Linda Grześkiewicz-Strumidło - psycholog

Linda Grześkiewicz-Strumidło - psycholog Okiem psychologa o rozwoju dziecka, budowaniu relacji w rodzinie i empatycznej komunikacji. Konsultacje psychologiczne na terenie Warszawy oraz online.

⭐Prowadzę psychoterapię osób dorosłych oraz psychoterapię par - jestem psycholożką w trakcie 4-letniego szkolenia w nurcie psychodynamicznym,
⭐Wspieram rodziców przedszkolaków, szkolniaków i nastolatkach,
⭐Warszawa/Sochaczew

Podobno można spędzić urlop z rodziną i wypocząć, choć jak wieść gminna niesie, w praktyce wcale nie jest to takie oczyw...
30/07/2025

Podobno można spędzić urlop z rodziną i wypocząć, choć jak wieść gminna niesie, w praktyce wcale nie jest to takie oczywiste.

Mimo, że jesteśmy już w połowie wakacji i obecna na półkach sklepowych szkolna wyprawka zaczyna nas informować o wrześniu a pewnie wielu z Was (jak ja) jest już po urlopie, pomyślałam, że dobrym pomysłem może być zebranie takich mikro wskazówek na dobry odpoczynek z dziećmi, nawet jeśli nie wyjeżdżasz z domu:

1) Sprawdź, co dla Ciebie oznacza dobry odpoczynek. Z czym Ci się kojarzy? Co jest kluczem dla Ciebie do spędzenia udanego urlopu?

Dla jednej osoby, to będzie brak konieczności gotowania, dla innej możliwość czytania książki przez 120 minut dziennie, a dla jeszcze innej osoby - spanie do 10.00.

Sprawdź, jak, choćby w mikroskali, możesz o to zadbać. Może nie da się już spać do 10 codziennie, ale - może możesz poprosić kogoś, by raz na kilka dni zajął się dziećmi rano, tak, byś Ty mógł/mogła odespać w swoim ulubionym czasie?

Może na kempingu, na który jedziesz, nie będzie all inclusive ale może da się ugotować obiad na 2-3 dni, tak żeby choć trochę 'nie musieć' gotować?

2) Jakie znasz swoje sposoby na mikroczułości dla siebie? Jak teraz, z tymi opcjami które masz, możesz dać sobie przyjemność?

Kąpiel w wannie? Samotny spacer, kiedy jeszcze wszyscy śpią (albo gdy już śpią)? Kawa na tarasie? 20 minut drzemki?

Mimo, że do solidnego odpoczynku potrzebujemy kilku tygodni resetu od obowiązków zawodowych, do powrotu do stanu równowagi czasem nie potrzeba wiele.

Sednem jest Twoje subiektywne odczucie, że to, co wybierasz i to, co robisz naprawdę sprawia Ci frajdę, że w środku napełnia Cię zadowoleniem, że masz ochotę się uśmiechnąć.

3) Zabawa! Pamiętasz, jak to jest się bawić? Zabawa jest blisko przyjemności, ale zabawa jest nie tylko dla dzieci. Zakładam jednak, że przebywasz z dziećmi a dzieci mogą mieć pomysł pt. 'pobaw się ze mna'.

Ja to pytanie odwracam: a na jaką zabawę Ty masz ochotę? Jaką zabawę lubiłeś/lubiłaś kiedyś, do jakiej chętnie wrócisz? Zaproś do niej dzieci. Tam gdzie Twoja przyjemność, tam z dużą szansą będzie też wspólna frajda i kamyczek do dobrego doświadczenia w byciu razem.

c.d.w komentarzu ✨

Czy w naszej rodzinie można się bać? Ile mamy miejsca na wyrażanie smutku? Jeśli jedno z nas doświadcza frustracji, jak ...
17/03/2025

Czy w naszej rodzinie można się bać? Ile mamy miejsca na wyrażanie smutku? Jeśli jedno z nas doświadcza frustracji, jak możemy mu pomóc? Co robimy, żeby móc wspólnie się bawić, doświadczać frajdy i przyjemności?

Przeczytaj i podaj dalej :)

Często zwracacie się do mnie po pomoc w sprawie zaparć nawykowych u dziecka lub w trudnościach w przebiegu odpieluchowan...
03/03/2025

Często zwracacie się do mnie po pomoc w sprawie zaparć nawykowych u dziecka lub w trudnościach w przebiegu odpieluchowania. Przygotowałam tę karuzelę, żeby pokazać czym wsparcie psychologiczne w tym obszarze może być, a czym zdecydowanie nie jest.

