Koński Fizjo-Behawior Zawada

01/03/2026

Którtki post o kontekście, czyli jak motywacja wpływa na zachowanie

Wiosenna aura przyszła, ptaszki śpiewają, trawka rośnie, a w niektórych budzi się wiosenny leniuszek, bo po co biegać, skoro można stać i szamać. Książę jest również nie wierzy w żadną nadchodzącą zmianę pory roku i uparcie nie zrzuca futra, więc dzisiaj pewnie było mu gorąco. Ja z resztą też się zgrzałam w tym polarze, także mu się nie dziwię.

I tutaj pojawia się bohater, cały na żółto - mała kulka na patyku - który zmienia kontekst sytuacji. Moja prośba o kłus staje się bardzo konkretna i określona - trzeba dotknąć nosem targetu, a nie biec nie wiadomo gdzie i nie wiadomo jak daleko. U Księcia target ma długą historię wzmocnień, dzięki czemu sam ma wielką moc - pozwala pokonać straszne kałuże, odejść od koni, które go interesują czy motywuje do szybszego ruchu.

Książę jest też typem konia, który lubi konkrety, schematy i znajome sytuacje. Dzięki temu oraz całej historii wzmocnień nie raz reaguje na target skuteczniej niż na zwabianie (podążanie za jedzeniem). Dodatkowo, oprócz samego wzmocnienia w postaci musli, dochodzi satysfakcja z wykonania zadania, która również potrafi być motywatorem.

Oczywiście w przeszłości bieganie w ręku na spacerach bez targetu również było wzmacniane, ale rzadziej truchtamy niż pracujemy z targetem, więc historia wzmocnień jest krótsza. W dodatku target, w przeciwieństwie do pogonienia od zadu, jest bodźcem, do którego koń zmierza, a nie takim, którego unika. Nie oznacza to, że poganianie jest złe, ale budzi ono zupełnie inne emocje. Po prostu.

05/02/2026

Stało się - obroniłam się. Pierwszy etap studiów za mną i oficjalnie zostałam panią inżynier 😊
Cieszę się ogromnie, że znalazłam się w tym miejscu i poznałam tyle świetnych osób. Mam nadzieję, że będą to przyjaźnie na całe życie.
Dziękuję też za promotorstwo pracy .koni_dr.olczak i mam nadzieję, że widzimy się na magisterce 😁

05/11/2025

Z dumą oznajmiam, że kurs zoopsychologii koni organizowany przez Polska Akademia Zoopsychologii i Animaloterapii bardziej ukończony i zdany już nie będzie!
Serdecznie dziękuje wszystkim prowadzącym za przekazaną wiedzę oraz uczestnikom, za ciekawe dyskusje i nowe pomysły 🩷
Kolejny kroczek na drodze rozwoju postawiony, nie mogę się doczekać tego, co przyniesie jutro (a planów mam wiele, tylko doba nie jest z gumy 😉)

04/11/2025

Chłopaki się kulturalnie dogadują, także łączenie powinno się odbyć bez dużych zgrzytów

02/11/2025

Książę będzie miał nowego kumpla na pastwisku, ale nic ja hura - najpierw trzeba się spotkać na neutralnym gruncie 😉

31/10/2025

Spacery z końmi w ręce.
Brzmi luźno,
Brzmi łatwo,
A czy tak jest naprawdę?

Im więcej pracuję z osobami początkującymi tym bardziej widzę, że spacer z koniem w ręce jest prawdziwym wyzwaniem, również dla osób, które jeżdżą konno.
Prowadzenie konia z ziemi to inna sprawa, czasami z góry łatwiej kontrolować.

A z ziemi trzeba się z koniem dogadać, by skupił się na nas, jeśli to nasz koń to zdecydowanie pomaga ogólne budowanie relacji.
PRZEWIDYWANIE - znać zachowania koni, wiedzieć jak reagują i zapobiegać.
Mieć wyczucie i timing, Jeśli wiemy kiedy przytrzymać i jak to nawet jeśli używamy presji to jest ona delikatna.

