Insieme Ośrodek Terapii Uzależnień

Strona główna
Polska
Lesznowola
Insieme Ośrodek Terapii Uzależnień

Trzeźwość to nieskończoność koncepcji Twojego życia.💚 Pokazujemy jak żyć inaczej, lepiej, widzieć, czuć, doświadczać więcej, bardziej świadomie.

Rezultat skutecznego leczenia to stan, kiedy z przekonaniem powiemy czego chcemy a nie czego nie możemy. Podkreślamy, że leczenie uzależnień polega na zwiększaniu perspektyw, poszerzaniu horyzontów odnajdywaniu nowych możliwości, a nie na na wprowadzaniu zakazów i ograniczeń. Nasza placówka to dom z dobra energią, gdzie bardzo szybko można poczuć się jak u siebie. Ośrodek znajduje się w lesie, na uboczu, co zapewnia pacjentom poczucie bezpieczeństwa i prywatności. Zarówno aura jak i okoliczności przyrody tworzą tutaj idealne warunki do osiągnięcia wewnętrznego spokoju. Specjalizujemy się w leczeniu uzależnień od substancji psychoaktywnych (alkohol, narkotyki, leki) jak również uzależnień behawioralnych (hazard, gry komputerowe, internet, seks).

19/01/2026

Trudności relacyjne obserwowane u Dorosłych Dzieci Alkoholików stanowią konsekwencję długotrwałej adaptacji do życia w warunkach chronicznego stresu, nieprzewidywalności i braku bezpieczeństwa emocjonalnego w dzieciństwie.

Jednym z częstych mechanizmów jest lęk przed bliskością. Dziecko wychowujące się w rodzinie z problemem alkoholowym doświadcza relacji jako niestabilnych i potencjalnie zagrażających. Bliskość, zamiast kojarzyć się z bezpieczeństwem, bywa związana z rozczarowaniem, napięciem lub zranieniem. W dorosłości może to prowadzić do emocjonalnego dystansu, ambiwalencji w związkach lub trudności w pełnym zaangażowaniu się w relację.

Kolejnym mechanizmem jest nadkontrola. W warunkach chaosu rodzinnego kontrolowanie otoczenia bywało jedynym sposobem obniżania lęku i utrzymania względnego poczucia stabilności. W dorosłych relacjach potrzeba kontroli może jednak utrudniać zaufanie, elastyczność i spontaniczność, prowadząc do napięć i poczucia przeciążenia odpowiedzialnością.

U DDA można zaobserwować także unikanie konfliktów. W dzieciństwie konflikty często wiązały się z eskalacją przemocy, agresją lub emocjonalnym chaosem. W efekcie konflikt został zapamiętany jako zagrożenie, a nie naturalny element relacji. W dorosłości może to skutkować tłumieniem własnych potrzeb, wycofywaniem się z trudnych rozmów oraz trudnością w konstruktywnym wyrażaniu emocji.

Istotnym obszarem jest również nadodpowiedzialność. Doświadczenie parentyfikacji i konieczność przejmowania ról dorosłych sprawiają, że wiele Dorosłych Dzieci Alkoholików w relacjach bierze na siebie zbyt wiele, odpowiada za emocje innych, rezygnuje z własnych potrzeb i odczuwa poczucie winy, gdy próbuje zadbać o siebie.

Opisane mechanizmy były w dzieciństwie formą przystosowania i pozwalały przetrwać w trudnym środowisku. W dorosłym życiu często jednak utrudniają budowanie satysfakcjonujących, bezpiecznych relacji. Praca terapeutyczna nie polega na rozpoznaniu tych wzorców, zrozumieniu ich genezy i stopniowym budowaniu nowych, bardziej adekwatnych sposobów bycia w relacji.

05/01/2026

Zgodnie z danymi Krajowego Centrum Przeciwdziałania Uzależnieniom (KCPU) opracowanymi na podstawie danych GUS, w 2023 roku średnie spożycie alkoholu w Polsce wyniosło 8,93 litra czystego alkoholu na jednego mieszkańca. Był to spadek w porównaniu z rokiem 2022 (9,37 l) oraz rokiem 2021 (9,73 l), co wskazuje na krótkoterminowy trend spadkowy.

