Dobro Dziecka

23/09/2025

Poniżej mój komentarz do reformy “edukacji zdrowotnej”, postawy Barbary Nowackiej oraz szkoły.

Od początku. Czym jest edukacja zdrowotna?

EZ to nowy przedmiot, który od 1 września 2025, zastępuje wychowanie do życia w rodzinie (WDŻ).
Zakres
• wartości i postawy,
• zdrowie fizyczne i psychiczne,
• aktywność fizyczna,
• odżywianie i dojrzewanie,
• zdrowie seksualne,
• profilaktyka uzależnień,
• bezpieczeństwo cyfrowe.

W tym roku szkolnym przedmiot jest nieobowiązkowy, rodzice i pełnoletni uczniowie mogą zrezygnować do 25 września składając deklarację.

Reakcje społeczne i polityczne

Zaobserwowano w debacie duże kontrowersje, szczególnie ze strony Kościoła (Episkopatu) oraz partii konserwatywnych, które krytykują przedmiot, mówią o “seksualizacji”, “łamaniu sumienia”, itp.

(minister edukacji)

Stanowisko
Ministra utrzymuje, że edukacja zdrowotna jest potrzebna, że chroni przed nadużyciami informacyjnymi, przed “pornolobby”, czyli że daje uczniom rzetelną wiedzę vs chaotyczne treści w sieci, co jest oczywiste.

podkreśla, że podstawę programową należy przeczytać, bo krytycy często opierają się o lęki, nie o treści, co mogę osobiście potwierdzić.

zaznacza, że lepiej, iż przedmiot jest nieobowiązkowy na start, bo to daje pewną przestrzeń (chroni szkołę, uczniów, nauczycieli) na rozruch i ogranicza opór społeczny. Pełna zgoda.

Uważam, że holistyczne podejście EZ obejmuje aspekty zdrowia całego człowieka. Psychiczne, fizyczne, środowiskowe, społeczne, a to odpowiada realiom, gdzie młodzież żyje w świecie, w którym dieta, uzależnienia, dobrostan psychiczny, internet, media społecznościowe są częścią codzienności. - Trzeba edukować. Jasna sprawa.

Edukacja, która ignoruje te elementy, po prostu się nie przystosowuje, a wcześniejsza edukacja może pomóc zapobiegać problemom (np. uzależnieniom, zachowaniom ryzykownym, problemom z samoakceptacją).

Oczywistym jest że dzieci i młodzież i tak znajdują informacje w internecie, w mediach społecznościowych, często z błędami, mitami i dezinformacją. Źródła bywają szkodliwe lub zagrażające. Szkoła może i powinna być miejscem, gdzie wiedza będzie przekazywana przez kompetentnych nauczycieli, filtr oparty na badaniach, dostosowany do wieku ucznia.

Wielu rodziców może czuć się nieprzygotowanych, mieć luki wiedzy albo być pod presją społecznego tabu. Szkoła jako przestrzeń edukacyjna może pomóc wypełnić te braki. Inna sprawa, to kompetencje wychowawcze rodziców. Tutaj jako społeczeństwo mamy luki, co wpływa na szkodliwe decyzje o wypisywaniu dzieci z zajęć. Niestety. Sprawa wymaga reformy.

Niestety wiele osób także krytykuje program, nie znając jego treści. To rodzi strach, plotki, opory ideologiczne. Wierzę że zajęcia będą prowadzone profesjonalnie, z wrażliwością, bez uprzedzeń.

Nieobowiązkowość chroni przed konfliktem, ale sprawia, że przedmiot może być marginalizowany. W małych miejscowościach, w środowiskach o dużej sile oporu religijnego lub konserwatywnego, rodzice mogą masowo wypisywać dzieci, co skutecznie pozbawi wielu uczniów dostępu do tych treści. To nasila nierówności.

Niestety temat staje się kartą przetargową między partiami, Kościołem, ugrupowaniami ideologicznymi, co wpływa na polaryzację, zamiast konstruktywnej debaty. Dzieci i nauczyciele są “przeciągani przez linę” wśród narracji z dużym ładunkiem emocjonalnym.

