Elżbieta Ulanowska Psychoterapia i Terapia Uzależnień Puławy

04/01/2026

Zaprasza do kontaktu "dla Siebie "

01/12/2025

„Wstyd i zazdrość to formy wewnętrznego zamętu obecne w życiu każdego człowieka, które wywierają na nas przemożny potajemny wpływ i kierują naszym zachowaniem. Do tych uczuć przyznajemy się niechętnie, bo nie przynoszą nam chluby. Wstyd odczuwamy wtedy, gdy nagle urywa się interakcja z drugim człowiekiem lub popełniamy gafę; gdy dochodzi do nieporozumień, błędnych spostrzeżeń i mylnych osądów; gdy dostrzegamy puste i szydercze spojrzenia tam, gdzie spodziewaliśmy się empatii; gdy liczymy na uśmiech drugiej osoby, a widzimy w jej oczach odrazę; gdy przeżywamy osamotnienie i rozczarowanie, bo nie znajdujemy słów, by wyrazić nasze pragnienia, gdy odczuwamy potworną, beznadziejną pustkę, nie mogąc nawiązać kontaktu z drugim człowiekiem i doświadczamy otępienia, a zarazem wściekłości w wyniku spustoszeń wywołanych nadużyciem. Wszystkie te puste przestrzenie wypełnia wstyd. Czujemy wstyd, gdy ponosimy porażki. Największa porażka to niemożność zbudowania więzi z innymi istotami ludzkimi, a pierwszą taką istotą jest matka. Zazdrość odczuwamy, dostrzegając, że istnieje ktoś (na podstawowym poziomie – edypalny rywal lub rodzeństwo), kto nawiązał relację tam, gdzie nam się nie powiodło.”

Phil Mollon Wstyd i zazdrość. Ukryty zamęt. Przekład: Marta Lipińska, Oficyna Ingenium, Warszawa, 2024.
fot Stephanie Harvey

01/12/2025

Dzień dobry,

wieszak w pigułce!

Najważniejsze kwestie i wglądy.

Jednak "odwieszanie" dzieje się w ciele, poprzez praktykę.

Jak dziś mogę rozluźnić swoje barki?

Powodzenia!

Marzena

26/11/2025

21/11/2025

Czym jest trauma, a co nią nie jest? Dlaczego tak mocno zapisuje się w ciele? Jakie są rodzaje traumy i od czego zależy reakcja na nią? Jakie są etapy lecze...

18/11/2025

Prof. Napoleon Waszkiewicz w artykule opublikowanym w Journal of Clinical Medicine podjął temat zastosowania leków psychiatrycznych w onkologii. Artykuł nosi tytuł „Przyszłość onkologii w farmakoterapii psychiatrycznej” (The Future of Oncology in Psychiatric Medications).

Waszkiewicz, N. The Future of Oncology in Psychiatric Medications. J. Clin. Med. 2025, 14, 6003. https://doi.org/10.3390/jcm14176003
Link w pierwszym komentarzu.

Streszczenie
W ostatnich latach pojawiło się wiele doniesień dotyczących mechanizmów działania leków psychiatrycznych — przeciwdepresyjnych, przeciwpsychotycznych, stabilizatorów nastroju oraz leków stosowanych w otępieniach — które bezpośrednio hamują wzrost komórek nowotworowych, jak również ich pośredniego wpływu na psychikę i układ odpornościowy oraz działania wspomagającego leki chemioterapeutyczne.

Mechanizmy przeciwnowotworowe leków psychiatrycznych obejmują hamowanie receptorów dopaminowych i N-metylo-D-asparaginianowych, które działają poprzez szlaki sygnałowe (PI3K/AKT/mTOR/NF-κB, ERK, Wnt/β-katenina i Bcl-2), szlaki metaboliczne (dekarboksylaza ornityny, transport cholesterolu wewnątrzkomórkowego, enzymy lizosomalne i glikoliza), indukcję autofagii, kaskady sygnałowe zależne od Ca²⁺ oraz różne inne białka (kompleks białek związanych z aktyną, sirtuina 1, p21, p53 itp.).

