Pierwsza Pomoc Psychologiczna dla osób w żałobie - Agnieszka Walczak

Strona główna
Polska
Warsaw
Pierwsza Pomoc Psychologiczna dla osób w żałobie - Agnieszka Walczak

Dane kontaktowe, mapa i wskazówki, formularz kontaktowy, godziny otwarcia, usługi, oceny, zdjęcia, filmy i ogłoszenia od Pierwsza Pomoc Psychologiczna dla osób w żałobie - Agnieszka Walczak, Usługi związane ze zdrowiem psychicznym, Warsaw.

04/02/2026

Ciężkie były te ferie - powiedziała. Mój tata zmarł - dodała po chwili. Dobrze, że byliśmy wtedy wszyscy… Wróciłam do Warszawy dzisiaj po północy i nie dociera do mnie jeszcze to, co się stało… To, co muszę dziś zrobić, to zjeść kanapkę i iść do przodu, tak, wiesz, żeby poukładało się wszystko, żebym mogła zrozumieć. - To słowa, które w poniedziałek usłyszałam od Ani (imię zmienione) wracając do domu.

„Zjeść kanapkę i iść do przodu" - jakie to prawdziwe, pomyślałam.
Jak często brakuje słów oraz trudno o „dobre rady”, które są w stanie cokolwiek zmienić. Jest za to codzienność, taka, która niejednokrotnie przygniata i potrafi być ogromnym wysiłkiem.

Ten, kto jest w tej podróży, wie, że często największym osiągnięciem dnia nie jest „pozbieranie się", tylko… zjedzenie kanapki.
Nie jako banał, spłycenie ani zaprzeczenie bólu, lecz jako „mikro-krok", coś, co mogę zrobić dla siebie.

W ostrej fazie żałoby układ nerwowy działa w trybie przetrwania - nie potrzebujemy wtedy wielkich planów, rad ani wizji. Potrzebujemy podstaw: oddechu, wody, jedzenia, chwili ciszy, jednego bezpiecznego kontaktu - jednym słowem, tego, co ukoi tu i teraz.
To właśnie te małe rzeczy są fundamentem, na którym powoli odbudowujemy nową rzeczywistość i nasze nowe życie.

Jeśli dziś jedyne, co możesz zrobić, to wstać i zjeść - jak Ania - kanapkę, to nie jest to „za mało".
Czasami kanapka, i tylko tyle, jest dokładnie tym, ile trzeba na dziś…

******************
Jeśli czujesz, że żałoba cię przytłacza, że nie dajesz rady – napisz do mnie, podeślę terminarz sesji i konsultacji, w których znajdziesz miejsce na swoją historię, emocje i tempo. Bez presji, z uważnością i z delikatnym otuleniem.

******************
lub... jeśli chcesz - zostaw pod tym postem jedno słowo: co dziś było Twoją „kanapką”? - małym krokiem, który udało Ci się zrobić mimo wszystko.

Z otuleniem,
Agnieszka💫

_________
Aniu, dziękuję za tę rozmowę

03/02/2026

Dzieci często przeżywają żałobę na różnych etapach swojego życia, ponieważ ich rozumienie śmierci zmienia się wraz z postępującym rozwojem poznawczym. W ważnych momentach, takich jak urodziny czy inne wydarzenia życiowe, mogą na nowo poczuć więź ze zmarłym rodzicem i za każdym razem będą musiały przepracować swoją stratę. Nie oznacza to, jak wydaje się niektórym, że żałoba została niedokończona; jest to po prostu proces trwający całe życie, który wpływa na nas w różny sposób, zależnie od etapu, na którym akurat się znajdujemy.
__________
J. Samuel, Sposób na żałobę, strona 131

29/01/2026

Dzisiejszy odcinek podcastu, który współtworzę z dr LangeL , poświęcony jest rytuałom i duchowości w żałobie.

************
👉Razem z Łucją zapraszamy do subskrypcji kanału, jeśli chcesz być na bieżąco z kolejnymi publikacjami.
************

Po śmierci bliskiej osoby potrzebujemy nie tylko przeżyć emocje, ale też odnaleźć sens i miejsce dla tej relacji w nowej, często bardzo trudnej rzeczywistości. Właśnie tutaj rytuały mogą mieć ogromne znaczenie.