Emocje są silne, bo temat choć nie dotyka wprost wartości i tożsamości, to jest kojarzony tendencyjnie, co rodzi obawy rodziców, ale często nie dotyka merytoryki bo wielu uczestników nie zna podstawy programowej, albo myli pojęcia (owulacja, polucja itp.).

Episkopat i osoby publiczne apelują do rodziców, by wypisywali dzieci, co pokazuje, że mimo że przedmiot może być dobrze pomyślany, ma potencjał na udoskonalenie bo jest potrzebny, to opór społeczny może go zniszczyć jako wartość edukacyjną.

Krytycy uważają program za “seksualizację”, którego elementy bezpieczeństwa seksualnego, wiedzy o dojrzewaniu, obronę przed złym dotykiem są jedynie wiedzą profilaktyczną.

To nie wychowanie do erotyzmu, a edukacja mająca chronić dziecko. Wygląda na to że strach oparty na nieznajomości treści to nie najlepsza podstawa do decyzji o edukacji.

Nie róbmy koszmaru z edukacji. Zróbmy z niej wsparcie dla dobra dziecka.

.

23/09/2025

Zachowanie, a dobro dziecka czyli początek zmian.

Rok 2025 to czas, w którym szkoła polska stoi na zakręcie. Zmieniają się ministrowie, zmienia się polityka edukacyjna, ale w centrum zawsze powinien być uczeń i nauczyciel.
Para skazana na współpracę często bez narzędzi do prawdziwego dialogu.

Dziś pojawia się szansa na zmianę od dołu samej szkoły.
W Szkole Podstawowej nr 89 w Poznaniu, która w tym roku świętuje swoje 60-lecie, powołana została społeczna rada ds. oceny zachowania.

To nie jest drobiazg.
Ocena zachowania dotąd była autorytarna albo punktowa, sprowadzona do tabeli kar i nagród. Dziecko stawało się „wynikiem matematycznym”, a nie osobą.

Teraz chcemy to zmienić.
• Dla młodszych uczniów proponujemy model konsultacyjny
- rozmowa, samoocena, feedback.
• Dla starszych model konsyliacyjny
- wspólna decyzja ucznia, wychowawcy i psychologa.

To pierwszy krok. Mały, ale ważny. Zaczynamy od zachowania, ale cel jest ambitniejszy. Szkoła, która uczy empatii, odpowiedzialności i współpracy ale też postaw prawa, rozwoju duchowego, podstaw ekonomii oraz zasad demokracji.

Wierzę ze to początek programu KuRoPERE
Kultura Rodziny, Prawo, Edukacja, Rozwój, Ekonomia, który ma zmieniać polską edukację.

SP 89, wchodząc w swoje 60-lecie, może stać się szkołą, która pokaże Polsce, jak wygląda edukacja XXI wieku, sprawiedliwa, partnerska i otwarta na dziecko.

Rafał Gorączniak
koordynator rady
ds. oceny zachowania
SP 89 Poznań

.

22/09/2025

Kultura Rodziny wymaga zmian naszych czasów
Kultura Rodziny - KuRoPERE
Rafał Gorączniak

KuRoPERE to nie tylko akronim od Kultura Rodziny: Prawo, Edukacja, Rozwój, Ekonomia. Tom koncepcja która łączy wymiar prawny, społeczny i ekonomiczny, stawiając dziecko w centrum życia publicznego.

Brzmienie terminu nawiązuje do łacińskiego per („przez, za pomocą”) oraz parens („rodzic”), co podkreśla zakorzenienie w tradycji prawa rzymskiego i idei rodzicielstwa. KuRoPERE stanowi propozycję zwrotu w myśleniu o wychowaniu i edukacji w Polsce XXI wieku.

KuRoPERE to odpowiedź na pytanie jakiej szkoły i jakiego prawa potrzebują dzieci w XXI wieku?
To nowoczesny program edukacji, który odpowiada na realne wyzwania XXI wieku.