Najczęściej spożywane jest piwo (ok. 75% rynku, wg danych z 2022 r.), a następnie wódka i wino, przy czym spożycie alkoholi spirytusowych stale rośnie od 20 lat, podobnie jak ogólne spożycie na przestrzeni ostatnich dwóch dekad

Mężczyźni piją średnio 3-3,6 razy więcej niż kobiety, spożywając ok. 18,4 l czystego alkoholu rocznie (mężczyźni) vs 5,6 l (kobiety).

31/12/2025

👉Dla osób będących w trakcie leczenia uzależnienia okres sylwestrowy może stanowić szczególne wyzwanie. W naszej kulturze Sylwester jest silnie powiązany z alkoholem, rytuałami picia oraz przekonaniem, że właśnie w ten sposób powinno się świętować. W efekcie osoby utrzymujące abstynencję mogą doświadczać zwiększonego napięcia, niepokoju, natrętnych myśli o alkoholu, a niekiedy także poczucia wykluczenia lub straty.

Warto podkreślić, że pojawianie się takich reakcji nie oznacza braku postępów w terapii. Są one naturalną odpowiedzią psychiki i organizmu na sytuację, która przez wiele lat była kojarzona z piciem. Pamięć nawykowa uruchamia się automatycznie, niezależnie od świadomych decyzji i aktualnej motywacji do trzeźwości.

🟢Jednocześnie coraz wyraźniej widać, że trzeźwy Sylwester staje się realną i coraz popularniejszą alternatywą. Wiele środowisk samopomocowych organizuje w tym czasie spotkania i zabawy bez alkoholu, dając możliwość spędzenia tego dnia w gronie osób, które rozumieją specyfikę uzależnienia i nie wymagają tłumaczenia swoich wyborów. Kontakt z innymi ludźmi dbającymi o trzeźwość pełni ważną funkcję ochronną i znacząco zmniejsza poczucie osamotnienia.

Sylwester nie musi być czasem rozliczeń, podsumowań ani podejmowania ważnych życiowych decyzji. Można potraktować go jako moment wytchnienia od nadmiernej refleksji i surowego oceniania siebie. Zbyt duże obciążenie emocjonalne i poznawcze sprzyja wzrostowi napięcia, a tym samym może zwiększać ryzyko nawrotu.

Pierwszy trzeźwy Sylwester może być doświadczeniem trudnym, ale może okazać się również momentem wzmacniającym. Przeżycie tego czasu bez alkoholu może przynieść poczucie ulgi, sprawczości oraz rosnące zaufanie do siebie. Z każdym kolejnym rokiem napięcie zazwyczaj słabnie, a trzeźwe świętowanie staje się coraz bardziej naturalne.

Jeśli w tym okresie pojawiają się wątpliwości, lęk lub potrzeba rozmowy, warto sięgnąć po wsparcie. Proces zdrowienia nie polega na radzeniu sobie w pojedynkę, lecz na stopniowym budowaniu sieci relacji, które pomagają utrzymać trzeźwość i poczucie bezpieczeństwa

Dbajcie o siebie! 💚

17/12/2025

👉 W procesie wychodzenia z uzależnienia dużą rolę odgrywają wyzwalacze. Określa się nim różnego rodzaju bodźce, które mogą wiązać się z pojawieniem się napięcia, głodu substancji lub myśli o powrocie do dawnych zachowań. Nie są one jedynym ani bezpośrednim powodem nawrotu, ale jednym z elementów, które warto brać pod uwagę, próbując lepiej zrozumieć własne reakcje.

🔹 Wyzwalacze mogą dotyczyć zarówno tego, co dzieje się wewnątrz, jak i tego, co pochodzi z otoczenia. Czasem są związane z emocjami takimi jak smutek, lęk, złość czy poczucie osamotnienia. Innym razem mogą pojawiać się w stanach mniej wyraźnych, takich jak zmęczenie, nuda, przeciążenie obowiązkami albo brak jasnej struktury dnia. Zdarza się również, że impulsem staje się konkretna myśl lub wspomnienie.