Rytuały pogrzebowe i praktyki duchowe- niezależnie od tradycji kulturowej czy przekonań religijnych - pełnią ważną rolę w procesie żałoby. Nie są jedynie formalnym zwyczajem, ale mogą również stać się narzędziem, które pomaga umysłowi i sercu stopniowo przyjąć nieodwracalność straty.

Z jakiego powodu są tak istotne?

Ceremonie pogrzebowe dają nam przestrzeń, w której śmierć staje się rzeczywista. Widok trumny lub urny, udział w pochówku, wspólna modlitwa czy obecność innych ludzi - to wszystko pomaga oswoić fakt, że nasz bliski zmarł. Rytuały wprowadzają porządek tam, gdzie panuje emocjonalny chaos, a wspólnocie, bliskim pozwalają zebrać się wokół osoby w żałobie, oferując jej realne wsparcie.

Wielu z nas w obliczu straty zaczyna zadawać sobie egzystencjalne pytania: o sens życia, o cierpienie, o to, co dzieje się po śmierci. Osoby wierzące znajdują w religii pocieszenie i nadzieję. Inni odkrywają duchowość w połączeniu z naturą, w kontemplacji albo w szukaniu własnego znaczenia tego, co ich spotkało.

Rytuał to nie tylko sama ceremonia pogrzebu. To również małe, osobiste gesty: zapalenie świecy, odwiedzenie ważnego miejsca, napisanie listu do zmarłej osoby, stworzenie pudełka wspomnień, chwila ciszy w rocznicę.Te intymne rytuały pozwalają podtrzymywać więź z kimś, kto odszedł, a jednocześnie powoli oswajać się z jego nieobecnością.

Rytuały nie „zamykają żałoby” - one pomagają ją nieść.

Jakie rytuały - były, a może są dla Ciebie wsparciem?
Masz swój mały rytuał, który przynosi ukojenie po stracie? - Jeśli chcesz, podziel się nim w komentarzu.

Z otuleniem,
Agnieszka
_______________
ilustracja: Adriana Lisowska
Intro/Outro: Agnieszka Glińska

23/01/2026

Jednym z najbardziej mylących przekonań o żałobie jest to, że przebiega ona według przewidywalnego schematu, że przechodzisz przez kolejne etapy jak po schodach, aż w końcu dotrzesz na szczyt i poczujesz się lepiej. A jaka jest rzeczywistość?

Żałoba przypomina raczej ocean niż drogę. Jednego dnia czujesz się względnie stabilnie, uśmiechasz się, cieszysz chwilą, a następnego dnia fala bólu może pojawić się bez ostrzeżenia i bez wyraźnego powodu, burząc poczucie równowagi.

W wymiarze emocjonalnym żałoba przyjmuje formę spirali, czasem okręgu, niekiedy chaosu. Możesz doświadczać wielu sprzecznych emocji jednocześnie. Możesz wielokrotnie powracać do tego samego bólu, choć za każdym razem może mieć on nieco inny charakter, różną intensywność i być… stopniowo nieco łatwiejszy do zniesienia.

Trudne dni są naturalną częścią tego doświadczenia. Ciało i psychika potrzebują czasu - nie ma tutaj harmonogramu ani deadline'u.
Bądź dla siebie tak cierpliwy, jak byłbyś dla kogoś, kogo kochasz.

Wytrwałości w tym procesie,
Agnieszka💫

************
👉Jeśli to, co czytasz, jest Ci bliskie - zatrzymaj się na chwilę i napisz w komentarzu jedno słowo, które najlepiej opisuje to, co dzisiaj czujesz🫂

23/01/2026

Wczoraj dostałam email…Gratulacje! Zostałam wybrana na jedną z ‘Osobowości Roku’.
Telewizja, wywiady, gala, flesze, splendor - wszystko to na mnie czeka. Jest tylko drobny warunek techniczny: wpłata XK złotych - najwyraźniej moja osobowość potrzebuje kapitału początkowego, żeby w ogóle zaistnieć w rankingu.

A potem…. och, wtedy zaczyna się prawdziwa magia! Moi obserwatorzy będą mogli głosować na mnie przez SMS premium…
Piramida finansowa opakowana w bycie rozpoznawalną - istne perpetuum mobile kapitalizmu emocjonalnego.

Świat działa, jak działa - nie dziś się urodziłam (mój pesel jest ze mna przez te wszystkie lata). Szczytne cele oznajmione publicznie. Serio? - bo jak wspieram w inny sposób, to się nie liczy? To mi umniejsza?