Potencjał przeciwnowotworowy leków psychiatrycznych wydaje się wyjątkowo szeroki, a najobszerniejsza literatura dotyczy leków przeciwdepresyjnych (fluoksetyny, amitryptyliny, imipraminy, mirtazapiny i dziurawca) oraz przeciwpsychotycznych (chlorpromazyny, pimozydu, tioridazyny i trifluoperazyny). Wśród stabilizatorów nastroju najwięcej danych dotyczy litu i walproinianów. Wśród leków stosowanych w otępieniach udokumentowane działanie przeciwnowotworowe ma memantyna, podczas gdy dowody dotyczące galantaminy są ograniczone.

W grupie nowszych leków psychiatrycznych szczególnie interesujące są dane dotyczące brekspiprazolu (lek przeciwpsychotyczny) i wortioksetyny (lek przeciwdepresyjny) w kontekście glejaka, oparte na badaniach in vitro i badaniach przeżycia u zwierząt. Ich zastosowanie w guzach mózgu i przerzutach wydaje się szczególnie obiecujące, ponieważ substancje te łatwo przekraczają barierę krew–mózg.

Co więcej, synergistyczne działanie leków psychiatrycznych z tradycyjnym leczeniem przeciwnowotworowym wydaje się niezwykle ważne w walce z chemio- i radioopornością nowotworów. Chociaż istnieją pewne badania opisujące możliwe działanie rakotwórcze leków psychiatrycznych u zwierząt, efekt przeciwnowotworowy wydaje się szczególnie znaczący, zwłaszcza w leczeniu skojarzonym z radio- i chemioterapią.

Narastające dowody wspierające przeciwnowotworowe właściwości leków psychiatrycznych stanowią ekscytujący obszar rozwoju onkologii. Mogą one okazać się szczególnie przydatne w okresie między cyklami chemo- i radioterapii w celu utrzymania działania hamującego wzrost guza.

Chociaż potrzebne są dalsze badania wyjaśniające mechanizmy, implikacje kliniczne, zależność efektu od dawki oraz jasne wytyczne dotyczące stosowania leków psychiatrycznych w terapii nowotworów, potencjał tych powszechnie przepisywanych leków w leczeniu chorób nowotworowych zwiększa ich znaczenie w opiece nad pacjentami zmagającymi się jednocześnie z zaburzeniami psychicznymi i rakiem.

16/11/2025

Miłość nie tylko jest odczuwana w twoim sercu, ale również zmienia twoje DNA.

Twoje ciało słucha, kiedy jesteś kochany. Kiedy kogoś przytulisz, czujesz się bezpiecznie lub doświadczasz głębokiego uczucia, twoje geny naprawdę reagują. Naukowcy odkryli, że akty miłości i komfortu mogą włączyć „naprawiać geny”, które pomagają Twojemu ciału wyleczyć i wyłączyć geny związane z chronicznym stresem, stanem zapalnym i chorobą.

To nie magia. To biochemia. Miłość redukuje kortyzol, hormon stresu, który z czasem niszczy twoje ciało. Jednocześnie zwiększa się poziom oksytocyny, twojego hormonu wiązania, który uruchamia ścieżki uzdrawiania, wzmacnia Twój układ odpornościowy, a nawet wpływa na starzenie się Twoich komórek.

Pomyśl o tym. Za każdym razem, gdy przytulasz swoje dziecko, trzymasz swojego partnera lub dzielisz prawdziwe uczucia z kimś, komu ufasz, Twoje ciało to nagrywa. Twoje komórki "pamiętają" to ciepło i wykorzystują go do naprawy, odbudowy i ochrony. Więc kiedy życie czuje się ciężkie i wmawiasz sobie, że miłość nie może wszystkiego naprawić, pamiętaj o tym: może nie rozwiązać wszystkich problemów, ale może dosłownie zmienić Twoją biologię. Być wśród ludzi, którzy sprawiają, że czujesz się bezpiecznie. Dotknij, połącz się i daj się kochać.

