Psikolog Bengisu Ergül

20/05/2026

Sevdiğimiz birinden uzaklaşmak istemek... çelişkili ve yalnızlaştırıcı bir his olabiliyor.

Bu çoğu zaman sevgisizlikle değil, yakınlığın bir tehlike gibi kodlandığı erken dönem deneyimlerle ilgili olabilir. Bağlanma kuramına göre yakın ilişkilerde tekrar eden kaçınma örüntüleri, aslında kendini koruma refleksinin bir parçası olabilir.

Ainsworth'a (1978) göre erken dönemde şekillenen bağlanma örüntüleri, yetişkinlikteki yakınlık ve mesafe deneyimlerini etkilemeye devam edebilir.
Kaçmak istemek, sevmediğinin değil — ne kadar önem verdiğinin işareti olabilir. 🌿

Ainsworth, M. D. S. (1978). Patterns of Attachment. Lawrence Erlbaum Associates.

18/05/2026

Bir şey bitirip "iyi oldu" diyebilmek... çoğu zaman sandığımızdan çok daha zor olabiliyor.

Mükemmeliyetçilik kimi zaman bizi ileri götürür. Ama kimi zaman başlamamak, bitirememek, gösterememek için bir gerekçeye dönüşebilir.

Hewitt ve Flett'e (1991) göre mükemmeliyetçilik, öz-eleştiri ve kaçınma davranışlarıyla yakından ilişkili olabilir yani o "yeterli değil" hissi, sizi donduruyor da olabilir.

"Yeterince iyi" demek bir pes etmek değil. Belki de en cesur adım. 🌿
Hewitt, P. L. & Flett, G. L. (1991). Perfectionism in the self and social contexts. Journal of Personality and Social Psychology, 60(3), 456–470.

13/05/2026

"İyiyim" demek çoğu zaman en kolay seçenek oluyor.
Ama söyleyemediklerimiz bir yerde kalıyor olabilir. Zamanla ilişkilerde mesafe yaratan şey, büyük tartışmalar değil bu sessizlikler olabiliyor.
Duyulmak, görülmek... bunlar çok temel ihtiyaçlar. Ve bazen bunu ifade etmenin önündeki en büyük engel, karşımızdakinin tepkisinden duyduğumuz korku olabilir.
Gottman ve Silver'a (1999) göre ilişki doyumunu belirleyen temel etken, çiftlerin çatışma yaşayıp yaşamaması değil duygularını ne kadar ifade edebildikleri olabilir.

Bugün birine gerçekten nasıl olduğunu sordun mu? Ya da kendinize? 🌿
Gottman, J. M. & Silver, N. (1999). The Seven Principles for Making Marriage Work. Crown Publishers.

11/05/2026

Beynimiz olumsuz deneyimleri olumlu olanlardan çok daha güçlü işliyor olabilir. Buna psikolojide olumsuzluk yanlılığı deniyor.

Bu nedenle bir eleştiri, onlarca övgüden çok daha uzun süre aklımızda kalabiliyor.

Deci ve Ryan'a (2000) göre öz-değer dışsal onaya bağlı olduğunda bu etki daha da güçlenebiliyor.

Fark etmek, ilk adım olabilir. 🌿

📖 Deci, E. L. & Ryan, R. M. (2000). Intrinsic and extrinsic motivations: Classic definitions and new directions. Contemporary Educational Psychology, 25(1), 54–67.

08/05/2026

Her travma aynı şekilde görünmez.

Duygusal ihmal, sürekli eleştiri, kronik stres gibi deneyimler göze çarpmadıkları için çoğu zaman fark edilmez. Ama etkileri gerçek olabilir. 🌊

Hissettiklerini geçersiz kılmana gerek yok.

Shapiro, F. (2001). Eye Movement Desensitization and Reprocessing'e göre, küçük ölçekli ama tekrarlayan olumsuz deneyimler, bireyin sinir sisteminde birikimli etkiler yaratıyor olabilir. (Shapiro, 2001)

📣 Kaydet ve bir yakınınla paylaş belki o da bu kelimeye ihtiyaç duyuyordur.

06/05/2026

İçimizdeki o eleştirel ses, çoğu zaman bize ait değildir.

Yıllar içinde duyduklarımızdan, yaşadıklarımızdan şekillenmiş bir kalıp olabilir. Ve farkına varmadan ona inanmaya devam edebiliriz.

Psikolojide buna "iç eleştirmen" deniyor. Onu susturmaya çalışmak yerine, önce fark etmek… bazen daha güçlü bir adım olabiliyor. 🌿
Beck, A. T. (1979). Cognitive therapy and the emotional disorders'a göre, olumsuz otomatik düşünceler bireyin kendisine yönelik süregelen eleştirel bir iç sesin ürünü olabilir. (Beck, 1979)

04/05/2026

Hayır diyememek, çoğu zaman nezaketten değil…
onaylanma ihtiyacından geliyor olabilir. 🌿

Bu bir karakter eksikliği değil öğrenilmiş bir örüntü olabilir.
Ve öğrenilmiş şeyler, zamanla dönüşebilir.

Eğer bu sana tanıdık geldiyse, bunu bir kenarda tutmaya değer olabilir.

Brown, B. (2010). The Gifts of Imperfection'a göre, sağlıklı sınırlar öz-saygının ve özgün bağlantının temel koşullarından biri olabilir. (Brown, 2010)

06/04/2026

Dışarıdan her şey yolunda görünüyor — iş, sosyal hayat, sorumluluklar... Ama içinde sürekli çalışan bir alarm var. Her şeyi fazla düşünüyorsun, dinlenirken bile zihni kapatamıyorsun, "yeterli değilim" hissi hiç gitmiyor.

Bu, tembellik ya da zayıflık değil. Yüksek işlevsellikli anksiyete tam olarak bu: görünmez ama gerçek.

Kendinden bir parça bulduysan DM'den yazabilirsin. 💬

30/03/2026

Sürekli güçlü kalma eğilimi, çoğu zaman öğrenilmiş bir baş etme mekanizmasıdır.
Bu örüntü, bireyin kendi ihtiyaçlarını geri plana atmasına, yardım arayışını sınırlamasına ve duygusal ifade süreçlerinden uzaklaşmasına neden olabilir.
Güçlü görünmek, psikolojik iyi oluş ile her zaman örtüşmez.

04/09/2023