• Prawo czyli podstawowa wiedza dziecka, obywatela i człowieka.
- Szkoła ma chronić przed manipulacją i uczyć odpowiedzialności.
• Edukacja to przygotowanie do życia, a nie tylko do egzaminów.
- Zdrowie psychiczne, cyfrowe bezpieczeństwo, współpraca i świadomość społeczna.
• Rozwój jako wsparcie dla emocji, relacji i talentów.
- Każde dziecko ma prawo do rozwoju na miarę swoich możliwości.
• Ekonomia czyli podstawy finansów i gospodarowania od najmłodszych lat.
- Uczciwość, przejrzystość i odpowiedzialność w praktyce życia.

KuRoPERE to kultura rodziny, wartość społeczna wiedzy, która stawia świadome i bezpieczne dziecko w centrum. To program ambitny, ale prosty.

Chcemy uczyć tak, aby dzieci rozumiały świat, w którym żyją i potrafiły go współtworzyć.

Dzieci to Polska.
Uczymy żyć razem.

22/09/2025

Pakt Rodziny Deklaracja. Pakt Rodziny to program braku obojętności i ambicji społeczeństwa
- Rafał Gorączniak

Program opiera się na trzech filarach:
1.
Gniazdo RGBON to gwarancja stabilności i bezpieczeństwa dzieci w rodzinie.
2.
Deklaracja Alimentacyjna to przejrzystość i uczciwość w finansach rodziców, podporządkowana dobru dziecka.
3.
Program edukacji nowoczesnej odpowiadającej realiom XXI wieku:
Prawo, Edukacja, Rozwój, Ekonomia (KuRoPERE).

Ideowe uzasadnienie
• Sprawy te łączą się, bo dziecko nie żyje w próżni.
• Nie można mówić o edukacji bez prawa, o prawie bez rodziny, o rodzinie bez ekonomii.
• Każde zaniechanie dorosłych, brak troski, brak jasnych zasad, brak odpowiedzialności stają się ciężarem najmłodszych.

Pakt Rodziny jest więc programem:
- braku obojętności wobec cierpienia dzieci w konfliktach, alienacji, ubóstwie,
- ambicji społeczeństwa by stworzyć prawo i kulturę, na jaką nas naprawdę stać.

Zasada przewodnia:
Dzieci to Polska.
Uczymy żyć razem.

Myślenie o Pakcie Rodziny świetnie domyka ideę bezpiecznego dzieciństwa. Dzisiaj to forma deklaracji programu, spójnej z językiem prawa i ideologii, a jednocześnie potrzeb prawa i rodziny.

22/09/2025

EDUKACJA ZDROWOTNA A DZIECI W KONFLIKCIE RODZICIELSKIM

Dla wielu dzieci nowy przedmiot „edukacja zdrowotna” może być ratunkiem.
Dlaczego?
Bardzo często właśnie dzieci w konfliktach rozwodowych, objęte alienacją rodzicielską (PA) i wystawione na perwersyjną przemoc psychiczną (PPV), są najbardziej narażone na kryzysy zdrowotne, emocjonalne, psychiczne i społeczne.

Szacuje się, że co trzecie dziecko w Polsce doświadcza rozwodu lub rozstania rodziców. W tej grupie wiele przechodzi przez konflikty długotrwałe, często toczone latami w sądach. To tysiące uczniów, którzy codziennie idą do szkoły z ciężarem, o którym dorośli wolą nie mówić.

Nowy program minister Barbary Nowackiej ma swoich krytyków i zwolenników, ale patrząc oczami taty - ważne jest, by szkoła dawała bezpieczną przestrzeń do rozmowy o zdrowiu: emocjach, diecie, ciele, relacjach, zagrożeniach cyfrowych.

Dla dziecka w konflikcie rodzicielskim to nie jest teoria. To codzienność.
• Dla dziecka w PA, któremu odbiera się jednego z rodziców, edukacja o granicach i przemocy psychicznej może być jedynym sygnałem, że ktoś rozumie, co przeżywa.
• Dla dziecka żyjącego w lęku i manipulacji, rozmowa na lekcji może być pierwszym krokiem do szukania pomocy.

