Psycholog Dziecięcy - Zuzanna Bartczak

10/10/2025

Światowy Dzień Zdrowia Psychicznego — przypomnienie, że proszenie o pomoc to oznaka odwagi, nie słabości.🧠

09/09/2025

Jak wesprzeć dziecko w nowym środowisku?

Zmiana szkoły, przedszkola czy grupy rówieśniczej to dla dziecka duże wyzwanie. To naturalne, że pojawia się niepewność, często stres. Rolą dorosłych jest pomóc dziecku przejść ten czas łagodniej.

👉 Oto kilka wskazówek:

💬 Rozmawiaj o emocjach – nazwij to, co dziecko może czuć („widzę, że jesteś trochę zdenerwowany”), pokaż, że to normalne.

🕰️ Daj czas – adaptacja to proces, a nie wyścig. Jedne dzieci potrzebują kilku dni, inne kilku tygodni.

🌱 Wzmacniaj pewność siebie – przypominaj o jego mocnych stronach i sukcesach, nawet tych najmniejszych.

🤝 Buduj poczucie bezpieczeństwa – stabilna obecność rodzica i rutyna w domu pomagają dziecku odnaleźć się w nowej sytuacji.

🎨 Zachęcaj do relacji – wspólne zabawy, udział w zajęciach czy rozmowy o nowych kolegach ułatwiają wejście do grupy.

Każde dziecko ma swój indywidualny rytm adaptacji. Najważniejsze, by czuło, że nie musi być w tym samo – ma obok dorosłych, którzy rozumieją i wspierają. 💛

01/08/2025

🌸

24/05/2025

Okres dorastania to czas burzliwych emocji, buntu i poszukiwania tożsamości. Kluczem do dobrej relacji jest odpowiednia komunikacja – pełna szacunku, ale też stanowczości. Oto konkretne wskazówki, jak rozmawiać, by być słyszanym, nie raniąc i nie wywołując niepotrzebnych konfliktów.

1. Unikaj monologów – zadawaj pytania i słuchaj 👂🏻

Zamiast:
❌ „Dlaczego znowu nie odrobiłeś lekcji?!”
✅„Widzę, że masz dużo zadane. W czym mogę ci pomóc?”

Zamiast:
❌„Posprzątaj natychmiast ten pokój!”
✅„Kiedy planujesz posprzątać? Dziś wieczorem, czy jutro rano?”

🧠 Dlaczego to działa? Nastolatek potrzebuje poczucia autonomii. Pytania zamiast rozkazów zachęcają go do samodzielnego myślenia i odpowiedzialności.

2. Nazywaj emocje – pomóż mu je zrozumieć😡😢🙂

Gdy jest zdenerwowany:
❌„Nie dramatyzuj, to nic wielkiego!”
✅„Widzę, że jesteś wściekły. Chcesz o tym porozmawiać?”

Gdy coś go przerasta:
❌„Nie maż się, weź się w garść!”
✅„To musi być trudne. Jak mogę ci pomóc?”

🧠Dlaczego to działa? Nastolatek często sam nie rozumie, co czuje. Akceptacja jego emocji buduje zaufanie i pokazuje, że może na ciebie liczyć.

3. Mów konkretnie, zamiast krytykować 🤬

Zamiast:
❌„Jesteś nieodpowiedzialny!”
✅„Proszę, następnym razem wyłącz konsolę o 21:00, tak jak umówiliśmy się.”

Zamiast:
❌„Zawsze się spóźniasz!”
✅„Martwię się, gdy nie odbierasz telefonu. Następnym razem daj znać, gdzie jesteś.”

🧠Dlaczego to działa? Oskarżenia wywołują bunt. Konkretne komunikaty pokazują, czego oczekujesz, bez atakowania.

4. Daj wybór (ale w granicach zasad)❓❓

❌„Natychmiast wyłącz ten telefon!”
✅”Możesz skończyć grę za 10 minut albo teraz, ale wtedy jutro gramy dłużej. Co wolisz?”

❌”Zawsze zostawiasz bałagan!”
✅„Wolisz posprzątać teraz, czy po kolacji?”

🧠Dlaczego to działa? Nastolatek czuje, że ma kontrolę, ale wciąż działa w ustalonych ramach.

5. Przyznawaj się do błędów i przepraszaj 🫂

Jeśli zawiodłeś/zawiodłaś:
❌„No dobra, ale ty też nie jesteś idealny!”
✅„Przepraszam, że nakrzyczałam. Powinnam była powiedzieć to spokojniej.”