Ponieważ miłość nie jest tylko emocjonalna, jest molekularna.

Z serca do serca 💟💟💟
Jarosław Olewicz - ustawienia systemowe, terapeuta, mentor duchowy.

15/11/2025

Polecam

💬 Masz problem ze stawianiem granic? Czujesz, że czasem zamiast powiedzieć "dość" – albo milczysz, albo wybuchasz?
A może masz wrażenie, że Twoje "nie" inni ignorują albo odbierają jak atak?
Jeśli znasz to uczucie, ten webinar jest dla Ciebie 👉
---
Stawianie granic – jak mówić "stop" i dbać o siebie, nie raniąc innych?
👥 Dla kogo?
Dla tych, którzy:
- Czują się "grzeczni", zbyt wyrozumiali, nie umieją odmówić nawet gdy naprawdę chcą
- Często przyciągają osoby przekraczające granice
- Są zmęczeni tym, że zawsze "pomagają", a ich własne potrzeby schodzą na ostatni plan
- Mają poczucie winy, wstydu lub lęku, gdy chcieliby zadbać o siebie
---
🌱 O czym będzie webinar?
- Pokażę dlaczego niektórym tak trudno jest stawiać granice – skąd się to w nas bierze
- Wyjaśnię czym się różni stawianie granicy od ataku czy agresji
- Porozmawiamy o złości – dlaczego zdrowy kontakt ze złością jest kluczowy do dbania o siebie
- Powiem o tym prostym językiem, z przykładami
---
📅 Kiedy?
Poniedziałek 17 listopada o 20:00
📍 Gdzie?
Zapisy tutaj: https://landing.mailerlite.com/webforms/landing/j2w2n2
👤 Prowadzący:
Maciej Gierasimiuk, psychoterapeuta
---
🙏 Po co dobrze stawiać granice?
- Aby budować lepsze relacje, oparte na szczerości
- Być bardziej sobą w kontaktach z innymi
- Aby lepiej dbać o siebie i swoich bliskich
- Aby wzmacniać swoje poczucie własnej wartości
- Aby chronić siebie i innych przed swoimi wybuchami lub bierną agresją, gdy zbyt długo nie stawialiśmy granic
---
Zapraszam wszystkich, którzy czują w tej tematyce swój kawałek!
Myślisz, że ten temat przyda się tez innym? Podaj dalej!

15/11/2025

ŻAL – ten stan, w którym serce trzyma się przeszłości, a ciało mówi: „Dziewczyno, my już nie tam!”

Są takie dni, w których człowiek niby żyje,
ale tak naprawdę siedzi w swoim wewnętrznym wehikule czasu,
naciska „REPLAY 2008”
i odtwarza tę samą scenę w kółko.

Bo żal to taka emocja, która nie pyta,
czy masz czas, energię albo wolne popołudnie.
On po prostu przychodzi,
siada na Twojej klatce piersiowej
i mówi:

„Hej, pamiętasz to? No to ja bym chciał, żebyś pamiętała jeszcze raz.”

I wtedy zaczyna się ten stan,
który Hawkins pięknie nazwał wibracją 75 –
ale my znamy go prościej:

„Nie mogę iść dalej, bo mi się serce zawiesiło.”

🌿 ŻAL – co to w ogóle za gość?

To taka emocja, która przychodzi, gdy coś ważnego odeszło:
miłość, mama, tata, zdrowie, relacja, marzenie, iluzja,
albo… Twoja młodość (która odeszła bez pytania, chamstwo).

Żal to tęsknota za tym, co miało być „na zawsze”,
a okazało się „do czasu”.

Żal to smutek, który nie chce wyjść,
bo ma bilet miesięczny w Twoim sercu.

Żal to nostalgia, która stawia nogę w drzwiach
i mówi:
„Bez mnie nigdzie nie idziesz.”

