14/02/2026
„Duszo, co uleciałaś”
Emilia Sidorowicz-Kułak
Chcę napisać
o duszy Co uleciała.
Nie umiała krzyknąć,
Gdyż była,
Zbyt mała.
Poznana jedynie,
przez Serce
Matki swojej,
Oczy przodków
I Ojca dłonie.
Chcę napisać o duszy,
Co uleciała.
Tej, co być chciała,
Lecz była za mała.
Za mała,
Na świat dużych.
Dobrych,
I tych
Złych,
Ludzi.
Dziś matka Twoja,
Choć tak by chciała,
Przy Tobie się nie obudzi,
Bo byłaś za mała.
Duszo,
Co uleciałaś.
Teraz z kolegą
I koleżanką,
Na chmurze czystej,
Bawisz się,
Do piasku łopatką.
W klasy gracie,
Gumę,
Nóżkami plączecie.
Śmiech Wasz słychać,
Na całym świecie.
Lecz pamiętaj tam,
Choć jesteś,
Gdzie Boga serce…
Dziś matka Twoja
Choć tak by chciała,
Przy Tobie się nie obudzi,
Bo byłaś za mała.
Duszo,
Co uleciałaś…