12/03/2025
"Dzieci bardzo nie lubią kiedy się rozgadujemy.
Czasami mogą potrzebować długiej, głębokiej rozmowy, ale najczęściej - zwłaszcza gdy opowiadają o czymś co jest dla nich kłopotliwe - wolą, by nie ciągnąć ich za język, i niekiedy rozciągają taką dyskusję na kilka dni.
Dzięki temu mogą złapać oddech i nie mają poczucia, że chcemy na siłę wydobyć z nich informacje.
My z kolei mamy okazję, by się zatrzymać, uspokoić i zastanowić jakie działania są potrzebne.
Rozmowę z dzieckiem warto zacząć od pytania:
"Czy możesz pomóc mi zrozumieć co się wydarzyło?".
Dzieci chcą nawiązywać kontakt z rodzicami, jeżeli taka prośba jest szczera, a one czują się bezpiecznie. Sygnalizujemy, że jesteśmy obecni i gotowi słuchać, a niekoniecznie mówić."
K. J. Payne, L. F. Llosa
"Odporność psychiczna. Jak wzmacniać dzieci i nastolatki w radzeniu sobie z przemocą"