Ponieważ celem dobrego odpieluchowania jest, by dziecko potrafiło dobrze czytać sygnały ze swojego ciała, następnie potrafiło odpowiednio je interpretować a ostatecznie - miało wybór w sposobie nań reakcji - czarodziejskim różdżkom i brokatom mówimy stanowcze nie :)

O MNIE Jestem psycholożką w trakcie 4–letniego szkolenia psychoterapeutycznego w nurcie psychodynamicznym. Prowadzę kons...
03/01/2024

O MNIE

Jestem psycholożką w trakcie 4–letniego szkolenia psychoterapeutycznego w nurcie psychodynamicznym. Prowadzę konsultacje psychologiczne dla rodziców oraz psychoterapię osób dorosłych.

W konsultacjach w Bliskie Miejsce oraz w gabinecie w Sochaczewie wspieram rodziców w pielęgnowaniu relacji z dziećmi w oparciu o teorię więzi i Porozumienie Bez Przemocy (NVC). Swoją drogę zawodową zaczynałam od pracy grupowej z dziećmi i młodzieżą w spektrum autyzmu – wtedy przekonałam się, jak ważne dla rozwoju każdego dziecka jest bycie widzianym i dostrojenie do jego potrzeb. Towarzyszę rodzinom w rozsupływaniu węzłów złożonych z potrzeb i uczuć tak, by w ich codzienności znalazło się więcej zaufania, harmonii i wzajemnego zrozumienia.

Współpracuję z rodzinami z dziećmi w wieku wczesnoszkolnym i nastoletnim. Konsultuję rodziców w sytuacji zmiany (adaptacja, przeprowadzka, powrót do pracy, pojawienie się rodzeństwa); także wtedy, gdy pojawiają się wątpliwości dotyczące rozwoju dziecka (w tym związane z regulacją emocji, komunikacją, relacjami rówieśniczymi). Konsultuję też rodziców dzieci zmagających się z zaparciami nawykowymi, moczeniem lub trudnościami w procesie odpieluchowania.

W Poradni Zdrowia Psychicznego (Sochaczew) przyjmuję osoby dorosłe zmagające się m.in. z objawami lękowymi, depresyjnymi, zaburzeniami osobowości, także osoby znajdujące się w sytuacji kryzysu czy straty. W pracy psychoterapeutycznej bliskie mi jest założenie, że tym co leczy jest unikalna relacja między terapeutą i pacjentem, która może być bezpieczną przestrzenią do rozpoznawania uczuć, nazwania potrzeb. Cotygodniowe spotkania są okazją do zatrzymania się i refleksji, do pogłębionego zrozumienia: w jakim momencie życia się znajduję? Czego dla siebie pragnę?...

Prywatnie jestem mamą 9-letniej dziewczynki i 4-letniego chłopca. W wolnym czasie praktykuję jogę, pływam lub czytam dobrą powieść z narracją wieloosobową.

Ukończone studia i szkolenia:
- Uniwersytet Warszawski, studia magisterskie - psychologia ze specjalnością „psychologia kliniczna dziecka” oraz „pomoc dzieciom i młodzieży z niepełnosprawnością”,
- Szkoła Trenerów Komunikacji Szkoła Trenerów i Trenerek Komunikacji opartej na Empatii – roczne Integralne Studium Rozwoju Osobistego
oraz roczny Kurs Doskonalenia Umiejętności Trenerskich i Komunikacji Opartej na Empatii,
- Laboratorium Psychoedukacji, Psychologiczna pomoc okołoporodowa, czyli życie wewnętrzne
kobiety w ciąży, w porodzie i kiedy staje się matką – roczne seminarium otwarte z Justyną Dąbrowską,
- warsztaty z Magdalena Sendor NVC Szkolenia Coaching Facylitacja, Kręgi Rozwiązywania Konfliktów w Oparciu o Socjokrację i Porozumienie bez Przemocy,
- SYNAPSIS, warsztat szkoleniowy z narzędzia M-CHAT-R/F – kwestionariusz przesiewowy pod kątem zaburzeń ze spektrum autyzmu dla dzieci w wieku 16-30 miesięcy
- Zaparcia nawykowe i moczenie – szkolenie online u Karli Orban i Magdaleny Komsty
- Rodzicielstwo Bliskości dla profesjonalistów, edycja XI – szkolenie z Agnieszką Stein i Anną Łagód
- Zrozumieć, aby pomóc. Dziecko z zespołem Aspergera w domu i w szkole. CT SOTIS.