Czy program jest idealny? Nie.
Czy trzeba go dopracować? Tak.
Nie wypisujcie dzieci z zajęć!
Odciąganie dzieci od wiedzy, która może ratować ich zdrowie i przyszłość, to podwójna kara dla najmłodszych, szczególnie tych, którzy już cierpią przez konflikty dorosłych.

Nie róbmy koszmaru z edukacji.
Zróbmy z niej wsparcie dla dobra dziecka.

15/09/2025

Kasztany, skarb w parku?

W wielu szkołach dzieci co roku zbierają kasztany. Coś się zmieniło?

Otrzymałem komunikat:
,,Z przykrością informujemy, że w tym roku skupy nie prowadzą zbiorów kasztanów, w związku z czym planowane Kasztanobranie zostaje odwołane. Jeśli posiadają Państwo kontakt do firm lub prywatnych odbiorców, którzy byliby zainteresowani skupem kasztanów, prosimy o przekazanie nam tej informacji. W takiej sytuacji z radością wznowimy akcję.
Dziękujemy za zrozumienie i liczymy na Państwa pomoc.''

Kasztany to nie tylko zabawa. Kasztany mają wartość, skupy płacą za nie, bo trafiają m.in. do pasz czy farmacji.

Pytanie do innych szkół i rodziców:

Czy u Was też zbiera się kasztany?
Co się później dzieje z tymi tonami błyszczących kulek, macie z tego realne środki na cele szkolne, czy wszystko kończy się tylko na zabawie?

Czy to nie są trochę „pieniądze leżące w parkach”?

15/09/2025

Kasztany, skarb w parku?

W wielu szkołach dzieci co roku zbierają kasztany. Coś się zmieniło?

Otrzymałem komunikat:
,,Z przykrością informujemy, że w tym roku skupy nie prowadzą zbiorów kasztanów, w związku z czym planowane Kasztanobranie zostaje odwołane. Jeśli posiadają Państwo kontakt do firm lub prywatnych odbiorców, którzy byliby zainteresowani skupem kasztanów, prosimy o przekazanie nam tej informacji. W takiej sytuacji z radością wznowimy akcję.
Dziękujemy za zrozumienie i liczymy na Państwa pomoc.''

Kasztany to nie tylko zabawa. Kasztany mają wartość, skupy płacą za nie, bo trafiają m.in. do pasz czy farmacji.

Pytanie do innych szkół i rodziców:

Czy u Was też zbiera się kasztany?

Co się później dzieje z tymi tonami błyszczących kulek, macie z tego realne środki na cele szkolne, czy wszystko kończy się tylko na zabawie?

Czy to nie są trochę „pieniądze leżące w parkach”?

15/09/2025

Jesień w Polsce ma swój niepowtarzalny symbol, to błyszczące, brązowe kasztany, które dzieci z radością zbierają w parkach i na skwerach.

Ale czy wiesz, skąd się wzięły i do czego służą?
Skąd kasztany w parkach?

To owoce kasztanowca zwyczajnego - drzewa sprowadzonego do Europy z Bałkanów już kilkaset lat temu. Sadzono je przy alejach i w parkach, bo są piękne, dają cień i tworzą niepowtarzalny klimat.

Czy można je jeść?
Nie! Nasze kasztany z parków to nie to samo, co kasztany jadalne, które piecze się na ulicach Rzymu czy Paryża.
Kasztanowiec zwyczajny nie nadaje się do jedzenia, jest gorzki i zawiera substancje, które mogą być szkodliwe. Kasztany jadalne to zupełnie inny gatunek drzewa.

Po co więc zbieramy kasztany?
Są używane w farmacji i kosmetyce do produkcji leków i maści na krążenie czy żylaki (zawierają cenną escynę).

Trafiają do pasz i karm dla zwierząt np. dla jeleni i dzików.

Świetnie sprawdzają się w dekoracjach i zabawach, dzieci robią z nich ludziki, a floryści ozdoby, a przede wszystkim ich zbiórki to często piękna szkolna tradycja łącząca ekologię, edukację i wspólną zabawę.

