27/06/2023
choroba kotów # 2
Zachowanie maksimum ostrożności w dużej mierze zapobiegnie rozprzestrzenianiu się wirusa, jego mutacjom (w tym również transferowi na inne gatunki!) i lekooporności.
W związku z tym konieczne jest:
* dbanie o higienę i bio-asekurację swoją i najbliższego otoczenia,
* ograniczenie kontaktu swoich pupili z innymi zwierzętami i surowymi produktami odzwierzęcymi,
* obserwowanie swoich podopiecznych i kontakt z lekarzem weterynarii w razie wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów.
Szczególnym niebezpieczeństwem może okazać się chęć pomocy zwierzęciu i podanie mu leków przeciwbólowych, przeciwzapalnych czy przeciwwirusowych z domowej apteczki!!!
Powszechne w weterynarii substancje można bez problemu znaleźć na półkach pierwszej-lepszej apteki. Czy to znaczy, że ludzkie leki nadają się dla zwierząt? NIE!
Nawet podanie zwierzęciu aptecznego leku, który ma swój odpowiednik weterynaryjny może skończyć się silnym zatruciem przez DRASTYCZNE RÓŻNICE W DAWKOWANIU PREPARATÓW U CZŁOWIEKA I ZWIERZĘCIA.
Pamiętajmy też, że tabletki, kapsułki i syropy zawierają nie tylko składniki czynne, ale także dodatki: konserwanty, nośniki, antyzbrylacze i inne związki pomocnicze, które są obojętne dla człowieka, ale u zwierzęcia mogą zmienić ostateczne działanie właściwej substancji albo być dodatkowym źródłem zatrucia.
WIELE LUDZKICH LEKÓW JEST ŚMIERTELNIE NIEBEZPIECZNYCH DLA ZWIERZĄT i podanie ich pupilowi, nawet w dobrej wierze, może skończyć się TRAGEDIĄ i zejściem w męczarniach, a przy dużym szczęściu - długotrwałą (i - jeśli inne argumenty nie są przekonujące - kosztowną) hospitalizacją! Często konieczna jest nawet hemodializa!
Podanie nawet niedużej, pojedynczej dawki IBUPROFENU (Ibufen, Ibum, Ibuprom, Nurofen) obolałemu psu czy kotu może skończyć się ciężkim i ostrym uszkodzeniem nerek, wątroby i owrzodzeniem przewodu pokarmowego. Przyczyną jest odmienny i znacznie dłuższy metabolizm ibuprofenu w organizmie zwierzęcia. U psa ibuprofen jest szybko wchłaniany do krwioobiegu, a następnie uwalniany z wątroby i wielokrotnie wchłaniany ponownie w jelitach. Recykling ten przedłuża skutki zatrucia.
Koty z kolei nie są w stanie wydajnie metabolizować ibuprofenu, przez co są bardziej podatne na zatrucie i rozwijają objawy przy znacznie niższych dawkach niż psy. Podobne skutki dają NAPROXEN i DICLOFENAC.
PARACETAMOL/ACETAMINOPHEN (Apap, Calpol, Codipar, Efferalgan, Pedicetamol, Panadol), który jest uznawany za bezpieczny lek zalecany nawet dla dzieci i kobiet w ciąży, dla kotów jest śmiertelnie toksyczny. Dla mniejszych kotów już przyjęcie jednej tabletki grozi uszkodzeniem wątroby i upośledzeniem transportu tlenu przez czerwone krwinki (methemoglobinemia).
Psy mogą początkowo nie wykazywać oznak zatrucia KWASEM ACETYLOSALICYLOWYM (Aspiryna, Aspirin, Polopiryna). Objawy mogą się różnić w zależności od dawki i przyjętego produktu. Najczęstszymi skutkami ubocznymi spożycia aspiryny jest podrażnienie i owrzodzenie przewodu pokarmowego (krwawienie do żołądka/jelit), przyspieszenie oddechu (z powodu zbyt kwaśnego odczynu krwi), wysoka temperatura ciała (z powodu uszkodzenia komórek), chwiejny chód, drżenie, drgawki, śpiączka, zmniejszenie krzepliwości krwi, uszkodzenie wątroby lub nerek, a nawet śmierć.
Wyżej wymienione przykłady to tylko wierzchołek góry lodowej leków, których podanie zwierzęciu może się skończyć co najmniej fatalnie.
Kolejnym aspektem są LEKI PRZECIWWIRUSOWE stosowane u ludzi. Stosowanie ich u zwierząt jest ZABRONIONE, gdyż może spowodować uniewrażliwienie się na nie wirusa!!! Czym będziemy leczyć ludzi, jeśli wirus zmutuje?
Dla dobra czworonogów nie pozwalajmy na "farmakologiczną samowolkę" i podawanie leków swojemu podopiecznemu bez wskazań lekarza weterynarii.
NIE LECZYMY ZWIERZĄT DOMOWYMI SPOSOBAMI!
Dziękujemy!