Doświadczenie zawodowe:
- Poradnia Zdrowia Psychicznego przy Szpitalu Powiatowym w Sochaczewie – psycholog, od lipca 2022r.,
- Bliskie Miejsce, Warszawa - psycholog dziecięcy, od września 2022r.,
- Aakuku Centrum Terapii, Sochaczew - psycholog dziecięcy
- Dom Asa – Centrum Terapii dla Dzieci – konsultacje psychologiczne dla rodziców oraz krótkoterminowe wsparcie psychologiczne dla rodzin z dziećmi w wieku od ok. 3 lat do okresu
nastoletniego, zajęcia grupowe dla dzieci w wieku wczesnoszkolnym wspierające ich samoświadomość, regulację emocji i rozwój umiejętności społecznych
- Przedszkola i żłobki w Warszawie – obserwacja psychologiczna, wsparcie kadry, konsultacje dla rodziców
- Adedu – Akademia Rozwoju - prowadzenie konsultacji dla rodziców, zajęcia sensoplastyczne dla dzieci w wieku 1-3 r. ż.,
- Szkoła Podstawowa w Warszawie - terapeuta-cień dziecka w spektrum autyzmu,
- Centrum Terapii Autyzmu SOTIS, roczny staż w terapii grupowej osób z zespołem Aspergera,
Stowarzyszenie WIOSNA, Projekt Akademia Przyszłości; wolontariusz – tutor; kolider grupy wolontariuszy.

Ambiwalentne mogą być przeżycia dziecka, ambiwalentne mogą być odczucia rodzica. Takie wymieszane, trochę poplątane, w c...
14/09/2022

Ambiwalentne mogą być przeżycia dziecka, ambiwalentne mogą być odczucia rodzica. Takie wymieszane, trochę poplątane, w ciągłej zmianie.

Z jednej strony - myślisz sobie: jak to dobrze, że dziecko idzie w świat, że możemy podzielić odpowiedzialność za opiekowanie go na więcej osób, że poznaje nowych kolegów i koleżanki, że doświadcza różnorodnej opieki od różnych dorosłych, że spotyka się z bardzo różnymi wyzwaniami. Ufff, w końcu wypiję ciepłą kawę, wrócę do pracy i do kontaktu z innymi dorosłymi. Jak dobrze mieć więcej przestrzeni na bycie z samą/ym sobą, na kawałeczki swojej niezależności, na złapanie dystansu, na różnorodność, na oddech.

Być może (z tej samej strony) dziecko mówi - kiedy pójdę do mojego przedszkola/mojej szkoły? Albo, z entuzjazmem: a wiesz? Dziś bawiliśmy się w pociąg, robiliśmy wspólny projekt, byliśmy na spacerze, na placu zabaw...

Z drugiej strony - czy to na pewno była dobra decyzja? Czy jej/jemu tam jest dobrze, jeśli mówi, że jednak nie chce tam iść? Boję się, że już zawsze będzie tak jak dziś - a dziś tak trudno nam było się rozstać, płakał(a), nie chciał(a) wstawać po przebudzeniu. Właściwie, to tak dobrze było przed zmianą, właściwie, to po co nam to przedszkole, ta szkoła?... Czujesz niepokój i niepewność, a w ciele zamieszkało drżenie i napięcie...

Znasz to?

Nie poznałam jeszcze rodziny, w której - nawet w łagodnie przebiegającej adaptacji - na jakimś etapie nie pojawiałaby się ambiwalencja - miks sprzecznych odczuć i myśli.

One mają prawo być - te wszystkie uczucia z każdego bieguna. Możesz czuć niepewność na zmianę z zadowoleniem, i Twoje dziecko może być zalęknione, ale i zaciekawione - za chwilę, za dzień lub dwa.

To, co wydaje mi się ważne i nigdy nie zawodzi to wsparcie - wszystko to, co pomaga nam czuć, połączyć uczucia z potrzebami, wrócić do równowagi i znaleźć jasność w tym, czego chcemy:
- wspierająca rozmowa
- płakanie
- bycie w fizycznym ruchu (taniec, spacer, rower, basen - co lubisz)
- przytulanie
- ...
I tak się składa, że ten post jest bardziej o dorosłych niż o wspieraniu dzieci, bo tak to jest, że maska tlenowa najpierw sobie, a potem dziecku.

