Autentyczna obecność

23/02/2022

Depresja to martwy punkt. Depresja to miejsce mocy. Depresja to ściana/dno. Miejsce które czasem odwiedzasz żeby usłyszeć stop. Od swojego ciała. Od procesu. Od pola. Jest też, a może przede wszystkim, chorobą, i bywa chorobą śmiertelną.
Lądowałam w nim wiele razy. Za każdym razem więcej wiedząc o niej i o sobie. Nauczyła mnie życia falami, wybaczania sobie, przeżywania smutku.
To, że masz zgodę na to, że ona przychodzi, nie jest jednak równoznaczne z tym że jest ona tylko informacją, którą należy przyjąć. To informacja - zadziałają. Choć może rodzaj działania musi być zupełnie inny niż dotąd, i niżby się wydawało.
Depresję się leczy. Nie spacerami i pozytywnym nastawieniem, tylko terapią, farmakoterapią, lub jednym i drugim.
Depresja jest nauczycielem, ale niezwykle wymagającym i trudnym. To nie jest lekcja, którą można odrobić samemu. Proś o pomoc. Prosić o pomoc to odwaga, i "radzenie sobie", choć umysł podszeptuje w takich momentach że jest odwrotnie.

Nie daj się zabić.

26/07/2020

Czytam i się zachwycam.
Toż to autentycznie Szczere Złoto.

08/02/2020

Jestem poruszona.

03/02/2020

Czytałam i płakałam.
Bądźmy czujni i czuli.
https://wiadomosci.onet.pl/tylko-w-onecie/milosc-w-czasach-zarazy/nbqxxwm?utm_source=onet40&utm_medium=referral&utm_campaign=share_from_list&fbclid=IwAR0SBZyF19cmWLKC4PYas1Pm0-cXoXwnAVKZRvB1XxBjg8qevpgYFIus29I

27/12/2019

Odpoczywajmy.

Wishing you rest and recharging!
Make sure to take some time to REFLECT too!
2020, here we come! ❤️✨

06/04/2019

Dziś o strajku.
Polska szkoła jest beznadziejna. Jest systemem archaicznym, do tego niespójnym, i rozpadającym się wskutek coraz to nowych reform, zmian i tym podobnych. Co jest wspólnym mianownikiem całego zła, które się dzieje w szkołach? Brak zaufania.
Nie ufamy. Uczniom, że nie zgłupieją bez nadzoru. Nauczycielom, że umieją pracować jak nie złożą tysiąca raportów z każdego kroku. Dyrektorom, że dołożą starań, by praca szła sprawnie. Rodzicom, że rozumieją co dobre dla ich dzieci. Podżegamy jedne z tych grup przeciwko drugim.
Uważam, że ten strajk to wspaniała rzecz. Która uczy dzieci więcej niż kilka zawieszonych lekcji. Uczy nasze dzieci, że godność ludzka to coś, w obronie czego warto stanąć. Że naprawdę nie wolno pluć tym nauczycielom do miski i oczekiwać że to zniosą, bo nauczyciel to służba i nie można kosztem dzieci. To nie jest ani trochę kosztem dzieci, to dzieci uczy życia (ktoś już powiedział że kosztem dzieci jest współczesny kształt szkoły, czy raczej bezkształt).
Dyrektorzy szkół nie są cudotwórcami, więc nie zorganizują opieki, czy napiszecie skargę do JST, czy nie. JST są po stronie nauczycieli, bo dźwigają koszty wygibasów MEN, i fakt, że ministerstwo szczuje jednych na drugich za pomocą trzecich jest okazją do sprawdzianu solidarności społecznej.
Jeżeli naprawdę nie masz co zrobić z dzieckiem, ogłoś to na lokalnej grupie. Ale najpierw:
- Sprawdź czy w Twojej szkole będą nauczyciele
- Sprawdź czy będzie otwarta.
Jeżeli tak:
- Przynieś ciasto
- Spakuj dziecku planszówki i inne gry i zabawki
Jeżeli nie:
- Zapytaj dyrektora czy mogłaby być
- Zapytaj na lokalnej grupie kto z rodziców mógłby pomóc
- Dalej jak powyżej.

Gwarantuję Wam, że Wasze dzieci mają się ok ze strajkiem nauczycieli. Chętnie zobaczą w nich ludzi, tak samo pod butem systemu, jak oni sami, na co dzień w głębokiej bezradności. Odpuśćmy sobie te wszystkie nastawianie jednych "nas" przeciwko innym "im". Poczujmy się razem. Zróbmy coś dla naszych dzieci, naszych szkół, naszej społeczności, naszych relacji. Zaufajmy sobie.

27/03/2019

Przeczytałam dziś tytuł artykułu: "psychiatrzy dziecięcy nie wytrzymują psychicznie". Zatrważające. Jak zatem wytrzymać mają dzieci? Przypominam że szpital psychiatryczny jest instytucją totalną, wedle definicji Goffmana. Czyli taką gdzie jedna grupa ma przywileje, których nie ma druga, i ta bez przywilejów nie jest tam dobrowolnie. Nie wytrzymuje przygotowana merytorycznie grupa uprzywilejowana...
Link w komentarzu, bo jego meritum nie o pacjentach, tylko ogólnym stanie psychiatrii polskiej.

18/03/2019

Dokładnie rok temu udostępniłam ten tekst. Idealnie zamknął proces przez który przechodziłam w ramach treningu interpersonalnego Holistyczna Szkoła Trenerów, a decyzja, by do niej dołączyć - także wynikła z podążania i zmiany w moim życiu.
Bardzo dużo nauczyłam się o tu i teraz. I tego nauczenia się efektem stał się drugi człon nazwy mojego projektu. OBECNOŚĆ. Bycie, obecność, dostrzeganie - wtedy gdy rzeczy zachodzą. Bycie w tym co się pojawia. AUTENTYCZNA jest o tym, co napisała Brene Brown w udostępnionym fragmencie. O tym, że nie chcesz już żyć inaczej. Że wybór ten jest już na zawsze, jest rewolucją, której pragniesz i którą przeklinasz.
Lepsze zrobione niż doskonałe, więc puszczam w świat. To jest przestrzeń, w której zamierzam się realizować. Zawodowo. W autentycznym byciu. W relacji, w kontakcie, lub w samotności. Z ludźmi, roślinami, glebą, zwierzętami. Z ideą.
Długie lata gromadziłam narzędzia, i ciągle myślałam że JUŻ NIEBAWEM będę dość dobra, by coś robić. By iść za sobą. Będę miała dyplom, certyfikat, jakąś tajemną granicę, za którą jest kompetencja. Pewna i potwierdzona. Teraz już wiem, że już niebawem nigdy nie jest TERAZ, a każdy dyplom, certyfikat etc potwierdza że jestem dość dobra w czyjejś ocenie, z czyjegoś czegoś.
A AUTENTYCZNA OBECNOŚĆ jest całkowicie moja. I tylko ja znam kryteria pozwalające być dostatecznie dobrą by to robić. I dałam sobie certyfikat.