AdAsie Wygrać

23/02/2026

Wdzięczność za każdy dzień, rok, za życie… 🙌

21/02/2026

Jak ogarnąć swoje życie po raku?
Czy to w ogóle możliwe?

W filmie pytamy o to, jak przestać żyć od badania do badania i nie patrzeć na przyszłość wyłącznie przez pryzmat choroby. Czy można znowu planować? Marzyć? Czuć spokój?

Jak dbać o siebie, nie żyjąc w ciągłym strachu przed nawrotem?
Czy życie po chorobie zawsze ma smak „ostatniego posiłku”…
a może właśnie dzięki temu uczymy się czerpać pełnię z każdego dnia?

Jeśli jesteś po leczeniu onkologicznym — podziel się swoim doświadczeniem. Twoje słowa mogą komuś pomóc odnaleźć równowagę 🤍

14/02/2026

Czy można być złym na osobę chorą?

W filmie rozmawiamy o trudnych emocjach po obu stronach choroby. Czy zawsze da się być cierpliwym i jednomyślnym? Kiedy trzeba po prostu potrzymać w milczeniu za rękę… a kiedy powiedzieć niewygodną prawdę, nawet jeśli może zaboleć?

Czy złe dni i fochy osoby chorej zawsze trzeba przemilczeć?
Czy cierpienie daje przywilej myślenia tylko o sobie?

A co z emocjami bliskich — jak być wyrozumiałym, gdy samemu czuje się bunt i niezgodę na ból choroby?

To rozmowa o empatii, granicach i relacjach w czasie choroby. Jeśli to znasz — podziel się swoim spojrzeniem 🤍

10/02/2026

Diagnoza raka potrafi zatrzymać świat.
W tym szoku łatwo zapomnieć, że choroby współistniejące nie znikają — nadal są i nadal wymagają naszej uważności.

W filmie opowiadamy o tym, jak u Ady i Asi nowotwór na chwilę przysłonił inne dolegliwości. Skupiłyśmy się na walce z rakiem, a przecież organizm to całość — trzeba dbać o wszystkie jego potrzeby.

Czy też tak miałeś? Czy diagnoza jednej choroby sprawiła, że inne zeszły na dalszy plan?

Podziel się swoim doświadczeniem — Twoja historia może komuś pomóc 🤍

05/02/2026

Utrata włosów…
Dla wielu kobiet to utrata części tożsamości, kobiecości, kontroli.
To strata, którą trzeba przeżyć i przeboleć.

W tym filmie pytamy:
czy da się zmienić myślenie o stracie?
Czy to, co boli najbardziej, może stać się… zyskiem?

Bo czasem w miejscu utraty rodzi się coś niezwykłego:
✨ ponadnaturalna siła
✨ głębokie więzi
✨ nowe spojrzenie na życie

Włosy mogą odrosnąć.
To, co w nas powstało w czasie walki – zostaje na zawsze.

Jeśli to znasz, jeśli to czujesz – jesteś tu u siebie 🤍

02/02/2026

Jak żyje się na kredyt?

Tak pytam Adę – po chorobie, po strachu, po walce.

Jak wygląda zwyczajność po przeżyciu traumatycznej choroby?
Czy coś się zmienia na zawsze?
Żyje się ostrożniej… czy odważniej?
A może po prostu uważniej?

Czy każdy dzień to wdzięczność za przeżycie?
Czy raczej czujność, wsłuchiwanie się w każdy ból i lęk, że to wróci?
Jak smakuje odzyskane życie?

Jeśli jesteś „po” – po leczeniu, po diagnozie, po strachu –
podziel się swoim doświadczeniem.
Twoja historia może być dla kogoś światłem.

28/01/2026

Podczas choroby wiele rzeczy traci znaczenie.
Nowy kosmetyk nie poprawia nastroju.
Nowy ciuch nie cieszy.
Książka czeka nietknięta.

Jesteśmy jak w próżni – zawieszeni między domem a szpitalem.
Nie wychodzimy, bo odporność jest niska.
Izolujemy się, bo trudno planować, kiedy nie mamy pewności jutra.
Są dni, gdy słabość odbiera nawet chęć powrotu do normalności.

To nie brak wdzięczności.
To choroba, która zabiera energię, spokój i poczucie bezpieczeństwa.
Jeśli tak się czujesz – to jest zrozumiałe. I bardzo ludzkie.

A Ty? Też masz momenty, kiedy świat „staje w miejscu”?

14/01/2026

Łatwiej jest nam funkcjonować wśród osób chorych na raka…
To one rozumieją bez słów. Bez tłumaczenia. Bez masek.
Ale jest w tym też ogromny ból — musimy uczyć się żegnać częściej niż w innych relacjach. 🖤

10 stycznia odeszła Ania.
Wspaniała, empatyczna, mądra kobieta, pełna troski o drugiego człowieka. Entuzjastka życia.
Przez niemal 8 lat walczyła i gasła trawiona przez okrutnego przeciwnika - raka — nie tracąc pogody ducha, nie obwiniając Boga ani losu.
Każdy dzień z Anią był darem. Chciało się z nią przebywać! Była obecna, dobra, uważna — tak bardzo, jak tylko pozwalały jej siły. Jej promienny uśmiech zapalał światło w sercu.
Piękny człowiek. Wielka wojowniczka.

Jeśli znałaś / znałeś Anię — zostaw tu komentarz jako znak pamięci i szacunku.
Niech to będzie cicha obecność. 🤍

31/12/2025

Wdzięczność ma ogromną moc🤍

Dziś mówimy „dziękuję” – naszym bliskim, którzy byli obok, gdy było najtrudniej.
Za oparcie. Za obecność. Za to, że nie byłyśmy same.

Ale prosimy też Was…
Zauważajcie nie tylko tych, którzy chorują, lecz także tych, którzy cierpią z bezradności w chorobie swoich bliskich.
Opiekunów. Rodzinę. Przyjaciół.
Choroba dotyka więcej niż jedną osobę.

Nie bądźmy obojętni.
Nie myślmy, że tylko nasz ból jest największy.
Empatia nic nie kosztuje, a może uratować czyjś dzień.
To, co dziś zasiejesz – jutro zbierzesz. 🌱

A Wy? Kto był Waszym oparciem w trudnym czasie? 💬

25/12/2025

Wesołych Świąt!

24/12/2025