Pracownia psychologiczna anna suligowska

16/12/2025

W
biegu,
napięciu,
pośpiechu,
wskupieniu na przedmiotach.

A gdyby tak…?
Co myślisz?
♡

________

(W związku z pytaniami: autorką tekstu jestem ja:)

08/10/2025

Słowo na dziś :)

Za: Wędrówki Pisane Marzeniami

29/09/2025

Melatonina – twój sen.
Adenozyna – neuroprzekaźnik przyjemnego zmęczenia.
Endorfiny – naturalny środek przeciwbólowy organizmu.
Serotonina – twoje dobre samopoczucie i odprężenie.
Dopamina – twoje pragnienia, te ukryte i te codzienne.
Anandamid – spokojne poczucie szczęścia.
Fenyloetyloamina – twoje zakochanie.
Noradrenalina – twoja energia, gniew i aktywność.
Adrenalina – twój strach.
Acetylocholina – twoja koncentracja i skupienie.

Doceniaj i kochaj swoje neuroprzekaźniki.
Bez nich życie byłoby mdłe i pozbawione barw.

Simon Schnol

17/09/2025

Witam nowych obserwatorów! Fajnie, że jesteście! Monika Dramaterapeutka Burzykowska MA, Grażyna Barcikowska
Dziękuję i zapraszam :-)

03/09/2025

Taka sytuacja...

01/09/2025

Czy to kolejny zbędny przedmiot❓ Czy warto na niego wysyłać dzieci, jeśli nie jest obowiązkowy❓

Wielu rodziców rozmawia z dziećmi o zdrowiu i bezpieczeństwie ❤️ Dlatego może się wydawać, że edukacja zdrowotna jest zbędnym przedmiotem. Jednak zdecydowanie tak nie jest. Nie jest obowiązkowa, ale nadal jest bardzo potrzebna 💡 Dlatego gorąco zachęcamy do tego, by zapisać swoje dziecko na te zajęcia 🙌

Każde dziecko może zetknąć się z cyberprzemocą, hejtem czy kryzysem emocjonalnym 😔 Dlatego tak ważna jest edukacja zdrowotna w szkołach - to właśnie ona daje dzieciom narzędzia, by rozumieć emocje, mówić o problemach, prosić o pomoc i stawiać granice 🛡️

Jako rodzice często wierzymy, że takie trudności dotyczą innych, ale nie naszego dziecka 💭 To naturalne, chcemy je chronić przed obawami i wierzyć, że jego świat jest bezpieczny 🌱 Jednak rzeczywistość pokazuje, że każde dziecko może stanąć wobec wyzwań, na które nie zawsze jest przygotowane. I właśnie dlatego tak istotne jest, aby miało wsparcie w postaci rzetelnej edukacji 📘

Edukacja zdrowotna nie jest kolejnym „suchym przedmiotem”. To lekcje, które uczą dzieci:

🔴 jak radzić sobie ze stresem i emocjami 💬
🔴 jak reagować na hejt, przemoc czy presję rówieśniczą 🧩
🔴 jak dbać o swoje zdrowie i bezpieczeństwo 🌿
🔴 jak okazywać empatię i budować zdrowe relacje 🤝

Szkoła ma w tym wyjątkowy potencjał ✏️ Dociera do wszystkich dzieci, robi to regularnie i w bezpiecznym środowisku 🏫 To właśnie tam dzieci mogą rozmawiać o emocjach, uczyć się od siebie nawzajem i ćwiczyć radzenie sobie z trudnościami, zanim przerodzą się one w kryzysy 🌀

Z psychologicznego punktu widzenia wiemy, że profilaktyka jest zawsze skuteczniejsza niż interwencja 🧠 Dzieci, które mają rozwinięte kompetencje społeczne i zdrowotne, szybciej proszą o pomoc i potrafią lepiej chronić się przed zagrożeniami 🛟

Dlatego tak wiele zależy od nas - rodziców 👩‍👩‍👧‍👦 To my możemy dać im szansę uczestnictwa w edukacji zdrowotnej, która realnie wzmacnia ich poczucie bezpieczeństwa i wspiera rozwój 🌟

👉 Zapisując dziecko na te zajęcia, inwestujesz w jego szczęście, zdrowie i przyszłość 💖 To nie ideologia, ale troska - o dobrostan fizyczny, psychiczny i społeczny 🌍

31/08/2025

Symboliczne

🤍🕊

Moi Mili

Dziś przestałem być wnukiem.
Wczesnym popołudniem odeszła moja Babcia. Byliśmy „przygotowani”, choć na taki moment nigdy nie jesteśmy gotowi.

Dziadków pożegnałem już wcześniej,
a druga Babcia odeszła młodo.
Zamykam ten wspólny czas w sercu.

Przytulam

16/08/2025

07/07/2025

Teoria zdechłego konia to satyryczna, a zarazem niezwykle trafna metafora, która pokazuje, jak ludzie, społeczności, służby czy nawet całe organizacje próbują rozwiązywać nierozwiązywalne problemy, unikając tego, co oczywiste: koń zdechł – zejdź z niego.

Główna myśl jest prosta: jeśli uświadamiasz sobie, że siedzisz na martwym koniu, najbardziej rozsądną decyzją będzie zejść i ruszyć dalej.

Jednak w rzeczywistości często robimy coś zupełnie przeciwnego – zaprzeczamy faktom i kurczowo trzymamy się iluzji, marnując czas, energię i zasoby na próby tchnienia życia w coś, co już dawno umarło.

Zazwyczaj działamy w taki sposób:

- Kupujemy nowe siodło dla zdechłego konia, licząc, że to coś zmieni.

- Zmieniamy mu dietę, choć od dawna już nie je.

- Wymieniamy jeźdźca, wierząc, że problem tkwi w osobie na grzbiecie.

- Zwalniamy stajennego i zatrudniamy nowego, spodziewając się lepszego efektu.

- Uruchamiamy programy szkoleniowe dla zdechłych koni, oczywiście z większym budżetem.

- Rewidujemy definicję słowa „martwy”, przekonując siebie, że koń jeszcze ma potencjał.

A do tego jeszcze:

1. Wmawiamy sobie, że jest nadzieja i trzeba tylko chwilę poczekać.

2. Okładamy zdechłego konia mocniej, jakby to kwestia motywacji.

3. Mówimy: „Zawsze tak jeździliśmy!”

4. Organizujemy konferencje i warsztaty pt. „Jak wskrzesić konia”.

5. Tłumaczymy sobie i innym, że nasz zdechły koń to i tak najlepsze, co mogliśmy mieć.

6. Siadamy obok i błagamy: „Nie bądź zdechły, proszę…”

7. Kupujemy drogie akcesoria, by stworzyć iluzję ruchu.

8. Zmieniamy kryteria: „zdechły” to teraz dopiero taki, który już się rozkłada.

9. Zbieramy kilka zdechłych koni w stadko, licząc, że w grupie będzie lepiej.

10. Wynajmujemy ekspertów od zdechłych koni.

Brzmi absurdalnie? A jednak właśnie tak często postępujemy w życiu, kiedy nie potrafimy odpuścić jałowych spraw, martwych pomysłów, wypalonych relacji czy przestarzałych modeli działania. Nie przyznajemy się do oczywistego, bo to boli. Bo tak jest wygodniej. Bo wstyd się przyznać.

A prawda jest prosta i bezlitosna: koń zdechł – zejdź z niego.

Nie trzymaj się tego, co umarło. Nie karm iluzji. Nie dekoruj pustki. Przyznaj się. Pożegnaj. Podziękuj. I idź dalej – żywy i wolny.