23/10/2025
🗣️ Październik to Miesiąc Świadomości Mutyzmu Wybiórczego 💙
❌ MIT 2: powodem mutyzmu wybiórczego jest doznanie przemocy, zaniedbania lub urazu. Rodziny dzieci z mutyzmem są zazwyczaj dysfunkcyjne.
Myślenie takie wynika z założenia, że dzieci nie wykazywałyby nadmiernego strachu w kontaktach społecznych, jeśli doświadczenie życiowe nie nauczyłoby ich reagować w ten sposób. Nie ma jednak żadnych dowodów naukowych sugerujących, że takie nadużycia występują częściej w przypadku dzieci z mutyzmem selektywnym (Black, Uhde, 1996).
Starsze publikacje na temat mutyzmu wybiorczego i wiele stron internetowych opisują matki jako za mocno lub za słabo przywiązane do dzieci. Łudząco przypomina to odrzuconą już, choć długo powtarzaną teorią na temat autyzmu sugerującą, iż słabe przywiązanie matki może być przyczyną tego zaburzenia. Według dr Christine Stanley w przypadku obu tych zaburzeń, niewielka więź rodzica z dzieckiem jest raczej wynikiem a nie przyczyną zaburzenia. Autorka przyznaje, że chociaż badania wykazały wysoką częstotliwość występowania niepokoju społecznego i depresji wśród bliskich dzieci z mutyzmem wybiórczego, to nie istnieją dowody na to, że patologie rodzinne powodują objawy mutyzmu selektywnego. Chociaż traumatyczne przeżycia mogą stanowić czynnik ryzyka wielu zaburzeń psychicznych, to nie stanowią głównej przyczyny mutyzmu wybiórczego. Według Jean Jardine Miller, (2004) autorki książek o tematyce zaburzeń lękowych, większość dzieci z mutyzmem selektywnym ma genetycznie uwarunkowane predyspozycje do odczuwania niepokoju. Oznacza to, że mechanizmy, które informują o niebezpieczeństwie u dzieci z mutyzmem wybiórczym są zbyt wrażliwe. Gdy z obiektywnego punktu widzenia nie ma podstaw do niepokoju, dzieci z mutyzmem wybiórczym odczuwają niewiarygodny lęk, tak jakby znalazły się w rzeczywistej sytuacji zagrożenia.
Żródło: mutyzm.pl