🔹 Znaczenie może mieć także środowisko, w którym funkcjonujemy. Miejsca, sytuacje społeczne, relacje czy codzienne rytuały mogą przywoływać skojarzenia z okresem używania substancji lub zachowań uzależniających. Może dziać się to w sposób nieświadomy. Organizm może reagować napięciem lub niepokojem, zanim pojawi się refleksja, skąd ta reakcja się bierze.

🔹 W procesie trzeźwienia bywa, że sama motywacja i chęć zmiany nie wystarczają do utrzymania poczucia stabilności w różnych sytuacjach. Pojawienie się myśli o użyciu lub impulsu nie oznacza braku postępów w procesie zdrowienia. Może być raczej sygnałem, że dana sytuacja, emocja lub kontekst wymagają uważniejszego przyjrzenia się i innego sposobu zadbania o siebie.

👉 Istotną rolę odgrywają również codzienne wybory, sposób organizowania dnia, relacje, ilość odpoczynku czy sposób reagowania na stres. W tym kontekście warto zwrócić uwagę na znaczenie dalszej terapii po zakończeniu pobytu w ośrodku. Warunki leczenia stacjonarnego zapewniają strukturę i bezpieczeństwo, natomiast powrót do codziennego życia wiąże się z nowymi sytuacjami, relacjami i wyzwaniami. To właśnie wtedy wyzwalacze związane z otoczeniem, emocjami i codziennymi decyzjami mogą stać się bardziej widoczne.

10/12/2025

👉Święta Bożego Narodzenia to dla wielu osób czas radości, bliskości i rodzinnych tradycji. Jednak dla osób zmagających się z uzależnieniem ten okres może być jednym z najtrudniejszych momentów w roku. Pojawia się natłok emocji, presja, oczekiwania ze strony rodziny, a równocześnie poczucie samotności i liczne okazje do sięgania po substancje. To, co dla jednych jest spokojnym, świątecznym czasem, dla innych staje się pasmem wyzwalaczy.

Osoby, które czują już potrzebę zmiany, które zaczynają w tym okresie myśleć o leczeniu, przekonują same siebie, że rozpoczną terapię dopiero po Nowym Roku. Pojawia się myśl, że skoro święta są tak blisko, to „nie ma sensu teraz zaczynać”, że „to tylko kilka dni, które jeszcze trzeba jakoś przetrwać”, albo że „nie wypada” spędzać świąt w ośrodku. Jednak warto zastanowić się, czy święta w czynnym uzależnieniu rzeczywiście mają sens?

Zdarza się, że mimo szczerych chęci świąteczne dni wyglądają podobnie jak wcześniej. Napięcie, poczucie winy i próby nadmiernej kontroli potrafią wtedy zdominować cały okres świąteczny, nawet jeśli pojawia się silne pragnienie, by było inaczej.
Dlatego właśnie tak ważne jest, aby nie odkładać leczenia na później. Rozpoczęcie terapii w grudniu nie oznacza utraty świąt. W ośrodku również przeżywamy ten czas, ale robimy to w sposób bezpieczny. Święta w ośrodku mają zupełnie inny charakter niż te, które toczą się w cieniu uzależnienia. Towarzyszą Ci ludzie, którzy naprawdę rozumieją Twoje doświadczenia, bo sami zmagają się z podobnymi trudnościami. Panuje atmosfera wsparcia, zrozumienia i życzliwości, która pozwala po raz pierwszy od dawna odetchnąć i poczuć, że nie jesteś sam w tym, co przeżywasz. Warto również pamiętać, że czas spędzony w terapii w okresie świątecznym może stać się początkiem zupełnie nowych świątecznych doświadczeń w przyszłości.

