Gabinet Psychoterapii Anna Twierdziańska

21/01/2026

Żyjemy w czasie nieustannego napięcia, przeciążenia informacyjnego i poczucia zagrożenia. W takim świecie zatrzymanie się na chwilę zachwytu może wydawać się zbędne, a nawet nierozsądne.
A jednak – z perspektywy pracy z autonomicznym układem nerwowym – to właśnie drobne doświadczenia zachwytu mogą przywracać poczucie regulacji, połączenia i żywotności. O tym, dlaczego warto je praktykować, udostępniam poniżej:

ZACHWYT wobec świata jako
ŚRODEK REGULACJI
autonomicznego układu nerwowego.

📖 “Nasz podziw wobec świata zmienia nasze utarte sposoby myślenia. Na krótką chwilę wychodzimy z siebie i z naszego zwyczajnego sposobu bycia w świecie. Takie doświadczenia podziwu wobec świata mają miejsce nie podczas interakcji społecznych, lecz zazwyczaj wtedy, gdy jesteśmy sami, skłaniając nas do chwili znieruchomienia, która sprawia, że wydaje nam się, jakby czas stanął w miejscu. Niemniej owocem takich doświadczeń jest większa ciekawość, chęć nawiązania łączności i dostrojenia do innych ludzi. Stwierdzono także, że doświadczenia podziwu wobec świata mogą obniżać poziom reakcji zapalnej, natomiast codzienne, drobne chwile podziwu są dobrym prognostykiem przyszłego dobrostanu.
(…)
Podziwu wobec świata można doświadczyć zarówno w chwilach niezwykłych, jak i w tym, co spotyka nas na co dzień.” (Deb Dana, str. 223)

😊 Podziw wobec świata może stać się naszą codzienną praktyką - taką, którą aplikujemy sobie niezależnie od okoliczności, nie tylko na egzotycznym urlopie czy w nowym pięknym miejscu, a dosłownie wszędzie. Zacznijmy już dziś, bo to , która, pod warunkiem regularnego i częstego powtarzania, może stać się środkiem regulacji naszego autonomicznego układu nerwowego i nie jest kosztowna. Wymaga decyzji i chwili zatrzymania, a potem konsekwentnego powtarzania.

📖 „Jeśli chcemy, by pojawił się w nas podziw wobec świata, powinniśmy zazwyczaj zwolnić tempo, aczkolwiek czasami jest to tak potężne doświadczenie, że wkracza znienacka w nasze zagonione życie i jesteśmy wówczas jak rażeni gromem. Muzyka i sztuka to dwa łatwo dostępne źródła podziwu i zachwytu wobec świata, podobnie jak bogactwo i rytmy przyrody. Podziw wobec świata wyprowadza nas poza ograniczenia naszego codziennego doświadczania siebie. Ta szersza perspektywa, poczucie bycia połączonym z rzeczywistością, która przekracza nasze wyobrażenie, działa często uspokajająco na klientów.” (Deb Dana str. 224)

🏃‍♂️ 🚴🏽‍♂️ W zagonionym świecie, w którym kryzys goni kryzys i doświadczamy permanentnego poczucia zagrożenia wydaje się to zbędnym działaniem, wręcz banalnym i nierozsądnym… zatrzymywanie się nad chwilowym zachwytem - zupełnie niepotrzebna strata czasu. Nasze skoncentrowane na działaniu myśli mogą podsuwać ostrą krytykę takich pomysłów i sugestii, a jeśli jesteśmy w trybie przetrwania, intensywnego skoncentrowania uwagi wokół ważnych projektów, albo działamy na autopilocie wykonując wiele logistycznych rodzinnych zadań to wątpliwe byśmy chcieli/chciały znajdować czas na tę niepewną efektu i dziwaczną czynność.
🫴 Tymczasem to właśnie ten rodzaj bycia w świecie i dbania o zupełnie inną jakość może pozwolić nam na kontakt z życiową energią, o jakiej być może zapominamy budując z wysiłkiem swoją codzienność i pokonując życiowe wyzwania.

🥰 Każdy z nas ma wspomnienia dobrych, pięknych i zachwycających chwil - one jednak blakną w niepamięci.