🧠Dlaczego to działa? Pokazujesz, że każdy ma prawo do błędu, ale ważne jest, by go naprawić. To uczy go odpowiedzialności.

6. Unikaj porównań i etykiet 🤐

❌„Twój brat w twoim wieku już sam się uczył!”
✅„Wierzę, że dasz radę. Jeśli potrzebujesz pomocy, jestem tu.”

❌„Jesteś leniwy!”
✅„Widzę, że masz dziś mniej energii. Może odpoczniesz i wrócimy do tego później?”

🧠Dlaczego to działa? Negatywne etykiety obniżają samoocenę i zniechęcają do zmiany.

05/05/2025

🧠 ADHD 🧠

ADHD, czyli zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, to złożone zaburzenie neurorozwojowe, które dotyka dzieci, młodzież i dorosłych. Charakteryzuje się utrwalonymi wzorcami nieuwagi i/lub nadruchliwości-impulsywności, które są bardziej nasilone i częstsze niż typowo obserwowane u osób w podobnym wieku i na podobnym poziomie rozwoju.

Co kryje się pod tymi trzema głównymi filarami?

🧠 Zaburzenia uwagi:

To nie tylko problem z "niechceniem" słuchania. Dzieci z ADHD mogą mieć trudności z utrzymaniem koncentracji na zadaniach lub zabawach, łatwo się rozpraszają pod wpływem zewnętrznych bodźców, popełniają błędy wynikające z niedbałości, mają problem z organizacją zadań i zajęć, unikają lub niechętnie angażują się w zadania wymagające dłuższego wysiłku umysłowego, często gubią potrzebne przedmioty, zapominają o codziennych czynnościach i wydają się nie słuchać, nawet gdy się do nich bezpośrednio mówi. Ta trudność w koncentracji nie wynika z braku inteligencji czy złej woli, ale z różnic w funkcjonowaniu obszarów mózgu odpowiedzialnych za kontrolę uwagi.

🧠 Nadruchliwość:

Objawia się nadmierną aktywnością ruchową, trudnościami z usiedzeniem w miejscu, wierceniem się, potrzebą ciągłego poruszania rękami lub nogami. Dzieci mogą biegać i wspinać się w nieodpowiednich sytuacjach, mieć trudności z cichą zabawą, są "w ciągłym ruchu" i dużo mówią. U nastolatków i dorosłych nadruchliwość może przybierać formę wewnętrznego niepokoju, uczucia "bycia ciągłym biegu" lub nadmiernej gadatliwości.

🧠 Impulsywność:

Charakteryzuje się trudnościami w hamowaniu reakcji. Osoby impulsywne często odpowiadają zanim pytanie zostanie dokończone, mają trudności z czekaniem na swoją kolej, przerywają innym, wtrącają się do rozmów, mogą podejmować pochopne decyzje bez zastanowienia nad konsekwencjami, co może prowadzić do wypadków lub problemów w relacjach.

ADHD nie ma jednej konkretnej przyczyny. Diagnoza jest procesem złożonym i wymaga holistycznego podejścia. Nie istnieje jeden test, który jednoznacznie potwierdziłby lub wykluczył ADHD.

Specjaliści (psychologowie, psychiatrzy dziecięcy) opierają się na:

• Szczegółowym wywiadzie z rodzicami, opiekunami i samym dzieckiem (jeśli jest wystarczająco duże).
• Obserwacji zachowania dziecka w różnych środowiskach (dom, szkoła).
• Kwestionariuszach i skalach oceny wypełnianych przez rodziców, nauczycieli i dziecko.
• Wykluczeniu innych możliwych przyczyn obserwowanych objawów.
• Pomocniczo stosuje się testy psychologiczne oceniające uwagę, funkcje wykonawcze i inne obszary funkcjonowania.

Obraz ADHD może być różny u różnych osób. Nie każde dziecko z ADHD będzie wykazywać wszystkie objawy w równym nasileniu. Wyróżnia się różne podtypy ADHD (z przewagą zaburzeń uwagi, z przewagą nadruchliwości-impulsywności oraz typ mieszany).