Dlaczego warto zbierać kasztany?
Bo dzięki temu:
• uczymy dzieci szacunku do przyrody,
• pomagamy w recyklingu i wykorzystaniu naturalnych surowców,
• wspieramy akcje charytatywne lub szkolne inicjatywy (wiele szkół sprzedaje kasztany do skupu i przeznacza środki na wspólne cele).

Kasztany to nie tylko jesienna ozdoba, to kawałek historii, edukacji i wspólnoty.

14/09/2025

Podpisz petycję lub dowiedz się więcej Bezpieczna Opieka Naprzemienna

Tytuł petycji: Gniazdo. Bezpieczna Opieka Naprzemienna w Gospodarstwie Rodzinnym. Stop Alienacji Rodzicielskiej Treść petycji: My, obywatele Rzeczypospolitej Polskiej, rodzice, dziadkowie, specjaliści i osoby zatroskane o dobro dzieci, domagamy się przyjęcia ustawy gwar...

14/09/2025

Rozstanie rodziców to krytyczny moment w życiu dziecka
- Rafał Gorączniak

Dla dorosłych rozstanie to sprawa prawna i emocjonalna.
Dla dziecka to moment, w którym może zachwiać się cały jego świat.

Badania pokazują jasno. Niestabilność w tym okresie zaburza poczucie bezpieczeństwa dziecka i może prowadzić do długofalowych problemów psychospołecznych (van Dijk i in. 2020).

Przez lata polskie prawo opierało się na modelu asymetrycznym, jedno z rodziców zostawało w tle. Skutek? Więcej konfliktów, więcej napięcia, a czasem także alienacja rodzicielska, forma przemocy psychicznej wobec dziecka.

A przecież dziecko nie powinno czuć, że traci dom. Dlatego coraz częściej mówi się o modelu gniazda (bird’s nest parenting).

Tu dziecko pozostaje w jednym, stałym domu a rodzice się zmieniają.
Dzięki temu codzienność dziecka nie rozpada się na kawałki. Badania (Lehtme & Toros 2019; Lehtme 2024) pokazują, że dzieci wysoko cenią taką stabilność pod warunkiem, że rodzice trzymają się jasnych zasad.

Propozycja ustawy Gniazdo RGBON
To nie rewolucja, ale uporządkowanie tego, co już istnieje w prawie. Jej celem jest ochrona prawa dziecka do jednego stabilnego miejsca zamieszkania (art. 26-28 KC).

RGBON opiera się na czterech filarach:
• brak przemocy
- bezpieczne środowisko to warunek konieczny,
• czasowość
- okres separacji i do 24 miesięcy po wyroku,
• budżet i ekwiwalent najmu
- sprawiedliwe rozwiązanie kwestii finansowych,
• nadzór asystenta i mediacja
- by zmniejszyć ryzyko eskalacji konfliktu.

Różnica jest prosta. W klasycznej opiece naprzemiennej to dziecko nosi walizkę.
W modelu gniazda walizkę noszą dorośli.

Badania (Bergström i in. 2015) pokazują, że dzieci w układach współdzielonej opieki rzadziej cierpią na problemy psychosomatyczne.

Model gniazda dodatkowo chroni je przed stresem życia „w rozjazdach”.

Wniosek
RGBON to bufor bezpieczeństwa.
Pomaga dziecku przetrwać najtrudniejszy moment rozpadu rodziny z poczuciem, że wciąż ma swój dom, nie walizkę

Podpisz petycję, jeśli dobro dziecka jest dla Ciebie wartością:
Petycja:
https://www.petycjeonline.com/bezpieczna_opieka_naprzemienna_w_gospodarstwie_rodzinnym_stop_alienacji_rodzinnej?utm_source=web_share
Bezpieczna Opieka Naprzemienna

10/09/2025

- lżejszy plecak to mądrzejsze rozwiązanie dla dobra dziecka

Coraz częściej rodzice i nauczyciele zwracają uwagę na problem przeciążonych plecaków. Dziecko w drodze do szkoły dźwiga nieraz więcej niż powinno podnosić, to nie tylko niewygoda, ale i realne zagrożenie dla kręgosłupa w okresie wzrostu.