🫴 W gabinecie terapeutycznym zdarza mi się pytać: co Cię interesuje? Pozytywnie nakręca? Co lubisz robić? Co Cię cieszy? Co chciałbyś/chciałabyś robić, gdybyś nagle miał/miała na to czas? Wiecie, że często wtedy zapada cisza? Smutna, bo wymieszana z zaskoczeniem, że nic nie przychodzi do głowy… Gubimy te małe i pasjonujące sprawy w toku codziennego pośpiechu i wielości zadań.
😔 Kiedy przestajemy je pielęgnować i znajdować czas na nie, tracimy kontakt z tym co nas cieszy i kontaktuje ze źródłem żywotności i radości. I uwaga: to nie znaczy, że tego nie ma, to znaczy, że spadło gdzieś głęboko w zapomniany świat i potrzebujemy świadomego i kierowanego naszą wolą wysiłku by „to” wyciągnąć, odkurzyć, przejrzeć i zaktualizować. Może znajdą się tam ważne i zapomniane marzenia, pewnie niektóre już nieaktualne.

❔🫴 Jak zacząć? Od małych, drobnych spraw, gestów. Od czegoś co sprawia przyjemność i wiemy o tym - małe kroki są najlepsze. Nie potrzebujemy spektakularnych sytuacji, takich jak zorza polarna na spacerze - choć ostatnio i takie zjawiska w naszym kraju bywały.

🫴 Potrzebujemy małych drobnych przyjemnych chwil dostępnych bez wysiłku i łatwych do zrobienia, takich tuż obok nas, a potem możemy szukać dalej.

🫴 Kilka własnych pomysłów „małych zachwytów” na start:
🔸 Promień słońca w mroźny dzień, który przyjemnie rozgrzewa zmarzniętą twarz.
❄️ Śnieg skrzypiący pod butami.
🌲 Leśny spacer przez cały rok zachwycający zmieniającymi się kolorami, zapachami, tropami zwierząt.
☕️ Dobra kawa w ulubionej kawiarni, szczególnie jeśli na zewnątrz zimno, śnieżnie lub mokro.
🪶 Sikorki przylatujące do karmnika i bujające się na słoninie. Rozrzucające pestki słonecznika.
🔹 Niebo z wszystkimi kolorami i odcieniami niebieskości.
🌥️ Chmury w różnych kształtach popychane wiatrem.
❄️ Mroźne wzory na roślinach i szybach.
🪶 Śpiew ptaków, radosny, kłótliwy czy ostrzegający.
🐿️ Wiewiórki biegające tymi samymi trasami i rozrzucające orzechy, z który wyrastają drzewa orzechowe.
🪴 Podlewanie i pielęgnowanie kwiatów i to jak kierują się do światła.

❄️ Zima to czas trudniejszy i wymaga większego zaangażowania w wyłapywanie przyjemności i zachwytów, bo chowamy się bardziej w siebie kiedy zimno, pozostajemy w domach i trudniej nam kierować uwagę na zewnętrz, a tam tyle się dzieje. Tym bardziej zimą potrzebujemy się zapraszać do tej praktyki.

😃🫴 Podzielcie się swoimi „małymi zachwytami” i dużymi też - bądźmy dla siebie inspiracją - nasze układy nerwowe zaciekawiają się tym jak jest u innych i lubią przypominać sobie „ Ooo, i ja też tak mam!” , a potem testować nowe.

Dobrej praktyki 🙂 🤗
Tekst Beata Muszyńska-Dębska psychoterapia,

📖👉 Zaznaczone fragmenty, które były inspiracją do tego tekstu z książki:
Deb Dana „Teoria Poliwagalna w Psychoterapii” Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego

19/01/2026

O reklamach napojów alkoholowych i ich wpływie na zwyczaje konsumenckie, o tym jak reklamy wpływają na młodzież wypowiadaliśmy się jako KCPU wielokrotnie, zawsze spotykając się ze wsparciem i pozytywną reakcją ekspertów w dziedzinie zdrowia publicznego, dla których ta sprawa jest ważna. Wielu z nich aktywnie angażuje się w zwalczanie tej reklamy poprzez kierowanie zawiadomień do prokuratury.

