Clara Via Partners

15/03/2026

Coraz częściej myślę o mądrości kobiet.

O tej cichej, spokojnej sile, która sprawia, że ciągle szukamy. Nie dlatego, że czegoś nam brakuje.
Ale dlatego, że w naturze kobiety jest rozwój, czucie głębiej, rozumienie więcej.

Na co dzień jesteśmy w wielu rolach.
Silne. Sprawcze. Odpowiedzialne.
Często w swojej codziennej zbroi.

A przecież każda z nas potrzebuje czasem miejsca, w którym można ją zdjąć.
Na chwilę przestać być „tą ogarniającą wszystko”.
Po prostu pobyć sobą.

Dlatego tak lubię zapraszać kobiety do mojego małego Uroczyska z Bali, spokojnego, zielonego i pełnego dobrej energii. Czasem mówię komuś, że to takie ciche i kojące miejsce, po czym niemal zawsze Gośka (moja ukochana gąska) drze się w niebogłosy, ale to taki uroczy akompaniament.

Jest tu cisza.
Jest przestrzeń.
Jest powoli budząca się zieleń.

Odwiedzajacy moje Uriczysko powini być jednak gotowi na przyjemny hałas życia, gęsi, kaczki i kury, które przypominają, że świat może być prosty, a czerpanie z każdego dnia to naturalna zdolność

To bardzo szczególne miejsce.
Jak dotąd każda osoba, która tu przyjechała, mówiła to samo, że jest tu po prostu… dobrze.

I właśnie w takiej przestrzeni spotykają się kobiety na moich warsztatach, żeby na chwilę zdjąć zbroję, odetchnąć i przypomnieć sobie własną mądrość.

Zapraszam serdecznie w każde sobotnie popołudnie ✨️

08/03/2026

Wierzę, że nasze działania przyniosą wiele korzyści dla kobiet w Powiecie Wroclawskim 💪

Jestem dumna, że mam zaszyt dzialać w tak zacnym gronie ✨️

08/03/2026

Dziś Dzień Kobiet
Ładuję baterie na otulającej huśtawce w moim Uroczysku z Bali i myślę o odwadze

Nie o odwadze głośnej, widoczne i spektakularnej, nie o zdobywaniu więcej, szybciej, głośniej

Myślę o tej cichej, wymagajacej wychodzenia ze strefy komfortu, wychodzenia poza struktury i schematy wtłoczone nam do głowy przez rodziców, otoczenie i szeroko rozumiane normy społeczne nierozerwalnie związane z różnicą płci, o odwadze, która dzieje się każdego dnia

O odwadze, żeby stawiać na siebie, żeby kochać i szanować siebie, nie tylko wtedy, gdy wszystko się udaje, ale także wtedy, a może zwłaszcza wtedy, gdy coś się rozsypuje, kiedy zostajemy same

O odwadze sięgania po to, czego naprawdę pragniemy, nawet jeśli gdzieś w tle słychać głosy: „czy wypada?”, „czy wolno?”, „czy to na pewno dla mnie?”

I o odwadze, żeby to po co sięgnięmy przyjąć z radością, bez ciężaru wyrzutów sumienia.

O odwadze wyznaczania granic.
I o dojrzałości, żeby dbać o swoje własne, a jednocześnie respektować granice innych.

Ta odwaga nie zawsze jest widoczna z zewnątrz.
Czasem to tylko jedna decyzja, jedno „tak” lub jedno „nie”, czasem tylko to jedno zdanie wypowiedziane spokojniej, niż zwykle, ale z uczuciem przekonania i pewności siebie.

Ale to właśnie z takich małych aktów odwagi buduje się życie, które jest naprawdę nasze.

Dziś chcę więc powiedzieć każdej z nas

Twoja droga ma znaczenie.
Twoje pragnienia mają znaczenie.
Ty masz znaczenie.
Ty jesteś ważna i pamiętaj proszę o tym w codziennym pędzie naszego życia 💞

Z serdecznością.
Dla wszystkich nas, dla wszystkich kobiet ✨️

06/03/2026

Czas na działanie kobiet, działanie w synergii i z otwartością połączoną ze świadomością.

Jestem wzruszona i dumna, że mogę funkcjonować w tak zacnym gronie i w tak ważnym obszarze funkcjinowania naszego powiatu ✨️

25/02/2026

Odliczamy dni do soboty

Zauważyłaś, że są w życiu takie momenty napiecia, jakiegoś intyicyjnego wyczekiwania?

Niby wszystko jest jak zawsze, praca, codzienne relacje, projekty, zobowiązania, ale w środku czujesz, że coś się już domyka, że coś tam się rodzi, uwiera...

Jeszcze nie wiesz, co zaczyna się w zamian, ale czujesz, że to „coś” chce się pojawić.

To bywa niewygodne.
Bo jesteśmy nauczone wiedzieć. Planować. Kontrolować. Mieć odpowiedzi.

A moment niewygody i wewnętrznego poruszenia nie daje odpowiedzi. On daje raczej pytania.

