23/02/2026
Pamiętam mamę, która przyszła do mnie i powiedziała że nie poznaję własnego dziecka. Jest ciągle złe. O wszystko się obraża. Zamknęło się w pokoju.
Zaczęłyśmy rozmawiać. Okazało się, że to „złe zachowanie” trwa już kilka tygodni. Że córka przestała chodzić na zajęcia, które kiedyś kochała. Że wieczorami długo nie może zasnąć. Że rano nie ma siły wstać.
To była depresja.
Depresja u dzieci bardzo rzadko wygląda tak, jak sobie wyobrażamy. Często nie ma łez. Jest złość. Drażliwość. Wycofanie. Zmęczenie.
Na co warto zwrócić uwagę?
- Dziecko jest przygnębione, płaczliwe albo wybuchowe bez wyraźnego powodu.
- Przestaje cieszyć się tym, co wcześniej dawało radość.
- Unika rówieśników, izoluje się, spędza dużo czasu samo w pokoju.
- Pojawiają się problemy z zasypianiem, częste wybudzanie się w nocy albo nadmierna senność i trudność z porannym wstawaniem.
- Je dużo mniej niż wcześniej albo zaczyna się objadać. Widać wyraźną zmianę w nawykach żywieniowych.
- Często mówi: „nie mam siły”, „nie chce mi się”, szybko się męczy nawet przy prostych czynnościach.
- Trudniej mu się skupić, zapomina o zadaniach, pogarszają się wyniki w nauce.
- Pojawiają się zdania typu: „jestem beznadziejny”, „nic mi nie wychodzi”, „nikt mnie nie lubi”.
- Obwinia się za sytuacje, na które nie ma wpływu. Każdy błąd przeżywa bardzo mocno.
- Pojawiają się częste bóle brzucha, głowy, nudności mimo że badania nie pokazują przyczyny medycznej.
- Pojawiają się wypowiedzi o śmierci lub bezsensie życia.
To zawsze sygnał alarmowy i wymaga pilnej konsultacji ze specjalistą.
Jeśli coś Cię niepokoi warto skonsultować się z psychologiem dziecięcym lub psychiatrą dziecięcym. Wcześnie udzielone wsparcie naprawdę ma ogromne znaczenie.
depresja u dzieci, objawy depresji, zdrowie psychiczne, psychologia dziecka, wsparcie dla rodziców, emocje dziecka, trudne zachowania
