Creo Pracownia Nadziei i Twórczego Życia

27/04/2026

Z Kari Goldyn z rozmawiamy o emocjonalnym podłożu prokrastynacji błędnie utożsamianej z lenistwem, a także jak sobie z tym poradzić :)📌 moje ...

27/04/2026

• prestiżowe interdyscyplinarne wydarzenie naukowe dla naukowców, doktorantów, studentów, pracowników oraz pasjonatów • aktualna i ważna tematyka • prace badawcze i przeglądowe • wystąpienia ustne • publikacja artykułów • profesjonalna obsługa i organizacja wydarzenia • ucz...

27/04/2026

„Życie to nie film romantyczny, dlatego po fazie wczesnych uniesień kluczowe jest osadzenie w realiach życia codziennego” - tak o zjawisku jakim jest "love bombing" mówi psychoterapeutka K. Lea Jarmołowicz.

25/04/2026

Choroba onkologiczna jest doświadczeniem kryzysowym, które wpływa nie tylko na funkcjonowanie fizyczne, ale także na psychikę, poczucie kontroli, tożsamość i relacje. W psychoonkologii wsparcie rozumiane jest jako jeden z kluczowych czynników chroniących dobrostan psychiczny osoby chorej w trakcie diagnozy, leczenia i rekonwalescencji.

Wsparcie psychiczne i społeczne pomaga regulować intensywne emocje towarzyszące chorobie, takie jak lęk, niepewność, bezradność czy smutek. Obecność innych osób może obniżać poziom stresu, zmniejszać poczucie osamotnienia oraz wzmacniać poczucie bezpieczeństwa w sytuacji zagrożenia zdrowia i życia.

Istotne jest, że dobre wsparcie nie polega na pocieszaniu za wszelką cenę ani na wymuszaniu „pozytywnego nastawienia”. W kontekście choroby nowotworowej szczególnie ważna jest uważna, empatyczna obecność, gotowość do wysłuchania trudnych emocji oraz akceptacja zmiennych potrzeb osoby chorej na różnych etapach leczenia. Wsparcie nie usuwa cierpienia, ale może uczynić je bardziej znośnym i możliwym do przeżycia.

Siła wsparcia polega także na przywracaniu podmiotowości - przypominaniu osobie chorej, że nadal ma prawo do emocji, decyzji, granic i własnego tempa. To właśnie ta jakość relacji bywa jednym z najważniejszych zasobów psychicznych w chorobie onkologicznej.

______________________
www.fundacjarakiety.pl

25/04/2026

Co zatem robi nam sztuka czy dobrze prowadzone psychoterapia/psychoanaliza? Jak to się wszystko splata? Zawsze dobrze uczyło mi się na przykładach, dlatego podam jeden poniżej. Opowiadając historię o szkorbucie. Ta okropna choroba, która znana jest przede wszystkim z morskich opowieści o żeglarzach. Stopniowo w długich rejsach zaczynali krwawić z różnych miejsc na ciele – zdawało się, że ich ciała po prostu tworzą nowe rany. Musiało to być przerażające, podejrzewam, że wśród załóg nie było końca próbom wyjaśnienia, co to i skąd, sposobów leczenia wymyślanych naprędce, odczynianiu uroków itd. Wiemy dzisiaj, że to niedobór witaminy C i że sprawę da się załatwić zabierając w długą podróż odpowiedni zapas np. kiszonej kapusty. Ale ja chcę się znowu skupić tu na małym szczególe: skąd brały się te rany? Jak się okazuje, nie są one nowe – otóż niedobór witaminy C powoduje, że zmniejsza się produkcja kolagenu, ten zaś w bliznach zużywa się znacznie szybciej, niż w „nietkniętej” skórze (Cohen, Keiser, 1976). Innymi słowy – przy brakach w żywieniu otwierają się na ciele stare blizny. Najwyraźniej nasze rany, gdy się zabliźniają, muszą być aktywnie podtrzymywane, aby nie zaczęły krwawić. Kiedy zabraknie „spoiwa”, tego, co utrzymuje nasze blizny zamkniętymi (dosłownie i biologicznie: kolagenu związanego z witaminą C), rany otwierają się. Znaczy to też, że w jakiś sposób ciało faktycznie „pamięta” o wszystkich ranach.