Pracuję z żałobą i traumą. Codziennie rozmawiam z osobami, które przechodzą przez straty niemierzalne w złotówkach. Słucham historii o bólu, który nie ma kursu walutowego. O ranach, które goją się latami - jeśli w ogóle - i żadna wpłata tego nie przyspieszy.

Żałoba to proces, którego nie da się zhackować promocyjnym kodem rabatowym. To uczucie, które nie potrzebuje "potwierdzenia publicznego" za Xk plus VAT.
I potem dostaję maila, który mówi: „Jesteś wyjątkowa! Wystarczy przelew, a my to potwierdzimy publicznie aby inni płacąc, potwierdzili to, co ty już potwierdziłaś finansowo".

Marketing to dźwignia handlu, nawet po …

Wiem, jak działa świat; wiem, że emocje się sprzedają w pakietach premium; że uznanie można kupić z fakturą VAT, że "społeczność" buduje się na SMS-ach po X złotych. Wiem, że są osoby które zapłacą za iluzję ważności - swojej lub cudzej. Wiem, też jak funkcjonuje człowiek w kryzysie…

Można zmonetyzować wszystko, nawet potrzebę bycia zauważonym i tęsknotę za uznaniem by zaspokoić głód znaczenia.

Marketing niezprzeczalnie jest dźwignią handlu - nawet jeśli ta dźwignia musi przejechać po godności i elementarnym poczuciu absurdu.

Czy to deformacja zawodowa czy resztki nadziei?

Wiem jedno, strata uczy czegoś, czego kapitalizm emocjonalny nigdy nie zrozumie: są rzeczy, których nie da się kupić, sprzedać ani spieniężyć i właśnie dlatego mają wartość.

Ech...
Agnieszka

22/01/2026

W momencie, gdy słowa nie wystarczają i gdy próba opisania tego, co się czuje, kończy się milczeniem, gdy smutek brzmi za płytko, a ból zbyt wąsko… przemawiają obrazy..

*******
👉Bo jak opisać ból po stracie partnera, z którym byłeś 40 lat?
👉Jak opisać pustkę po dziecku, którego nie poznałaś?
👉Jak zrozumieć i wyrazić szok gdy tracisz partnera w wieku 22 lat?
👉Jak wyrazić niezgodę, na to, że jestem sierotą w wieku 18 lat bo mój tata pozbawił życia mamę? - przecież był chory…
👉Jak wyrazić wkrw na matkę, która po pijaku wioząc wnuka wyprzedzała na trzeciego?
👉Jak wyrazić to, co czułem, bo to, ja znalazłem ciało teściowej?
👉Jak wyrazić ból po stracie brata, bo przecież on tak obco się czuł, a miał mnie?
👉Jak opisać ból rodzica, którego dziecko pozbawia życia drugiego człowieka?
👉Jak opisać ból rodzica, którego dziecko pozbawia życia drugiego człowieka?
👉Jak opisać troskę o bliskich gdy wspierający odeszli?
👉W jaki sposób wytłumaczyć sobie, że przestał kochać życie?
👉W jaki sposób dać zgodę, na ... odejście?
👉Jak ukryć w pięknych słowach, że odchodzi i że jestem dla niego?
👉Jak opisać ból i cierpienie, które niczym kurz… są? Wycierasz, a on upierdliwie pojawia się znowu?
👉Jak, w jaki sposób nazwać to, co moje?
👉Jak opisać to, co czuję, gdy tracę …
Nie wiem…. ale Ty wiesz

Zapraszam do wysłuchania kolejnego odcinka podcastu współtworzonego z LangeL: Dwie Kobiety w Internecie z Kłębkiem Splątanych Nitek - podcastu dla osób po stracie i szukających wsparcia

Tematem 5-go odcinka są .... 👉metafory i żałoba🎗

Polub nasz kanał i zasubskrybuj - dzięki temu zasięgi rosną, a podcast może dotrzeć do kolejnych osób poszukujących refleksji i wsparcia, a nam doda siły by kolejne odcinki powstały.

Link w komentarzu
Z otuleniem,
Agnieszka💫

22/01/2026

W momencie, gdy słowa nie wystarczają i gdy próba opisania tego, co się czuje, kończy się milczeniem, gdy smutek brzmi za płytko, a ból zbyt wąsko… przemawiają obrazy..