Czasami taka mała rzecz jak zmiana kolejności koni ma znaczenie.
Czasami koń się spłoszy - to powinno być dla nas normalne, jeśli to nas stresuje, panikujemy to dokładamy koniom stresu. Jeśli to jest normalne to mamy takie - "No dobra spłoszył się" i idziemy po prostu dalej - oczywiście przy większym stresie trzeba pogadać, uspokoić etc.

Warto w terenie sprawdzać od czasu do czasu reakcje i je utrwalać.
Nie wolno być chaotycznym.
Trzeba wiedzieć co chcemy, ale nie w znaczeniu, że za wszelką cenę chcemy coś osiągnąć, ale na tyle zdecydowanym by koniowi wytłumaczyć, pokazać sobą gdzie idziemy, jeśli człowiek jest zagubiony, sam nie wie, gdzie co po co i dlaczego to koń faktycznie zaczyna robić wszystko po swojemu. Oczywiście mogą być takie momenty, a nawet powinny. Jednak ze względów bezpieczeństwa nie może to być non stop.

Wspaniale jeśli osoby początkujące uczą się na cudzych koniach zanim kupią własne, a jeśli mają swojego konia przyjmują fakt, że muszą się dużo nauczyć i rozwijają się pod okiem kogoś doświadczonego.
Problem jest, gdy słyszę "ten koń to, ten koń tamto..." mnóstwo problemów wynikających z braku umiejętności człowieka, a w oczekiwaniu, że koń jak jakiś zaprogramowany robot po prostu pójdzie....

Spacery w ręce to ciągła praca i rozwój. Czasami to są luźne spacerki i faktycznie i koń i człowiek pójda na pełnym luzie, a czasami są to dni, gdzie cały czas trzeba myśleć.

I moi drodzy nie, konie nie rodzą się z umiejętnością chodzenia na uwiązie i na spacery w lesie... Trzeba je tego nauczyć - super jeśli od młodziaka towarzyszą dorosłym koniom.
Ale również konie, które całe życie chodziły na ujeżdżalni nie będą nagle wspaniałymi kompanami w teren - to nasz obowiązek je wprowadzić w tą pracę, wspierać i rozwijać by takimi się stały.

Na zdjęciu Physio&Psyche4Horse Zawada i Książe

26/10/2025

"Przed nami wspaniała przygoda 🌟"
Tymczasem przygoda:

Powoli zaczynam się przyzwyczajać, że jak tylko próbujemy wyjść z Księciem sami na spacer (bez innych koni) to coś musi się wydarzyć i dzisiaj na przykład niebo zwaliło nam się na głowy

Zapowiadało się naprawdę miło i ładnie, dlatego chciałam wziąć mamę na oprowadzankę wzdłuż drogi do stajni. Nie za daleko, a zawsze to kroki wyrobione. Mama swego czasu dość dobrze jeździła, ale miała długą przerwę, a Książę też potrafi się czasem spłoszyć, więc mimo wszystko ja go prowadziłam. I dobrze XD

Wracając zaczęło delikatnie kropić, więc poprosiłam mamę, żeby zsiadła - jak wszyscy wiemy, Książę dk wody jest nastawiony sceptycznie, więc nie chciałam mu stresu dokładać, wolę żeby te spacery mu się maksymalnie dobrze kojarzyły, a potem będziemy utrudniać. Ale miałam nosa!