Często zdarza się, że kilka osób, czy podmiotów składa powiadomienia w tej samej sprawie. Zgodnie bowiem z Kodeksem postępowania karnego każdy obywatel i podmiot, który poweźmie informacje o nielegalnej reklamie, ma obowiązek powiadomić odpowiednie organy. 👈
W rozważaniach na temat reklamy napojów alkoholowych chcielibyśmy rozwinąć wątek trudności w egzekwowaniu prawa w tym zakresie i przedstawić kilka statystyk. ❗️

W 2025 r. Krajowe Centrum Przeciwdziałania Uzależnieniom złożyło do prokuratury 45 zawiadomień dotyczących nielegalnej reklamy alkoholu zarówno piwa jak i innych napojów alkoholowych – wódki, wina, whisky, itp.
W samym grudniu tych powiadomień było 7.

Z liczby 45 powiadomień, do sądu prokuratura skierowała tylko 1 akt oskarżenia, w przypadku 1 sprawy prokuratura umorzyła sprawę, a 43 postępowania są w trakcie procedowania przez wymiar sprawiedliwości.

W 2025 r. KCPU złożyło także 15 zażaleń na decyzję o umorzeniu bądź odmowie wszczęcia postępowania w odniesieniu do spraw zgłoszonych w 2025 r. oraz 4 zażalenia na decyzję o umorzeniu bądź odmowie wszczęcia postępowania dotyczące spraw z lat poprzednich.

Prokuratura podejmując decyzje o umorzeniu postępowania na wczesnym etapie lub odmowie wszczęcia postępowania zwykle argumentuje swoje decyzje ,,znikomą społeczną szkodliwością czynu” lub „brakiem znamion czynu zabronionego”.

Biorąc pod uwagę powyższe uzasadnienia, które są nagminne, KCPU skierowało w 2025 roku pismo do Prokuratora Generalnego, w którym wskazano na niechęć prokuratury do podejmowania czynności wobec dużych koncernów spożywczych lub podmiotów z nimi powiązanych oraz niezrozumieniu przez prokuratorów mechanizmów marketingowych. W odpowiedzi Dyrektor Departamentu Postępowania Przygotowawczego w Prokuraturze Krajowej stwierdził, że nie zgadza się ze stanowiskiem KCPU.

W uzasadnieniu wskazano, że w 2024 r. w Polsce zostało zarejestrowanych 78 spraw dotyczących nielegalnej reklamy alkoholu.
- 11 z tych spraw zostało umorzonych bądź odmówiono wszczęcia postępowania przygotowawczego wobec stwierdzenia, że czynu nie popełniono albo brak jest danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie jego popełnienia.
- 38 spraw zostało umorzonych bądź odmówiono wszczęcia postępowania przygotowawczego wobec stwierdzenia, że czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego.
- 7 spraw zostało umorzonych bądź odmówiono wszczęcia postępowania przygotowawczego wobec stwierdzenia , że społeczna szkodliwość czynu jest znikoma.
- 5 spraw zostało umorzonych z powodu niewykrycia sprawcy czynu.
- Do sądu zostało skierowanych 6 aktów oskarżenia oraz 2 wnioski o warunkowe umorzenie postępowania.
- 2 sprawy zostały zakończone w inny sposób (połączenie, zawieszenie).

Powyższe dane, w opinii KCPU, dokumentują brak skuteczności egzekwowania prawa w tym zakresie.

Jedną z okoliczności świadczących o braku znamion czynu zabronionego może być publikowanie postów reklamujących napoje alkoholowe w mediach społecznościowych. Zdaniem prokuratury takie posty nie można uznać za publiczne skoro do ich wyświetlenia konieczne jest zarejestrowanie się na danej platformie, a zatem nie spełniają one kryterium definicyjnego reklamy. KCPU z taką argumentacją się nie zgadza. Stanowisko KCPU w tym zakresie podzielił Sąd Rejonowy w Warszawie w wyroku z dnia 21.07.2025 r., (sygn. akt II K 952/24) „Sąd, wbrew argumentacji obrońców oskarżonych, uznał, że posty publikowane na ogólnodostępnym profilu w serwisie (...), obserwowanym przez ponad 10 000 osób, mają charakter publiczny, wobec czego winny zostać uznane za reklamę. Należy do wiedzy powszechnie dostępnej, że z serwisu (...) korzysta w Polsce przynajmniej kilka milionów użytkowników. Również powszechnie wiadomo, że rejestracja konta w tym serwisie zajmuje kilka minut i dostęp do niej nie jest w żadnym stopniu utrudniony.” Jednak zacytowane stanowisko sądu jest raczej wyjątkiem a nie regułą.