Jednym z prostych i skutecznych rozwiązań jest pozostawianie części podręczników w szkolnej szafce, a korzystanie z ich wersji cyfrowych w domu. Przykładem jest matematyka - przedmiot wymagający systematyki i powtórek, ale niekoniecznie papierowego ciężaru.

Propozycja dla uczniów i rodziców:
- podręcznik papierowy zostaje w szkole,
- w domu dziecko pracuje z multipodręcznikiem, wygodną wersją online, dostępną na komputerze czy tablecie. Rodzic ma łatwy podgląd materiału i może wspierać dziecko w nauce, bez konieczności zaglądania do szkolnej torby.
Instrukcja korzystania z multipodręcznika dostępna jest tutaj: wpiszkod.gwo.pl/instrukcja

Rozwiązanie łączy tradycję z nowoczesnością. Papierowy podręcznik w szkole, cyfrowy w domu. Dzięki temu dziecko uczy się bez dźwigania, a jednocześnie rozwija kompetencje cyfrowe, które w dzisiejszym świecie są nie mniej ważne niż sama matematyka.

Dobro dziecka to także troska o zdrowie, nie tylko o wyniki w nauce.
Super rozwiązanie. Szkoda, że tak późno.
Pytanie co jeszcze możemy poprawić, ulepszyć, zmienić?

09/09/2025

Program MEN dla klasy 7. Uczeń klasy siódmej stoi dzisiaj na granicy między szkołą podstawową a dorastaniem
- Rafał Gorączniak

Uczeń powinien rozwijać ciekawość, umiejętność krytycznego myślenia i pierwsze samodzielne wybory. Tymczasem program MEN wygląda jak przeładowana lista obowiązków.

Przedmioty ścisłe:
Matematyka, Fizyka, Chemia, Biologia, każdy z własnymi wymaganiami i sprawdzianami.

Przedmioty humanistyczne:
język Polski, Historia, Geografia, języki obce, etyka/religia.

Przedmioty uzupełniające:
Technika, Muzyka, Plastyka, Informatyka.

Nowe bloki:
Doradztwo Zawodowe, Edukacja Zdrowotna, treningi umiejętności, WDŻ.

Efekt?
W tygodniu siódmoklasista ma około 35 godzin lekcyjnych + prace domowe, kartkówki, projekty.

Co to oznacza w praktyce?
Brak spójności, bo uczeń skacze między kilkunastoma dziedzinami, często nie widząc powiązań.

Uczenie pod test
- zamiast odkrywania świata, dominuje powtarzanie definicji i przygotowanie do egzaminu ósmoklasisty.

Zmęczenie i frustracja
- w wieku dojrzewania zamiast ciekawości pojawia się zniechęcenie:
„po co mi to?”.

Brak przestrzeni na rozwój osobisty, relacje rodzinne, zdrowie psychiczne, edukacja obywatelska
- to tematy marginalne lub traktowane formalnie.

Dlaczego potrzebna jest reforma?
- Żeby odpowiedzieć, wystarczy zadać uczniowi pytanie:

„Które z tego, czego się uczysz, pomoże Ci w życiu, rodzinie, pracy, kiedy skończysz szkołę?”

Odpowiedź często brzmi: „Niewiele”.

Dlatego potrzebujemy scalania przedmiotów, a nie ich mnożenia. Potrzebujemy wiedzy praktycznej (prawo, ekonomia, komunikacja), a nie kolejnych sprawdzianów z dat bitew.
Potrzebujemy programu, który wychowuje do życia w rodzinie i społeczeństwie, a nie tylko do egzaminu.

Program MEN dla klasy 7 jest jak stół zastawiony 20 potrawami, pięknie wygląda, ale dziecko nie jest w stanie tego zjeść ani przetrawić. Reforma edukacji powinna sprawić, żeby na stole znalazły się tylko te potrawy, które naprawdę karmią i budują.