emotioneel moe gestreden? Wat kun jij loslaten zodat je weer meer ruimte krijgt?
JA MAAR HET VIRUS?
DAT virus blijft altijd en ook die injecties gaan dat niet tegenhouden. Al krijgen dan de vax-weigeraars daar de schuld van.
Heel eerlijk, als er extra mensen in dit jaar werden opgeleid om op de IC te werken dan zou het grootste probleem al opgelost zijn en de nevenschade beperkt. Er staan ziekenhuizen leeg.
En nogmaals, corona krijgen is erg, net als andere ernstige ziektes. En het is erg als je geliefde sterft, ook boven de 80 jaar. Het is niet leuk, maar je opa en oma geïsoleerd laten leven en vanuit afstand benaderen, daar worden ze ook erg verdrietig van. Het is bijna onmenselijk. Hoe voelt deze periode voor jou?
EN NU? In mijn glazen bol staat nog meer opstand. Onveiligheid, onrust en chaos. Transitie kan niet anders gepaard gaan dan met onrust. Aangestuurd door emotionele onvrede.
Laat het maar gebeuren. Je kunt de steeds groter wordende onvrede niet stoppen.
Sterker nog, het moet eruit.
En de overheid, die gaan niet van hun politiek script afwijken. Dat botst.
Laat maar botsen. Het is wat het is. De mens is niet gemaakt om vastgezet te worden en zonder liefde te leven. Men heeft aanraking nodig of in iedergeval de energie van verbinding. Door dichtbij elkaar te zijn voed je elkaars energie.
WAT ZOU LIEFDE DOEN? In deze situatie is liefde de oplossing.
Je hart volgen en de vrede gaan leven.
Onvrede geeft stress en onrust. Zoek Het nieuwe geluk in jezelf.
Deze tijd vraagt om eenvoud, verandering en het vinden van jouw eigen wijsheid en waarheid.
Focus je op wat WEL kan.
Wat zou je droom zijn in deze nieuwe wereld die ontstaat?
Waar kun jij je tijd en aandacht aan besteden?
Wat is belangrijk voor jou?
Laten we het samen doen.
Opnieuw de samenleving opbouwen met dankbaarheid, liefde en begrip.
Laten we ons hart spreken in vrede.
Laten we anderen de ruimte geven die ze nodig hebben. En niet te gauw oordelen maar er eens wat meer te kiezen om er niks van te vinden.
Begrip inzetten en de liefde hooghouden.
Laten we dat doen: liefde inzetten door te verbinden.
Elke bijdrage, groot of klein telt.
HEB LIEF, daar begint alles mee. En de liefde zal de emotionele moeheid omarmen. Geef elkaar moed en tijd. Moed om deze periode te doorstaan. En tijd om een nog mooiere wereld te vormen.
Lieve engel, hou vol. Je vleugels werken beter als ze droog zijn. Droog je tranen. En koester de magie van het leven. Strooi zo nu en dan wat liefde.
Laat je hart de vrede omarmen. Je bent zo nodig. Wees er voor elkaar, soms helpt een klein gebaar.
Sta op, claim je bestaansrecht en stap moedig het licht weer in. Zo krijg je leven weer meer zin. In het licht vonkt de liefde moedig en vol kracht.
Liefs
Annemarie
❤️ Delen en liken mag.