Zostawiłem trochę miejsca, żeby to zdanie mogło wybrzmieć. To jest fakt, coś się zadziewa, tak są poukładane komórki w ciele. Od razu przychodzą myśli: A – osoby z ranami psychicznymi może mają tak samo, muszą zużywać więcej zasobów na utrzymywanie tych ran, B – może jest jakiś próg, gdzie jest to za dużo i cała energia musi skupiać się na ranach, nie ma jej wystarczająco, żeby po prostu żyć czy myśleć, C – wszystko zostawia po sobie ślad, a blizny są żywe, o czym niby (na poziomie psychiki) wiemy, ale oto jest potwierdzenie! Ale jest różnica między tym faktem (dziełem), a myślami - to są moje myśli, jakieś osobiste znaczenia, które mówią może coś o świecie, ale przede wszystkim mówią o mnie i moim świecie. Mogę na szczęście się zamknąć, zacisnąć powieki i wrócić do obrazu tych tkanek – otwierających się ran przy braku wewnątrz czegoś potrzebnego. Pomyślę, a pojawi się inna interpretacja, coś nowego. Porozmawiam z kimś, jemu pojawi się jeszcze coś, co nigdy by nie przyszło na myśl mi. Ten nieskończony wulkan rodzący nowe pomysły, skrawek jakiejś prawdy, której nie można uchwycić, a która porusza wnętrze i zewnętrze i pobudza do produkowania myśli, znaczeń - to skrawek jakiejś prawdy, nowości, rozszerzenie.

MICHAŁ KNAPIŃSKI, O NOWOŚCI: PSYCHOANALIZA, SZTUKA I SZKORBUT, cały artykuł na blogu Psychoanaliza i sztuka, link w komentarzu.

23/04/2026

Choroba nowotworowa rzadko dotyka wyłącznie ciała. W praktyce często staje się doświadczeniem całego systemu relacji - partnerstwa, rodziny, przyjaźni, współpracowników. I bardzo często zmienia ich dynamikę.

Pytanie „dlaczego jedni zostali, a inni zniknęli?” nie ma prostej odpowiedzi. Bo reakcje ludzi w obliczu choroby nie są jednowymiarowe.

Diagnoza onkologiczna konfrontuje z tematami, które kulturowo i emocje są trudne: utratą, cierpieniem, śmiertelnością, brakiem kontroli. Dla części osób bliskość z kimś chorującym staje się pogłębieniem więzi. Dla innych - uruchamia lęk, bezradność albo własne, nieprzepracowane doświadczenia straty. Czasem to nie brak uczuć jest problemem, lecz brak zasobów, by unieść napięcie
Niektórzy oddalają się, bo nie wiedzą, jak być w sytuacji, której nie da się „naprawić”. W świecie, który premiuje sprawczość i szybkie rozwiązania, bycie obok czyjejś bezradności może być bardzo trudne. Cisza, unikanie tematu czy nadmierny optymizm bywają próbą regulowania własnego lęku.

Znaczenie ma też to, na czym była zbudowana relacja przed chorobą. Jeśli jej centrum stanowiły wspólne aktywności, role lub określony obraz siebie („silna”, „zawsze dający radę”), diagnoza może zachwiać jej strukturą. To nie znaczy, że więź była „fałszywa” - raczej że nie była przygotowana na taką zmianę.

Choroba czasem brutalnie odsłania bliskość - zostawia mniej osób, ale więcej autentyczności. A relacje oparte na prawdzie, nawet jeśli nieliczne, potrafią stać się jednym z najważniejszych zasobów w procesie zdrowienia.

______________________
www.fundacjarakiety.pl

23/04/2026

16/04/2026

Pierwsza Pomoc przy Udarze — Czego Nie Robić

Połóż się i prześpij. Daj mu jeść i pić. Poczekaj aż samo przejdzie. Przez dekady Polacy mylili udar z przemęczeniem lub migreną — i czekali. Każda minuta bez pomocy medycznej przy udarze niszczy około dwóch milionów neuronów. Mózg nie regeneruje martwych komórek. Okno terapeutyczne to cztery i pół godziny od pierwszego objawu.

TEST FAST — CZTERY SYGNAŁY W TRZYDZIEŚCI SEKUND:

Face — Twarz. Poproś osobę o uśmiech. Jeden kącik opadł lub twarz jest asymetryczna — sygnał alarmu.

Arms — Ramiona. Poproś o uniesienie obu rąk równocześnie z zamkniętymi oczami przez dziesięć sekund. Jedno ramię opada lub dryfuje w dół — sygnał alarmu.