Żal najczęściej nie jest tylko Twój.
On bywa jak walizka rodu,
którą niesiesz, bo nikt nie miał siły jej wypłakać.

Babcia nie opłakała dziecka,
mama nie opłakała braku miłości,
Ty nie opłakałaś tej, której zabrakło w dzieciństwie.

I wiesz co?
Czasem nie płaczemy dlatego, że strata jest świeża,
ale dlatego, że ona była w rodzie od pokoleń.

Ciało pamięta, nawet jeśli głowa nie ma pojęcia.

Żal siedzi zwykle tam, gdzie tęskni oddech:
w płucach, klatce piersiowej, sercu.

Płytki oddech, ucisk, zmęczenie,
to ciało mówiące:
„Hej, ja tu coś noszę, co mi nie należy.”

I tu zaczyna się magia –
bo kiedy żal jest przeżyty,
ciało nagle łapie powietrze,
jakby ktoś otworzył okno po 10 latach zimy.

Żal to bunt wobec życia.
Taki wewnętrzny foch:
„To było moje i ja nie oddam!”

A życie mówi:
„Kochanie, ale to już minęło…”

I dopiero kiedy człowiek przytuli tę stratę,
uzna jej sens, podziękuje,
to przepływ wraca.
Jakby dusza wreszcie mogła powiedzieć:
„Dobrze, było – dziękuję. Jestem gotowa na nowe.”

OBJAWY UTKNIĘCIA W ŻALU

— wieczne wspominanie „jak to kiedyś było pięknie”
— brak chęci na nowe, bo „co jak znowu stracę?”
— melancholia w tle, jak soundtrack do filmu o rozstaniu
— zamrożone serce
— brak energii
— przyciąganie tego, co „odchodzi”

Czasem nawet Tinder Ci pokazuje żal.
Wchodzisz, patrzysz, i myślisz:
„No tak, tu też żałoba.”

🌱 Pytania, które odblokowują serce

• Co straciłam, czego nie opłakałam?
• Czyje łzy płyną przez moje ciało?
• Czy moje wewnętrzne dziecko nadal czeka na kogoś, kto nie wróci?
• Czy mogę dziś podziękować temu, co było – i nie muszę tego odzyskiwać?
• Czy mogę puścić, nie tracąc miłości?

💧 Magiczne ćwiczenie na żal (proste, serio)

Usiądź, weź coś, co symbolizuje tę stratę.
Może to być zdjęcie, kamyk, chusteczka, cokolwiek.

I powiedz szeptem:

„Tęsknię.
To było ważne.
To mnie ukształtowało.
A teraz pozwalam Ci płynąć.
Nie dlatego, że Cię nie kocham.
Ale dlatego, że chcę żyć.”

Czasem łza spadnie.
A czasem spadnie pięć.
I wszystkie są święte.

🌤 Afirmacje dla serca w żalu

Uznaję swoje straty i pozwalam sobie czuć.
Mogę tęsknić i iść dalej.
Mogę kochać i puszczać.
Moje serce nie jest muzeum strat —
jest przestrzenią nowego życia.

💛 I na koniec…

Powiem Ci jedno:
nie ma nic bardziej ludzkiego niż żal.
Nie ma nic bardziej uzdrawiającego niż łzy,
które wreszcie mogą popłynąć.

A kiedy człowiek wreszcie puści przeszłość…
to nagle przyszłość robi mu miejsce na sofie,
stawia herbatę
i mówi:

„No, chodź.
Czekałam na Ciebie.”

Łączę duchowość, energetykę i mądrość ciała, by prowadzić przez proces wewnętrznego przebudzenia do swojej miłości i mocy
Iwona Grzesik

> Jeśli to, co tworzę, porusza Cię i wspiera – możesz postawić mi symboliczną kawę. To dla mnie realna pomoc i ogromna wdzięczność.
https://buy.stripe.com/5kQ6oJewD9Us8GC8cJ5AQ00

13/11/2025

12/11/2025