26/04/2025

🌸Zapraszamy🌸

Rodzice! Ruszamy z zapisami na cykl zajęć TRENING UMIEJĘTNOŚCI SPOŁECZNYCH (TUS) na rok szkolny 2025/26. Link do zapisów:

https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSedfgJqMMSb8ssVmpEKH_AdAGbuRtQ1QGT50K8ImOsT9quq6g/viewform?usp=sf_link

Zapraszamy!🌷

30/03/2025

Reakcja rodzica na lęk dziecka jest kluczowa, ponieważ to, jak rodzic reaguje, może pomóc dziecku poczuć się bezpiecznie lub pogłębić jego lęki. Oto kilka zasad, które mogą pomóc w skutecznym wsparciu dziecka w chwilach lęku:

1. Pozwól dziecku wyrazić swoje emocje😱😳

• Empatia: Ważne jest, aby rodzic okazywał zrozumienie i akceptację dla emocji dziecka. Można powiedzieć: „Rozumiem, że to cię przeraża. To musi być bardzo trudne.”
• Bez oceniania: Unikaj bagatelizowania emocji dziecka typu: „Nie masz się czego bać” lub „To głupie”. Takie stwierdzenia mogą sprawić, że dziecko poczuje się niezrozumiane. Zamiast tego warto powiedzieć: „Widzę, że to cię martwi. Pomogę ci poczuć się bezpiecznie”.

2. Zachowaj spokój 🧘🏼

• Modelowanie spokoju: Dzieci często reagują na emocje rodziców. Jeśli rodzic panikuje lub okazuje własny lęk, dziecko może poczuć się jeszcze bardziej niepewnie. Ważne jest, by rodzic starał się zachować spokój i kontrolować swoje emocje, co pomoże dziecku poczuć się bardziej stabilnie.
• Spokój w głosie i ciele: Mów powoli i spokojnie, unikając nadmiernego podnoszenia głosu. Takie zachowanie pomoże dziecku poczuć, że sytuacja jest pod kontrolą.

3. Ustal granice i rutyny 🚫

• Bezpieczna struktura: Dzieci, które odczuwają lęk, często czują się bardziej bezpiecznie, gdy mają jasne zasady i przewidywalność. Ustalenie rutyny (np. regularny czas na sen, posiłki, zabawy) daje dziecku poczucie, że może kontrolować chociaż część swojego świata.

4. Zachęcanie do samodzielności 👧🏼

• Wzmacnianie pewności siebie: Zamiast zawsze udzielać odpowiedzi na pytania, warto zachęcać dziecko do samodzielnego myślenia i rozwiązywania problemów. Może to być pytanie typu: „Co myślisz, co mogłoby pomóc w tej sytuacji?”.
• Krok po kroku: Pomóż dziecku rozwiązywać sytuacje, które wywołują lęk, stawiając małe, łatwe do wykonania kroki. Na przykład, jeśli dziecko boi się pójść do szkoły, można zacząć od rozmowy o tym, co konkretnie go niepokoi, a potem wspólnie znaleźć sposób na pokonanie tego lęku (np. wspólne chodzenie na początku).

5. Wspólne rozwiązywanie problemów 👨‍👩‍👧

• Akceptacja lęku i poszukiwanie rozwiązań: Pomóż dziecku zrozumieć, że lęk jest naturalną emocją, ale ważne jest, by szukać sposobów na poradzenie sobie z nim. Możesz zapytać: „Co mogłoby pomóc ci poczuć się lepiej w tej sytuacji?”.
• Poszukiwanie pozytywnych alternatyw: Kiedy dziecko wyraża swoje obawy, zachęć je do znalezienia pozytywnych myśli i alternatywnych sposobów myślenia, np. poprzez wizualizację bezpiecznego miejsca lub sytuacji, które dają poczucie kontroli.

6. Dawanie poczucia bezpieczeństwa 🫂

• Bliskość fizyczna: W przypadku młodszych dzieci przytulenie, trzymanie za rękę, wspólne spędzanie czasu w spokojnym otoczeniu może pomóc dziecku poczuć się bezpieczniej.
• Słowa pociechy: Używaj słów, które budują poczucie bezpieczeństwa, takich jak: „Jestem tu z tobą, nic ci nie grozi. Razem przez to przejdziemy”.

7. Używanie technik relaksacyjnych 🎨🎧

• Proste ćwiczenia oddechowe: Naucz dziecko technik, które pomogą mu się uspokoić w chwilach lęku. Można spróbować ćwiczenia „oddychania balonem” (głębokie wdechy i powolne wydechy), co pomoże zredukować napięcie.
• Relaksacja przez zabawę: Można używać wyobraźni i wspólnie wyobrażać sobie, że lęk to np. balonik, który powoli znika.

8. Ograniczanie źródeł lęku

• Kontrola nad treściami: Jeżeli lęk dziecka wynika z oglądania strasznych filmów lub słuchania niepokojących historii, warto zadbać o odpowiednią selekcję treści, z którymi dziecko ma kontakt. Warto ustalić zasady dotyczące tego, co dziecko może oglądać lub o czym rozmawiać.