Jeśli zdecydujesz się na zmianę teraz, istnieje realna szansa, że kolejne święta będą już zupełnie inne. Podjęcie leczenia nie jest poświęceniem świąt. Jest inwestycją w to, aby następne naprawdę mogły stać się czasem radości i bliskości, a nie walki z uzależnieniem. Jeśli czujesz, że potrzebujesz pomocy, ten moment jest wystarczająco dobry, by ją rozpocząć. 💚

08/12/2025

👉🏼Terapia grupowa tworzy przestrzeń, w której osoba uzależniona po raz pierwszy od dawna może doświadczyć akceptacji, zrozumienia i autentycznej obecności drugiego człowieka. To bezpieczne, stabilne środowisko pozwala obniżyć napięcie, zredukować lęk i otworzyć się na realną pracę nad sobą. Wspólnota doświadczeń sprawia, że pacjent przestaje czuć się samotny w swojej walce. Zaczyna rozumieć, że jego myśli, emocje i trudności nie są wyjątkowe, a to przynosi ogromną ulgę i zmniejsza wstyd, który często stoi na drodze do zdrowienia.

Grupa staje się również lustrem, w którym można zobaczyć swoje zachowania i mechanizmy obronne w zupełnie nowy sposób. Reakcje innych uczestników pomagają dostrzec to, co dawniej było niewidoczne lub wypierane. To właśnie ta konfrontacja z własnymi schematami otwiera drogę do zmiany. Jednocześnie terapia grupowa wspiera odbudowę i wzmacnianie relacji interpersonalnych, które w wyniku uzależnienia mogły ulec osłabieniu albo całkowitemu zerwaniu. W bezpiecznych warunkach można na nowo uczyć się komunikacji, wyrażania emocji, wyznaczania granic i proszenia o pomoc. 💚

Regularne uczestnictwo w grupie wzmacnia poczucie odpowiedzialności za własny proces zdrowienia. Obserwowanie wysiłku innych staje się motywacją i przypomnieniem, że zmiana jest możliwa. Grupa daje nadzieję, ale też trzyma w prawdzie.Dzięki temu pojawia się przestrzeń do budowania świadomości i sprawczości. 👥

Terapia grupowa pozwala również spojrzeć na siebie z zupełnie nowej perspektywy. W relacji z innymi często ujawniają się emocje, które trudno zauważyć w codzienności. To właśnie tam, w obecności osób, które przechodzą podobną drogę, zaczyna się proces głębokiego rozumienia siebie. Z czasem pacjent odkrywa, że nie tylko wychodzi z uzależnienia, ale też stopniowo odbudowuje swoje życie, relacje i poczucie własnej wartości.

05/12/2025

Ze mną się nie napijesz?
Co ci jest? Stało się coś?
Bo przecież co może być aż tak ważne, żeby nie móc się napić…

Często zadajemy to pytanie bez zastanowienia, traktując je jak niewinną ciekawość czy żart, nie zdając sobie sprawy, jak wiele napięcia może wywołać po drugiej stronie. W kulturze, w której picie bywa normą, każde odstępstwo od niej potrafi budzić niepotrzebne komentarze. Tymczasem dla wielu osób takie pytania są jak sygnał, że muszą się tłumaczyć, usprawiedliwiać albo bronić swoich wyborów.

Warto pamiętać, że decyzja o abstynencji jest wyborem osobistym, nierzadko głęboko przemyślanym i zakorzenionym w czyichś doświadczeniach, emocjach czy wartościach. Nikt nie musi ujawniać, z czym aktualnie się mierzy ani jakie ma powody, by powiedzieć „nie”.

Abstynencja może wynikać z bardzo różnych przyczyn. Dla jednych to obawa przed utratą kontroli czy ryzykiem uzależnienia. Dla innych trudne, bolesne wspomnienia, które powracają, gdy alkohol pojawia się w ich otoczeniu. Są też osoby, które po prostu chcą zadbać o swoje samopoczucie następnego dnia i uniknąć kaca.

