Michał Krześniak, Przestrzeń Integracji - Pomoc Psychologiczna

22/11/2025

Najlepsza pomoc, jaką rodzic może zaproponować uzależnionemu dziecku, to zaproszenie do relacji

13/05/2023

O młodych ludziach, którzy nie czują swojej wartości 😔🥺

Dzieci, które w małej ilości lub wcale nie doświadczyły w swoim życiu pozytywnych komunikatów, bardzo nisko oceniają siebie. 😔

Taki młody człowiek nie będzie przyjmować pochwał, bo wydają mu się fałszywe i śmieszne – niepasujące do jego obrazu samego siebie. 😶 Swoją biernością, apatią, złym przekonaniem na temat własnej osoby, przyciągają dręczycieli – czy to małych czy dużych, wykorzystujących brak rekacji i wewnętrzne przekonanie dziecka, że zasługuje na złe traktowanie. 🤐

Niektóre z nich cechuje (w opinii Erica Berne’a) „banalny skrypt”. To zjawisko polegające na decyzji niewyróżniania się z tłumu, banalnego życia, nierobienia czegoś niezwykłego żeby „nie dostać po głowie”. Przez takie podejście dziecko chowa się do swojej skorupy i nie ujawnia uzdolnień, które mogłyby wyciągnąć go na wyżyny. 😶‍🌫️

Dodatkowo, jest w nim obecny jego wewnętrzny krytyk, bojkotujący każdą pozytyną myśl, działanie i zmianę, która mogłaby nastąpić. Kiedy więc będzie chciało poczuć się w czymś dobre, może próbować tego szukać w złym zachowaniu, psuciu: „Dzieci te wierzą, że nigdy nie uda im się wnieść do świata niczego dobrego, ale mogą wnieść cokolwiek, choćby to było złe” (Margot Sunderland „Niska samoocena u dzieci” ).

To tylko wycinek tego, co towarzyszy dziecku z niską samooceną. Może być ona wynikiem różnych zdarzeń:

🕳️depresji rodzica,
🕳️nieumiejętności okazywania przez niego miłości do swojego dziecka,
🕳️poczucia bycia kochanym za to, co się robi, a nie za to, kim się jest,
🕳️poczucia bycia kochanym tylko wtedy, gdy okazuje się przyjemne w odbiorze uczucia,
🕳️odczuwania zawstydzenia,
🕳️nieodpowiedniej formy dyscyplinowania,
🕳️okrucieństwa, maltretowania fizycznego, psychicznego, seksualnego,
🕳️surowego wychowania religijnego,
🕳️obwiniania się o rzeczy, na które tak naprawdę dziecko nie miało wpływu (efekt tak zwanego „myślenia magicznego”),
🕳️bycia kozłem ofiarnym w rodzinie.

Wiedząc, że dziecko doświadczyło któregoś z powyższych wydarzeń, a przez to zbudowało w sobie niską samoocenę, aby mu pomóc w sposób terapeutyczny, należy stosować szereg technik, ćwiczeń (szereg odpowiednich możemy znaleźć w książce Margot Sunderland „Niska samoocena u dzieci” GWP Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne ), a także rozmawiać w odpowiedni sposób.🗣️👥

Rozmowy te powinny przebiegać atmosferze bezpieczeństwa i współczucia, ukazując, że są osoby dorosłe, które mogą wesprzeć dziecko w zaistniałej sytuacji. Pomoc ta polegać będzie na stawianiu granic prześladowcom (psychicznych i fizycznych) z wykorzystaniem pomocy dorosłych (bo tylko dorośli mają możliwość powstrzymania innych dorosłych od krzywdzenia) oraz budowaniu nowych, zdrowych relacji z innymi ludźmi, opartych na wzajemnym szacunku. Może to pozwolić mu poczuć (być może po raz pierwszy), że ktoś go słucha, jego zdanie jest ważne, a przede wszystkim odnaleźć się w relacji opartej na bezpiecznej więzi gdzie wyrazi swoje potrzeby i uczucia. 🫂

04/04/2023

Rodzice często oddzielają bicie dziecka od kar cielesnych, w tym tak zwanego „klapsa”, jednak każdy akt użycia siły w stosunku do drugiej osoby jest przemocą‼️ Każdy klaps narusza granice fizyczne i psychiczne dziecka, naraża je na ból i dyskomfort, poniża oraz odbiera mu poczucie bezwarunkowej miłości ze strony najbliższych.