*******
👉Bo jak opisać ból po stracie partnera, z którym byłeś 40 lat?
👉Jak opisać pustkę po dziecku, którego nie poznałaś?
👉Jak zrozumieć i wyrazić szok gdy tracisz partnera w wieku 22 lat?
👉Jak wyrazić niezgodę, na to, że jestem sierotą w wieku 18 lat bo mój tata pozbawił życia mamę? - przecież był chory…
👉Jak wyrazić wkrw na matkę, która po pijaku wioząc wnuka wyprzedzała na trzeciego?
👉Jak wyrazić to, co czułem, bo to, ja znalazłem ciało teściowej?
👉Jak wyrazić ból po stracie brata, bo przecież on tak obco się czuł, a miał mnie?
👉Jak opisać ból rodzica, którego dziecko pozbawia życia drugiego człowieka?
👉Jak opisać ból rodzica, którego dziecko pozbawia życia drugiego człowieka?
👉Jak opisać troskę o bliskich gdy wspierający odeszli?
👉W jaki sposób wytłumaczyć sobie, że przestał kochać życie?
👉W jaki sposób dać zgodę, na ... odejście?
👉Jak ukryć w pięknych słowach, że odchodzi i że jestem dla niego?
👉Jak opisać ból i cierpienie, które niczym kurz… są? Wycierasz, a on upierdliwie pojawia się znowu?
👉Jak, w jaki sposób nazwać to, co moje?
👉Jak opisać to, co czuję, gdy tracę …

Nie wiem…. ale Ty wiesz

Zapraszam do wysłuchania kolejnego odcinka podcastu współtworzonego z LangeL: Dwie Kobiety w Internecie z Kłębkiem Splątanych Nitek - podcastu dla osób po stracie i szukających wsparcia
Tematem 5-go odcinka są .... 👉metafory i żałoba🎗

Polubcie nasz kanał i zasubskrybujcie - dzięki temu zasięgi rosną, a podcast może dotrzeć do kolejnych osób poszukujących refleksji i wsparcia, a nam doda siły by kolejne odcinki powstały.

Link w komentarzu

Z otuleniem,
Agnieszka💫

21/01/2026

Miłość do babci i dziadka to jedna z tych więzi, które zapisują się w człowieku na całe życie.
Dla wielu osób to właśnie ta relacja jest pierwszym doświadczeniem miłości spokojnej, cierpliwej i bezwarunkowej - takiej, która pozwala po prostu być sobą, bez ocen i oczekiwań.
Z perspektywy psychologicznej jest to więź niezwykle ważna. Miłość nie zapisuje się jedynie w słowach i wspomnieniach, ale także w ciele. Pamiętamy dotyk dłoni, kołysanie do snu, czytanie bajek, ciepło obecności. Zapamiętujemy ten szczególny rodzaj bycia obok, który uspokaja i daje poczucie bezpieczeństwa.

Czasem są to bardzo konkretne obrazy: babcia, która ze stoickim spokojem czy robić na drutach, albo dziadek, który pokazuje, jak naprawić drobną rzecz lub narysować łabędzia. ✨To w takich chwilach miłość staje się doświadczeniem, a nie tylko słowem.✨

Dziadkowie uczą innego tempa życia. Pokazują, że można zwolnić, zatrzymać się, usiąść w ciszy, spojrzeć przez okno i po prostu być… bez pośpiechu i presji codzienności.

🎗 Ich śmierć bywa często pierwszym doświadczeniem głębokiej straty. Pierwszym spotkaniem z bólem po kimś naprawdę ważnym. To moment trudny, ale prawdziwy; moment który uczy, że można jednocześnie bardzo kochać i bardzo tęsknić…że miłość i ból po stracie mogą istnieć obok siebie i… że smutek pomieszany z wdzięcznością jest naturalną reakcją serca.
Ta miłość nie znika wraz z ich odejściem - żyje dalej, w tym, kim jesteśmy, i w tym, co od nich otrzymaliśmy

💫Jeśli masz w sobie takie jedno, małe wspomnienie związane z babcią lub dziadkiem - gest, zdanie, wspólną czynność - podziel się nim w komentarzu. Czasem właśnie te drobne obrazy niosą ukojenie.

