31/10/2023
Sebocyty - źródło zmian trądzikowych.
Sebocyty są komórkami gruczołów łojowych. Stanowią one kluczowy element w powstawaniu trądziku, gdyż produkują i wydzielają sebum, na podłożu którego powstają zmiany trądzikowe.
Sebocyty są gruczołami holokrynowymi, co oznacza, że w trakcie wydzielania sebum, same komórki sebocytów przekształcają się w sebum.
Na powierzchni sebocytów występują różne receptory, które odgrywają ważną rolę w regulacji reaktywności tych komórek. Oto niektóre z receptorów występujących na sebocytach:
1. Receptor androgenowy: Sebocyty posiadają receptory dla hormonów androgenowych, takich jak testosteron. Aktywacja tych receptorów powoduje zwiększoną produkcję i wydzielanie sebum. To tłumaczy, dlaczego trądzik często występuje w okresie dojrzewania, kiedy poziomy hormonów androgenowych są wyższe.
2. Receptor insuliny: Insulina może wpływać na funkcjonowanie sebocytów, promując produkcję sebum. Stanowi to jedno z wyjaśnień, dlaczego niektórzy pacjenci z cukrzycą lub insulinoopornością mają większe ryzyko wystąpienia trądziku.
3. Receptor czynnika wzrostu epidermalnego (EGF): Aktywacja tego receptora może również stymulować produkcję sebum przez sebocyty.
W celu hamowania reaktywności sebocytów i zmniejszenia produkcji sebum, można zastosować różne substancje.
1. Retinoidy: Retinoidy, takie jak retinol, są związane z hamowaniem produkcji sebum. Działają one przede wszystkim poprzez normalizację różnicowania komórek nabłonka mieszka włosowego i zmniejszają objętość sebocytów.
2. Inhibitory 5-alfa-reduktazy: hamują przekształcenie testosteronu w DHT, który bardzo silnie je stymuluje, należy do nich cynk, kwas azelainowy, miąższ z dyni, lilak pospolity.
3. Substancje przeciwzapalne: Substancje, takie jak niacynamid (witamina B3), mogą wpływać na redukcję produkcji sebum i zmniejszenie stanu zapalnego związanego z trądzikiem.
Ważne jest, aby pamiętać, że powstawanie trądziku jest wieloczynnikowe, a sebocyty odgrywają tylko jedną z ról w tym procesie. Terapia trądziku może wymagać podejścia wielotorowego, uwzględniającego inne czynniki, takie jak stan zapalny skóry, obecność bakterii i czynniki genetyczne.