Niektórzy z kolei kierują się zdrowiem, stylem życia, leczeniem, treningami, ciążą, pracą nad sobą lub świadomą decyzją o zmianie sposobu funkcjonowania. Jak widzisz lista powodów jest długa, ale w rzeczywistości nie powinna mieć znaczenia. Proste „nie piję” lub „dziękuję, nie chcę” powinno być wystarczającą odpowiedzią.
Naciskanie na kogoś, aby zmienił swoje zdanie, jest nie tylko formą braku szacunku, ale także narzucaniem niepotrzebnego stresu.
A dopytywanie „Dlaczego nie pijesz?” jest kompletnie nie na miejscu.

Nikt nie ma obowiązku tłumaczenia swoich decyzji. Każdy z nas ma prawo dbać o swoje granice i o to, czego w danej chwili potrzebuje. Normalizujmy trzeźwość i traktujmy ją jak zupełnie naturalny wybór.

Tworząc przestrzeń bez presji, dajemy innym poczucie bezpieczeństwa i akceptacji. A to właśnie w takiej atmosferze ludzie mogą być naprawdę sobą, czując, że są mile widziani niezależnie od tego, co mają w swojej szklance.

01/12/2025

🧠Nasz mózg posiada system odpowiedzialny za motywację i odczuwanie przyjemności - układ nagrody. To on sprawia, że czujemy satysfakcję po zrobieniu czegoś dobrego, że chce nam się działać, rozwijać, budować relacje, angażować w pasje. W naturalnych warunkach układ nagrody wspiera to, co służy naszemu życiu i zdrowiu.

👉Kiedy jednak zaczynamy dostarczać mózgowi bardzo silnych, nienaturalnych bodźców takich jak używki, kompulsywne zachowania czy szybkiej ulgi od trudnych emocji, układ nagrody zaczyna reagować inaczej. Substancja lub zachowanie wywołuje intensywny wyrzut dopaminy, dużo silniejszy niż ten, który pojawia się podczas zwykłych, codziennych przyjemności. Mózg zapamiętuje ten efekt jako coś wyjątkowo skutecznego i zaczyna traktować go jako priorytet.

Z czasem naturalne źródła radości przestają wystarczać. To, co kiedyś dawało satysfakcję jak relacje, pasje, sukcesy, odpoczynek zaczyna być zbyt słabe, niewystarczające. Mózg przyzwyczaja się do intensywnej stymulacji i domaga się jej coraz częściej.

🔴Stopniowo pojawia się też utrata kontroli. Układ nagrody traci swoją pierwotną funkcję zamiast motywować nas do rozwoju i zdrowych działań, zaczyna kierować energię tylko w jedną stronę. W stronę tego, co przynosi natychmiastową ulgę. Z czasem najważniejsze staje się już nie to, by poczuć przyjemność, ale by uniknąć dyskomfortu. Zachowanie uzależniające czy używanie substancji przejmują rolę sposobu na regulowanie emocji, redukcję napięcia, ucieczkę od pustki lub bólu.

W efekcie rzeczywistość zaczyna tracić barwy. Pojawia się obojętność, zniechęcenie, trudność w doświadczaniu radości. To moment, w którym uzależnienie odbiera dostęp do naturalnych źródeł sensu, budując jednocześnie coraz silniejszą zależność od jednego sposobu radzenia sobie.

Choć te zmiany w mózgu są poważne, nie oznacza to, że są nieodwracalne. Układ nerwowy pozostaje plastyczny, może się przebudowywać, uczyć na nowo, odzyskiwać równowagę. Proces zdrowienia polega m.in. na przywracaniu normalnej wrażliwości układu nagrody, odbudowywaniu zdolności czerpania przyjemności z codziennego życia, uczeniu się regulowania emocji w inny sposób niż poprzez destrukcyjny nawyk.