Dotychczasowe doświadczenia KCPU w przeciwdziałaniu nielegalnej reklamie napojów alkoholowych, zgodne zresztą z doświadczeniami wielu organizacji i instytucji, w tym Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, napawają pesymizmem.

Podsumowując, należy zauważyć, że w Polsce wymiar sprawiedliwości nie wypracował przez wszystkie lata jednolitej linii orzeczniczej, a umarzanie lub brak wszczęcia postępowania stało się powszechną praktyką.

Całkowity, bezwzględny, zakaz reklamy napojów alkoholowych w przestrzeni publicznej to ważny element działań na rzecz zdrowia społeczeństwa. Liczymy na dalsze wsparcie w debacie wszystkich, którym bliskie jest zdrowie Polaków oraz wypracowanie skutecznych metod egzekwowania zakazu reklamy napojów alkoholowych.

08/01/2026

Doświadczenie bezdomności to nie tylko brak dachu nad głową. To często długotrwała trauma układu nerwowego. SE pokazuje, jak przywracać poczucie bezpieczeństwa - krok po kroku, w ciele.

TRAUMA I BEZDOMNOŚĆ.

Jest zimno, w nocy mróz , czasem sypnie śnieg, pogoda nie rozpieszcza. Kto nie musi, to w takie dni nie wychodzi z domu. Pod warunkiem, że ma dom … a to nie dotyczy osób w kryzysie bezdomności. One mają ulicę albo noclegownie, o ile spełnią odpowiednie warunki, aby z tego miejsca móc skorzystać.

Widzisz tego człowieka na zdjęciu? To bezdomny. Śpi w parku. Wokół ciemność, a jego ciało emituje ciepło. Widzisz to, bo cała sylwetka promienieje żółto-pomarańczowym światłem. To znak, że ta osoba żyje.

Zdjęcie w ramach projektu artystycznego wykonał streetworker -Wojtek Skibicki- kamerą termowizyjną, aby zachować anonimowość fotografowanych osób, pokazać ich niewidzialność społeczną a nade wszystko uszanować ludzką godność.

Bo bezdomność to nie wybór ani wada moralna.

Na danej osoby może wpływać - oprócz znanych powszechnie czynników takich jak np. niskie dochody, utrata pracy, utrata mieszkania, rozpad związku, brak mieszkań socjalnych, problemy zdrowotne (zdrowie psychiczne, uzależnienia, choroby przewlekłe)- jeszcze jedna przyczyna, której większość ludzi nie jest świadoma:
t r a u m a.

Australijskie badania Kathryn M Taylor i Louise Sharpe z 2008 roku opublikowane w The Australian and New Zealand Journal of Psychiatry pokazują, że trauma i zespół stresu pourazowego w większości przypadków poprzedzają bezdomność - “W ciągu 12 miesięcy częstość występowania zespołu stresu pourazowego była wyższa wśród bezdomnych dorosłych w Sydney w porównaniu z ogółem populacji Australii (odpowiednio 41% i 1,5%)”.
Duża liczba osób doświadczających bezdomności ma za sobą złożone traumy. A to znaczy, że za tymi osobami dorosłymi czy nastolatkami stoją historie ściśle związane z trudnymi, dewastującymi, często nie do pomieszczenia doświadczeniami z dzieciństwa takimi jak przemoc, znęcanie się, zaniedbanie czy emocjonalne lub/i fizyczne porzucenie.

Bezdomność sama w sobie jest traumatycznym i druzgoczącym doświadczeniem, które każdego dnia podważa poczucie bezpieczeństwa i odbiera możliwość stabilności życiowej, i do tego niszcząco wpływa na zdrowie i samopoczucie dorosłych i dzieci.
Często te osoby doświadczają/ły ciągłej traumy w postaci znęcania się i zaniedbania w dzieciństwie, przemocy domowej i przemocy w społeczności, oprócz traumy związanej z utratą domu. Traumatyczne doświadczenia wpływają na sposób myślenia, odczuwania, zachowania i relacji z innymi dziećmi i dorosłymi, a trauma, która pozostaje nierozpoznana i nierozwiązana, może mieć potencjalnie druzgocące konsekwencje dla rozwoju w całym okresie życia.