Może jesteś właśnie tam, między „już tak nie chcę” a „jeszcze nie wiem jak inaczej”

Między zmęczeniem a nadzieją

Między rolą, którą pełnisz, a kobietą, którą naprawdę jesteś

To spotkanie w sobotę nie jest dla tych, które mają wszystko poukładane, nie jest też dla tych, które szukają szybkiej recepty.

Warsztaty to bardziej przestrzeń dla kobiet w drodze.Dla tych, które potrzebują zatrzymać się na moment, żeby usłyszeć siebie wyraźniej.

Czasem wystarczy kilka godzin w bezpiecznej przestrzeni, żeby nazwać to, co do tej pory było tylko przeczuciem, żeby zobaczyć, że nie jesteś sama w swoim „pomiędzy”, żeby poczuć, że coś nowego naprawdę ma prawo się zacząć

Jeśli czytając to masz w ciele lekkie „to o mnie”…
to być może właśnie dlatego warto się pojawić.

Sobota to nie przypadkowy dzień, to dzień w którym zwyczajowo sprzątamy i przygotowujemy się na niedzielę, na coś oczekiwanego przez cały tydzień, na odpoczynek ✨️

25/02/2026

24/02/2026

Znasz takie momenty w swoim życiu, które z zewnątrz wyglądają zupełnie zwyczajnie, w których nikt nie zauważa w Tobie zmiany, ale w środku coś niepokoi, coś uwiera...

Wieczór jak wiele innych.

Dom trochę ucichł, telefon w końcu przestaje dzwonić, lista zadań na jutro już w głowie gotowa.

Niby wszystko działa, praca, obowiązki, ludzie, którzy na Ciebie liczą.

I nagle pojawia się cicha myśl
„Ja już tak dalej nie chcę, jestem zmęczona”

Nie zawsze chodzi o wielką rewolucję, czasem to nie jest kwestia zmiany pracy, związku czy miasta.

Częściej to moment, w którym orientujesz się, że od bardzo dawna jesteś dla wszystkich, dbasz o różne interesy, realizujesz mnóstwo oczekiwań i celów, ale w tym wszystkim zapominasz o sobie.

Przez lata jesteśmy uczone odpowiedzialności.
Bycia dzielną.
Dowożenia spraw do końca.
Ogarniania życia, swojego, nabbliższych i wielu innych bo wypada pomagać i być miłym.

I to są piękne cechy. Problem zaczyna się wtedy, gdy w tym wszystkim gubi się miejsce na oddech, na troskę o siebie i na własne potrzeby.

Bardzo często upychamy w sobie frustrację, drobne zgrzyty, niewygody i poczucie nadużycia, nosimy je w sobie bardzo długo. Na zewnątrz nadal działamy skutecznie, podejmujemy decyzje, uśmiechamy się i motywujemy innych.

Ale w środku coraz częściej pojawia się pytanie:
czy moje życie naprawdę wygląda tak, jak chcę?

Co ciekawe, ten moment nie jest słabością.
Bardzo często jest początkiem prawdziwej zmiany.

Bo dopiero kiedy pozwolisz sobie pomyśleć „dość”, zaczynasz szukać czegoś bardziej swojego, prawdziwego i wspierającego. Dopiero wtedy pojawia się realna szansa na kolejny krok.

W takim procesie, druga osoba, która słucha bez ocen i otwarcie dzieli się własnym doświadczeniem, stanowi silne wsparcie.

Właśnie dlatego powstają takie przestrzenie jak warsztaty dla kobiet, zwane czasem Kręgiem Kobiet 💞

Miejsca, w których można na chwilę zatrzymać się, złapać dystans i spotkać inne kobiety, które też kiedyś miały dokładnie tę samą myśl.

Jeśli kiedykolwiek pojawiło się u Ciebie zdanie: „już tak dalej nie chcę”, możliwe, że to właśnie jest właściwy moment na zmiany.

Możesz to sprawdzić w bezpiecznym gronie już w najbliższą sobotę ✨️

22/02/2026

Po kilku pochmurnych i deszczowych dniach za moment wyjdzie słońce. Słońce, które często odkrywa, że to, co jeszcze wczoraj wydawało się ciężkie i przytłaczające, w tym świetle trochę blednie. Myśli się rozjaśniają, oddech robi się głębszy, a w głowie pojawia się więcej przestrzeni.

Słońce działa trochę jak naturalne przypomnienie, że nasz stan nie jest stały. Że nawet po najbardziej pochmurnym czasie przychodzi moment, kiedy wszystko widać wyraźniej.

Warto ten efekt zatrzymać na dłużej. I jednocześnie budować w sobie odporność na kolejne szare dni.

Jednym ze sposobów może być spotkanie z innymi kobietami w Kręgu Kobiecym, w przestrzeni rozmowy, uważności i wzajemnego wsparcia.

Kręgi Kobiece działają trochę jak szczepionka dla psychiki. Wzmacniają. Porządkują myśli. Dają poczucie, że nie jesteśmy same z tym, co przeżywamy.

