15/10/2022
15 października to Dzień Dziecka Utraconego.
Wspieranie w procesie żałoby to spory obszar mojej pracy. Widzę i doświadczam, jak ważne, wręcz kluczowe do przejścia przez ten proces, jest uznanie przez siebie i otoczenie, że mam do tego prawo.
Śmierć dziecka podczas poronienia lub wczesnego porodu jest niezwykle bolesna, bo często dodatkowo obarczona walką o prawo do własnego smutku, złości, żalu i poczucia bezradności - normalnych stanów emocjonalnych w sytuacji śmierci kogoś bliskiego.
Bolesna jest zarówno strata, jak i pomijanie i lekceważenie tej straty - „przecież to nawet nie było jeszcze dziecko”, „będziesz mieć kolejne”, „wiele ciąż na tym etapie tak się kończy”, „nie ma co płakać, tylko brać się do roboty (nad kolejnym dzieckiem)” - to tylko niektóre z raniących słów, o których mówili rodzice, z którymi spotkałam się w tym trudnym czasie.
W kryzysach i trudnościach życiowych jesteśmy bardziej wrażliwi i podatni na zranienie. Jak wspierać, żeby nie ranić?
Nic mądrzejszego niż oddanie głosu osieroconym rodzicom nie wymyślę.
Myślę dzisiaj o Was szczególnie. Pamiętam Was, Wasze historie i Wasze dzieci. 🧡