Ściskam,
Linda

Jestem. Po długiej przerwie w publikowaniu, wracam na soszjalmediową arenę 🎉Potrzebuję sprawdzić, kto mnie jeszcze czyta...
12/09/2022

Jestem.
Po długiej przerwie w publikowaniu, wracam na soszjalmediową arenę 🎉
Potrzebuję sprawdzić, kto mnie jeszcze czyta? O czym chcielibyście usłyszeć, przeczytać?
Mam taki pomysł, że podzielę się zmianami u siebie, a Wy dacie znać, który kawałek Was interesuje najbardziej - gotowi?

🌟Ostatni rok, po przeprowadzce na mazowiecką wieś w lipcu 2021, spędziliśmy z dziećmi (wtedy 7 i niecałe 3 lata) w trybie edukacji domowej. To był intensywny, burzliwy ale też bardzo uczący rok.
🌟Wiosną 2022 postanowiłam zaaplikować do Laboratorium Psychoedukacji na Studium Psychoterapii. To była dla mnie ważna, bardzo ważna decyzja, która wpłynęła na kolejne kroki - m.in. rozpoczęcie stażu w Poradni Zdrowia Psychicznego. Ten plan na 4letnią naukę wydaje mi się abstrakcją - ukończę studia, kiedy moje starsze dziecko będzie miało 12 lat😯 Ale równie mocno mnie to cieszy, ekscytuje - no zdecydowanie jestem człowiekiem rozwoju 🌊
🌟Nasze dzieci poszły do systemowych placówek - L. do 2 klasy SP na mazowieckiej wsi, W. - do grupy Zajączków w najbliższym lokalizacyjnie przedszkolu. Obserwuję z łagodnością i czuwam, wszyscy jesteśmy w adaptacji.
🌟Rozpoczęłam regularną współpracę z niepublicznym przedszkolem, gdzie zajmuję się wspieraniem kadry i rodziców - zakraplam empatię wszędzie tam, gdzie jej potrzeba przekonując się, że z czułą bliskością naprawdę nie można przesadzić.
🌟Od września 2022 jestem w .pl 🎉
gdzie konsultuję rodziców dzieci w wieku 6+, tak też pracowałam przez ostatnie 2 lata w Domu Asa na warszawskim Bemowie. Współpracuję też z Ośrodkiem Aakuku w Sochaczewie.

❤️...bo to, co się nie zmienia to to, że jestem gotowa wspierać Was w szukaniu rodzinnej równowagi, we wracaniu do Waszych rodzicielskich wartości, w odzyskiwaniu zasobów do pielęgnowania więzi z Waszymi dorastającymi dziećmi. Jestem gotowa szukać z Wami odpowiedzi na pytanie: co znaczy zachowanie Waszego dziecka? Jak je rozumieć, jak na nie odpowiedzieć..., jak to wszystko ogarnąć?!...

Z ciepłym uściskiem,
Linda

Łatwo w przedświątecznym szaleństwie zapomnieć o tym, że piękno życia zaklęte jest w uważnym dostrzeganiu - zapachów, sm...
24/12/2020

Łatwo w przedświątecznym szaleństwie zapomnieć o tym, że piękno życia zaklęte jest w uważnym dostrzeganiu - zapachów, smaków, wrażeń z własnego ciała. Łatwo zapomnieć, że to, co po latach zostaje w pamięci to zauważenie czyjegoś uśmiechu albo łzy wzruszenia czy smutku, płynącej po policzku. Łatwo wpaść w ciąg odhaczania kolejnych zadań z 'to do list', ulepienia co najmniej setki pierogów, mycia okien itepe - nawet kosztem wstrzymania oddechu, nawet kosztem bólu pleców.

Ja sama łapię się na tym, że dopóki czegoś nie skończę to próbuję zająć czymś dzieci, a za chwilę... Już za moment... Jeszcze parę minut...

I kiedy przyszedł moment, gdy zaczęłam zastanawiać się nad życzeniami przyszło do mnie, że tak naprawdę chciałabym kolekcjonować wspomnienia wzajemnego ciepła i zrozumienia, a nie pierogi. Że to co najważniejsze dla moich dzieci i naszej rodziny, to wzajemna życzliwość i usłyszenie.

Młodszy zasypia, a ja łączę się z tymi myślami :) i życzę Wam żeby Wasze Święta były pełne w czułość i bliskość. Niech miłość, która ma początek w kochaniu samego siebie, rozprzestrzenia się w relacjach między Wami i Waszymi bliskimi. Niech pochopne słowa wyprzedzi głęboki oddech, a tym ważnym, które zbliżają, nie zabrakło paliwa odwagi.