Jeśli czujesz, że to moment, żeby zadbać o siebie, zapraszam do wspólnego kręgu.

Kolejne spotkanie warsztatowe już w najbliższą sobotę, czekam na Ciebie w moim pięknym 💞

15/02/2026

Niedoskonałość potrafi być siłą.

Ale potrafi też szeptać, że robimy ciągle za mało, że można byłoby lepiej i więcej.

Nawet wtedy, gdy naprawdę dajemy z siebie dużo. Potrafi pchać do rozwoju, ale równie często odbiera poczucie, że to, co robimy, już jest wystarczające.

Wiele kobiet, które spotykam na swoich warsztatach, naprawdę radzi sobie dobrze. Są odpowiedzialne, zaangażowane, skuteczne, odnoszą zauważalne sukcesy. Po wysłuchaniu, gdzie są i z czym się mierzą pierwszym odruchem jest podziw. A jednak bardzo często towarzyszy im poczucie, że to wciąż za mało.

Jakby między tym, co jest, a tym, co „powinno być”, istniała stała, trudna do domknięcia luka, jakby cel odsuwał się wraz z osiągnięciami, bez szans na jego dogonienie.

Uczucie niedoskonałości potrafi mobilizować. Dzięki niej się rozwijamy, uczymy, przekraczamy granice. Ale w pewnym momencie zaczyna działać jak wewnętrzny regulator, który rzadko pozwala zatrzymać się i uznać sens i satysfakcję z tego, gdzie jesteśmy i co robimy. Poprzeczka przesuwa się automatycznie. Gdy jedno staje się możliwe, natychmiast pojawia się kolejne „jeszcze”.

Myślę, że wiele kobiet nie żyje w deficycie kompetencji, tylko w deficycie uznania ich wobec samych siebie. Oceniamy się nie po faktach, lecz po tym, jak powinnyśmy się czuć, jak szybko wracać do równowagi, jak sprawnie łączyć role, jak mało miejsca zajmować z własnym zmęczeniem czy wątpliwościami.

Pomyślałam sobie ostatnio, że może pytanie nie brzmi „dlaczego nie radzę sobie lepiej?”, ale raczej „dlaczego tak rzadko pozwalam sobie uznać, że to, co robię teraz, jest wystarczające na ten moment?”

Zmiana kontekstu pytania nie jest zaproszenie do rezygnacji z ambicji, jest to raczej zaproszenie do zmiany sposobu, w jaki mierzymy własną wartość.

08/02/2026

Minęło ponad 30 lat doświadczeń, wyzwań, porażek i sukcesów. Patrzę dzisiaj wstecz i widzę jaką drogę przeszłam, czego dokonałam, jak często niemożliwe stawało się możliwe i jednocześnie jak sukcesy potrafią uzależnić :-)

Szczęśliwie definicja sukcesu również ewoluuje, dlatego dzisiaj patrząc z dumą wstecz, czuję, że na każdym etapie dawałam z siebie wszystko, chociaż nie zawsze wszystko co możliwe z tych doświadczeń czerpałam. Myślę sobie, ze te obserwacje to również cenna lekcja i doświadczenie.

Dlatego świętując 30 lat intensywnego zbierania ważnych doświadczeń biznesowych i jednocześnie kończąc 50 lat życia wypełnionego, zwłaszcza w ostatniej dekadzie, pracą z kobietami. Pracą opartą na formule warsztatowej, coachingu i czegoś co uwielbiam nazywać co-mentoringiem ;-). Obserwując jak właściwie zadane pytania przecierają nowe szlaki, jak efektywne uczestnictwo w warsztacie rozwojowym może poszerzyć perspektywę, podjęłam jedną z ważniejszych w moim życiu decyzję 🤩

Przenoszę ciężar mojej działalności na rozwijanie tych aktywności, które nieodmiennie dają mi najwięcej satysfakcji, które pozwalają mi realnie wpływać na zmianę postrzegania roli kobiety aktywnej zawodowo, na zmianę podejścia do postrzegania płci w biznesie. Jedną z moich ważniejszych misji jest i pozostanie pokazywanie, że świadome współtworzenie środowiska biznesowego znacząco wpływa na jakość i efektywność w biznesie.

Mam głębokie przekonanie, potwierdzone już wieloma dostępnymi badaniami, że statystycznie różnimy się w stylach, podejściach do realizacji zadań czy do przywództwa i wielu innych obszarów biznesowych (meta-analiza Eagly i Johnson, 1990). Jestem również przekonana, że korzystanie z synergii tych różnych stylów i podejść to siła i przewaga konkurencyjna przedsiębiorstw.

Zatem zamiast wzajemnie sobie udowadniać kto w czym jest lepszy (mężczyzna czy kobieta), warto skorzystać z wiedzy w obszarze tych różnic i adekwatnie planować zagospodarowanie tych odmiennych stylów, poszukując synergii i poprawiając efektywność pracy oraz satysfakcję zespołów.

I o tym (ale nie tylko) będzie się mówiło w Akademi .