Kary wywołują u dzieci różne przykre emocje, z którymi trudno im sobie poradzić 😔 Dzieci przestają się zachowywać w niewłaściwy sposób z powodu lęku, a nie dlatego, że zrozumiały, dlaczego nie wolno czegoś robić. Dlatego zazwyczaj raz wymierzona kara nie wystarcza – dzieci nie rozumieją, co zrobiły źle, więc zachowanie, które wywołało karę, będzie się powtarzać. Często dzieci uczą się, że ważna jest nie zmiana zachowania, ale to, aby nie dać się przyłapać rodzicom. Te z dzieci, które nie otrzymują od rodziców pozytywnej uwagi, będą wręcz powtarzały niewłaściwe zachowania, a rodzic, który skupia się wyłącznie na nich, tylko je wzmacnia.

Dzieci najłatwiej uczą się pożądanych zachowań, kiedy dorośli wyjaśniają im, jak powinny postępować, rozmawiają z nimi oraz własnym zachowaniem dają przykład odpowiedzialności, troski i samodyscypliny ❤️

O tym, co można zrobić inaczej, aby nie sięgnąć po klapsa, przeczytacie w naszym artykule, do którego link znajdziecie w komentarzu ⬇️

17/03/2023

24/02/2023

dzień 54

rano się rozwaliłam na kawałeczki. nie wiedziałam czy mimo leków mam jakiś rzut depresji, czy co. wiedziałam, że od kilku dni jest mi ciężko, a dzisiaj poprosiłam o pomoc. męża i terapeutkę. bo mnie to przerasta. że się ślizgam po krawędzi. że jest źle. i że sama nie dam rady.

ale to było rano. w domu. i na sesji, po której aż kręciło mi się w głowie. a dalej trwało normalne żyćko i poszłam do pracy. nie mogłam odpuścić, bo był to jedyny dzień w tym tygodniu, w którym mogłam wyjść z domu.

pani terapeutka bardzo mi pomogła. i kiedy szłam chodnikiem w rażącej, pomarańczowo-różowej kurtce, spod której wystawała mi niebieska bluza, a kiedy wychodziłam z domu, spod wszystkiego najmocniej wyzierały szare myśli, to potem głośno mówiłam to, co chciałabym wiedzieć, o czym chciałabym pamiętać.

że czasem jest mi dobrze, a czasem niedobrze. i że może. że czasem mam na siebie zgodę, a czasem nie. że mam w sobie radość i smutek. że jestem ważna i potrzebna taka, jaka jestem. że mam depresję, z którą być może będę już zawsze. że takie mam życie, innego nie będę miała i że chcę je żyć. a czasem mniej chcę. że mam prawo czuć się gorzej lub lepiej. że mam nieładne kciuki, ale potrafię nimi napisać piękną wiadomość. że mam krótkie nogi, ale trzymają mnie w pionie. że mam słabe włosy, ale silną głowę. że mam białe zęby i czarne podniebienie. i że mam do tego wszystkiego prawo. że to normalne być „nienormalnym”.

potem zadzwonił do mnie mąż.
- wiesz, że dzisiaj jest międzynarodowy dzień walki z depresją?
- wiem. właśnie świętuję.
- dzwonię, żeby ci powiedzieć, że jesteś dla mnie ważna i że bym się z tobą drugi raz ożenił.
- nawet, kiedy wiesz to wszystko o mnie, o mojej chorobie…?
- to nie ma znaczenia, bo cię kocham.

w tym dniu życzę i chorym, i zdrowym, aby potrafili sięgać po pomoc. chorym - aby nie wstydzili się prosić, zdrowym - aby nie odpuszczali bycia bliskimi dla tych, którzy tego potrzebują, a którzy mogą was odtrącać. depresja to właśnie taka choroba, w której im się bardziej odpycha, tym bardziej się potrzebuje.

a wszystkim, totalnie wszystkim, życzę przywileju miłości.

i zdrowia!