Z otuleniem,
Agnieszka💫

20/01/2026

Gdy doświadczasz straty, świat często podsuwa skomplikowane rozwiązania: książki o „przepracowaniu żałoby", wyjazdy „na reset". Tymczasem prawdziwe leczenie często kryje się w tym, co najprostsze.

Żałoba nie potrzebuje perfekcji, ale potrzebuje, nazwijmy je ‘wystarczająco dobrych dni’ - takich, w których wstajesz, przygotowujesz herbatę, umyjesz włosy czy zęby. Takich dni, w których pozwolisz sobie popłakać, a potem spojrzysz bez wyrzutów przez okno, na zwyczajne życie, jakie się tam toczy.

Coraz bardziej utwierdzam się w przekonaniu, że w kulturze, która każe nam być produktywnymi nawet w bólu, zwyczajność staje się aktem odwagi.
Tymczasem potrzeby osoby będącej w doświadczeniu żałoby są jednocześnie proste i głębokie: poczuć się bezpiecznie, znaleźć sens, nauczyć się uśmiechać na nowo. Nie są do tego potrzebne środki nadzwyczajne, lecz czas, cierpliwość i możliwość bycia sobą - dokładnie takim, jakim teraz jesteś.

To wystarczy

Z refleksją
Agnieszka💫

19/01/2026

„Największym bólem jest wspomnienie szczęścia w chwilach smutku." - słowa przypisywane Dante Alighieri

To zdanie dotyka czegoś, co w pracy z osobami przeżywającymi stratę spotykam niemal codziennie. Wiele osób w żałobie pragnie uciec od wspomnień, bo te piękne chwile - teraz, gdy bliskiej osoby już nie ma- ranią najbardziej.

To kolejny paradoksów żałoby: miłość, która dawała największą radość, teraz sprawia przeszywający ból.

Żałoba potrzebuje czasu, i wiem, że teraz może to być trudne do wyobrażenia, ale te same wspomnienia, które dziś ranią, z czasem mogą przestać być wyłącznie źródłem bólu i stać się również źródłem ciepła i wdzięczności za to, co było.
Stopniowo będą stawały się mostem między tym, co było, a tym, kim jesteś teraz.

Doświadczenie żałoby uczy, jak nosić wspomnienia w sercu - nawet gdy ciążą.

a…. to jest praca, która wymaga czasu, cierpliwości i łagodności wobec siebie

której Tobie z serca życzę

Z otuleniem,
Agnieszka

15/01/2026

Od godziny 12:00 dostępny jest nowy odcinek naszego podcastu: Dwie Kobiety w internecie z kłębkiem splatanych nitek.

Kontynuujemy w nim temat modeli żałoby. W dzisiejszym odcinku Łucja przybliża m.in. koncepcję J. Cacciatore oraz Chris Paul - niemieckiej terapeutki skupiającej się min. na żałobie, kryzysie i poczuciu winy. C. Paul nazwała swój model ….. „Kalejdoskop żałoby” ✨

👉Serdecznie zapraszamy do odsłuchania

Zbliżamy się powoli do połowy pierwszego sezonu i jest to dla nas ważny moment, by wyrazić wdzięczność. Rozpoczynając ten projekt w grudniu, miałyśmy świadomość, że stawiamy pierwsze kroki w świecie podcastów i nie miałyśmy pewności, dokąd nas to zaprowadzi. Dziś wiemy, że ten projekt żyje i rozwija się dzięki Wam. Dostrzegamy Wasze reakcje, subskrypcje i obecność przy kolejnych odcinkach. To dla nas sygnał, że treści, które tworzymy, trafiają do odbiorców i spełniają swój cel.

Dziękujemy za zaufanie 🩵

👉 Czy jesteście gotowi, by sięgnąć po najnowszy odcinek? - Link w komentarzu

Agnieszka

Adres

Warsaw

Telefon

+48501450350

Strona Internetowa

http://www.wsparciewzalobie.com/

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Pierwsza Pomoc Psychologiczna dla osób w żałobie - Agnieszka Walczak umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skontaktuj Się Z Praktyka

Wyślij wiadomość do Pierwsza Pomoc Psychologiczna dla osób w żałobie - Agnieszka Walczak:

Skróty

Chcesz aby twoja praktyka była na górze listy Klinika w Warsaw?

Udostępnij

Kategoria

Usługi związane ze zdrowiem psychicznym