Nie dalej niż 2 minuty temu rozpętał się Armageddon. Zaczęło strasznie mocno wiać (już wcześniej trochę wiało, ale wtedy przywaliło konkretnie), lało jak z cebra, a nawet zaczął padać drobny grad. Całą swoją uwagę skupiłam na uspokajaniu Księcia, więc jakież było moje zdziwienie gdy nagle wleciała we mnie wielka wierzbową gałąź 🙈

W tym momencie Książę uznał, że on dziękuje za taką pogodę i bardzo słusznie ustawił się zadem do wiatru, ja poszłam za jego przykładem i tak przeczekaliśmy najgorsze kilkadziesiąt sekund. Całe szczęście wiało od strony stajni, więc Książę nie poleciał z wiatrem przed siebie, bo wtedy tylko oddaliłby się od domu, tylko czekał aż najgorosze przeminie. Miałam wtedy świetny widok na fale wody płynące po asfalcie. Dosłownie fale jak na jeziorze

Pogoda zaczęła się uspokajac równie nagle co się spierniczyła, więc zaczęliśmy znowu kierować się do stajni. Z lekkim nerwem, ale już bez paniki. Wyszła piękna tęcza, w ogóle przez cały czas, mimo chwil grozy, było po prostu przepięknie 💖

Także koniec końców wszystko dobrze się skończyło, dzięki mamie mamy razem śliczne zdjęcia i filmik na pamiątkę (a w momencie nagrywania było już baaardzo spokojnie w porównaniu z tym, co działo się minutę wcześniej). Wróciliśmy całą trójką w tym samym czasie i mamy co wspominać. A teraz lecę suszyć rzeczy XD

25/10/2025

Już oficjalnie! Papiery podpisane i od wczoraj Książę (czy tam Książe) jest już tylko mój! Cała całość!
A z tej okazji spacer w pięknej, jesiennej aurze. Było naprawdę cudnie! 🍂
Dziękowałam milion razy, ale podziękuję raz jeszcze .koni_dr.olczak i
Dzięki wam ten czas jest dla mnie był jeszcze bardziej maigiczny (a umówmy się, kupno pierwszego konia to jest coś wspaniałego samo w sobie, każdy właściciel konia wie o czym mówię 🥰). Mam wokół siebie absolutny dream team, jesteśmy z Księciem zaopiekowani jak tylko możemy. Nie mogłam trafić na lepszego konia i lepszych ludzi 🥹
Teraz tylko byle był zdrowy (konwencjonalnie zdrowy, a nie "jak koń" 😅), z resztą dam sobie radę.
I nawet Ciri się zmieściła w kadrze 😊
Przed nami wspaniała przygoda 🌟

23/10/2025

12/10/2025

Nie mogło być inaczej... Z przyjemnością spieszę poinformować, że oficjalnie spełniam swoje dziecięce marzenie i kupuję Księcia! 🤩

Nasza przygoda zaczęła się od "właściwie czemu nie?", chciałam się szkolić i chciałam wydłużyć jego pobyt w stajni, żeby udało się mu znaleźć najlepszy dom jaki się da (chłopak słabo znosi zmiany stada). Ale los chciał, że dogadaliśmy się fantastycznie i Książe (on serio w paszporcie nie ma ogonka pod e, więc można powiedzieć, że "Książę" to ksywka 😉) zostaje ze mną. Zaklepane, zaplute, nie oddam!

Ogromnie dziękuję .koni_dr.olczak za całe wsparcie i szczyptę, a może i wiadro perswazji, że to dobry pomysł i że dam radę. No i gdyby nie ona, to nigdy byśmy się z Księciem nie poznali

Dziękuję też za zaufanie, że dobrze zajmę się ich przyjacielem, bo wiem, że Jagodzie i Weronice bardzo zależay na dobru Księcia i odpowiedniej osobie (i sorry za stresa)

I dziękuję oraz wspomnianej już trójce za pomoc z karmieniem, gdy mnie nie było, towarzystwo na spacerach i całą resztę

Obiecuję zrobić wszystko, co w mojej mocy, żeby było mu jak najlepiej i został ze mną już na zawsze

"Tymczasem życie jest jak rejs i choć istotne dokąd gnasz, to najważniejsze w odpowiedniej być załodze"
~Andrzej Korycki