“Związek między traumą a bezdomnością jest wieloaspektowy: trauma może być czynnikiem podatności na bezdomność, wynikiem tego
doświadczenia, przeszkodą w wyjściu z bezdomności lub wszystkimi tymi opcjami jednocześnie” konkludują autorzy raportu Ending Youth Homelessness by Addressing Trauma: Report of the study session held by FEANTSA Youth (2023).

Życie na ulicy naraża ludzi bezdomnych na niebezpieczne warunki środowiskowe i na większe ryzyko obrażeń, wypadków i napaści. Bezdomność naraża na przemoc i alienację, co tylko pogłębia pierwotną nierozwiązaną traumę, która doprowadziła kogoś do bezdomności.
Widzimy teraz, że trauma w kontekście bezdomności ma charakter cykliczny.
Osoby, które doświadczają traumy na wczesnym etapie życia, borykają się ze skutkami psychicznymi i fizycznymi, które narażają je na większe ryzyko bezdomności, a bezdomność jeszcze bardziej osłabia ich poczucie bezpieczeństwa, odbiera kontrolę nad życiem i zabiera poczucie wspólnoty. Im dłużej dana osoba pozostaje bez mieszkania, tym większa jest szansa na kontynuację traumy oraz dalszą wiktymizację.

W wyniku doświadczenia traumy i bezdomności u ok 50 % osób może rozwinąć się trimorbidity, czyli trójchorobowość, o czym w swoim raporcie z 2023 informuje National Alliance to End Homelessness, Health and Homelessness, USA. Trójchorobowość oznacza współwystępowanie zaburzenia psychicznego i zaburzenia związanego z nadużywaniem substancji (alkohol, narkotyki) z przewlekłym problemem medycznym.

Wnioski jakie wypływają z powyższego raportu podkreślają, że zapewnienie stałego i bezpiecznego mieszkania ma kluczowe znaczenie w walce z tym cyklem. Zakończenie chronicznej bezdomności będzie wymagać jednak czegoś więcej niż tylko mieszkania.
Straumatyzowane osoby bezdomne potrzebują, specjalistycznych programów mieszkaniowych (takich jak np. Housing First), które umieszczają je w środowiskach, w których mogą uzyskać dostęp do profesjonalnego wsparcia w leczeniu i także powrocie do zdrowia ekonomicznego. Ale przede wszystkim potrzebne jest uwzględnienie i zrozumienie związku jaki występuje między historią traumy danej osoby a jej bezdomnością.

Patrząc z perspektywy terapii traumy zaangażowanie się w zasady opieki uwzględniającej traumę jest kluczowe zarówno dla budowania zaufania, jak i uniknięcia ponownej traumatyzacji osób będących w kryzysie bezdomności. W środowiskach usług społecznych brak świadomości traumy zwiększa ryzyko wyrządzenia dodatkowej krzywdy. Dlatego terapie skoncentrowane na traumie powinny być dostępne dla osób bezdomnych lub mieszkających w trudnych warunkach. Do tych modalności terapeutycznych zaliczamy m.in. Odwrażliwianie i przetwarzanie za pomocą ruchu gałek ocznych (EMDR), Somatic Experiencing®, ACT (acceptance and commitment therapy), czyli terapia akceptacji i zaangażowania. W uznaniu tego poważnego problemu zdrowia publicznego powinno wezwać się do przyjęcia modelu opieki uwzględniającej traumę jako najlepszej praktyki zaspokajania potrzeb osób, które przeżyły traumę, w różnych systemach usług.
To zaś wymaga głębokich zmian systemowych w metodach radzenia sobie ze zjawiskiem bezdomności przez instytucje państwowe czy pozarządowe. To też wymaga zmiany paradygmatu metod pracy z ludźmi w kryzysie bezdomności, a także zmiany społecznego postrzegania problemu bezdomności. Dlatego powstał ten post, by pokazać związki z traumą i aby otworzyć nasze serca na problemy dorosłych i nastolatków borykających się z bezdomnością. Bo zmiana zaczyna się w nas.