28/11/2025

👉🏼 Nie każda osoba, która sięga po alkohol, jest uzależniona. Sam fakt picia nie stanowi jeszcze o problemie. W terapii zwracamy uwagę nie tylko na to, ile ktoś pije, ale przede wszystkim, dlaczego, w jakich sytuacjach oraz jaką funkcję alkohol zaczyna pełnić w jego życiu. To właśnie funkcja picia a nie ilość jest jednym z kluczowych elementów pozwalających odróżnić okazjonalne używanie od procesu, w którym może zacząć rozwijać się uzależnienie.

Osoba, która pije okazjonalnie, zwykle może pić, ale może też bez większego wysiłku z tego zrezygnować. Alkohol nie jest wtedy głównym sposobem radzenia sobie ze stresem czy napięciem. ❗️Uzależnienie zaczyna się wtedy, gdy alkohol stopniowo staje się narzędziem regulowania emocji. Osoba może zauważyć, że coraz częściej sięga po alkohol wtedy, gdy jest zmęczona, zestresowana, przytłoczona lub samotna lub staje się jedyną formą rozrywki. W takich momentach alkohol pełni funkcję ulgi, nagłego uspokojenia lub odcięcia od trudnych przeżyć. Z czasem potrzeba picia zaczyna pojawiać się automatycznie w odpowiedzi na napięcie, a wewnętrzna przestrzeń, która wcześniej była zarezerwowana na inne sposoby radzenia sobie, ulega zawężeniu.

🔴 W procesie rozwijania się uzależnienia ważną rolę odgrywa utrata kontroli. Polega ona na coraz większej trudności w zatrzymaniu się. Osoba może próbować, obiecywać, ale postanowienia stają się coraz trudniejsze do utrzymania. To moment, w którym decyzje logiczne i zdroworozsądkowe przegrywają z narastającą potrzebą ulgi lub odciążenia psychicznego. W terapii często zaznaczamy, że to nie brak silnej woli, ale zmiana w mechanizmach działania emocji i nagrody w mózgu.

Kolejnym elementem, który odróżnia picie okazjonalne od uzależnienia, jest wpływ alkoholu na codzienne funkcjonowanie. Jeżeli picie zaczyna odbijać się na relacjach, obowiązkach, zdrowiu lub nastroju, jest to sygnał, że alkohol zaczął odgrywać zbyt dominującą rolę. Nie oznacza to jeszcze pełnoobjawowego uzależnienia, ale pokazuje, że picie przestaje być neutralnym elementem życia. Ważne jest także to, że osoby z rozwijającym się uzależnieniem zaczynają planować dzień w taki sposób, aby mieć możliwość wypicia alkoholu.

👉🏼 Nie każdy, kto pije, jest uzależniony. Jednak, kiedy alkohol zaczyna pełnić funkcję regulowania emocji, kiedy pojawia się potrzeba ulgi, trudność w zatrzymaniu się lub stopniowe odsuwanie innych obszarów życia na dalszy plan, warto przyjrzeć się temu bliżej.

̇nienia

25/11/2025

Wokół psychoterapii uzależnień narosło wiele przekonań, które często zniechęcają ludzi do skorzystania z pomocy lub powodują, że trafiają do niej dopiero wtedy, gdy konsekwencje uzależnienia są już bardzo dotkliwe.

Pierwszym z często spotykanych mitów jest przekonanie, że „na terapię idą tylko osoby, które już straciły wszystko”. W rzeczywistości terapia uzależnień jest przeznaczona dla osób na każdym etapie trudności, zarówno tych, które dopiero zauważają pierwsze sygnały problemu, jak i tych, które zmagają się z pełnoobjawowym uzależnieniem. Wczesna pomoc nie jest przesadą, wręcz przeciwnie, daje szansę na zatrzymanie procesu uzależnienia, zanim zacznie on znacząco wpływać na relacje, pracę i zdrowie. Terapia nie jest ostatnim przystankiem, ale miejscem, w którym można zatrzymać się i zrozumieć, co prowadzi do sięgania po nałóg na każdym etapie uzależnienia.