🎄♥️

12/11/2020

O to to, świat się przez to nie skończy.
Dla wszystkich Rodziców dzieci szkolnych - słyszę Was w lęku o dobrostan Waszych dzieci. Pamiętajcie, że dobrostan to najpierw wspierające relacje, pełne ciepła i zrozumienia a potem odkrywanie i zdobywanie świata, nie odwrotnie

Obserwuję, co dzieje się dookoła. Ludzie piszą do mnie, że czują jak lęk zagęszcza się w powietrzu. Coraz trudniej odpuś...
19/10/2020

Obserwuję, co dzieje się dookoła. Ludzie piszą do mnie, że czują jak lęk zagęszcza się w powietrzu. Coraz trudniej odpuścić sobie regularne sprawdzanie newsów, covidowych statystyk. Coraz częściej pewnie słyszysz, tak jak ja, o kimś w izolacji, o kimś na kwarantannie, o kimś pozytywnym, o kimś bezobjawowym, o kimś w stanie ciężkim, o kimś, kto odszedł.

Te mechanizmy, w które wchodzimy psychologia zna od lat. To, że historie jednostkowe nie dają całego obrazu - a jednak im emocjonalnie wierzymy. To, że najsilniej zapamiętujemy treści powiązane z silnymi emocjami - wszystko jedno, o jakim znaku. To, że strach bardzo łatwo narasta bo nasze mózgi są zaprogramowane ewolucyjnie do wyłapywania i unikania zagrożenia.

Obserwuję, jak wielu z nas, ja też, utyka w nieprzerwanym kole stresu. Na domiar złego, to, co m.in. mogłoby nas ukoić, staje się niebezpieczne albo chociaż ryzykowne - spotkania z drugim człowiekiem, bycie w kręgu, wśród 'swoich'. (Na szczęście są też inne strategie.)

Wiemy, że brakuje nam wsparcia, ale nie jedziemy do rodziny, bo a nuż przekażemy im wirusa. Wiemy, że potrzebujemy wysłuchania ale kurczę, co jeśli pójdę, spotkam się, a za parę dni zabraknie dla mnie miejsca w szpitalu?...

Ten niepokój nas łączy. Wydaje się, że wszystkim nam potrzeba dowodów na to, że wciąż można ufać - sobie, swoim potrzebom, życiu, że wciąż można czuć się bezpiecznie - w maseczce czy bez. Czuć. Się. Bezpiecznie. Czuć.

Tych sygnałów o tym, że jest bezpiecznie bardzo potrzebują nasze dzieci. Twoje, i moje też. To, że im trudno manifestują na różne sposoby. Jedne mają ciężko ze snem, inne obgryzają paznokcie, jeszcze inne są mega drażliwe, a kolejne - uciekają w gry albo bajki.

I żeby nie przedłużać - to jest OK powiedzieć, cholera, jak ja się boję! Mam dość tej korony, chcę już normalnie żyć!

To jest OK powiedzieć: potrzebuję rozmowy, potrzebuje wiedzieć jak wspierać moje dziecko, bo razem zaraz oszalejemy!

I jeśli jesteś w momencie, kiedy dotyczy to Ciebie i chcesz pogadać właśnie ze mną - znajdziesz mnie w Blisko - Gabinet na Bielanach (także online) - w czwartki oraz w Adedu w Ursusie - w piątki.

Adres

Sochaczew

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Linda Grześkiewicz-Strumidło - psycholog umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skontaktuj Się Z Praktyka

Wyślij wiadomość do Linda Grześkiewicz-Strumidło - psycholog:

Udostępnij

Share on Facebook Share on Twitter Share on LinkedIn
Share on Pinterest Share on Reddit Share via Email
Share on WhatsApp Share on Instagram Share on Telegram

Kategoria

Rodzicielstwo i empatia

Okiem psychologa o rozwoju dziecka, budowaniu relacji w rodzinie i empatycznej komunikacji. Prowadzę konsultacje psychologiczne dla Rodziców i warsztaty na terenie Warszawy. Więcej o mnie przeczytasz poniżej...

Dlaczego WSPARCIE?

Wierzę, że dostając je w postaci nieoceniającego i empatycznego towarzyszenia sami jesteśmy w stanie znaleźć najlepsze dla siebie (i swojej rodziny) rozwiązania - dlatego przede wszystkim, uważnie słucham i daję wsparcie podczas każdego spotkania z rodzicami.

Dlaczego ZROZUMIENIE?