👉 Dodajemy na prośbę czytających:

👉 Widzisz osobę w kryzysie bezdomności ? Nie wiesz jak pomóc? Zadzwoń pod nr 19115.
Całodobowy numer Miejskiego Centrum Kontaktu Warszawa 19115, służy do zgłaszania różnego rodzaju problemów.
Natomiast sprawy związane z bezpośrednim zagrożeniem życia lub zdrowia prosimy zgłaszać niezwłocznie na numer 112.

autorka tekstu:
Święcka-Głowacka - Rolfing Warszawa

terapeutka pracy z ciałem, SEP, psychotraumatolożka, www.somatosfera.pl

Zdjęcie: Wojtek Skibicki

06/01/2026

Dzielę się informacją o grupie terapeutycznej dla osób uzależnionych, która rusza w marcu w SENSUM Ośrodek Psychoterapii i Rozwoju
To propozycja dla tych, którzy szukają bezpiecznej przestrzeni do pracy nad sobą i swoim życiem.

❗️W marcu 2026 rusza w Sensum grupa dla osób z problemem uzależnienia od substancji i zachowań, prowadzona w podejściu humanistyczno-doświadczeniowym.
Informacje i zapisy: link do wydarzenia w komentarzu.

🌿Z wielką przyjemnością przedstawiamy prowadzących.
Dziś Anna Twierdziańska. Oto, co mówi o sobie:

18/06/2025

Gabor Maté. Dla milionów ludzi na Ziemi ojciec patrzenia na ludzkie ciało i umysł. Był lekarzem rodzinnym, patrzącym przez dziesięciolecia na umierających ludzi, poddawanych opiece paliatywnej. Przeżył Holokaust. Ma ADHD. To wszystko odcisnęło na nim piętno, które krzyczy w jego książkach. Jako jeden z pierwszych odważył się mówić publicznie, że ludzki umysł ma siłę zdolną do wpływania na choroby. Nowotwory. Choroby autoimmunologiczne. Publicznie mówi o tym, że lekarze nie są dziś kształceni, by pomagać pacjentom łączyć ich mózg i ciało. Jest autorem pionierskiego podejścia do uzależnień łącząc je, z przebytymi przez ludzi traumami. Jego książki przetłumaczono na 25 języków. Za wkład w rozwój otrzymał Order Kanady. Spędziliśmy ze sobą dłuższą chwilę. Efektem jest wywiad, którym się dzielę pod linkiem w komentarzu. Być może jego pierwszy na taki temat. Poruszający. Intymny. Bezkompromisowy. O traumie. O tym, że ciało często mówi „Nie”. O tym, że za rozwój AI odpowiadają też osoby zaburzone.

„Mózg to produkt społeczny. To organ interaktywny. Środowisko i mózg są ze sobą powiązane. Mózgi są odbiciem życiowego doświadczenia. Problem w tym, że ta wiedza nie jest nauczana na medycynie a większość lekarzy nie wie, o czym mówię. Nie odkryto żadnego genu, który odpowiadałby za ADHA. Mimo to tak jest traktowane. Uważam, że za dzisiejszy rozwój AI odpowiadają również paranoicy”. To tylko niektóre z cytatów tej rozmowy.

Obejrzyjcie ją. Naprawdę ją obejrzyjcie. Dzielę się w komentarzu. AaDla siebie. Dla lepszego poznania własnego siebie. Maté Gabor udzielał wywiadu Księciu Harremu, Joe Roganowi i wielu innym ogromnym. Dziś swoją wrażliwością dzieli się z Wami na naszym skromnym kanale, odpowiadając na kluczowe dla mnie pytanie „czy obserwujemy koniec gatunku ludzkiego”.

06/06/2025

Zapraszam do lektury!

I jest! Długo wyczekiwany pierwszy numer kwartalnika TRAUMA - Badania i Praktyka. Na razie on - line . Kwartalnik ma swoją stronę www.trauma-kwartalnik.pl Zapraszamy do lektury!

15/04/2025

Spotkanie kolegium redakcyjnego kwartalnika w składzie:
- redaktor naczelna, , , , . Pracujemy, planujemy, dyskutujemy......

05/04/2025

Wkrótce nowe pismo dla specjalistów, psychoterapeutów, rodzin, dla każdego kogo interesuje los dziecka. Polecam!

O zaniedbaniu w rodzinie z problemem uzależnień.....Pisze o tym psycholog, psychoterapeuta, specjalista terapii uzależnień

01/04/2025

Małe dzieci w sytuacji traumy 5 czerwiec 2025 konferencja i pierwszy numer kwartalnika Trauma badania i praktyka. Zapisy: www.instytut-traumy.pl