Drugim popularnym mitem jest myśl: „terapeuta będzie mnie oceniać albo mówić, jak mam żyć”. W rzeczywistości terapia uzależnień opiera się na relacji opartej na szacunku i zaufaniu. Terapeuta nie narzuca gotowych rozwiązań, ale pomaga zrozumieć, jakie funkcje pełni nałóg, jakie emocje stoją za potrzebą używania i co realnie może wspierać proces zmiany. Ważnym elementem terapii jest odkrywanie własnych zasobów i stopniowe odzyskiwanie poczucia wpływu na swoje życie. To proces, w którym osoba uczy się lepiej rozumieć siebie, a nie proces, w którym ktokolwiek ją poucza.

Trzeci mit dotyczy przekonania, że „terapia to tylko mówienie o problemie, a i tak wszystko zależy ode mnie”. Faktycznie, zmiana zawsze wymaga zaangażowania osoby, ale terapia jest miejscem, które realnie wspiera ten proces. W bezpiecznej relacji można nauczyć się nowych sposobów radzenia sobie z emocjami, rozpoznawania sygnałów nawrotu, pracy z impulsywnością i odbudowy relacji. W praktyce to właśnie wsparcie terapeutyczne pozwala przerwać samotne zmaganie się z uzależnieniem. Terapia daje strukturę, narzędzia i przestrzeń, których nie da się wypracować samemu.

23/11/2025

👉🏼Współczesne ujęcia alkoholizmu wskazują, że nie jest to wyłącznie problem jednostki, lecz zjawisko wielowymiarowe, które przenika kontekst społeczny, rodzinny, ekonomiczny oraz kulturowy. Badacze podkreślają, że uzależnienie od alkoholu prowadzi nie tylko do zaburzeń funkcjonowania psychicznego i fizycznego, lecz także do dezorganizacji życia rodzinnego, pogorszenia sytuacji ekonomicznej czy zaniedbywania obowiązków społecznych.

🟢Szacuje się, że w Polsce żyje około 800 tys. osób uzależnionych, natomiast liczba członków rodzin dotkniętych problemem alkoholowym może wynosić nawet 2 miliony. Dane te ukazują skalę zagrożenia oraz konieczność traktowania alkoholizmu jako problemu zdrowia publicznego, a nie jedynie indywidualnego zaburzenia.

Światowa Organizacja Zdrowia od lat prowadzi działania zmierzające do standaryzacji klasyfikacji zaburzeń związanych z używaniem alkoholu. W klasyfikacjach ICD i DSM termin „uzależnienie od alkoholu” został szczegółowo opisany jako zespół obejmujący przymus picia, rozwijanie tolerancji, występowanie objawów abstynencyjnych, a także kontynuowanie spożycia mimo świadomości negatywnych konsekwencji zdrowotnych i społecznych.

WHO definiuje uzależnienie od alkoholu jako przewlekłą chorobę polegającą na utracie kontroli nad spożyciem alkoholu, mimo wiedzy o jego negatywnym wpływie na zdrowie i funkcjonowanie. Współcześnie alkoholizm stanowi złożony zespół zaburzeń destrukcyjnie oddziałujących nie tylko na jednostkę, ale także jej otoczenie rodzinne, społeczne i kulturowe.

⸻
📖 Źródła:
- Alkoholizm jako patologia społeczna - aspekt lokalny i krajowy, red. A. Maj, Wydawnictwo Naukowe Humanitas, Sosnowiec 2018.
- P. Ledwojćik (red.), Alkoholizm jako zjawisko patologiczne zagrażające bezpieczeństwu, Humanum, 2018.
- World Health Organization, Alcohol fact sheet, dostęp: 02.02.2025.

Adres

Ulica Świerkowa 13
Lesznowola
05-506

Telefon

+48502362032

Strona Internetowa

https://www.osrodek-insieme.pl/

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Insieme Ośrodek Terapii Uzależnień umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skontaktuj Się Z Praktyka

Wyślij wiadomość do Insieme Ośrodek Terapii Uzależnień:

Skróty

Chcesz aby twoja praktyka była na górze listy Klinika w Lesznowola?

Udostępnij

Kategoria

Usługi związane ze zdrowiem psychicznym