01/03/2025

⭐️Kiedy warto udać się do psychologa dziecięcego? ⭐️

Wychowywanie dziecka to piękna, ale i jednocześnie wymagająca podróż. Czasem jednak rodzice mogą zauważyć, że ich pociecha przeżywa trudności, z którymi trudno sobie samodzielnie poradzić.
W takich sytuacjach warto rozważyć konsultację z psychologiem dziecięcym. Oto kilka sygnałów, które mogą wskazywać na potrzebę skorzystania z profesjonalnej pomocy:

1. Trudności emocjonalne 😭😡😱🫣

Jeśli dziecko często przejawia smutek, lęk, złość lub agresję, a te emocje utrudniają mu codzienne funkcjonowanie, warto skonsultować się ze specjalistą. Zadaniem psychologa jest pomoc w zrozumieniu źródła tych emocji i wsparcie dziecka w radzeniu sobie z nimi.

2. Problemy w szkole 🎒🎓

Nagłe pogorszenie wyników w nauce, trudności z koncentracją, unikanie szkoły lub konflikty z rówieśnikami mogą być sygnałem, że dziecko potrzebuje wsparcia. Psycholog pomoże zidentyfikować przyczyny tych problemów i zaproponuje odpowiednie rozwiązania.

3. Zmiany w zachowaniu 🧠

Jeśli zauważysz, że dziecko stało się wycofane, nadmiernie pobudzone lub jego zachowanie znacząco się zmieniło, może to być reakcja na stres lub trudną sytuację.

4. Trudności w relacjach 👧🏼👦🏻

Problemy w nawiązywaniu kontaktów z rówieśnikami, konflikty w rodzinie lub trudności w adaptacji do nowych sytuacji (np. przeprowadzka, zmiana szkoły) to również powody, by skonsultować się ze specjalistą.

5. Kryzysowe sytuacje życiowe 🫂
Rozwód rodziców, śmierć bliskiej osoby, choroba w rodzinie czy inne traumatyczne doświadczenia mogą wpłynąć na psychikę dziecka.

6. Niepokojące sygnały rozwojowe 👶🏼

Jeśli masz wątpliwości co do rozwoju emocjonalnego, społecznego lub intelektualnego dziecka, psycholog dziecięcy może przeprowadzić diagnozę i zaproponować odpowiednie działania.

⭐️Dlaczego warto sięgnąć po pomoc?⭐️

Wizyta u psychologa dziecięcego to nie powód do wstydu, a przejaw troski o dobro dziecka. Specjalista pomoże nie tylko dziecku, ale również rodzicom, udzielając wskazówek, jak wspierać pociechę w trudnych momentach. Pamiętaj, że im wcześniej zareagujesz, tym łatwiej będzie pomóc dziecku wrócić na właściwą ścieżkę.

10/02/2025

Budowanie pewności siebie u dzieci w pigułce.
👧🏼👦🏻

23/09/2024

ADOS (Autism Diagnostic Observation Schedule) to narzędzie diagnostyczne, które pomaga w rozpoznawaniu zaburzeń ze spektrum autyzmu. Składa się z serii zadań i sytuacji, które pozwalają ocenić umiejętności komunikacyjne, społeczne oraz zachowania osoby badanej. ADOS jest używany przez specjalistów w celu dokładnej diagnozy zarówno u dzieci, jak i dorosłych.

13/09/2024

😡Dziś troszkę o ZŁOŚCI 😡

ROLA RODZICA W TRUDNYCH ZACHOWANIACH

• ROZMOWA
Często złość jest wynikiem niezaspokojonej potrzeby, bądź mniejszej odporności na frustrację, dlatego warto porozmawiać o tym co się wydarzyło, co obie strony przeżywają, nie tylko w przypadku złości, ale wszystkich innych emocji (smutku, radości, strachu/lęku).
Nie karanie/ nie krytykowanie/ nie obwinianie. Sporządzenie listy sytuacji, które powodują u dziecka złość, dzięki czemu łatwiej będzie odczytywać intencje.

• ZROZUMIENIE dlaczego nasze dziecko wpada w złość. Najważniejsze jest nie szybkie opanowanie złości, a nauczenie komunikacji i sposobów na radzenie sobie.