Speech — Mowa. Poproś o powtórzenie prostego zdania. Mowa bełkotliwa, niezrozumiała lub osoba nie rozumie polecenia — sygnał alarmu.

Time — Czas. Jeden sygnał z trzech powyżej — zadzwoń pod 112 natychmiast. Podaj dokładny czas pojawienia się pierwszego objawu — dyspozytorzy i lekarze potrzebują tej liczby do podjęcia decyzji o leczeniu trombolitycznym.

CZEGO NIE ROBIĆ:
Nie czekaj aż objawy same ustąpią. Przemijający atak niedokrwienny — TIA — trwa kilkanaście minut i mija całkowicie. To nie oznacza, że było bezpiecznie. TIA to sygnał ostrzegawczy przed pełnym udarem w ciągu kolejnych godzin lub dni. Każde przemijające zaburzenie mowy lub ruchowe wymaga natychmiastowej diagnostyki.

Nie podawaj jedzenia ani picia. Udar często upośledza połykanie — nawet szklanka wody może wywołać zachłystowe zapalenie płuc. Żadnego jedzenia, żadnych leków doustnych, żadnego picia.

Nie dawaj aspiryny na własną rękę. Udar może być niedokrwienny lub krwotoczny. Aspiryna przy udarze krwotocznym nasila krwawienie do mózgu. Decyzję podejmuje lekarz po tomografii, nie opiekun.

Nie kładź osoby na plecach jeśli jest nieprzytomna. Pozycja boczna bezpieczna — zapobiega zachłyśnięciu się wydzieliną. Jeśli osoba jest przytomna i oddycha — pozycja półsiedząca z głową lekko uniesioną.

Nie wkładaj niczego do ust przy drgawkach. Drgawki przy udarze wyglądają groźnie — ale wkładanie przedmiotów między zęby grozi złamaniem zębów i urazem opiekuna. Chroń głowę przed uderzeniem, usuń ostre przedmioty z otoczenia.

KIEDY KAŻDA MINUTA LICZY:
Leczenie trombolityczne jest możliwe wyłącznie w oknie czterech i pół godziny od pierwszego objawu. Po tym czasie część metod leczenia staje się niedostępna. Czas dojazdu karetki, czas diagnostyki, czas decyzji — wszystko to odlicza się od momentu, w którym zaobserwowałeś pierwszy objaw.

Jeden telefon pod 112 w ciągu pierwszej minuty może zdecydować o tym, czy osoba wróci do sprawności — czy zostanie z trwałym niedowładem.

Treść ma charakter edukacyjny i nie zastępuje porady medycznej ani szkoleń z pierwszej pomocy.

16/04/2026

Centrum Zdrowia Psychicznego
Leonardo Da Vinci.🌿

Czasem szukamy skomplikowanych rozwiązań… a odpowiedź jest bliżej, niż myślimy — w naszym oddechu 🌬️

Oddychanie to coś więcej niż automatyczna czynność. To narzędzie, które realnie wpływa na nasze:
✨ samopoczucie
✨ poziom stresu
✨ nastrój
✨ zdrowie psychiczne

Właściwy, świadomy oddech pomaga wyciszyć układ nerwowy, obniżyć napięcie i wrócić do równowagi. To jeden z najprostszych sposobów, by zadbać o siebie — tu i teraz.

💭 W podejściu holistycznym nie oddzielamy ciała od psychiki. To, co dzieje się w głowie, wpływa na ciało — i odwrotnie.
Dlatego praca z oddechem jest mostem między somatyką a emocjami.

Zatrzymaj się na chwilę.
Weź spokojny wdech… i jeszcze spokojniejszy wydech.
To pierwszy krok do zmiany 💙

—

🗨️ Anna Kosoń – pielęgniarka psychiatryczna, terapeutka, pracująca w nurcie holistycznego podejścia do zdrowia psychicznego – podkreśla, jak ogromne znaczenie dla naszego dobrostanu ma świadomy oddech i umiejętność zatrzymania się w codzienności.🌿

—

16/04/2026

Z: Stowarzyszenie i Fundacja Unicorn – Właśnie uznano mnie za jednego z liderów wśród fanów! 🎉

14/10/2021

Dzień Dziecka Utraconego -15.10.2021 - czy wiesz, skąd się wziął?

To święto założone przez ludzi, których spotkała największa tragedia życiowa, jaką jest śmierć dziecka. Jego celem jest udzielanie pomocy rodzicom po utracie dziecka.