• Propozycje pytań: Jak się czujesz, kiedy się złościsz? Co wtedy myślisz? Co wtedy chciałbyś zrobić? Co wtedy dzieje się z Twoim ciałem? Jak mogę Ci pomóc? Czy czegoś/ Czego potrzebujesz?

• KRÓTKIE I KONKRETNE KOMUNIKATY
Im dłużej mówimy do dziecka, tym trudniej będzie mu się skupić na wypowiadanych słowach, np. „Kiedy bijesz kolegę może być mu smutno i go boleć – kiedy poczułeś złość, zamiast uderzenia mogłeś…….. (zamknąć oczy, zacisnąć piąstki i głęboko oddychać), albo może masz inny sposób jak mógłbyś zareagować?” – w tym miejscu można zrobić burzę mózgów jak w bezpieczny sposób możemy wyrażać złość.

• Dziecko musi wiedzieć czemu rodzic się nie zgadza na pewne zachowania. To rodzic ma za zadanie wyznaczać dziecku co jest dobre, a co złe – DZIECKO SAMO NIE WIE/ NIE POTRAFI. Przykład: Nie zgadzam się, żebyś bił kolegę, takie zachowanie krzywdzi innych ludzi, a ja nie chcę żebyś kogokolwiek krzywdził.

• ZACHOWANIE SPOKOJU
Zezłoszczony rodzic z powodu złości dziecka może nasilać u niego to zachowanie i opóźniać uspakajanie się. Dzieci odczuwają emocje dorosłych.

Dziecko samo nie chce się tak zachowywać – to komunikat: „Nie radzę sobie z tym co się dzieje z moimi myślami i ciałem. Pomóż mi.”

27/08/2024

Rozstanie w przedszkolu może być trudne zarówno dla dziecka, jak i dla rodzica. Oto kilka sposobów, które mogą pomóc ułatwić ten proces:

1. **Przygotowanie przed pierwszym dniem:**

- Rozmawiaj z dzieckiem o przedszkolu, opisując, jak będzie wyglądał dzień, kto tam będzie i jakie będą zabawy.
- Jeśli to możliwe, odwiedźcie przedszkole razem przed rozpoczęciem roku, aby dziecko mogło poznać otoczenie.

2. **Rutyna poranna:**

- Wprowadzenie stałej rutyny porannej daje dziecku poczucie bezpieczeństwa. Wstawajcie o tej samej porze, jedzcie śniadanie i wychodźcie do przedszkola według ustalonego planu.

3. **Krótkie i spokojne pożegnanie:**

- Pożegnaj się z dzieckiem krótko i bez przeciągania. Przeciąganie pożegnania może sprawić, że dziecko poczuje się bardziej niepewne.
- Uśmiechaj się i mów spokojnie, że wrócisz po nie po zajęciach.

4. **Stały rytuał pożegnania:**

- Stwórz mały rytuał pożegnania, jak np. przytulenie, buziak lub specyficzny gest. Stały rytuał daje dziecku poczucie stabilności.

5. **Pozytywne nastawienie:**

- Zachowaj pozytywne nastawienie wobec przedszkola. Dziecko często czerpie emocje od rodziców, więc jeśli ty jesteś spokojny i zadowolony, to i dziecko będzie miało większe poczucie bezpieczeństwa.

6. **Zabranie ulubionej zabawki:**

- Jeśli to możliwe, pozwól dziecku zabrać ze sobą ulubioną zabawkę lub kocyk, który pomoże mu poczuć się bardziej komfortowo.

7. **Zaufanie do nauczycieli:**

- Rozmawiaj z nauczycielami i zaufaj im. Pokaż dziecku, że nauczyciele są osobami, którym można ufać, co pomoże mu się poczuć bezpieczniej.

8. **Stopniowe przyzwyczajanie:**

- Jeśli to możliwe, na początku zostawiaj dziecko w przedszkolu na krótszy czas, stopniowo wydłużając go, aby mogło się przyzwyczaić do nowego środowiska.

9. **Omówienie planu dnia:**

- Przed wyjściem do przedszkola omów z dzieckiem, co będzie robić w danym dniu. Może to dać mu poczucie kontroli i zmniejszyć lęk.

10. **Pozytywne zakończenie dnia:**

- Po powrocie z przedszkola poświęć czas na rozmowę o tym, co się działo. Skup się na pozytywnych aspektach dnia.

Każde dziecko jest inne, więc kluczowe jest znalezienie sposobu, który najlepiej sprawdzi się w przypadku Twojego malucha. Ważne, aby być cierpliwym i wyrozumiałym, dając dziecku czas na adaptację do nowej sytuacji.